Mahābhārata · Adhyāya 12.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.41.1
ततो युधिष्ठिरो राजा ज्ञातीनां ये हता युधि ।
श्राद्धानि कारयामास तेषां पृथगुदारधीः ॥ १२.४१.१ ॥
Da ließ König Yudhiṣṭhira, edlen Sinnes, für die in der Schlacht gefallenen Verwandten jeweils gesondert die Totenriten vollziehen.
12.41.2
धृतराष्ट्रो ददौ राजा पुत्राणामौर्ध्वदेहिकम् ।
सर्वकामगुणोपेतमन्नं गाश्च धनानि च।
रत्नानि च विचित्राणि महार्हाणि महायशाः ॥ १२.४१.२ ॥
König Dhṛtarāṣṭra, von großem Ruhm, gab für die Totenopfer seiner Söhne Speise mit allen gewünschten Eigenschaften, Kühe, Reichtümer und wunderbare, sehr kostbare Juwelen.
12.41.3
युधिष्ठिरस्तु द्रोणस्य कर्णस्य च महात्मनः ।
धृष्टद्युम्नाभिमन्युभ्यां हेडिम्बस्य च रक्षसः ॥ १२.४१.३ ॥
Und Yudhiṣṭhira tat dies für den hochherzigen Droṇa und Karṇa, für Dhṛṣṭadyumna und Abhimanyu, und für den Rākṣasa Heḍimba.
12.41.4
विराटप्रभृतीनां च सुहृदामुपकारिणाम् ।
द्रुपदद्रौपदेयानां द्रौपद्या सहितो ददौ ॥ १२.४१.४ ॥
Zusammen mit Draupadī gab er Gaben für Virāṭa und die anderen hilfreichen Freunde sowie für die Söhne Drupadas und Draupadīs.
12.41.5
ब्राह्मणानां सहस्राणि पृथगेकैकमुद्दिशन् ।
धनै रत्नैश्च गोभिश्च वस्त्रैश्च समतर्पयत् ॥ १२.४१.५ ॥
Jedem einzeln zugedacht, befriedigte er Tausende von Brahmanen vollständig mit Reichtum, Juwelen, Kühen und Gewändern.
12.41.6
ये चान्ये पृथिवीपाला येषां नास्ति सुहृज्जनः ।
उद्दिश्योद्दिश्य तेषां च चक्रे राजौर्ध्वदेहिकम् ॥ १२.४१.६ ॥
Und für die anderen Erdenherrscher, die weder Freund noch Verwandten hatten, vollzog der König die Totenopfer und nannte dabei jeden einzeln.
12.41.7
सभाः प्रपाश्च विविधास्तटाकानि च पाण्डवः ।
सुहृदां कारयामास सर्वेषामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १२.४१.७ ॥
Der Pāṇḍava ließ für seine Freunde Hallen, Wasserstellen und verschiedene Teiche errichten und ließ für sie alle die Totenriten vollziehen.
12.41.8
स तेषामनृणो भूत्वा गत्वा लोकेष्ववाच्यताम् ।
कृतकृत्योऽभवद्राजा प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.४१.८ ॥
Von der Schuld gegen sie befreit, in den Welten ohne Tadel, wurde der König, dessen Aufgabe vollbracht war, und regierte seine Untertanen nach dem Dharma.
12.41.9
धृतराष्ट्रं यथापूर्वं गान्धारीं विदुरं तथा ।
सर्वांश्च कौरवान्मान्यान्भृत्यांश्च समपूजयत् ॥ १२.४१.९ ॥
Wie zuvor ehrte er Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī und Vidura gebührend, ebenso alle verehrungswürdigen Kauravas und Diener.
12.41.10
याश्च तत्र स्त्रियः काश्चिद्धतवीरा हतात्मजाः ।
सर्वास्ताः कौरवो राजा संपूज्यापालायद्धृणी ॥ १२.४१.१० ॥
Alle Frauen dort, deren heldenhafte Gatten oder Söhne erschlagen waren, ehrte der Kaurava-König und beschützte sie voller Mitgefühl.
12.41.11
दीनान्धकृपणानां च गृहाच्छादनभोजनैः ।
आनृशंस्यपरो राजा चकारानुग्रहं प्रभुः ॥ १२.४१.११ ॥
Den Elenden, Blinden und Armen gab er Obdach, Kleidung und Speise; der Herrscherkönig, der auf Güte bedacht war, erwies seine Gunst.
12.41.12
स विजित्य महीं कृत्स्नामानृण्यं प्राप्य वैरिषु ।
निःसपत्नः सुखी राजा विजहार युधिष्ठिरः ॥ १२.४१.१२ ॥
Nachdem er die ganze Erde erobert und, von Schuld befreit, unter seinen Feinden das Seine erlangt hatte, lebte König Yudhiṣṭhira ohne Rivalen und glücklich in Freude.