Mahābhārata · Adhyāya 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
Entonces el rey, hijo de Kuntī, libre de ira y de fiebre, alegre, se sentó mirando al este en el supremo asiento de oro.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
Frente a él, en los resplandecientes y hermosos asientos de oro, se sentaron Sātyaki y Vāsudeva, los dos domadores de enemigos.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
Colocando al rey en medio, Bhīmasena y Arjuna, los dos magnánimos, se sentaron en suaves asientos de joyas.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
En blancos asientos-lecho de marfil, adornados con oro de Jāmbūnada, también se sentaba Pṛthā junto con Sahadeva y Nakula.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
Sudharmā, Vidura, Dhaumya y el Kaurava Dhṛtarāṣṭra se sentaron por separado en asientos que ardían como fuego.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
Yuyutsu, Sañjaya y la gloriosa Gāndhārī también; donde el rey Dhṛtarāṣṭra se sentaba, allí tomaron asiento todos.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
Sentado allí, el de alma justa tocó flores blancas, signos svastika, granos intactos, la tierra, el oro, la plata y las joyas.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
Entonces todos los súbditos, con el sacerdote doméstico delante, vieron al rey Dharmarāja, que había traído muchos objetos auspiciosos.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
La tierra, el oro y diversas joyas, y los recipientes de la consagración, llenos de todos los requisitos.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
Había vasijas llenas de oro, de madera de higuera, de plata y de tierra, con flores, granos tostados, hierba sagrada y productos lácteos.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
Leños de śamī, pippala y palāśa, miel y mantequilla clarificada, una cuchara de madera de higuera y una concha adornada con oro.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
Con el permiso del Dāśārha (Kṛṣṇa), el sacerdote doméstico Dhaumya trazó allí el altar, inclinado hacia el este y el norte, con una marca.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
Sobre un asiento blanco sarvatobhadra cubierto con piel de tigre, de pies firmemente asentados, resplandeciente como el fuego sacrificial.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
Habiendo sentado al magnánimo Yudhiṣṭhira y a Kṛṣṇā, hija de Drupada, el sabio ofreció oblaciones al fuego, guiado por el rito y los mantras.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
Entonces el Dāśārha (Kṛṣṇa) se levantó, tomó una concha llena de agua y ungió a Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, como señor de la tierra; el rey sabio Dhṛtarāṣṭra y todos los súbditos hicieron lo mismo.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
Entonces, con permiso de Kṛṣṇa, el Pāṇḍava junto a sus hermanos fue ungido con la concha Pāñcajanya, y se convirtió en rey de rostro venturoso.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
Entonces hicieron sonar los tambores paṇava, ānaka y dundubhi.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
El Rey de la Ley también lo aceptó todo conforme al dharma, y los honró a todos según la norma, con abundantes donativos.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
Entonces, con mil niṣkas, hizo que brahmanes versados en el estudio de los Vedas, dotados de firmeza y buena conducta, pronunciaran bendiciones de bienestar.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
Oh rey, los brahmanes complacidos pronunciaron bendiciones de bienestar y de victoria, y, clamando como cisnes, alabaron a Yudhiṣṭhira.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
¡Oh Yudhiṣṭhira, de brazos poderosos, hijo de Pāṇḍu! Por fortuna has vencido; por fortuna, oh tú de gran esplendor, has alcanzado tu propio dharma mediante tu valor.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
Por fortuna, el arquero del Gāṇḍīva, y el pāṇḍava Bhīmasena; tú también estás bien, oh rey, y los dos hijos pāṇḍavas de Mādrī.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
Liberado de aquella batalla de destrucción de héroes, habiendo vencido a tus enemigos, oh Bhārata, cumple rápidamente todos los deberes que siguen.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, rey del dharma, honrado con alegría por las buenas gentes, oh Bhārata, obtuvo el gran reino junto con sus bienquerientes.