மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.47.1
ततः स च हृषीकेशः स च राजा युधिष्ठिरः ।
कृपादयश्च ते सर्वे चत्वारः पाण्डवाश्च ते ॥ १२.४७.१ ॥
பின்னர் அவரும், ஹ்ருஷீகேசரும், அரசன் யுதிஷ்டிரரும், கிருபர் முதலிய அனைவரும், அந்த நால்வரான பாண்டவர்களும் —
12.47.2
रथैस्तैर्नगरप्रख्यैः पताकाध्वजशोभितैः ।
ययुराशु कुरुक्षेत्रं वाजिभिः शीघ्रगामिभिः ॥ १२.४७.२ ॥
நகரங்களைப் போன்ற, கொடிகளாலும் துவஜங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த தேர்களில், விரைந்து செல்லும் குதிரைகளுடன் அவர்கள் விரைவாக குருக்ஷேத்திரம் சென்றனர்.
12.47.3
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रे केशमढज्जास्थिसंकुले ।
देहन्यासः कृंतो यत्र क्षत्रियैस्तैर्महारथैः ॥ १२.४७.३ ॥
அவர்கள் குருக்ஷேத்திரத்தில் இறங்கினர் — முடி, மஜ்ஜை, எலும்புகளால் நிறைந்த அந்த இடத்தில், அந்த மகாரதர்களான க்ஷத்திரியர்களால் உடல்கள் கிடத்தப்பட்ட இடத்தில்.
12.47.4
गजाश्वदेहास्थिचयैः पर्वतैरिव संचितम् ।
नरशीर्षकपालैश्च हंसैरिव च सर्वशः ॥ १२.४७.४ ॥
யானை, குதிரை உடல்களின் எலும்புக் குவியல்களால் மலைகள் போலக் குவிந்து, மனிதத் தலைகள் மண்டையோடுகளால் எங்கும் அன்னங்கள் போல நிறைந்ததாய்.
12.47.5
चितासहस्रैर्निचितं वर्मशस्त्रसमाकुलम् ।
आपानभूमिं कालस्य तदा भुक्तोज्झितामिव ॥ १२.४७.५ ॥
ஆயிரக்கணக்கான சிதைகளால் நிறைந்து, கவசங்களும் ஆயுதங்களும் நெருக்கமாய்க் கிடந்து, அப்போது காலனின் குடிக்கும் இடம் போல, உண்டு எறியப்பட்டது போல இருந்தது.
12.47.6
भूतसङ्घानुचरितं रक्षोगणनिषेवितम् ।
पश्यन्तस्ते कुरुक्षेत्रं ययुराशु महारथाः ॥ १२.४७.६ ॥
பூதக் கூட்டங்கள் திரியும், ராட்சசக் கூட்டங்கள் வாழும் குருக்ஷேத்திரத்தைக் கண்டவாறே, அந்த மகாரதர்கள் விரைந்து சென்றனர்.
12.47.7
गच्छन्नेव महाबाहुः सर्वं यादवनन्दनः ।
युधिष्ठिराय प्रोवाच जामदग्न्यस्य विक्रमम् ॥ १२.४७.७ ॥
நடந்துகொண்டே மகாபாகு யாதவர்களின் மகிழ்ச்சி (கிருஷ்ணன்) யுதிஷ்டிரரிடம் ஜாமதக்ன்யரின் (பரசுராமரின்) வீரத்தை முழுவதும் கூறினார்.
12.47.8
अमी रामह्रदाः पञ्च दृश्यन्ते पार्थ दूरतः ।
येषु संतर्पयामास पितॄन्क्षत्रियशोणितैः ॥ १२.४७.८ ॥
பார்த்தா, தொலைவிலிருந்து இந்த ஐந்து ராமஹ்ரதங்கள் தெரிகின்றன; அவற்றில் அவர் க்ஷத்ரியர்களின் இரத்தத்தால் முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தார்.
12.47.9
त्रिःसप्तकृत्वो वसुधां कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः ।
इहेदानीं ततो रामः कर्मणो विरराम ह ॥ १२.४७.९ ॥
இருபத்தொரு முறை பூமியை க்ஷத்ரியர்கள் அற்றதாக்கிய அந்த இறைவன் ராமர், பின்னர் இங்கேயே அந்தச் செயலை நிறுத்தினார்.
12.47.10
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ।
रामेणेति यदात्थ त्वमत्र मे संशयो महान् ॥ १२.४७.१० ॥
முன்பு ராமரால் இருபத்தொரு முறை பூமி க்ஷத்ரியர்கள் அற்றதாக்கப்பட்டது என்று நீர் கூறியதில் எனக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது.
12.47.11
क्षत्रबीजं यथा दग्धं रामेण यदुपुङ्गव ।
कथं भूयः समुत्यत्तिः क्षत्रस्यामितविक्रम ॥ १२.४७.११ ॥
யாதவர்களில் சிறந்தவரே, ராமரால் க்ஷத்ர விதை எரிக்கப்பட்டது போல இருந்ததெனில், அளவற்ற வீரரே, மீண்டும் க்ஷத்ரியர்கள் எப்படித் தோன்றினார்கள்?
12.47.12
महात्मना भगवता रामेण यदुपुङ्गव ।
कथमुत्सादित्तं क्षत्रं कथमृद्धिगतं पुनः ॥ १२.४७.१२ ॥
யாதவர்களில் சிறந்தவரே, மகாத்மாவும் பகவானுமான ராமரால் க்ஷத்ரிய குலம் எப்படி வேரோடு அழிக்கப்பட்டது, அது மீண்டும் எப்படி செழித்தது?
12.47.13
महता रथयुद्धेन कोटिशः क्षत्रिया हताः ।
तथाऽभूच्च मही कीर्णा क्षत्रियैर्वदतां वर ॥ १२.४७.१३ ॥
பெரும் தேர்ப்போரில் கோடிக்கணக்கான க்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; இவ்வாறு பூமி க்ஷத்திரியர்களால் நிறைந்தது, பேசுவோரில் சிறந்தவனே.
12.47.14
किमर्थं भार्गवेणेदं क्षत्रमुत्सादितं पुरा ।
रामेण यदुशार्दूल कुरुक्षेत्रे महात्मना ॥ १२.४७.१४ ॥
யாதவ சிங்கமே, பெரும் ஆன்மா கொண்ட பார்கவ ராமன் முன்பு குருக்ஷேத்திரத்தில் க்ஷத்திரிய குலத்தை எதற்காக அழித்தார்?
12.47.15
एतन्मे छिन्धि वार्ष्णेय संशयं तार्क्ष्यकेतन ।
आगमो हि परः कृष्ण त्वत्तो नो वासवानुज ॥ १२.४७.१५ ॥
வார்ஷ்ணேயா, கருடக்கொடியோனே, என் இந்த ஐயத்தை அறுத்திடுவாய்; வாசவனின் தம்பியே, கிருஷ்ணா, உன்னைவிட உயர்ந்த அதிகாரம் எமக்கு இல்லை.
12.47.16
ततो व्रजन्नेव गदाग्रजः प्रभुः ।
शशंस तस्मै निखिलेन तत्त्वतः।
युधिष्ठिरायाप्रतिमौजसे तदा ।
यथाऽभवत्क्षत्रियसंकुला मही ॥ १२.४७.१६ ॥
அப்போது கதாக்ரஜனாகிய பிரபு செல்லும்போதே, ஒப்பற்ற தேஜஸ்வியான யுதிஷ்டிரனுக்கு முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் எடுத்துரைத்தார்; அப்போது பூமி க்ஷத்திரியர்களால் நிறைந்திருந்த விதத்தை.