Mahābhārata · Adhyāya 12.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.48.1
शृणु कौन्तेय रामस्य प्रभावो यो मया श्रुतः ।
महर्षीणां कथयतां कारणं तस्य जन्म च ॥ १२.४८.१ ॥
Höre, Sohn der Kuntī, von der Macht Rāmas, die ich gehört habe, und von der Ursache seiner Geburt, wie die großen Weisen sie erzählten.
12.48.2
यथा च जामदग्न्येन कोटिशः क्षत्रिया हताः ।
उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हताः ॥ १२.४८.२ ॥
So wie der Sohn des Jamadagni Millionen von Kṣatriyas erschlug, und jene, die in königlichen Geschlechtern entstanden und im Krieg der Bhārata wieder erschlagen wurden.
12.48.3
जह्नोरजस्तु तनयो बलाकाश्चस्तु तत्सुतः ।
कुशिको नाम धर्मज्ञस्तस्य पुत्रो महीपते ॥ १२.४८.३ ॥
Aja war der Sohn des Jahnu; sein Sohn war Balāka; dessen Sohn Kuśika, der Kenner des dharma. Und sein Sohn, o Herr der Erde, war Gādhi.
12.48.4
अग्र्यं तपः समातिष्ठत्सहस्राक्षसमो भुवि ।
पुत्रं लभेयमजितं त्रिलोकेश्वरमित्युत ॥ १२.४८.४ ॥
Auf der Erde, dem Tausendäugigen gleich, übte er höchste Askese und dachte: »Möge ich einen unbesiegbaren Sohn erlangen, Herrn der drei Welten.«
12.48.5
तमुग्रतपसं दृष्ट्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ।
समर्थं पुत्रजनने स्वयमेवैत्य भारत ॥ १२.४८.५ ॥
O Nachkomme des Bharata, als der Tausendäugige, der Städtezerstörer Indra, ihn in strenger Askese sah und ihn fähig fand, einen Sohn zu zeugen, kam er selbst...
12.48.6
पुत्रत्वमगमद्राजंस्तस्य लोकेश्वरेश्वरः ।
गाधिर्नामाभवत्पुत्रः कौशिकः पाकशासनः ॥ १२.४८.६ ॥
O König, der Herr der Herren der Welten wurde sein Sohn. Er hieß Gādhi, Kauśika, Indra, der Bezwinger des Paka.
12.48.7
तस्य कन्याऽभवद्राजन्नाम्ना सत्यवती प्रभो ।
तां गाधिर्भृगुपुत्राय ऋचीकाय ददौ प्रभुः ॥ १२.४८.७ ॥
O König, ihm wurde eine Tochter namens Satyavatī geboren, o Herr. Der mächtige Gādhi gab sie Ṛcīka, dem Sohn Bhṛgus.
12.48.8
ततस्तया हि कौन्तेय भार्गवः कुरुनदनः ।
पुत्रार्थं श्रपयामास चरुं गाधेस्तथैव च ॥ १२.४८.८ ॥
Dann, o Sohn der Kuntī, ließ der Bhārgava, die Freude der Kuru, durch sie einen Reisopfer-Caru für einen Sohn kochen, und ebenso einen für Gādhi.
12.48.9
आहूय चाह तां भार्यामृचीको भार्गवस्तदा ।
उपयोज्यश्चरुरयं त्वया मात्राऽप्ययं तव ॥ १२.४८.९ ॥
Da rief Ṛcīka der Bhārgava seine Frau und sprach: »Diesen Caru sollst du essen, und diesen soll auch deine Mutter essen.«
12.48.10
तस्या जनिष्यते पुत्रो दीप्तिमान्क्षत्रियर्षभः ।
अजय्यः क्षत्रियैर्लोके क्षत्रियर्षभसूदनः ॥ १२.४८.१० ॥
Ihr wird ein strahlender Sohn geboren werden, ein Stier unter den Kṣatriya, unbesiegbar für die Kṣatriya in der Welt, ein Vernichter der Stiere unter den Kṣatriya.
12.48.11
तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं शमात्मकम् ।
तपोन्वितं द्विजश्रेष्ठं चरुरेष विधास्यति ॥ १२.४८.११ ॥
O Glückverheißende, dieser Caru wird auch dir einen Sohn hervorbringen, standhaft, von friedfertiger Natur, mit Askese begabt, den besten der Zweimalgeborenen.
12.48.12
इत्येवमुक्त्वा तां भार्यां सर्चीको भृगुनन्दनः ।
तपस्यभिरतः श्रीमाञ्जगामारण्यमेव हि ॥ १२.४८.१२ ॥
Nachdem er dies zu seiner Frau gesagt hatte, ging Ṛcīka, die Freude der Bhṛgu, glorreich und an der Askese Gefallen findend, in den Wald.
12.48.13
एतस्मिन्नेव काले तु तीर्थयात्रापरो नृपः ।
गाधिः सदारः संप्राप्त ऋचीकस्याश्रमं प्रति ॥ १२.४८.१३ ॥
Zu eben dieser Zeit kam König Gādhi, auf Pilgerfahrt, mit seiner Gattin zur Einsiedelei Ṛcīkas.
12.48.14
चरुद्वयं गृहीत्वा तु राजन्सत्यवती तदा ।
भर्त्रा दत्तं प्रसन्नेन मात्रे हृष्टा न्यवेदयत् ॥ १२.४८.१४ ॥
O König, da nahm Satyavatī die zwei Reisopfer, die ihr der erfreute Gatte gegeben hatte, und überreichte sie freudig ihrer Mutter.
12.48.15
माता तु तस्याः कौन्तेय दुहित्रे स्वं चरुं ददौ ।
तस्याश्ररुमथाज्ञातमात्मसंस्थं चकार ह ॥ १२.४८.१५ ॥
O Sohn der Kuntī, die Mutter gab ihrer Tochter ihr eigenes Opfer, und unwissentlich ließ sie das Opfer der Tochter in sich selbst wirken.
12.48.16
अथ सत्यवती गर्भं क्षत्रियान्तकरं तदा ।
धारयामास दीप्तेन वपुषा घोरदर्शनम् ॥ १२.४८.१६ ॥
Da trug Satyavatī einen Fötus, der die Kṣatriya vernichten würde, furchtbar anzusehen mit seinem strahlenden Körper.
12.48.17
तामृचीकस्तदा दृष्ट्वा ध्यानयोगेन भारत ।
अब्रवीद्भृगुशार्दूलः स्वां भार्यां देवरूपिणीम् ॥ १२.४८.१७ ॥
O Bhārata, da sah Ṛcīka, der Tiger der Bhṛgu, sie durch die Kraft der Meditation und sprach zu seiner Gattin, die die Gestalt einer Göttin hatte.
12.48.18
मात्राऽसि व्यंसिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना ।
तस्माज्जनिष्यते पुत्रः क्रूरकर्माऽत्यमर्षणः।
जनयिष्यति माता ते ब्रह्मभूतं तपोधनम् ॥ १२.४८.१८ ॥
O Glückliche, deine Mutter hat dich durch den Tausch der Opfer getäuscht; darum wird ein grausam handelnder, sehr ungeduldiger Sohn geboren werden, und deine Mutter wird einen brahmanengleichen, an Askese reichen Sohn gebären.
12.48.19
विश्वं हि ब्रह्म सुमहच्चरौ तव समाहितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं तव मात्रे समर्पितम् ॥ १२.४८.१९ ॥
Die ganze gewaltige Macht des Brahman ist in deinem Caru niedergelegt, und die gesamte kriegerische Kraft des Kṣatriya-Standes ist deiner Mutter übergeben worden.
12.48.20
विपर्ययेण ते भद्रे नैतदेवं भविष्यति ।
मातुस्ते ब्राह्मणो भूयात्तव च क्षत्रियः सुतः ॥ १२.४८.२० ॥
O Gütige, es soll nicht umgekehrt geschehen: Der Sohn deiner Mutter soll ein Brahmane sein, und dein Sohn soll ein Kṣatriya sein.
12.48.21
सैवमुक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा ।
पपात शिरसा तस्मै वेपन्ती चाब्रवीदिदम् ॥ १२.४८.२१ ॥
Als ihr Gatte so gesprochen hatte, fiel die hochgesegnete Satyavatī zitternd mit dem Kopf vor ihm nieder und sprach dies.
12.48.22
नार्होऽसि भगवन्नद्य वक्तुमेवंविधं वचः ।
ब्राह्मणापशदं पुत्रं प्राप्स्यसीति हि मां प्रभो ॥ १२.४८.२२ ॥
Ehrwürdiger, es steht dir nicht zu, heute solche Worte zu sprechen; o Herr, du hast gesagt, ich werde einen niedrigen Sohn erlangen, der eines Brahmanen unwürdig ist.
12.48.23
नैष संकल्पितः कामो मया भद्रे तथा त्वयि ।
उग्रकर्मा भवेत्पुत्रश्चरुव्यत्यासहेतुना ॥ १२.४८.२३ ॥
O Gütige, dies war nicht mein festgesetzter Wille für dich: dass wegen des Austauschs der Opfergaben der Sohn von grimmigen Taten sein würde.
12.48.24
इच्छँल्लोकानपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम् ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं दातुमर्हसि मे प्रभो ॥ १२.४८.२४ ॥
O Weiser, wenn du wolltest, könntest du sogar Welten erschaffen; wie viel mehr einen Sohn! O Herr, es geziemt dir, mir einen Sohn von friedfertiger und aufrichtiger Art zu geben.
12.48.25
नोक्तपूर्वं मया भद्रे स्वैरेष्वप्यनृतं वचः ।
किमुताग्निं समाधाय मन्त्रवच्चरुसाधने ॥ १२.४८.२५ ॥
O Glückselige, niemals habe ich auch nur im Scherz ein falsches Wort gesprochen; wie viel weniger, wenn ich das Feuer nach den Mantras entzündet habe und das Caru-Opfer vollziehe.
12.48.26
दृष्टमेतत्पुरा भद्रे ज्ञातं च तपसा मया ।
ब्रह्मभूतं हि सकलं पितुस्तव कुलं भवेत् ॥ १२.४८.२६ ॥
O Glückselige, dies habe ich schon früher gesehen und durch meine Askese erkannt: das ganze Geschlecht deines Vaters wird brahmanisch werden.
12.48.27
काममेवं भवेत्पौत्रो मामैवं तनयः प्रभो ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं लभेयं जपतां वर ॥ १२.४८.२७ ॥
Es sei, wie du willst; so sei der Enkel, und so sei auch mein Sohn. O Herr, bester der Rezitierenden, möge ich einen Sohn von friedfertiger Natur und aufrichtigem Herzen erlangen.
12.48.28
पुत्रे नास्ति विशेषो मे पौत्रे च वरवर्णिनि ।
यथा त्वयोक्तं वचनं तथा भद्रे भविष्यति ॥ १२.४८.२८ ॥
O Schönfarbige, für mich besteht kein Unterschied zwischen Sohn und Enkel. Wie du gesprochen hast, o Glückselige, so wird es geschehen.
12.48.29
ततः सत्यवती पुत्रं जनयामास भार्गवम् ।
तपस्यभिरतं शान्तं जमदग्निं यतव्रतम् ॥ १२.४८.२९ ॥
Dann gebar Satyavatī den Sohn aus dem Geschlecht der Bhṛgu, Jamadagni, der an der Askese Freude fand, friedfertig und fest in seinen Gelübden war.
12.48.30
विश्वामित्रं च दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः ।
प्राप ब्रह्मर्षिसमितं विश्वेन ब्रह्मणा युतम् ॥ १२.४८.३० ॥
Und Gādhi, der freudige Sohn Kuśikas, erhielt als Erben Viśvāmitra, einer Versammlung von Brahmarṣis gleich und mit der ganzen Kraft des Brahman begabt.
12.48.31
ऋचीको जनयामास जमदग्निं तपोनिधिम् ।
सोऽपि पुत्रं ह्यजनयज्जमदग्निः सुदारुणम् ॥ १२.४८.३१ ॥
Ṛcīka zeugte Jamadagni, den Schatz der Askese; Jamadagni wiederum zeugte einen überaus furchtbaren Sohn.
12.48.32
सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम् ।
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ १२.४८.३२ ॥
Rāma, Meister aller Wissenschaften und der Bogenkunst vollkommen, Töter der Kṣatriyas, leuchtend wie das Feuer.
12.48.33
तेषयित्वा महादेवं पर्वते गन्धमादने ।
अस्त्राणि वरयामास परशुं चातितेजसम् ॥ १२.४८.३३ ॥
Nachdem er Mahādeva auf dem Berg Gandhamādana erfreut hatte, erhielt er als Gabe die Waffen und die überaus strahlende Axt.
12.48.34
स तेनाकुण्ठधारेण ज्वलितानलवर्चसा ।
कुठारेणाप्रमेयेण लोकेष्वप्रतिमोऽभवत् ॥ १२.४८.३४ ॥
Mit jener unstumpfen, feuerglühenden, unermesslichen Axt wurde er in den Welten unvergleichlich.
12.48.35
एतस्मिन्नेव काले तु कृतवीर्यात्मजो बली ।
अर्जुनो नाम तेजस्वी क्षत्रियो हैहयाधिपः ॥ १२.४८.३५ ॥
Zu eben dieser Zeit war Arjuna, der mächtige und strahlende Kṣatriya, Sohn Kṛtavīryas, Herrscher der Haihayas.
12.48.36
दत्तात्रेयप्रसादेन राजा बाहुसहस्रवान् ।
चक्रवर्ती महातेजा विप्राणामाश्वमेधिके ॥ १२.४८.३६ ॥
Durch die Gnade Dattātreyas war jener König mit tausend Armen, Weltherrscher von großer Strahlkraft, ein Spender beim Pferdeopfer der Brahmanen.
12.48.37
ददौ स पृथिवीं सर्वां सप्तद्वीपां सपर्वताम् ।
सबाह्वस्त्रबलेनाजौ जित्वा परमधर्मवित् ॥ १२.४८.३७ ॥
Er schenkte die ganze Erde mit ihren sieben Kontinenten und Bergen, nachdem er im Kampf durch die Kraft seiner Arme und Waffen gesiegt hatte; er kannte das höchste Dharma.
12.48.38
तृषितेन च कौन्तेय भिक्षितश्चित्रभानुना ।
सहस्त्रबाहुर्विक्रान्तः प्रादाद्भिक्षामथाग्नये ॥ १२.४८.३८ ॥
O Sohn der Kuntī, als der durstige Citrabhānu (Agni) um Almosen bat, gab der tapfere Tausendarmige Agni das Almosen.
12.48.39
ग्रामान्पुराणि राष्ट्राणि घोषांश्चैव तु वीर्यवान् ।
जज्वाल तस्य वाणेद्धचित्रभानुर्दिधक्षया ॥ १२.४८.३९ ॥
Vom Pfeil des Tapferen entfacht, brannte Citrabhānu (Agni), begierig zu verzehren, über Dörfer, Städte, Reiche und Hirtensiedlungen.
12.48.40
स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रभावेण महौजसः ।
ददाह कार्तवीर्यस्य शैलानपि धरामपि ॥ १२.४८.४० ॥
Durch die Macht jenes Herrn der Menschen, Kārtavīrya, von großer Kraft, verbrannte er sogar die Berge und die Erde.
12.48.41
स शून्यमाश्रमारण्यमापवस्य महात्मनः ।
ददाह पवनेनेद्धश्चित्रभानुः सहैहयः ॥ १२.४८.४१ ॥
Vom Wind entfacht, verbrannte Citrabhānu (Agni) zusammen mit den Haihayas den leeren Einsiedlerwald des großherzigen Āpava.
12.48.42
आपवस्तं ततो रोषाच्छशापार्जुनमच्युत ।
दग्धे श्रमे महाबाहो कार्तवीर्येण वीर्यवान् ॥ १२.४८.४२ ॥
Da verfluchte Āpava im Zorn Arjuna, o Acyuta, weil der Einsiedlerwald von Kārtavīrya verbrannt worden war. O Großarmiger, der Tapfere tat dies.
12.48.43
त्वया न वर्जितं यस्मान्ममेदं हि महद्वनम् ।
दग्धं तस्माद्रणे रामो बाहूंस्ते च्छेत्स्यतेऽर्जुन ॥ १२.४८.४३ ॥
Weil du diesen großen Wald von mir nicht verschont, sondern verbrannt hast, wird Rāma, o Arjuna, im Kampf deine Arme abschlagen.
12.48.44
अर्जुनस्तु महातेजा बली नित्यं शमात्मकः ।
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च दाता शूरश्च भारत।
नाचिन्तयत्तदा शापं तेन दत्तं महात्मना ॥ १२.४८.४४ ॥
Doch Arjuna, von großem Glanz, mächtig, stets von friedfertigem Wesen, den Brahmanen ergeben, Zuflucht, Spender und Held, o Bhārata, dachte damals nicht an den Fluch, den jener Großmütige ausgesprochen hatte.
12.48.45
तस्य पुत्राः सुबलिनः शापेनासन्पितुर्वधे ।
निमित्तमवलिप्ता वै नृशंसाश्चैव नित्यदा ॥ १२.४८.४५ ॥
Seine sehr starken Söhne wurden durch jenen Fluch zur Ursache des Todes ihres Vaters; sie waren stets überheblich und grausam.
12.48.46
जमदग्नेस्तु धेन्वास्ते वत्समानिन्युरच्युत ।
अज्ञातं कार्तवीर्यस्य हैहयेन्द्रस्य धीमतः ॥ १२.४८.४६ ॥
O Acyuta, deine Söhne nahmen das Kalb der Kuh des Jamadagni; dem weisen Herrscher der Haihayas, Kārtavīrya, war es unbekannt.
12.48.47
तन्निमित्तमभूद्युद्धं जामदग्नेर्महात्मनः ।
ततोऽर्जुनस्य बाहून्स चिच्छेद रुषितोऽनघ ॥ १२.४८.४७ ॥
Deswegen entstand ein Kampf mit dem großherzigen Sohn des Jamadagni; dann schnitt er, erzürnt, Arjuna die Arme ab, o Makelloser.
12.48.48
तं भ्रमन्तं ततो वत्सं जामदग्न्यः स्वमाश्रमम् ।
प्रत्यानयत राजेन्द्र तेषामन्तः पुरात्प्रभुः ॥ १२.४८.४८ ॥
Dann brachte der Sohn des Jamadagni das umherirrende Kalb in seine eigene Einsiedelei zurück; o Herr der Könige, dieser Herr holte es aus ihren inneren Gemächern zurück.
12.48.49
अर्जुनस्य सुतास्ते तु संभूयाबुद्धयस्तदा ।
गत्वाऽऽश्रममसंबुद्धा जमदग्नेर्महात्मनः।
अपातयन्त भल्लाग्रैः शिरः कायान्नराधिप ॥ १२.४८.४९ ॥
Arjunas Söhne schlossen sich zusammen, wurden unbesonnen und gingen ahnungslos zur Einsiedelei des großmütigen Jamadagni; mit den Spitzen ihrer Bhalla-Pfeile schlugen sie ihm den Kopf vom Körper, o Herr der Menschen.
12.48.50
समित्कुशार्थं रामस्य निर्यातस्य यशस्विनः ।
प्रत्यक्षं राममातुश्च तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.४८.५० ॥
Als der ruhmreiche Rāma hinausgegangen war, um Brennholz und Kuśa-Gras zu holen, geschah es direkt vor den Augen von Rāmas Mutter und allen Bewohnern der Einsiedelei.
12.48.51
श्रुत्वा रामस्तमर्थं च क्रुद्धः कालानलोपमः ।
धनुर्वेदेऽद्वितीयो हि दिव्यास्त्रैः समलंकृतः ॥ १२.४८.५१ ॥
Als Rāma davon hörte, entbrannte er in Zorn wie das Feuer der Zeit, unvergleichlich in der Bogenkunst und mit göttlichen Waffen geschmückt.
12.48.52
चन्द्रबिम्बार्धसंकाशं परशुं गृह्य भार्गवः ।
ततः पितृवधामर्षाद्रामः परममन्युमान्।
निःक्षत्रियां प्रतिश्रुत्य महीं शस्त्रमगृह्णत ॥ १२.४८.५२ ॥
Den Beil, der wie ein halbes Mondrund glänzt, ergriff der Bhārgava Rāma; aus Empörung über den Tod seines Vaters und tiefem Schmerz gelobte er, die Erde von den Kṣatriyas zu befreien, und nahm dann die Waffe auf.
12.48.53
ततः स भृगुशार्दूलः कार्तवीर्यस्य वीर्यवान् ।
विक्रम्य निजघानाशु पुत्रान्पौत्रांश्च सर्वशः ॥ १२.४८.५३ ॥
Da erschlug jener Tiger unter den Bhṛgus, der mächtige Feind Kārtavīryas, im Angriff rasch alle seine Söhne und Enkel.
12.48.54
स हैहयसहस्राणि हत्वा परममन्युमान् ।
महीं सागरपर्यन्तां चकार रुधिरोक्षिताम् ॥ १२.४८.५४ ॥
Nachdem er Tausende der Haihayas erschlagen hatte, machte er, in höchstem Zorn, die vom Meer begrenzte Erde blutgetränkt.
12.48.55
स तथा सुमहातेजाः कृत्वा निःक्षत्रियां महीम् ।
कृपया परयाऽऽविष्टो वनमेव जगाम ह ॥ १२.४८.५५ ॥
Nachdem jener von großem Glanz die Erde frei von Kṣatriyas gemacht hatte, ging er, von höchstem Mitgefühl ergriffen, in den Wald.
12.48.56
ततो वर्षसहस्रेषु समतीतेषु केषुचित् ।
कोपं संप्राप्तवांस्तत्र प्रकृत्या कोपनः प्रभुः ॥ १२.४८.५६ ॥
Dann, nachdem einige tausend Jahre vergangen waren, geriet jener Herr, von Natur aus jähzornig, dort in Zorn.
12.48.57
विश्वामित्रस्य पौत्रस्तु रैभ्यपुत्रो महातपाः ।
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वाऽऽह जनसंसदि ॥ १२.४८.५७ ॥
Parāvasu, der Enkel Viśvāmitras und Sohn Raibhyas, ein Mann großer Askese, schmähte ihn und sprach in der Versammlung des Volkes, o großer König.
12.48.58
ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्तः समागताः ।
प्रतर्दनप्रभृतयो राम किं क्षत्रिया न ते ॥ १२.४८.५८ ॥
Jene guten Männer, die bei Yayātis Sturz zum Opfer versammelt waren, angeführt von Pratardana — o Rāma, waren sie etwa keine Kṣatriyas?
12.48.59
मिथ्याप्रतिज्ञो राम त्वं कत्थसे जनसंसदि ।
भयात्क्षत्रियवीराणां पर्वतं समुपाश्रितः ॥ १२.४८.५९ ॥
O Rāma, du Meineidiger, du prahlst in der Versammlung des Volkes; aus Furcht vor den heldenhaften Kṣatriyas hast du Zuflucht in einem Berg gesucht.
12.48.60
सा पुनः क्षत्रियशतैः पृथिवी सर्वतः स्तृता ।
परावसोर्वचः श्रुत्वा शस्त्रं जग्राह भार्गवः ॥ १२.४८.६० ॥
Da war jene Erde wieder von allen Seiten mit Hunderten von Kṣatriyas bedeckt. Als der Bhārgava die Worte Parāvasus hörte, ergriff er die Waffe.
12.48.61
ततो ये क्षत्रिया राजञ्शतशस्तेन वर्जिताः ।
ते विवृद्धा महावीर्याः पृथिवीपतयोऽभवन् ॥ १२.४८.६१ ॥
O König, die Kṣatriyas, die er zu Hunderten verschont hatte, wuchsen wieder heran und wurden Herren der Erde von großer Tapferkeit.
12.48.62
स पुनस्ताञ्जघानाशु बालानपि नराधिप ।
गर्भस्थैस्तु मही व्याप्ता पुनरेवाभवत्तदा ॥ १२.४८.६२ ॥
Er erschlug sie sogleich wieder, o Herr der Menschen, selbst die Kinder; und da füllte sich die Erde erneut mit denen im Mutterleib.
12.48.63
जातंजातं स गर्भं तु पुनरेव जघान ह ।
अरक्षंश्च सुतान्कांश्चित्तदा क्षत्रिययोषितः ॥ १२.४८.६३ ॥
Jedes Kind, das geboren wurde, erschlug er wieder; und da konnten die Kṣatriya-Frauen einige ihrer Söhne nicht schützen.
12.48.64
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः ।
दक्षिणामश्वमेधान्ते कश्यपायाददत्ततः ॥ १२.४८.६४ ॥
Nachdem er die Erde einundzwanzigmal von den Kṣatriyas befreit hatte, gab der Herr sie am Ende des Aśvamedha als Dakṣiṇā an Kaśyapa.
12.48.65
स क्षत्रियाणां शेषार्थं करेणोद्दिश्य कश्यपः ।
स्रुक्प्रग्रहवता राजंस्ततो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.४८.६५ ॥
Da sprach Kaśyapa, o König, die Sruk-Schöpfkelle haltend und mit der Hand auf den Rest der Kṣatriyas deutend, diese Worte.
12.48.66
गच्छ पारं समुद्रस्य दक्षिणस्य महामुने ।
न ते मद्विषये राम वस्तव्यमिह कर्हिचित् ॥ १२.४८.६६ ॥
Geh an das ferne Ufer des südlichen Ozeans, o großer Weiser. O Rāma, du darfst niemals in meinem Reich wohnen.
12.48.67
पृथिवी दक्षिणा दत्ता वाजिमेधे मम त्वया ।
पुनरस्याः पृथिव्या हि दत्त्वा दातुमनीश्वरः ॥ १२.४८.६७ ॥
Du hast diese Erde als Opfergabe bei meinem Pferdeopfer gegeben. Once sie gegeben ist, hast du keine Macht, sie erneut zu verschenken.
12.48.68
ततः शूर्पाकरं देशं सागरस्तस्य निर्ममे ।
संत्रासाज्जामदग्न्यस्य सोऽपरान्तमहीतलम् ॥ १२.४८.६८ ॥
Da schuf das Meer für ihn das Land Śūrpākara. Aus Furcht vor Jāmadagnya formte es jenes Land an der westlichen Grenze.
12.48.69
कश्यपस्तां महाराज प्रतिगृह्य वसुंधराम् ।
कृत्वा ब्राह्मणसंस्थां वै प्रविष्टः सुमहद्वनम् ॥ १२.४८.६९ ॥
Großer König, Kaśyapa nahm jene Erde an, machte sie zu einem Wohnsitz der Brahmanen und betrat dann einen sehr großen Wald.
12.48.70
ततः शूद्राश्च वैश्याश्च यथा स्वैरप्रचारिणः ।
अवर्तन्त द्विजाग्र्याणां दारेषु भरतर्षभ ॥ १२.४८.७० ॥
Da verhielten sich auch die Śūdras und Vaiśyas, frei nach ihrem Belieben umherziehend, ebenso gegenüber den Frauen der vornehmsten Zweimalgeborenen, o Stier der Bharatas.
12.48.71
अराजके जीवलोके दुर्बला बलवत्तरैः ।
वध्यन्ते न हि वित्तेषु प्रभुत्वं कस्यचित्तदा ॥ १२.४८.७१ ॥
In einer Welt der Lebenden ohne König werden die Schwachen von den Stärkeren erschlagen, und dann hat niemand Herrschaft über den Reichtum.
12.48.72
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृद्राश्चोत्पथगामिनः ।
परस्परं समाश्रित्य घातयन्त्यपथस्थिताः ॥ १२.४८.७२ ॥
Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, vom Weg abgeirrt und einander stützend, während sie abseits des rechten Pfades stehen, erschlagen einander.
12.48.73
स्वधर्मं ब्राह्मणास्त्यक्त्वा पाषण्डत्वं समाश्रिताः ।
चौरिकानृतमायाश्च सर्वे चैव प्रकुर्वते ॥ १२.४८.७३ ॥
Die Brahmanen, ihre eigene Pflicht verlassend, nehmen Zuflucht zur Ketzerei; und alle üben Diebstahl, Lüge und Betrug aus.
12.48.74
स्वधर्मस्थान्द्विजान्हत्वा तथाऽऽश्रमनिवासिनः ।
वैश्याः सत्पथसंस्थाश्च शूद्रा ये चैव धार्मिकाः ॥ १२.४८.७४ ॥
Nachdem sie die Zweimalgeborenen erschlagen haben, die in ihrer eigenen Pflicht verharren, und die Bewohner der Lebensstadien, erschlagen sie auch die Vaiśyas, die auf dem guten Pfad stehen, und die rechtschaffenen Śūdras.
12.48.75
तान्सर्वान्घातयन्ति स्म दुराचाराः सुनिर्भयाः ।
यज्ञाध्ययनशीलांश्च आश्रमस्थांस्तपस्विनिः ॥ १२.४८.७५ ॥
Die bösen, völlig furchtlosen Männer erschlagen sie alle: jene, die Opfer und Studium ergeben sind, jene, die in den Lebensstadien wohnen, und die Asketen.
12.48.76
गोबालवृद्धनारीणां नाशं कुर्वन्ति चापरे ।
आन्वीक्षकी त्रयी वार्ता न च नीतिः प्रवर्तते ॥ १२.४८.७६ ॥
Andere bringen Vernichtung über Kühe, Kinder, Alte und Frauen; Logik, die drei Veden und der Lebensunterhalt gedeihen nicht mehr, und die Staatskunst gilt nicht.
12.48.77
व्रात्यतां समनुप्राप्ता बहवो हि द्विजातयः ।
अधरोत्तरापचारेण म्लेच्छभूताश्च सर्वशः ॥ १२.४८.७७ ॥
Viele Zweimalgeborene sind in den Zustand des Vrātya gefallen, und durch die Umkehrung von höherem und niederem Verhalten sind sie völlig zu Barbaren geworden.
12.48.78
ततः कालेन पृथिवी पीड्यमाना दुरात्मभिः ।
विपर्ययेण तेनाशु प्रविवेश पसातलम्।
अरक्ष्यमाणा विधिवत्क्षत्रियैर्धर्मरक्षिभिः ॥ १२.४८.७८ ॥
Dann, mit der Zeit, drang die von bösgesinnten Menschen geplagte Erde durch jene Umkehrung rasch in die Unterwelt ein, da sie von den Kṣatriyas, den Hütern des Dharma, nicht gemäß der Regel beschützt wurde.
12.48.79
तां दृष्ट्वा द्रवतीं तत्र संत्रासात्स महामनाः ।
ऊरुणा धारयामास कश्यपः पृथिवीं ततः।
निमज्जन्तीं ततो राजंस्तेनोर्वीति मही स्मृता ॥ १२.४८.७९ ॥
Als er sie dort voller Schrecken fliehen sah, stützte der großherzige Kaśyapa die Erde mit seinem Schenkel. O König, weil sie damals versank, wird die Erde als Urvī erinnert.
12.48.80
रक्षणार्थं समुद्दिश्य ययाचे पृथिवी तदा ।
प्रसाद्य कश्यपं देवी क्षत्रियान्बाहुशालिनः ॥ १२.४८.८० ॥
Da bat die Göttin Erde, um Schutz besorgt, Kaśyapa um Gunst und erbat die kṣatriyas mit mächtigen Armen.
12.48.81
सन्ति ब्रह्मन्मया गुप्ताः स्त्रीषु क्षत्रियपुङ्गवाः ।
हैहयानां कुले जातास्ते संरक्षन्तु मां मुने ॥ १२.४८.८१ ॥
O Brahmane, es gibt Stiere unter den kṣatriyas, von mir beschützt und unter Frauen verborgen, geboren im Geschlecht der Haihayas. O Weiser, mögen sie mich beschützen.
12.48.82
अस्ति पौरवदायादो विदूरथसुतः प्रभो ।
ऋक्षैः संवर्धितो विप्र ऋक्षवत्यथ पर्वते ॥ १२.४८.८२ ॥
O Herr, es gibt einen Erben der Pauravas, den Sohn Vidūrathas. O Brahmane, er wurde von Bären auf dem Berg Ṛkṣavat aufgezogen.
12.48.83
तथाऽनुकम्पमानेन यज्वनाथामितौजसा ।
पराशरेण दायादः सौदासस्याभिरक्षितः ॥ १२.४८.८३ ॥
Ebenso beschützte der mitfühlende Opferer von unermesslicher Kraft, Parāśara, den Erben Saudāsas.
12.48.84
सर्वकर्माणि कुरुते शूद्रवत्तस्य स द्विजः ।
सर्वकर्मेत्यभिख्यातः स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८४ ॥
Dieser Zweimalgeborene verrichtet für ihn alle Arten von Arbeit wie ein Śūdra. Möge jener König, bekannt als Sarvakarmā, mich beschützen.
12.48.85
शिबिपुत्रो महातेजा गोपतिर्नाम नामतः ।
वने संवर्धितो गोभिः सोऽभिरक्षतु मां मुने ॥ १२.४८.८५ ॥
Der Sohn Śibis, von großem Glanz, mit Namen Gopati, im Wald von Kühen aufgezogen — er möge mich beschützen, o Weiser.
12.48.86
प्रतर्दनस्य पुत्रस्तु वत्सो नाम महाबलः ।
वत्सैः संवर्धितो गोष्ठे स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८६ ॥
Vatsa, der mächtige Sohn des Pratardana, im Kuhstall von Kälbern aufgezogen — jener König möge mich beschützen.
12.48.87
दधिवाहनपुत्रस्तु पौत्रो दिविरथस्य च ।
अङ्गः स गौतमेनासीद्गङ्गाकूलेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८७ ॥
Aṅga, Sohn des Dadhivāhana und Enkel des Diviratha, wurde von Gautama am Ufer des Ganges beschützt.
12.48.88
बृहद्रथो महातेजा भूरिभूतिपरिष्कृतः ।
गोलाङ्गूलैर्महाभागो गृध्रकूटेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८८ ॥
Bṛhadratha, von großem Glanz, mit reicher Pracht geschmückt und überaus glücklich, wurde auf dem Gṛdhrakūṭa von Languren beschützt.
12.48.89
मरुत्तस्यान्ववाये च रक्षिताः क्षत्रियात्मजाः ।
मरुत्पतिसमा वीर्ये समुद्रेणाभिरक्षिताः ॥ १२.४८.८९ ॥
Die Söhne der Kṣatriyas, im Geschlecht des Marutta beschützt, an Tapferkeit dem Herrn der Winde gleich, wurden vom Ozean beschützt.
12.48.90
एते क्षत्रियदायादास्तत्रतत्र परिश्रुताः ।
व्योकारहेमकारादिजातिं नित्यं समाश्रिताः ॥ १२.४८.९० ॥
Diese Erben der Kṣatriyas, hier und dort berühmt, haben stets Zuflucht bei Kasten wie dem Himmelsbauer und dem Goldschmied gesucht.
12.48.91
यदि मामभिरक्षन्ति ततः स्थास्यामि निश्चला ।
एतेषां पितरश्चैव तथैव च पितामहाः ॥ १२.४८.९१ ॥
Wenn sie mich beschützen, werde ich fest und unbewegt stehen; ebenso die Väter dieser und ebenso ihre Großväter.
12.48.92
मदर्थं निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
तेषामपचितिश्चैव मया कार्या महामुने ॥ १२.४८.९२ ॥
Meinetwegen wurden sie im Kampf von Rāma erschlagen, dem Helden unermüdlicher Taten; und ihre Ehrung und Sühne muss von mir vollzogen werden, o großer Weiser.
12.48.93
न ह्यहं कामये नित्यमतिक्रान्तेन रक्षणम् ।
वर्तमानेन वर्तेयं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.४८.९३ ॥
Ich wünsche nicht immer Schutz durch das Vergangene; möge ich mit der Gegenwart verweilen, darum werde es schnell eingerichtet.
12.48.94
ततः पृथिव्या निर्दिष्टांस्तान्समानीय कश्यपः ।
अभ्यषिञ्चन्महीपालान्क्षत्रियान्वीर्यसंमतान् ॥ १२.४८.९४ ॥
Da versammelte Kaśyapa die von der Erde Bezeichneten und salbte die kṣatriya-Könige, die Beschützer der Erde, die für ihre Tapferkeit geachtet waren.
12.48.95
तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः ।
एवमेतत्पुरावृत्तं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ॥ १२.४८.९५ ॥
Ihre Söhne und Enkel, deren Geschlechter gegründet wurden. So verhält es sich mit dieser alten Begebenheit, nach der du mich fragst, o Sohn Pāṇḍus.
12.48.96
एवं ब्रुवंस्तं च यदुप्रवीरो ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
रथेन तेनाशु ययौ यथाऽर्को ।
विशन्प्रभाभिर्भगवांस्त्रिलोकीम् ॥ १२.४८.९६ ॥
So sprechend fuhr der Held der Yadu rasch auf jenem Wagen zu Yudhiṣṭhira, dem besten der Hüter des dharma, wie die Sonne, die mit ihrem Glanz die drei Welten durchdringt.