مهابهاراتا · أدهيايا 12.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.48.1
शृणु कौन्तेय रामस्य प्रभावो यो मया श्रुतः ।
महर्षीणां कथयतां कारणं तस्य जन्म च ॥ १२.४८.१ ॥
اسمع يا ابن كونتي عن قوة راما التي سمعتها، وعن سبب ولادته كما كان الحكماء العظماء يروونه.
12.48.2
यथा च जामदग्न्येन कोटिशः क्षत्रिया हताः ।
उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हताः ॥ १२.४८.२ ॥
كما قتل ابن جامدغني ملايين الكشاتريا، والذين نشأوا في سلالات الملوك ثم قُتلوا مرة أخرى في حرب البهاراتا.
12.48.3
जह्नोरजस्तु तनयो बलाकाश्चस्तु तत्सुतः ।
कुशिको नाम धर्मज्ञस्तस्य पुत्रो महीपते ॥ १२.४८.३ ॥
كان أجا ابن جَهْنو، وابنه بَلاكا، وابنه كُشيكا العارف بالدهرما. وابنه، يا سيد الأرض، كان غادهي.
12.48.4
अग्र्यं तपः समातिष्ठत्सहस्राक्षसमो भुवि ।
पुत्रं लभेयमजितं त्रिलोकेश्वरमित्युत ॥ १२.४८.४ ॥
على الأرض، مساويًا لذي الألف عين، اضطلع بالتقشف الأسمى، مفكرًا: «ليتني أنال ابنًا لا يُقهر، سيدًا على العوالم الثلاثة».
12.48.5
तमुग्रतपसं दृष्ट्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ।
समर्थं पुत्रजनने स्वयमेवैत्य भारत ॥ १२.४८.५ ॥
يا من من نسل بهارتا، لما رأى إندرا ذو الألف عين، مدمّر المدن، ذلك المتقشف الشديد، ورأى أنه قادر على إنجاب ابن، جاء بنفسه...
12.48.6
पुत्रत्वमगमद्राजंस्तस्य लोकेश्वरेश्वरः ।
गाधिर्नामाभवत्पुत्रः कौशिकः पाकशासनः ॥ १२.४८.६ ॥
يا ملك، صار سيد أسياد العوالم ابنًا له. سُمّي غادهي، كاوشيكا، إندرا معاقب باكا.
12.48.7
तस्य कन्याऽभवद्राजन्नाम्ना सत्यवती प्रभो ।
तां गाधिर्भृगुपुत्राय ऋचीकाय ददौ प्रभुः ॥ १२.४८.७ ॥
أيها الملك، وُلدت له ابنة اسمها ساتياڤاتي، أيها السيد. فأعطاها غادهي القدير إلى ريتشيكا ابن بهرغو.
12.48.8
ततस्तया हि कौन्तेय भार्गवः कुरुनदनः ।
पुत्रार्थं श्रपयामास चरुं गाधेस्तथैव च ॥ १२.४८.८ ॥
ثم، يا ابن كونتي، أمر البهرغافا فرحُ الكورو بأن يُطهى عبرها قربانُ الأرز طلبًا لابن، وكذلك لغادهي.
12.48.9
आहूय चाह तां भार्यामृचीको भार्गवस्तदा ।
उपयोज्यश्चरुरयं त्वया मात्राऽप्ययं तव ॥ १२.४८.९ ॥
فدعا ريتشيكا البهرغافي زوجته حينئذ وقال: «هذا القربان تأكلينه أنتِ، وهذا تأكله أمك أيضًا.»
12.48.10
तस्या जनिष्यते पुत्रो दीप्तिमान्क्षत्रियर्षभः ।
अजय्यः क्षत्रियैर्लोके क्षत्रियर्षभसूदनः ॥ १२.४८.१० ॥
سيولد لها ابن متوهج، ثور بين الكشاتريا، لا يُقهر من الكشاتريا في العالم، ومُهلك ثيران الكشاتريا.
12.48.11
तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं शमात्मकम् ।
तपोन्वितं द्विजश्रेष्ठं चरुरेष विधास्यति ॥ १२.४८.११ ॥
يا مباركة، سيُحدث هذا القربان لكِ أيضًا ابنًا ثابتَ العزيمة، هادئ الطبع، مزودًا بالتقشف، أفضلَ المولودين مرتين.
12.48.12
इत्येवमुक्त्वा तां भार्यां सर्चीको भृगुनन्दनः ।
तपस्यभिरतः श्रीमाञ्जगामारण्यमेव हि ॥ १२.४८.१२ ॥
وبعد أن قال هذا لزوجته، ذهب ريتشيكا، فرح البهرغو، المجيد المتلذذ بالتقشف، إلى الغابة حقًا.
12.48.13
एतस्मिन्नेव काले तु तीर्थयात्रापरो नृपः ।
गाधिः सदारः संप्राप्त ऋचीकस्याश्रमं प्रति ॥ १२.४८.१३ ॥
في ذلك الوقت وصل الملك غادهي، المنشغل بالحج إلى المزارات، مع زوجته إلى ناسك ريتشيكا.
12.48.14
चरुद्वयं गृहीत्वा तु राजन्सत्यवती तदा ।
भर्त्रा दत्तं प्रसन्नेन मात्रे हृष्टा न्यवेदयत् ॥ १२.४८.१४ ॥
أيها الملك، فأخذت ساتياواتي حينئذ الطبقين من الأرز اللذين أعطاهما زوجها مسرورا، وقدمتهما بفرح إلى أمها.
12.48.15
माता तु तस्याः कौन्तेय दुहित्रे स्वं चरुं ददौ ।
तस्याश्ररुमथाज्ञातमात्मसंस्थं चकार ह ॥ १२.४८.१५ ॥
يا ابن كونتي، أعطت الأم قربانها الخاص لابنتها، ودون أن تدري جعلت قربان ابنتها يستقر في داخلها.
12.48.16
अथ सत्यवती गर्भं क्षत्रियान्तकरं तदा ।
धारयामास दीप्तेन वपुषा घोरदर्शनम् ॥ १२.४८.१६ ॥
ثم حملت ساتياواتي جنينا يدمّر الكشاتريا، مرعبا في المنظر بجسمه المتوهج.
12.48.17
तामृचीकस्तदा दृष्ट्वा ध्यानयोगेन भारत ।
अब्रवीद्भृगुशार्दूलः स्वां भार्यां देवरूपिणीम् ॥ १२.४८.१७ ॥
يا بهارتا، فرآها ريتشيكا، نمر بهريغو، بقوة التأمل، وقال لزوجته ذات الهيئة الإلهية.
12.48.18
मात्राऽसि व्यंसिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना ।
तस्माज्जनिष्यते पुत्रः क्रूरकर्माऽत्यमर्षणः।
जनयिष्यति माता ते ब्रह्मभूतं तपोधनम् ॥ १२.४८.१८ ॥
أيتها المباركة، لقد خدعتك أمك بسبب تبادل القرابين؛ لذلك سيولد ابن قاسي الأفعال شديد عدم الصبر، وستلد أمك ابنا يشبه البراهمن غنيا بالتقشف.
12.48.19
विश्वं हि ब्रह्म सुमहच्चरौ तव समाहितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं तव मात्रे समर्पितम् ॥ १२.४८.१९ ॥
إن القوة العظيمة للبراهمان كلها موضوعة في قربانك (تشارو)، وقوة المحاربين الكشатрيا كلها قد أُعطيت لأمك.
12.48.20
विपर्ययेण ते भद्रे नैतदेवं भविष्यति ।
मातुस्ते ब्राह्मणो भूयात्तव च क्षत्रियः सुतः ॥ १२.४८.२० ॥
أيتها الفاضلة، لن يكون الأمر على العكس: ليكن ابن أمك برهميًا، وليكن ابنك كشатрيا.
12.48.21
सैवमुक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा ।
पपात शिरसा तस्मै वेपन्ती चाब्रवीदिदम् ॥ १२.४८.२१ ॥
فلما قال لها زوجها ذلك، سقطت الماهابهاغا ساتياڤاتي، وهي ترتجف، ساجدةً بوجهها أمامه، وقالت هذا.
12.48.22
नार्होऽसि भगवन्नद्य वक्तुमेवंविधं वचः ।
ब्राह्मणापशदं पुत्रं प्राप्स्यसीति हि मां प्रभो ॥ १२.४८.२२ ॥
أيها المبجل، لا يليق بك أن تقول اليوم مثل هذا الكلام؛ يا سيد، لقد قلت إنني سأنال ابنًا وضيعًا لا يليق بالبراهمي.
12.48.23
नैष संकल्पितः कामो मया भद्रे तथा त्वयि ।
उग्रकर्मा भवेत्पुत्रश्चरुव्यत्यासहेतुना ॥ १२.४८.२३ ॥
أيتها الفاضلة، لم يكن هذا ما عزمت عليه لأجلك: أن يكون الابن شديد الأفعال بسبب تبادل القرابين.
12.48.24
इच्छँल्लोकानपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम् ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं दातुमर्हसि मे प्रभो ॥ १२.४८.२४ ॥
أيها الحكيم، لو شئت لاستطعت أن تخلق العوالم؛ فكيف بابن! يا سيد، يليق بك أن تهبني ابنًا هادئ الطبع مستقيمًا.
12.48.25
नोक्तपूर्वं मया भद्रे स्वैरेष्वप्यनृतं वचः ।
किमुताग्निं समाधाय मन्त्रवच्चरुसाधने ॥ १२.४८.२५ ॥
أيتها الفاضلة، لم أنطق قط بكلمة كاذبة ولو مازحًا، فكيف وأنا قد أوقدت النار وفق التعاويذ وأقوم بطقس الشَّرُو؟
12.48.26
दृष्टमेतत्पुरा भद्रे ज्ञातं च तपसा मया ।
ब्रह्मभूतं हि सकलं पितुस्तव कुलं भवेत् ॥ १२.४८.२६ ॥
أيتها الفاضلة، لقد رأيت هذا من قبل وعرفته بتقشفي: سيصير كل نسل أبيك برهميًّا.
12.48.27
काममेवं भवेत्पौत्रो मामैवं तनयः प्रभो ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं लभेयं जपतां वर ॥ १२.४८.२७ ॥
فليكن كما تشاء، ولْيكن الحفيد كذلك، ولْيكن ابني كذلك أيضًا. أيها السيد، يا خير المرتِّلين، لعلي أنال ابنًا هادئ الطبع مستقيم القلب.
12.48.28
पुत्रे नास्ति विशेषो मे पौत्रे च वरवर्णिनि ।
यथा त्वयोक्तं वचनं तथा भद्रे भविष्यति ॥ १२.४८.२८ ॥
أيتها الجميلة البشرة، لا فرق عندي بين الابن وابن الابن. وكما قلتِ أيتها الفاضلة، فسيكون.
12.48.29
ततः सत्यवती पुत्रं जनयामास भार्गवम् ।
तपस्यभिरतं शान्तं जमदग्निं यतव्रतम् ॥ १२.४८.२९ ॥
ثم ولدت ساتيافاتي ابن نسل بهرغو، جمدغني، المولَع بالتقشف، الهادئ، الراسخ في نذوره.
12.48.30
विश्वामित्रं च दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः ।
प्राप ब्रह्मर्षिसमितं विश्वेन ब्रह्मणा युतम् ॥ १२.४८.३० ॥
وقد نال غادهي، ابن كوشيكا المبتهج، فيشفاميترا وريثًا، مماثلًا لجماعة البرهمارشيين ومتصفًا بكامل قوة البراهمان.
12.48.31
ऋचीको जनयामास जमदग्निं तपोनिधिम् ।
सोऽपि पुत्रं ह्यजनयज्जमदग्निः सुदारुणम् ॥ १२.४८.३१ ॥
أنجب ريتشيكا جامادغني كنز التقشف، وأنجب جامادغني بدوره ابنًا شديد الهول.
12.48.32
सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम् ।
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ १२.४८.३२ ॥
راما، المتقن لكل العلوم والأعلى في علم القوس، قاتل الكشاتريا، متوهجًا كالنار.
12.48.33
तेषयित्वा महादेवं पर्वते गन्धमादने ।
अस्त्राणि वरयामास परशुं चातितेजसम् ॥ १२.४८.३३ ॥
بعد أن أرضى ماهاديفا على جبل غاندهاماداناa، نال على سبيل النعمة الأسلحة والفأس شديدة التوهج.
12.48.34
स तेनाकुण्ठधारेण ज्वलितानलवर्चसा ।
कुठारेणाप्रमेयेण लोकेष्वप्रतिमोऽभवत् ॥ १२.४८.३४ ॥
بتلك الفأس التي لا تكل حدتها، المتوهجة كنار مشتعلة، الهائلة القدر، صار لا نظير له في العوالم.
12.48.35
एतस्मिन्नेव काले तु कृतवीर्यात्मजो बली ।
अर्जुनो नाम तेजस्वी क्षत्रियो हैहयाधिपः ॥ १२.४८.३५ ॥
وفي ذلك الزمان نفسه كان أرجونا، ابن كريتافيريا، الكشاتريا القوي المتألق، سيد الهيهايا.
12.48.36
दत्तात्रेयप्रसादेन राजा बाहुसहस्रवान् ।
चक्रवर्ती महातेजा विप्राणामाश्वमेधिके ॥ १२.४८.३६ ॥
بنعمة داتاتريا، كان ذلك الملك ذو الألف ذراع، الإمبراطور العالمي عظيم البهاء، واهبًا في قربان الفرس للبراهمة.
12.48.37
ददौ स पृथिवीं सर्वां सप्तद्वीपां सपर्वताम् ।
सबाह्वस्त्रबलेनाजौ जित्वा परमधर्मवित् ॥ १२.४८.३७ ॥
وهب الأرض كلها بجبالها وقاراتها السبع، بعد أن انتصر في المعركة بقوة ذراعيه وأسلحته، وكان عارفًا بأسمى الدهرما.
12.48.38
तृषितेन च कौन्तेय भिक्षितश्चित्रभानुना ।
सहस्त्रबाहुर्विक्रान्तः प्रादाद्भिक्षामथाग्नये ॥ १२.४८.३८ ॥
يا ابن كونتي، لما استجدى الظامئ تشيتراباهانو (أغني) الصدقة، أعطاها البطل ذو الألف ذراع لأغني.
12.48.39
ग्रामान्पुराणि राष्ट्राणि घोषांश्चैव तु वीर्यवान् ।
जज्वाल तस्य वाणेद्धचित्रभानुर्दिधक्षया ॥ १२.४८.३९ ॥
اشتعل تشيتراباهانو (أغني)، المتوقد بسهم البطل، راغبًا في الإحراق، فالتهب فوق القرى والمدن والممالك ومستوطنات الرعاة.
12.48.40
स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रभावेण महौजसः ।
ददाह कार्तवीर्यस्य शैलानपि धरामपि ॥ १२.४८.४० ॥
بقوة ذلك سيد الرجال، كارتافيريا عظيم الطاقة، أحرق حتى الجبال والأرض.
12.48.41
स शून्यमाश्रमारण्यमापवस्य महात्मनः ।
ददाह पवनेनेद्धश्चित्रभानुः सहैहयः ॥ १२.४८.४१ ॥
اشتعل تشيتراباهانو (أغني) بالريح، فأحرق مع الهيهايا غابة المتعبد الخالية للعظيم النفس أبافا.
12.48.42
आपवस्तं ततो रोषाच्छशापार्जुनमच्युत ।
दग्धे श्रमे महाबाहो कार्तवीर्येण वीर्यवान् ॥ १२.४८.४२ ॥
فلعن أبافا حينئذ أرجونا غاضبًا، يا أتشيوتا، لأن الصومعة قد أُحرقت بكارتافيريا. يا ذا الذراعين القويتين، فعل البطل ذلك.
12.48.43
त्वया न वर्जितं यस्मान्ममेदं हि महद्वनम् ।
दग्धं तस्माद्रणे रामो बाहूंस्ते च्छेत्स्यतेऽर्जुन ॥ १२.४८.४३ ॥
لأنك لم تُبقِ على هذه الغابة العظيمة التي لي بل أحرقتها، لذلك يا أرجونا، سيقطع راما ذراعيك في المعركة.
12.48.44
अर्जुनस्तु महातेजा बली नित्यं शमात्मकः ।
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च दाता शूरश्च भारत।
नाचिन्तयत्तदा शापं तेन दत्तं महात्मना ॥ १२.४८.४४ ॥
لكنّ أرجونا، عظيم البهاء، القوي، الهادئ الطبع دائمًا، المخلص للبراهمة، الملاذ، الكريم والبطل، يا بهارتا، لم يفكّر حينها في اللعنة التي أنزلها ذلك العظيم النفس.
12.48.45
तस्य पुत्राः सुबलिनः शापेनासन्पितुर्वधे ।
निमित्तमवलिप्ता वै नृशंसाश्चैव नित्यदा ॥ १२.४८.४५ ॥
كان أبناؤه الأشداء، بسبب تلك اللعنة، سببًا في قتل أبيهم؛ وكانوا دائمًا متعجرفين وقساة.
12.48.46
जमदग्नेस्तु धेन्वास्ते वत्समानिन्युरच्युत ।
अज्ञातं कार्तवीर्यस्य हैहयेन्द्रस्य धीमतः ॥ १२.४८.४६ ॥
يا أتشيوتا، أخذ أبناؤك عجل بقرة جامادغني؛ ولم يكن ذلك معلومًا لكارتافيريا، ملك الهيهايا الحكيم.
12.48.47
तन्निमित्तमभूद्युद्धं जामदग्नेर्महात्मनः ।
ततोऽर्जुनस्य बाहून्स चिच्छेद रुषितोऽनघ ॥ १२.४८.४७ ॥
ومن أجل ذلك نشبت معركة مع ابن جامادغني العظيم النفس؛ فغضب فقطع ذراعي أرجونا، يا من لا ذنب له.
12.48.48
तं भ्रमन्तं ततो वत्सं जामदग्न्यः स्वमाश्रमम् ।
प्रत्यानयत राजेन्द्र तेषामन्तः पुरात्प्रभुः ॥ १२.४८.४८ ॥
ثم أعاد ابن جامادغني ذلك العجل التائه إلى ناسكه؛ يا سيد الملوك، أعاده ذلك السيد من حريمهم الداخلي.
12.48.49
अर्जुनस्य सुतास्ते तु संभूयाबुद्धयस्तदा ।
गत्वाऽऽश्रममसंबुद्धा जमदग्नेर्महात्मनः।
अपातयन्त भल्लाग्रैः शिरः कायान्नराधिप ॥ १२.४८.४९ ॥
اجتمع أبناء أرجونا وفقدوا رشدهم، فذهبوا دون علم إلى ناسك الروح العظيم جامادجني، وبرؤوس سهام بهلّا قطعوا رأسه عن جسده، يا سيد البشر.
12.48.50
समित्कुशार्थं रामस्य निर्यातस्य यशस्विनः ।
प्रत्यक्षं राममातुश्च तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.४८.५० ॥
بينما كان راما المجيد قد خرج ليجلب الحطب وعشب كوشا، حدث ذلك أمام عيني أم راما وأمام جميع سكان الناسك.
12.48.51
श्रुत्वा रामस्तमर्थं च क्रुद्धः कालानलोपमः ।
धनुर्वेदेऽद्वितीयो हि दिव्यास्त्रैः समलंकृतः ॥ १२.४८.५१ ॥
فلما سمع راما ذلك الخبر، اشتعل غضبًا كنار الزمان، وهو الذي لا نظير له في علم القوس ومزيّن بالأسلحة الإلهية.
12.48.52
चन्द्रबिम्बार्धसंकाशं परशुं गृह्य भार्गवः ।
ततः पितृवधामर्षाद्रामः परममन्युमान्।
निःक्षत्रियां प्रतिश्रुत्य महीं शस्त्रमगृह्णत ॥ १२.४८.५२ ॥
أخذ البهرغافا راما الفأس اللامع كنصف قرص القمر، فاشتعل بالغضب الذي لا يطاق لمقتل أبيه وبحزن عظيم، فنذر أن يجعل الأرض خالية من الكشاتريا، ثم حمل السلاح.
12.48.53
ततः स भृगुशार्दूलः कार्तवीर्यस्य वीर्यवान् ।
विक्रम्य निजघानाशु पुत्रान्पौत्रांश्च सर्वशः ॥ १२.४८.५३ ॥
ثم إن ذلك نمر البهريغو، العدو الشديد لكارتافيريا، هاجم بشجاعة فقتل سريعًا جميع أبنائه وأحفاده.
12.48.54
स हैहयसहस्राणि हत्वा परममन्युमान् ।
महीं सागरपर्यन्तां चकार रुधिरोक्षिताम् ॥ १२.४८.५४ ॥
بعد أن قتل آلاف الهايهايا، اشتد غضبه فجعل الأرض المحاطة بالبحر مبللة بالدماء.
12.48.55
स तथा सुमहातेजाः कृत्वा निःक्षत्रियां महीम् ।
कृपया परयाऽऽविष्टो वनमेव जगाम ह ॥ १२.४८.५५ ॥
وهكذا ذلك العظيم البهاء، بعد أن جعل الأرض خالية من الكشatriya، أخذته رحمة عظيمة فمضى إلى الغابة.
12.48.56
ततो वर्षसहस्रेषु समतीतेषु केषुचित् ।
कोपं संप्राप्तवांस्तत्र प्रकृत्या कोपनः प्रभुः ॥ १२.४८.५६ ॥
ثم بعد مرور بضعة آلاف من السنين، أصاب ذلك السيد، وهو بطبعه سريع الغضب، الغضب هناك.
12.48.57
विश्वामित्रस्य पौत्रस्तु रैभ्यपुत्रो महातपाः ।
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वाऽऽह जनसंसदि ॥ १२.४८.५७ ॥
فاراَفاسو، حفيد فيشفاميترا وابن رايبهيا، الزاهد العظيم، وبّخه وتكلم في مجلس الناس، أيها الملك العظيم.
12.48.58
ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्तः समागताः ।
प्रतर्दनप्रभृतयो राम किं क्षत्रिया न ते ॥ १२.४८.५८ ॥
أولئك الأخيار الذين اجتمعوا في القربان عند سقوط ياياتي، وعلى رأسهم برتردانا — يا راما، أما كانوا كشاتريا؟
12.48.59
मिथ्याप्रतिज्ञो राम त्वं कत्थसे जनसंसदि ।
भयात्क्षत्रियवीराणां पर्वतं समुपाश्रितः ॥ १२.४८.५९ ॥
يا راما، أيها الكاذب في نذرك، تتباهى في مجلس الناس؛ خوفاً من أبطال الكشاتريا لجأتَ إلى الجبل.
12.48.60
सा पुनः क्षत्रियशतैः पृथिवी सर्वतः स्तृता ।
परावसोर्वचः श्रुत्वा शस्त्रं जग्राह भार्गवः ॥ १२.४८.६० ॥
ثم عادت الأرض فامتلأت من كل جانب بمئات من الكشاتريا. فلما سمع البرهمي بارتشو قول فاراَفاسو، أخذ السلاح.
12.48.61
ततो ये क्षत्रिया राजञ्शतशस्तेन वर्जिताः ।
ते विवृद्धा महावीर्याः पृथिवीपतयोऽभवन् ॥ १२.४८.६१ ॥
أيها الملك، فإن الكشاتريا الذين تركهم بالمئات نمَوا من جديد وصاروا أسياد الأرض ذوي البأس العظيم.
12.48.62
स पुनस्ताञ्जघानाशु बालानपि नराधिप ।
गर्भस्थैस्तु मही व्याप्ता पुनरेवाभवत्तदा ॥ १२.४८.६२ ॥
فقتلهم مرة أخرى بسرعة، أيها سيد البشر، حتى الأطفال؛ وعندئذ امتلأت الأرض من جديد بالذين في الأرحام.
12.48.63
जातंजातं स गर्भं तु पुनरेव जघान ह ।
अरक्षंश्च सुतान्कांश्चित्तदा क्षत्रिययोषितः ॥ १२.४८.६३ ॥
وكلُّ جنينٍ وُلِد قتله مرةً أخرى؛ وعندئذٍ لم تستطع نساء الكشاتريا أن يحمين بعض أبنائهن.
12.48.64
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः ।
दक्षिणामश्वमेधान्ते कश्यपायाददत्ततः ॥ १२.४८.६४ ॥
بعد أن جعل الأرض خالية من الكشاتريا إحدى وعشرين مرة، أعطاها السيد لكشيبا دكشينا في نهاية القربان الفرسي.
12.48.65
स क्षत्रियाणां शेषार्थं करेणोद्दिश्य कश्यपः ।
स्रुक्प्रग्रहवता राजंस्ततो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.४८.६५ ॥
ثم، أيها الملك، قال كشيبا هذه الكلمات وهو يمسك ملعقة السرُك ويشير بيده نحو بقية الكشاتريا.
12.48.66
गच्छ पारं समुद्रस्य दक्षिणस्य महामुने ।
न ते मद्विषये राम वस्तव्यमिह कर्हिचित् ॥ १२.४८.६६ ॥
اذهب إلى الشاطئ البعيد من المحيط الجنوبي، أيها الحكيم العظيم. يا راما، لا ينبغي لك أن تسكن في أرضي أبدًا.
12.48.67
पृथिवी दक्षिणा दत्ता वाजिमेधे मम त्वया ।
पुनरस्याः पृथिव्या हि दत्त्वा दातुमनीश्वरः ॥ १२.४८.६७ ॥
لقد أعطيتَ هذه الأرض أجرًا للتضحية في قرباني بالفرس. وبعد أن أُعطيت، ليس لك سلطان على أن تعطيها ثانية.
12.48.68
ततः शूर्पाकरं देशं सागरस्तस्य निर्ममे ।
संत्रासाज्जामदग्न्यस्य सोऽपरान्तमहीतलम् ॥ १२.४८.६८ ॥
فخلق له البحر أرض شورباكارا. وخوفًا من جاماداغنيا، صنع تلك الأرض على الحدود الغربية.
12.48.69
कश्यपस्तां महाराज प्रतिगृह्य वसुंधराम् ।
कृत्वा ब्राह्मणसंस्थां वै प्रविष्टः सुमहद्वनम् ॥ १२.४८.६९ ॥
أيها الملك العظيم، تسلّم كاشيابا تلك الأرض، وجعلها مسكنًا للبراهمة، ثم دخل غابة شاسعة جدًا.
12.48.70
ततः शूद्राश्च वैश्याश्च यथा स्वैरप्रचारिणः ।
अवर्तन्त द्विजाग्र्याणां दारेषु भरतर्षभ ॥ १२.४८.७० ॥
ثم أخذ الشودرا والفايشيا يسلكون كما يشاؤون متحررين، ويتصرفون مع زوجات أفضل المولودين مرتين بالمثل، يا ثور البهاراتا.
12.48.71
अराजके जीवलोके दुर्बला बलवत्तरैः ।
वध्यन्ते न हि वित्तेषु प्रभुत्वं कस्यचित्तदा ॥ १२.४८.७१ ॥
في عالم الأحياء بلا ملك، يُقتل الضعفاء على يد الأقوياء، ولا يملك أحد حينئذ سلطانًا على الثروة.
12.48.72
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृद्राश्चोत्पथगामिनः ।
परस्परं समाश्रित्य घातयन्त्यपथस्थिताः ॥ १२.४८.७२ ॥
البراهمة والكشاتريا والفايشيا والشودرا، إذ يسلكون طرق الضلال ويتكئ بعضهم على بعض، واقفين خارج الطريق المستقيم، يقتل بعضهم بعضًا.
12.48.73
स्वधर्मं ब्राह्मणास्त्यक्त्वा पाषण्डत्वं समाश्रिताः ।
चौरिकानृतमायाश्च सर्वे चैव प्रकुर्वते ॥ १२.४८.७३ ॥
ينبذ البراهمة واجبهم الخاص ويلجأون إلى الهرطقة، ويمارس الجميع السرقة والكذب والخداع.
12.48.74
स्वधर्मस्थान्द्विजान्हत्वा तथाऽऽश्रमनिवासिनः ।
वैश्याः सत्पथसंस्थाश्च शूद्रा ये चैव धार्मिकाः ॥ १२.४८.७४ ॥
بعد قتل المولودين مرتين الثابتين في واجبهم الخاص وسكان مراحل الحياة، يقتلون أيضاً الفايشيا القائمين على الطريق الحسن، والشودرا الأتقياء.
12.48.75
तान्सर्वान्घातयन्ति स्म दुराचाराः सुनिर्भयाः ।
यज्ञाध्ययनशीलांश्च आश्रमस्थांस्तपस्विनिः ॥ १२.४८.७५ ॥
يقتل الأشرار الذين لا يخافون البتة جميعهم: المكرسين للقربان والدراسة، والمقيمين في مراحل الحياة، والزهاد.
12.48.76
गोबालवृद्धनारीणां नाशं कुर्वन्ति चापरे ।
आन्वीक्षकी त्रयी वार्ता न च नीतिः प्रवर्तते ॥ १२.४८.७६ ॥
ويتسبب آخرون في هلاك الأبقار والأطفال والشيوخ والنساء؛ فلا تزدهر الأنفيكشكي ولا الفيدات الثلاثة ولا علم المعيشة، ولا تسود السياسة.
12.48.77
व्रात्यतां समनुप्राप्ता बहवो हि द्विजातयः ।
अधरोत्तरापचारेण म्लेच्छभूताश्च सर्वशः ॥ १२.४८.७७ ॥
لقد وقع كثير من المولودين مرتين في حال الفراتيا، وبانقلاب السلوك الرفيع والوضيع صاروا تماماً كالبرابرة.
12.48.78
ततः कालेन पृथिवी पीड्यमाना दुरात्मभिः ।
विपर्ययेण तेनाशु प्रविवेश पसातलम्।
अरक्ष्यमाणा विधिवत्क्षत्रियैर्धर्मरक्षिभिः ॥ १२.४८.७८ ॥
ثم مع مرور الزمن، دخلت الأرض، وقد أنهكها الأشرار، إلى العالم السفلي سريعاً بسبب ذلك الانقلاب، إذ لم يحمها الكشاتريا حماة الدارما على الوجه المقرر.
12.48.79
तां दृष्ट्वा द्रवतीं तत्र संत्रासात्स महामनाः ।
ऊरुणा धारयामास कश्यपः पृथिवीं ततः।
निमज्जन्तीं ततो राजंस्तेनोर्वीति मही स्मृता ॥ १२.४८.७९ ॥
عندما رأى الأرض تفر هناك في رعب، دعمها الحكيم الكبير كشياپا بفخذه. أيها الملك، لأنها كانت تغرق حينئذ، تُذكر الأرض باسم أورڤي.
12.48.80
रक्षणार्थं समुद्दिश्य ययाचे पृथिवी तदा ।
प्रसाद्य कश्यपं देवी क्षत्रियान्बाहुशालिनः ॥ १२.४८.८० ॥
عندئذ، بقصد الحماية، استرضت الإلهة الأرض الحكيم كشياپا وسألت الكشاتريا ذوي الأذرع القوية.
12.48.81
सन्ति ब्रह्मन्मया गुप्ताः स्त्रीषु क्षत्रियपुङ्गवाः ।
हैहयानां कुले जातास्ते संरक्षन्तु मां मुने ॥ १२.४८.८१ ॥
أيها البراهمي، هناك ثيران من الكشاتريا، محميون مني ومختبئون بين النساء، ولدوا في سلالة الهيهايا. أيها الحكيم، ليحموني.
12.48.82
अस्ति पौरवदायादो विदूरथसुतः प्रभो ।
ऋक्षैः संवर्धितो विप्र ऋक्षवत्यथ पर्वते ॥ १२.४८.८२ ॥
أيها السيد، يوجد وريث من البوراڤا، ابن ڤيدورتا. أيها البراهمي، لقد رُبّي على يد الدببة في جبل ريكشڤات.
12.48.83
तथाऽनुकम्पमानेन यज्वनाथामितौजसा ।
पराशरेण दायादः सौदासस्याभिरक्षितः ॥ १२.४८.८३ ॥
وبالمثل، حمى بارشارا، الكريم المُقدِّم للقرابين ذو القوة اللامتناهية، وريث ساودا سا.
12.48.84
सर्वकर्माणि कुरुते शूद्रवत्तस्य स द्विजः ।
सर्वकर्मेत्यभिख्यातः स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८४ ॥
يؤدي ذلك المولود مرتين جميع الأعمال له كالشودرا. ليحمني ذلك الملك المعروف باسم سارڤاكرما.
12.48.85
शिबिपुत्रो महातेजा गोपतिर्नाम नामतः ।
वने संवर्धितो गोभिः सोऽभिरक्षतु मां मुने ॥ १२.४८.८५ ॥
ابن شيبي، عظيم الإشراق، المسمّى غوباتي، الذي نشأ في الغابة بين الأبقار — ليحمِني، أيها الحكيم.
12.48.86
प्रतर्दनस्य पुत्रस्तु वत्सो नाम महाबलः ।
वत्सैः संवर्धितो गोष्ठे स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८६ ॥
وتسا، الابن القوي لبراتردانا، الذي نشأ في حظيرة الأبقار بين العجول — ليحمِني ذلك الملك.
12.48.87
दधिवाहनपुत्रस्तु पौत्रो दिविरथस्य च ।
अङ्गः स गौतमेनासीद्गङ्गाकूलेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८७ ॥
أنغا، ابن داديفاهانا وحفيد ديفيراثا، حماه غوتاما على ضفة نهر الغانج.
12.48.88
बृहद्रथो महातेजा भूरिभूतिपरिष्कृतः ।
गोलाङ्गूलैर्महाभागो गृध्रकूटेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८८ ॥
بريهادراتا، عظيم الإشراق، المزيَّن بالجلال الوفير، عظيم الحظ، حماه قرود اللانغور على جبل غريدراكوتا.
12.48.89
मरुत्तस्यान्ववाये च रक्षिताः क्षत्रियात्मजाः ।
मरुत्पतिसमा वीर्ये समुद्रेणाभिरक्षिताः ॥ १२.४८.८९ ॥
أبناء الكشاتريا الذين حُفظوا في نسل مروتا، مساوين في البأس لسيد الرياح، حماهم المحيط.
12.48.90
एते क्षत्रियदायादास्तत्रतत्र परिश्रुताः ।
व्योकारहेमकारादिजातिं नित्यं समाश्रिताः ॥ १२.४८.९० ॥
هؤلاء ورثة الكشاتريا، المشهورون هنا وهناك، لجأوا دائماً إلى طوائف مثل صانعي السماء وصاغة الذهب.
12.48.91
यदि मामभिरक्षन्ति ततः स्थास्यामि निश्चला ।
एतेषां पितरश्चैव तथैव च पितामहाः ॥ १२.४८.९१ ॥
فإن حفظوني فإنني سأبقى ثابتة لا أتزعزع، وكذلك آباء هؤلاء، وكذلك أجدادهم.
12.48.92
मदर्थं निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
तेषामपचितिश्चैव मया कार्या महामुने ॥ १२.४८.९२ ॥
لأجلي قُتلوا في الحرب على يد راما، ذي الأفعال التي لا تكلّ؛ ولا بد أن أؤدي أنا تكريمهم وكفارتهم، أيها الحكيم العظيم.
12.48.93
न ह्यहं कामये नित्यमतिक्रान्तेन रक्षणम् ।
वर्तमानेन वर्तेयं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.४८.९३ ॥
لستُ أريد دائمًا حماية ما قد مضى؛ فلأبقَ مع الحاضر، ولْيُدبَّر ذلك سريعًا.
12.48.94
ततः पृथिव्या निर्दिष्टांस्तान्समानीय कश्यपः ।
अभ्यषिञ्चन्महीपालान्क्षत्रियान्वीर्यसंमतान् ॥ १२.४८.९४ ॥
ثم جمع كشيب من أشار إليهم الأرض، ومسح ملوكَ الكشاتريا حماةَ الأرض المعتبَرين بالشجاعة.
12.48.95
तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः ।
एवमेतत्पुरावृत्तं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ॥ १२.४८.९५ ॥
أبناؤهم وأحفادهم الذين ثبتت سلالاتهم. هكذا هي هذه الحكاية القديمة التي تسألني عنها، يا ابن فاندو.
12.48.96
एवं ब्रुवंस्तं च यदुप्रवीरो ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
रथेन तेनाशु ययौ यथाऽर्को ।
विशन्प्रभाभिर्भगवांस्त्रिलोकीम् ॥ १२.४८.९६ ॥
وبهذا القول مضى بطل اليادافا سريعًا في تلك المركبة نحو يودhishthira، أفضل حماة الدharma، كما تدخل الشمس العوالم الثلاثة بأشعتها.