Mahābhārata · Adhyāya 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
Então o rei, filho de Kuntī, livre da ira e da febre, alegre, sentou-se voltado para o leste no supremo assento de ouro.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
Diante dele, nos assentos de ouro resplandecentes e belos, sentaram-se Sātyaki e Vāsudeva, os dois domadores de inimigos.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
Colocando o rei no meio, Bhīmasena e Arjuna, os dois magnânimos, sentaram-se em suaves assentos de joias.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
Em assentos-leito brancos de marfim, adornados com ouro de Jāmbūnada, Pṛthā também se sentou com Sahadeva e Nakula.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
Sudharmā, Vidura, Dhaumya e o Kaurava Dhṛtarāṣṭra sentaram-se separadamente, em assentos que ardiam como fogo.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
Yuyutsu, Sañjaya e a gloriosa Gāndhārī também; onde o rei Dhṛtarāṣṭra se sentou, ali todos tomaram lugar.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
Sentado ali, o de alma justa tocou flores brancas, sinais svastika, grãos intactos, a terra, o ouro, a prata e as joias.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
Então todos os súditos, com o sacerdote doméstico à frente, viram o rei Dharmarāja, que trouxera muitos objetos auspiciosos.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
A terra, o ouro e diversas joias, e os vasos da consagração, cheios de todos os requisitos.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
Havia vasos cheios de ouro, de madeira de figueira, de prata e de barro, com flores, grãos torrados, erva sagrada e produtos lácteos.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
Lenha de śamī, pippala e palāśa, mel e manteiga clarificada, uma concha de madeira de figueira e uma concha marinha adornada de ouro.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
Com a permissão do Dāśārha (Kṛṣṇa), o sacerdote doméstico Dhaumya traçou ali o altar, inclinado para leste e norte, com uma marca.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
Sobre um assento branco sarvatobhadra coberto com pele de tigre, de pés firmemente assentados, brilhando como o fogo sacrificial.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
Tendo sentado o magnânimo Yudhiṣṭhira e Kṛṣṇā, filha de Drupada, o sábio ofereceu oblações ao fogo, guiado pelo rito e pelos mantras.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
Então o Dāśārha (Kṛṣṇa) levantou-se, tomou uma concha cheia de água e ungiu Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, como senhor da terra; o sábio real Dhṛtarāṣṭra e todos os súditos fizeram o mesmo.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
Então, com a permissão de Kṛṣṇa, o Pāṇḍava, junto com seus irmãos, foi ungido com a concha Pāñcajanya e tornou-se um rei de semblante venturoso.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
Então fizeram soar os tambores paṇava, ānaka e dundubhi.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
O Rei do Dharma também aceitou tudo isso conforme o dharma, e honrou a todos segundo a regra, com generosas doações.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
Então, com mil niṣkas, fez com que brâmanes versados no estudo dos Vedas, dotados de firmeza e boa conduta, proferissem bênçãos de bem-estar.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
Ó rei, os brâmanes satisfeitos proferiram bênçãos de bem-estar e de vitória e, clamando como cisnes, louvaram Yudhiṣṭhira.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, de braços poderosos, filho de Pāṇḍu! Por boa sorte és vitorioso; por boa sorte, ó tu de grande esplendor, alcançaste o teu próprio dharma pela bravura.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
Por boa sorte, o arqueiro do Gāṇḍīva e o pāṇḍava Bhīmasena; também tu estás bem, ó rei, e os dois filhos pāṇḍavas de Mādrī.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
Libertado daquela batalha de destruição de heróis, tendo vencido os teus inimigos, ó Bhārata, cumpre depressa todos os deveres que se seguem.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
Então Yudhiṣṭhira, rei do dharma, honrado com alegria pelos bons, ó Bhārata, obteve o grande reino juntamente com os seus bem-intencionados.