மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.48.1
शृणु कौन्तेय रामस्य प्रभावो यो मया श्रुतः ।
महर्षीणां कथयतां कारणं तस्य जन्म च ॥ १२.४८.१ ॥
குந்தியின் மகனே, நான் மகரிஷிகள் கூறக் கேட்ட ராமரின் அந்த மகிமையையும், அவருடைய பிறப்பின் காரணத்தையும் கேள்.
12.48.2
यथा च जामदग्न्येन कोटिशः क्षत्रिया हताः ।
उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हताः ॥ १२.४८.२ ॥
ஜமதக்னியின் மகனால் கோடிக்கணக்கான க்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; அரச வம்சங்களில் பிறந்து பின்னர் பாரதப் போரில் கொல்லப்பட்டவர்களும் உண்டு.
12.48.3
जह्नोरजस्तु तनयो बलाकाश्चस्तु तत्सुतः ।
कुशिको नाम धर्मज्ञस्तस्य पुत्रो महीपते ॥ १२.४८.३ ॥
ஜஹ்னுவின் மகன் அஜன்; அவனுடைய மகன் பலாகன்; அவனுடைய மகன் தர்மத்தை அறிந்த குசிகன். ஓ மன்னனே, அவனுடைய மகன் (கதி ஆனான்).
12.48.4
अग्र्यं तपः समातिष्ठत्सहस्राक्षसमो भुवि ।
पुत्रं लभेयमजितं त्रिलोकेश्वरमित्युत ॥ १२.४८.४ ॥
பூமியில் ஆயிரங்கண் இந்திரனுக்கு நிகராக அவன் மிகச் சிறந்த தவத்தில் ஈடுபட்டான்; 'வெல்லப்படாதவனும் மூவுலகின் அதிபதியுமான ஒரு மகனை நான் பெறுவேனாக' என்று எண்ணி.
12.48.5
तमुग्रतपसं दृष्ट्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ।
समर्थं पुत्रजनने स्वयमेवैत्य भारत ॥ १२.४८.५ ॥
ஓ பாரதா, கடுந்தவம் செய்யும் அவனைக் கண்ட ஆயிரங்கண் புரந்தரன் இந்திரன், அவன் மகனைப் பெறுவதற்குத் தகுதியுடையவன் என்று கருதி, தானே வந்து...
12.48.6
पुत्रत्वमगमद्राजंस्तस्य लोकेश्वरेश्वरः ।
गाधिर्नामाभवत्पुत्रः कौशिकः पाकशासनः ॥ १२.४८.६ ॥
ஓ மன்னனே, உலகங்களுக்கெல்லாம் தலைவனான அவன், அவனுடைய மகனாகப் பிறந்தான். அவன் கௌசிகன் என்ற பாகசாசனனாகிய காதி ஆனான்.
12.48.7
तस्य कन्याऽभवद्राजन्नाम्ना सत्यवती प्रभो ।
तां गाधिर्भृगुपुत्राय ऋचीकाय ददौ प्रभुः ॥ १२.४८.७ ॥
அரசே, அவனுக்கு சத்தியவதி என்ற பெயருடைய ஒரு மகள் பிறந்தாள், ஓ பிரபுவே. ஆற்றல்மிக்க காதி அவளை பிருகுவின் மகன் ரிசீகனுக்குக் கொடுத்தான்.
12.48.8
ततस्तया हि कौन्तेय भार्गवः कुरुनदनः ।
पुत्रार्थं श्रपयामास चरुं गाधेस्तथैव च ॥ १२.४८.८ ॥
பின்னர், குந்தியின் மகனே, குருக்களின் மகிழ்ச்சியான பார்கவன் அவளைக் கொண்டு மகனுக்காக சரு உணவைச் சமைக்கச் செய்தான், காதிக்கும் அதேபோல் சமைத்தான்.
12.48.9
आहूय चाह तां भार्यामृचीको भार्गवस्तदा ।
उपयोज्यश्चरुरयं त्वया मात्राऽप्ययं तव ॥ १२.४८.९ ॥
அப்போது பார்கவ ரிசீகன் தன் மனைவியை அழைத்துச் சொன்னான்: "இந்த சருவை நீ உண்ண வேண்டும்; இது உன் தாயும் உண்ண வேண்டியது."
12.48.10
तस्या जनिष्यते पुत्रो दीप्तिमान्क्षत्रियर्षभः ।
अजय्यः क्षत्रियैर्लोके क्षत्रियर्षभसूदनः ॥ १२.४८.१० ॥
அவளுக்கு ஒளிமிக்க ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவனாக இருப்பான்; உலகில் க்ஷத்திரியர்களால் வெல்ல முடியாதவனாக, க்ஷத்திரியச் சிறந்தோரை அழிப்பவனாக இருப்பான்.
12.48.11
तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं शमात्मकम् ।
तपोन्वितं द्विजश्रेष्ठं चरुरेष विधास्यति ॥ १२.४८.११ ॥
ஓ கல்யாணியே, உனக்கும் இந்த சரு உறுதியும் அமைதியும் உடையவனாகவும், தவம் நிறைந்தவனாகவும், இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனாகவும் உள்ள மகனைத் தரும்.
12.48.12
इत्येवमुक्त्वा तां भार्यां सर्चीको भृगुनन्दनः ।
तपस्यभिरतः श्रीमाञ्जगामारण्यमेव हि ॥ १२.४८.१२ ॥
இவ்வாறு அவள் மனைவியிடம் சொல்லிவிட்டு, பிருகுவின் மகிழ்ச்சியான ரிசீகன் தவத்தில் மகிழ்ந்தவனாய், மகிமைமிக்கவன் காட்டுக்குச் சென்றான்.
12.48.13
एतस्मिन्नेव काले तु तीर्थयात्रापरो नृपः ।
गाधिः सदारः संप्राप्त ऋचीकस्याश्रमं प्रति ॥ १२.४८.१३ ॥
அதே வேளையில் புனிதத் தலங்களுக்குப் பயணம் செய்த மன்னன் கா்தி தன் மனைவியுடன் ரீசீகரின் ஆசிரமத்தை வந்தடைந்தான்.
12.48.14
चरुद्वयं गृहीत्वा तु राजन्सत्यवती तदा ।
भर्त्रा दत्तं प्रसन्नेन मात्रे हृष्टा न्यवेदयत् ॥ १२.४८.१४ ॥
அரசே, அப்போது சத்தியவதி கணவன் மகிழ்ச்சியுடன் கொடுத்த இரண்டு சரு உணவுகளை எடுத்துக்கொண்டு மகிழ்வுடன் தன் தாயிடம் அளித்தாள்.
12.48.15
माता तु तस्याः कौन्तेय दुहित्रे स्वं चरुं ददौ ।
तस्याश्ररुमथाज्ञातमात्मसंस्थं चकार ह ॥ १२.४८.१५ ॥
குந்தியின் மகனே, தாய் தன் மகளுக்குத் தன் சருவைக் கொடுத்தாள்; அவளும் அறியாமல் அவளுடைய சருவைத் தன்னுள் கொண்டாள்.
12.48.16
अथ सत्यवती गर्भं क्षत्रियान्तकरं तदा ।
धारयामास दीप्तेन वपुषा घोरदर्शनम् ॥ १२.४८.१६ ॥
அப்போது சத்தியவதி க்ஷத்திரியர்களை அழிக்கும் கருவைத் தாங்கினாள்; அது ஒளிரும் உடலுடன் பயங்கரமாகக் காட்சியளித்தது.
12.48.17
तामृचीकस्तदा दृष्ट्वा ध्यानयोगेन भारत ।
अब्रवीद्भृगुशार्दूलः स्वां भार्यां देवरूपिणीम् ॥ १२.४८.१७ ॥
பாரதா, அப்போது பிருகுவின் புலியான ரீசீகர் தியான யோகத்தால் அவளைக் கண்டு, தேவரூபம் கொண்ட தன் மனைவியிடம் கூறினார்.
12.48.18
मात्राऽसि व्यंसिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना ।
तस्माज्जनिष्यते पुत्रः क्रूरकर्माऽत्यमर्षणः।
जनयिष्यति माता ते ब्रह्मभूतं तपोधनम् ॥ १२.४८.१८ ॥
நற்குணவதியே, சரு மாற்றப்பட்டதால் உன் தாயால் நீ ஏமாற்றப்பட்டிருக்கிறாய்; ஆகவே கொடுஞ்செயல் புரியும், மிகுந்த சினமுள்ள மகன் பிறப்பான், உன் தாய் பிரம்மம் போன்ற தவச்செல்வனைப் பெறுவாள்.
12.48.19
विश्वं हि ब्रह्म सुमहच्चरौ तव समाहितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं तव मात्रे समर्पितम् ॥ १२.४८.१९ ॥
பிரம்மத்தின் முழு பெரும் ஆற்றல் உன் சரு (ஹோம உணவு) இல் வைக்கப்பட்டுள்ளது; க்ஷத்திரிய வீர்யம் முழுவதும் உன் தாயிடம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.48.20
विपर्ययेण ते भद्रे नैतदेवं भविष्यति ।
मातुस्ते ब्राह्मणो भूयात्तव च क्षत्रियः सुतः ॥ १२.४८.२० ॥
நல்லவளே, இதற்கு மாறாக இது இவ்வாறு நடக்காது; உன் தாயின் மகன் பிராமணனாகவும், உன் மகன் க்ஷத்திரியனாகவும் இருக்கட்டும்.
12.48.21
सैवमुक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा ।
पपात शिरसा तस्मै वेपन्ती चाब्रवीदिदम् ॥ १२.४८.२१ ॥
கணவர் இவ்வாறு சொன்னபோது, மகாபாக்கியவதியான சத்யவதி நடுங்கியவாறு அவர் முன் தலை வைத்து வீழ்ந்து இவ்வாறு கூறினாள்.
12.48.22
नार्होऽसि भगवन्नद्य वक्तुमेवंविधं वचः ।
ब्राह्मणापशदं पुत्रं प्राप्स्यसीति हि मां प्रभो ॥ १२.४८.२२ ॥
பகவானே, இன்று இத்தகைய சொல்லைச் சொல்வது உங்களுக்குத் தகாது; பிரபுவே, பிராமணனுக்குத் தகாத இழிந்த மகனை எனக்கு அளிப்பீர்கள் என்று.
12.48.23
नैष संकल्पितः कामो मया भद्रे तथा त्वयि ।
उग्रकर्मा भवेत्पुत्रश्चरुव्यत्यासहेतुना ॥ १२.४८.२३ ॥
நல்லவளே, நான் உன்னிடம் இவ்வாறு உறுதி செய்யவில்லை; சரு மாற்றத்தின் காரணமாக மகன் கொடிய செயல் உடையவனாவான் என்பது.
12.48.24
इच्छँल्लोकानपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम् ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं दातुमर्हसि मे प्रभो ॥ १२.४८.२४ ॥
முனிவரே, நீங்கள் விரும்பினால் உலகங்களையும் படைக்கலாம்; அப்படியிருக்க ஒரு மகனைப் பற்றி என்ன? பிரபுவே, அமைதியான இயல்புடைய, நேர்மையான மகனை எனக்குக் கொடுப்பது உங்களுக்குத் தகும்.
12.48.25
नोक्तपूर्वं मया भद्रे स्वैरेष्वप्यनृतं वचः ।
किमुताग्निं समाधाय मन्त्रवच्चरुसाधने ॥ १२.४८.२५ ॥
நற்பெண்ணே, நான் விளையாட்டிலும் பொய்யான சொல்லைச் சொன்னதில்லை; மந்திரங்களின்படி அக்னியை மூட்டி சரு ஹோமத்தைச் செய்யும்போது மட்டும் எப்படிச் சொல்வேன்?
12.48.26
दृष्टमेतत्पुरा भद्रे ज्ञातं च तपसा मया ।
ब्रह्मभूतं हि सकलं पितुस्तव कुलं भवेत् ॥ १२.४८.२६ ॥
நற்பெண்ணே, இதை முன்பே நான் கண்டேன்; தவத்தால் அறிந்தேன். உன் தந்தையின் முழு குலமும் பிராமண நிலையை அடையும்.
12.48.27
काममेवं भवेत्पौत्रो मामैवं तनयः प्रभो ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं लभेयं जपतां वर ॥ १२.४८.२७ ॥
நீங்கள் விரும்பியபடியே ஆகட்டும்; பேரன் அவ்வாறு இருக்கட்டும். என் மகனும் அவ்வாறே இருக்கட்டும். பிரபுவே, ஜபம் செய்வோரில் சிறந்தவரே, அமைதியும் நேர்மையும் கொண்ட மகனை நான் பெறட்டும்.
12.48.28
पुत्रे नास्ति विशेषो मे पौत्रे च वरवर्णिनि ।
यथा त्वयोक्तं वचनं तथा भद्रे भविष्यति ॥ १२.४८.२८ ॥
அழகிய நிறமுடையவளே, எனக்கு மகனுக்கும் பேரனுக்கும் வேறுபாடு இல்லை. நீ சொன்ன சொல் எவ்வாறு உள்ளதோ அவ்வாறே நிகழும், நற்பெண்ணே.
12.48.29
ततः सत्यवती पुत्रं जनयामास भार्गवम् ।
तपस्यभिरतं शान्तं जमदग्निं यतव्रतम् ॥ १२.४८.२९ ॥
பின்னர் சத்தியவதி பார்க்கவனான மகனைப் பெற்றாள்; அவன் தவத்தில் ஈடுபட்டவனும், அமைதியானவனும், விரதத்தில் உறுதியானவனுமான ஜமதக்னி ஆவான்.
12.48.30
विश्वामित्रं च दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः ।
प्राप ब्रह्मर्षिसमितं विश्वेन ब्रह्मणा युतम् ॥ १२.४८.३० ॥
குசிகனின் மகிழ்ச்சியான மகனான காதி, பிரம்மரிஷிகளின் சபைக்கு ஒப்பானவனும் முழு பிரம்மதேஜஸ் பெற்றவனுமான விசுவாமித்திரனை வாரிசாகப் பெற்றான்.
12.48.31
ऋचीको जनयामास जमदग्निं तपोनिधिम् ।
सोऽपि पुत्रं ह्यजनयज्जमदग्निः सुदारुणम् ॥ १२.४८.३१ ॥
ऋचीकः तपसின் निधியான ஜமதக்னியை பெற்றார். ஜமதக்னியும் மிக உக்கிரமான ஒரு மகனைப் பெற்றார்.
12.48.32
सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम् ।
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ १२.४८.३२ ॥
அனைத்து வித்தைகளின் முடிவை அடைந்தவரும், வில்வித்தையின் தேர்ந்தவருமான ராமர், க்ஷத்திரியர்களைக் கொல்பவர், எரியும் நெருப்பைப் போன்றவர்.
12.48.33
तेषयित्वा महादेवं पर्वते गन्धमादने ।
अस्त्राणि वरयामास परशुं चातितेजसम् ॥ १२.४८.३३ ॥
கந்தமாதன மலையில் மஹாதேவரை மகிழ்வித்து, அஸ்திரங்களையும் மிகுந்த ஒளியுடைய பரசுவையும் வரமாகப் பெற்றார்.
12.48.34
स तेनाकुण्ठधारेण ज्वलितानलवर्चसा ।
कुठारेणाप्रमेयेण लोकेष्वप्रतिमोऽभवत् ॥ १२.४८.३४ ॥
மழுங்காத கூர்முனையும், எரியும் நெருப்பின் ஒளியும் கொண்ட அந்த அளவற்ற கோடரியால் அவர் உலகில் ஒப்பற்றவரானார்.
12.48.35
एतस्मिन्नेव काले तु कृतवीर्यात्मजो बली ।
अर्जुनो नाम तेजस्वी क्षत्रियो हैहयाधिपः ॥ १२.४८.३५ ॥
அதே காலத்தில் கிருதவீரியனின் மகனான, வலிமையும் ஒளியும் கொண்ட அர்ஜுனன் என்ற க்ஷத்திரியன், ஹைஹயர்களின் அரசனாக இருந்தான்.
12.48.36
दत्तात्रेयप्रसादेन राजा बाहुसहस्रवान् ।
चक्रवर्ती महातेजा विप्राणामाश्वमेधिके ॥ १२.४८.३६ ॥
தத்தாத்ரேயரின் அருளால் ஆயிரம் கரங்களுடைய, சக்கரவர்த்தியும் மகா ஒளியுடையவனுமான அந்த அரசன், பிராமணர்களின் அஸ்வமேத யாகத்தில் (வழங்குபவனாக இருந்தான்).
12.48.37
ददौ स पृथिवीं सर्वां सप्तद्वीपां सपर्वताम् ।
सबाह्वस्त्रबलेनाजौ जित्वा परमधर्मवित् ॥ १२.४८.३७ ॥
அவர் தம் கைகளின் வலிமையாலும் அஸ்திரங்களாலும் போரில் வென்று, ஏழு தீவுகளும் மலைகளும் கொண்ட முழு பூமியையும் தானமாக அளித்தார்; அவர் உயர்ந்த தர்மத்தை அறிந்தவர்.
12.48.38
तृषितेन च कौन्तेय भिक्षितश्चित्रभानुना ।
सहस्त्रबाहुर्विक्रान्तः प्रादाद्भिक्षामथाग्नये ॥ १२.४८.३८ ॥
குந்தியின் மகனே, தாகமுற்ற சித்ரபானு (அக்னி) யாசித்தார்; அப்போது வீரரான ஆயிரம் கரங்கொண்டவர் அக்னிக்குப் பிச்சை அளித்தார்.
12.48.39
ग्रामान्पुराणि राष्ट्राणि घोषांश्चैव तु वीर्यवान् ।
जज्वाल तस्य वाणेद्धचित्रभानुर्दिधक्षया ॥ १२.४८.३९ ॥
வலிமைமிக்கவரின் அம்புகளால் தூண்டப்பட்ட சித்ரபானு (அக்னி) எரித்துவிட வேண்டும் என்ற விருப்பத்துடன் கிராமங்களையும் நகரங்களையும் நாடுகளையும் இடையர் குடியிருப்புகளையும் பற்றி எரியச் செய்தார்.
12.48.40
स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रभावेण महौजसः ।
ददाह कार्तवीर्यस्य शैलानपि धरामपि ॥ १२.४८.४० ॥
அந்த மகா ஒளியுள்ள மனிதர்களின் தலைவரான கார்த்தவீரியனின் ஆற்றலால் அவர் மலைகளையும் பூமியையும் கூட எரித்தார்.
12.48.41
स शून्यमाश्रमारण्यमापवस्य महात्मनः ।
ददाह पवनेनेद्धश्चित्रभानुः सहैहयः ॥ १२.४८.४१ ॥
காற்றால் தூண்டப்பட்ட சித்ரபானு (அக்னி) ஹைஹயர்களுடன் சேர்ந்து மகாத்மா ஆபவரின் வெறுமையான ஆசிரம வனத்தை எரித்தார்.
12.48.42
आपवस्तं ततो रोषाच्छशापार्जुनमच्युत ।
दग्धे श्रमे महाबाहो कार्तवीर्येण वीर्यवान् ॥ १२.४८.४२ ॥
அச்சுதா! அப்போது ஆபவர் கோபத்துடன் அர்ஜுனனைச் சபித்தார்; கார்த்தவீரியனால் ஆசிரமம் எரிக்கப்பட்டதால். ஓ மகாபாகு, அந்த வலிமைமிக்கவர் அவ்வாறு செய்தார்.
12.48.43
त्वया न वर्जितं यस्मान्ममेदं हि महद्वनम् ।
दग्धं तस्माद्रणे रामो बाहूंस्ते च्छेत्स्यतेऽर्जुन ॥ १२.४८.४३ ॥
நீ என் இந்த பெரிய காட்டை விட்டு வைக்காமல் எரித்தாய்; ஆகவே அர்ஜுனா, போரில் ராமன் உன் கரங்களை வெட்டுவான்.
12.48.44
अर्जुनस्तु महातेजा बली नित्यं शमात्मकः ।
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च दाता शूरश्च भारत।
नाचिन्तयत्तदा शापं तेन दत्तं महात्मना ॥ १२.४८.४४ ॥
ஆனால் மகாதேஜஸ் கொண்ட, பலமுள்ள, எப்போதும் அமைதியுள்ள, பிராமணர்களைப் போற்றும், அடைக்கலம் தருபவனும், கொடையாளியும், வீரனுமான அர்ஜுனன், பாரதா, அந்த மகாத்மா இட்ட சாபத்தைப் பற்றி அப்போது சிந்திக்கவில்லை.
12.48.45
तस्य पुत्राः सुबलिनः शापेनासन्पितुर्वधे ।
निमित्तमवलिप्ता वै नृशंसाश्चैव नित्यदा ॥ १२.४८.४५ ॥
அவனுடைய மகன்கள் பலசாலிகள்; அந்தச் சாபத்தால் தங்கள் தந்தையின் கொலைக்குக் காரணமானார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் செருக்கும் கொடுமையும் உடையவர்கள்.
12.48.46
जमदग्नेस्तु धेन्वास्ते वत्समानिन्युरच्युत ।
अज्ञातं कार्तवीर्यस्य हैहयेन्द्रस्य धीमतः ॥ १२.४८.४६ ॥
அச்சுதா, ஜமதக்னியின் பசுவின் கன்றை உன் (மகன்கள்) கொண்டு சென்றனர்; அறிவுள்ள ஹைஹயர்களின் அரசன் கார்த்தவீர்யனுக்கு இது தெரியாது.
12.48.47
तन्निमित्तमभूद्युद्धं जामदग्नेर्महात्मनः ।
ततोऽर्जुनस्य बाहून्स चिच्छेद रुषितोऽनघ ॥ १२.४८.४७ ॥
அதற்குக் காரணமாக, மகாத்மாவான ஜமதக்னியின் மகனுடன் போர் நிகழ்ந்தது; பின்னர் கோபமுற்று அவன் அர்ஜுனனின் கரங்களை வெட்டினான், பாவமற்றவனே.
12.48.48
तं भ्रमन्तं ततो वत्सं जामदग्न्यः स्वमाश्रमम् ।
प्रत्यानयत राजेन्द्र तेषामन्तः पुरात्प्रभुः ॥ १२.४८.४८ ॥
பின்னர் ஜமதக்னியின் மகன், அலைந்துகொண்டிருந்த அந்தக் கன்றை மீட்டு தன் ஆசிரமத்திற்குக் கொண்டு வந்தான்; அரசர்களின் அரசே, அவர்களின் அந்தப்புரத்திலிருந்து அந்த வல்லவன் அதைக் கொண்டு வந்தான்.
12.48.49
अर्जुनस्य सुतास्ते तु संभूयाबुद्धयस्तदा ।
गत्वाऽऽश्रममसंबुद्धा जमदग्नेर्महात्मनः।
अपातयन्त भल्लाग्रैः शिरः कायान्नराधिप ॥ १२.४८.४९ ॥
அர்ஜுனனின் அந்த மகன்கள் ஒன்று கூடி அறிவிழந்தவர்களாயினர். ஓ மன்னா, அறியாமையுடன் மகாத்மா ஜமதக்னியின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, பல்லங்களின் முனைகளால் அவரது தலையை உடலிலிருந்து வெட்டிவிட்டனர்.
12.48.50
समित्कुशार्थं रामस्य निर्यातस्य यशस्विनः ।
प्रत्यक्षं राममातुश्च तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.४८.५० ॥
புகழ்பெற்ற ராமன் சமித்துகளும் குசப் புல்லும் எடுக்கச் சென்றிருந்தபோது, ராமனின் தாயின் கண்முன்னும், ஆசிரமவாசிகளின் கண்முன்னும் இது நடந்தது.
12.48.51
श्रुत्वा रामस्तमर्थं च क्रुद्धः कालानलोपमः ।
धनुर्वेदेऽद्वितीयो हि दिव्यास्त्रैः समलंकृतः ॥ १२.४८.५१ ॥
இதைக் கேட்ட ராமன் காலாக்னியைப் போல கோபம் கொண்டான். வில்வித்தையில் ஒப்பற்றவனும், திவ்யாஸ்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமான ராமன் அந்தச் செய்தியைக் கேட்டான்.
12.48.52
चन्द्रबिम्बार्धसंकाशं परशुं गृह्य भार्गवः ।
ततः पितृवधामर्षाद्रामः परममन्युमान्।
निःक्षत्रियां प्रतिश्रुत्य महीं शस्त्रमगृह्णत ॥ १२.४८.५२ ॥
அரைச் சந்திர வட்டம் போன்று ஒளிரும் மழுவை எடுத்துக்கொண்ட பார்கவ ராமன், தந்தையின் கொலையால் எழுந்த சினத்தால் மிகுந்த துயருடன், பூமியை க்ஷத்திரியர் அற்றதாக்குவேன் என்று சபதம் செய்து ஆயுதம் ஏந்தினான்.
12.48.53
ततः स भृगुशार्दूलः कार्तवीर्यस्य वीर्यवान् ।
विक्रम्य निजघानाशु पुत्रान्पौत्रांश्च सर्वशः ॥ १२.४८.५३ ॥
அப்போது பிருகு குலத்துச் சிங்கமான அவன், கார்த்தவீரியனின் வலிமைமிக்க எதிரியாக, வீரத்துடன் தாக்கி விரைவாக அவனுடைய எல்லா மகன்களையும் பேரன்களையும் கொன்றான்.
12.48.54
स हैहयसहस्राणि हत्वा परममन्युमान् ।
महीं सागरपर्यन्तां चकार रुधिरोक्षिताम् ॥ १२.४८.५४ ॥
பெரும் சினம் கொண்ட அவன், ஹைஹயர்கள் ஆயிரக்கணக்கானவர்களைக் கொன்று, கடல் எல்லையுடைய பூமியை இரத்தத்தால் நனைத்தான்.
12.48.55
स तथा सुमहातेजाः कृत्वा निःक्षत्रियां महीम् ।
कृपया परयाऽऽविष्टो वनमेव जगाम ह ॥ १२.४८.५५ ॥
அவர் பெரும் தேஜஸ் கொண்டவர்; பூமியைக் க்ஷத்திரியர் இல்லாததாக்கி, மிக்க கருணையால் நிறைந்து காட்டிற்குச் சென்றார்.
12.48.56
ततो वर्षसहस्रेषु समतीतेषु केषुचित् ।
कोपं संप्राप्तवांस्तत्र प्रकृत्या कोपनः प्रभुः ॥ १२.४८.५६ ॥
பின்னர் சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்த பின், அந்த வல்லமை மிக்கவர் இயல்பாகவே கோபமுடையவராய் அங்கே கோபத்தை அடைந்தார்.
12.48.57
विश्वामित्रस्य पौत्रस्तु रैभ्यपुत्रो महातपाः ।
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वाऽऽह जनसंसदि ॥ १२.४८.५७ ॥
விஶ்வாமித்திரரின் பேரனும் ரைப்யரின் மகனுமான மகா தபஸ்வி பராவசு, மகாராஜனே, மக்கள் சபையில் இகழ்ந்து பேசினான்.
12.48.58
ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्तः समागताः ।
प्रतर्दनप्रभृतयो राम किं क्षत्रिया न ते ॥ १२.४८.५८ ॥
யயாதியின் வீழ்ச்சியின் போது யாகத்தில் கூடிய சான்றோர்களான பிரதர்தனர் முதலானோர் — ராமா, அவர்கள் க்ஷத்திரியர்கள் இல்லையா?
12.48.59
मिथ्याप्रतिज्ञो राम त्वं कत्थसे जनसंसदि ।
भयात्क्षत्रियवीराणां पर्वतं समुपाश्रितः ॥ १२.४८.५९ ॥
ராமா, பொய்ச்சபதம் செய்தவனே, மக்கள் சபையில் நீ தற்பெருமை பேசுகிறாய்; க்ஷத்திரிய வீரர்களின் பயத்தால் நீ மலையில் அடைக்கலம் புகுந்தாய்.
12.48.60
सा पुनः क्षत्रियशतैः पृथिवी सर्वतः स्तृता ।
परावसोर्वचः श्रुत्वा शस्त्रं जग्राह भार्गवः ॥ १२.४८.६० ॥
மீண்டும் நூற்றுக்கணக்கான க்ஷத்திரியர்களால் அந்தப் பூமி எங்கும் நிரம்பியது. பராவசுவின் சொல்லைக் கேட்ட பார்கவர் ஆயுதத்தை எடுத்தார்.
12.48.61
ततो ये क्षत्रिया राजञ्शतशस्तेन वर्जिताः ।
ते विवृद्धा महावीर्याः पृथिवीपतयोऽभवन् ॥ १२.४८.६१ ॥
அரசனே, அவனால் நூற்றுக்கணக்கில் விடப்பட்ட அந்த க்ஷத்திரியர்கள் மீண்டும் வளர்ந்து மகா வீரியமுள்ள பூமியின் அரசர்களானார்கள்.
12.48.62
स पुनस्ताञ्जघानाशु बालानपि नराधिप ।
गर्भस्थैस्तु मही व्याप्ता पुनरेवाभवत्तदा ॥ १२.४८.६२ ॥
அவன் மீண்டும் விரைவில் அவர்களை, அரசே, குழந்தைகளையும் கூடக் கொன்றான். அப்போது பூமி கருவிலிருந்தவர்களால் மீண்டும் நிறைந்தது.
12.48.63
जातंजातं स गर्भं तु पुनरेव जघान ह ।
अरक्षंश्च सुतान्कांश्चित्तदा क्षत्रिययोषितः ॥ १२.४८.६३ ॥
பிறந்த ஒவ்வொரு கருவையும் அவன் மீண்டும் கொன்றான். அப்போது க்ஷத்திரிய பெண்கள் தங்கள் சில மகன்களைக் காக்க முடியவில்லை.
12.48.64
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः ।
दक्षिणामश्वमेधान्ते कश्यपायाददत्ततः ॥ १२.४८.६४ ॥
இருபத்தொரு முறை பூமியை க்ஷத்திரியர் அற்றதாகச் செய்து, அந்த பிரபு அசுவமேதத்தின் முடிவில் தட்சிணையாக காசியபருக்குக் கொடுத்தான்.
12.48.65
स क्षत्रियाणां शेषार्थं करेणोद्दिश्य कश्यपः ।
स्रुक्प्रग्रहवता राजंस्ततो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.४८.६५ ॥
அப்போது அரசனே, க்ஷத்திரியர்களின் எஞ்சியவர்களுக்காக, கையால் சுட்டிக்காட்டி, ஸ்ருக் கரண்டியைப் பிடித்தபடி காசியபர் சொற்களைக் கூறினார்.
12.48.66
गच्छ पारं समुद्रस्य दक्षिणस्य महामुने ।
न ते मद्विषये राम वस्तव्यमिह कर्हिचित् ॥ १२.४८.६६ ॥
மகா முனிவனே, தெற்குக் கடலின் அக்கரைக்குச் செல். ராமா, என் நாட்டில் நீ ஒருபோதும் வசிக்கக்கூடாது.
12.48.67
पृथिवी दक्षिणा दत्ता वाजिमेधे मम त्वया ।
पुनरस्याः पृथिव्या हि दत्त्वा दातुमनीश्वरः ॥ १२.४८.६७ ॥
நீ என் அஸ்வமேத யாகத்தில் இந்த பூமியை தட்சிணையாகக் கொடுத்தாய். இந்த பூமியை ஏற்கனவே கொடுத்துவிட்ட பின், அதை மீண்டும் கொடுக்கும் உரிமை உனக்கு இல்லை.
12.48.68
ततः शूर्पाकरं देशं सागरस्तस्य निर्ममे ।
संत्रासाज्जामदग्न्यस्य सोऽपरान्तमहीतलम् ॥ १२.४८.६८ ॥
பின்னர் கடல் அவருக்காக சூர்ப்பாகர நாட்டை உருவாக்கியது. ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) அச்சத்தால் அது மேற்கு எல்லையின் நிலத்தை உருவாக்கியது.
12.48.69
कश्यपस्तां महाराज प्रतिगृह्य वसुंधराम् ।
कृत्वा ब्राह्मणसंस्थां वै प्रविष्टः सुमहद्वनम् ॥ १२.४८.६९ ॥
மகாராஜாவே, காசியபர் அந்த வசுந்தரையை ஏற்று, அதை பிராமணர்கள் வாழும் இடமாக ஆக்கிவிட்டு, மிகப் பெரிய காட்டுக்குள் நுழைந்தார்.
12.48.70
ततः शूद्राश्च वैश्याश्च यथा स्वैरप्रचारिणः ।
अवर्तन्त द्विजाग्र्याणां दारेषु भरतर्षभ ॥ १२.४८.७० ॥
பின்னர் சூத்திரரும் வைசியரும் தங்கள் விருப்பம்போல் கட்டற்று நடக்கத் தொடங்கினர், பரதர்களில் காளையே; சிறந்த த்விஜர்களின் மனைவியரிடத்திலும் அவ்வாறே நடந்துகொண்டனர்.
12.48.71
अराजके जीवलोके दुर्बला बलवत्तरैः ।
वध्यन्ते न हि वित्तेषु प्रभुत्वं कस्यचित्तदा ॥ १२.४८.७१ ॥
அரசன் இல்லாத உயிருலகில் பலவீனர்கள் வலியவர்களால் கொல்லப்படுகின்றனர்; அப்போது செல்வத்தின் மீது யாருக்கும் உரிமை இருப்பதில்லை.
12.48.72
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृद्राश्चोत्पथगामिनः ।
परस्परं समाश्रित्य घातयन्त्यपथस्थिताः ॥ १२.४८.७२ ॥
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோர் தவறான வழியில் செல்பவர்களாகி, ஒருவரையொருவர் சார்ந்து, நேர்வழியை விட்டு விலகி நின்று, ஒருவரையொருவர் கொல்லுகின்றனர்.
12.48.73
स्वधर्मं ब्राह्मणास्त्यक्त्वा पाषण्डत्वं समाश्रिताः ।
चौरिकानृतमायाश्च सर्वे चैव प्रकुर्वते ॥ १२.४८.७३ ॥
பிராமணர்கள் தம் சுவதர்மத்தைக் கைவிட்டு பாஷண்டத்தை ஏற்கிறார்கள்; திருட்டு, பொய், வஞ்சனை ஆகியவற்றை அனைவரும் செய்கிறார்கள்.
12.48.74
स्वधर्मस्थान्द्विजान्हत्वा तथाऽऽश्रमनिवासिनः ।
वैश्याः सत्पथसंस्थाश्च शूद्रा ये चैव धार्मिकाः ॥ १२.४८.७४ ॥
சுவதர்மத்தில் நிலைத்த த்விஜர்களையும், ஆசிரமங்களில் வாழ்பவர்களையும் கொன்று, நல்வழியில் நிற்கும் வைசியர்களையும், தர்மசீலரான சூத்திரர்களையும் (கொல்கிறார்கள்).
12.48.75
तान्सर्वान्घातयन्ति स्म दुराचाराः सुनिर्भयाः ।
यज्ञाध्ययनशीलांश्च आश्रमस्थांस्तपस्विनिः ॥ १२.४८.७५ ॥
தீய ஒழுக்கமுள்ள, முற்றிலும் அச்சமற்ற அவர்கள் அவர்கள் அனைவரையும் கொல்கிறார்கள்—யாகத்திலும் வேத ஓதலிலும் ஈடுபட்டவர்களையும், ஆசிரமங்களில் நிற்பவர்களையும், தபஸ்விகளையும்.
12.48.76
गोबालवृद्धनारीणां नाशं कुर्वन्ति चापरे ।
आन्वीक्षकी त्रयी वार्ता न च नीतिः प्रवर्तते ॥ १२.४८.७६ ॥
வேறு சிலர் பசுக்கள், குழந்தைகள், முதியோர், பெண்கள் ஆகியோரை அழிக்கிறார்கள்; ஆன்வீக்ஷிகி, த்ரயீ, வார்த்தா ஆகியவை நிலவுவதில்லை; நீதியும் நடைமுறையில் இல்லை.
12.48.77
व्रात्यतां समनुप्राप्ता बहवो हि द्विजातयः ।
अधरोत्तरापचारेण म्लेच्छभूताश्च सर्वशः ॥ १२.४८.७७ ॥
பல த்விஜர்கள் வ்ராத்யத்தன்மையை அடைந்துவிட்டனர்; உயர்வும் தாழ்வும் தலைகீழான நடத்தையால் அவர்கள் முழுமையாக மிலேச்சர்களாகிவிட்டனர்.
12.48.78
ततः कालेन पृथिवी पीड्यमाना दुरात्मभिः ।
विपर्ययेण तेनाशु प्रविवेश पसातलम्।
अरक्ष्यमाणा विधिवत्क्षत्रियैर्धर्मरक्षिभिः ॥ १२.४८.७८ ॥
பின்னர் காலப்போக்கில், தீயவர்களால் வருத்தப்பட்ட பூமி, அந்தத் தலைகீழ் நிலையால், தர்மத்தைக் காக்கும் க்ஷத்திரியர்களால் விதிப்படி காக்கப்படாததால் விரைவில் பாதாளத்தில் புகுந்தது.
12.48.79
तां दृष्ट्वा द्रवतीं तत्र संत्रासात्स महामनाः ।
ऊरुणा धारयामास कश्यपः पृथिवीं ततः।
निमज्जन्तीं ततो राजंस्तेनोर्वीति मही स्मृता ॥ १२.४८.७९ ॥
அவள் அங்கே ஓடுவதைக் கண்டு, மகாமனஸ்கரான கஷ்யபர் பயத்தால் தன் தொடையால் அவளைத் தாங்கினார். அரசே, அவள் மூழ்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அதனால் பூமி 'ஊர்வீ' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.48.80
रक्षणार्थं समुद्दिश्य ययाचे पृथिवी तदा ।
प्रसाद्य कश्यपं देवी क्षत्रियान्बाहुशालिनः ॥ १२.४८.८० ॥
அப்போது பாதுகாப்புக்காக நோக்கங்கொண்டு, பூமிதேவி கஷ்யபரை மகிழ்வித்து, தோள்வலிமை கொண்ட க்ஷத்திரியர்களை வேண்டினாள்.
12.48.81
सन्ति ब्रह्मन्मया गुप्ताः स्त्रीषु क्षत्रियपुङ्गवाः ।
हैहयानां कुले जातास्ते संरक्षन्तु मां मुने ॥ १२.४८.८१ ॥
பிராமணரே, என்னால் பாதுகாக்கப்பட்ட, பெண்களிடையே மறைந்திருக்கும் க்ஷத்திரிய சிறந்தவர்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் ஹைஹயர் குலத்தில் பிறந்தவர்கள். முனிவரே, அவர்கள் என்னைக் காக்கட்டும்.
12.48.82
अस्ति पौरवदायादो विदूरथसुतः प्रभो ।
ऋक्षैः संवर्धितो विप्र ऋक्षवत्यथ पर्वते ॥ १२.४८.८२ ॥
பிரபுவே, பௌரவ வாரிசு ஒருவன் இருக்கிறான், விதூரதனின் மகன். விப்ரரே, அவன் ருக்ஷவத் மலையில் கரடிகளால் வளர்க்கப்பட்டான்.
12.48.83
तथाऽनुकम्पमानेन यज्वनाथामितौजसा ।
पराशरेण दायादः सौदासस्याभिरक्षितः ॥ १२.४८.८३ ॥
அதுபோலவே, கருணையுள்ளவரும், யாகம் செய்பவரும், அளவற்ற தேஜஸ்வியுமான பராசரரால் சௌதாஸனின் வாரிசு பாதுகாக்கப்பட்டான்.
12.48.84
सर्वकर्माणि कुरुते शूद्रवत्तस्य स द्विजः ।
सर्वकर्मेत्यभिख्यातः स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८४ ॥
அந்த த்விஜன் அவனுக்காக சூத்திரனைப் போல எல்லா வேலைகளையும் செய்கிறான். 'சர்வகர்மா' என்று புகழ்பெற்ற அந்த அரசன் என்னைக் காக்கட்டும்.
12.48.85
शिबिपुत्रो महातेजा गोपतिर्नाम नामतः ।
वने संवर्धितो गोभिः सोऽभिरक्षतु मां मुने ॥ १२.४८.८५ ॥
சிபியின் மகனான மகாதேஜஸ்வி, பெயரால் கோபதி; காடுகளில் பசுக்களால் வளர்க்கப்பட்டவன் — அவன் என்னைக் காக்கட்டும், முனிவே.
12.48.86
प्रतर्दनस्य पुत्रस्तु वत्सो नाम महाबलः ।
वत्सैः संवर्धितो गोष्ठे स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८६ ॥
பிரதர்தனனின் மகனான வத்ஸன் என்ற மகாபலசாலி; கொட்டிலில் கன்றுகளால் வளர்க்கப்பட்டவன் — அந்த அரசன் என்னைக் காக்கட்டும்.
12.48.87
दधिवाहनपुत्रस्तु पौत्रो दिविरथस्य च ।
अङ्गः स गौतमेनासीद्गङ्गाकूलेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८७ ॥
தததிவாகனின் மகனும் திவிரதனின் பேரனுமான அங்கன்; கௌதமரால் கங்கைக் கரையில் காக்கப்பட்டவன் அவனே.
12.48.88
बृहद्रथो महातेजा भूरिभूतिपरिष्कृतः ।
गोलाङ्गूलैर्महाभागो गृध्रकूटेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८८ ॥
மகாதேஜஸ்வி பிருஹத்ரதன், பெரும் செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், மகாபாக்கியசாலி — கிருத்ரகூடத்தில் கோலாங்கூலங்களால் காக்கப்பட்டவன்.
12.48.89
मरुत्तस्यान्ववाये च रक्षिताः क्षत्रियात्मजाः ।
मरुत्पतिसमा वीर्ये समुद्रेणाभिरक्षिताः ॥ १२.४८.८९ ॥
மருத்தனின் வம்சத்தில் காக்கப்பட்ட க்ஷத்திரிய மகன்கள், வீரத்தில் இந்திரனுக்கு சமமானவர்கள் — கடலால் காக்கப்பட்டவர்கள்.
12.48.90
एते क्षत्रियदायादास्तत्रतत्र परिश्रुताः ।
व्योकारहेमकारादिजातिं नित्यं समाश्रिताः ॥ १२.४८.९० ॥
இந்த க்ஷத்திரிய வாரிசுகள் இங்கும் அங்கும் புகழ்பெற்றவர்கள்; அவர்கள் வ்யோமகாரர், ஹேமகாரர் முதலிய சாதிகளைத் தொடர்ந்து சார்ந்தவர்கள்.
12.48.91
यदि मामभिरक्षन्ति ततः स्थास्यामि निश्चला ।
एतेषां पितरश्चैव तथैव च पितामहाः ॥ १२.४८.९१ ॥
இவர்கள் என்னைக் காத்தால், நான் அசையாமல் நிலைத்திருப்பேன். இவர்களின் தந்தையரும் அவ்வாறே, பாட்டனார்களும் அவ்வாறே.
12.48.92
मदर्थं निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
तेषामपचितिश्चैव मया कार्या महामुने ॥ १२.४८.९२ ॥
எனக்காக அவர்கள் போரில் அசாத்திய செயலுடைய ராமரால் கொல்லப்பட்டனர். மகாமுனியே, அவர்களுக்கான மரியாதையும் பரிகாரமும் நானே செய்ய வேண்டும்.
12.48.93
न ह्यहं कामये नित्यमतिक्रान्तेन रक्षणम् ।
वर्तमानेन वर्तेयं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.४८.९३ ॥
கடந்த காலப் பாதுகாப்பை நான் எப்போதும் விரும்பவில்லை. நிகழ்காலத்தால் நான் நிலைத்திருக்க வேண்டும், எனவே அதை விரைவில் ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
12.48.94
ततः पृथिव्या निर्दिष्टांस्तान्समानीय कश्यपः ।
अभ्यषिञ्चन्महीपालान्क्षत्रियान्वीर्यसंमतान् ॥ १२.४८.९४ ॥
பின்னர் பூமியால் குறிப்பிடப்பட்டவர்களை ஒன்று சேர்த்து, காசியபர் வீரத்தால் மதிக்கப்பட்ட க்ஷத்திரிய மன்னர்களை அபிஷேகம் செய்தார்.
12.48.95
तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः ।
एवमेतत्पुरावृत्तं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ॥ १२.४८.९५ ॥
அவர்களின் மகன்களும் பேரன்களும், யாருடைய வம்சங்கள் நிலைநாட்டப்பட்டனவோ. பாண்டவா, நீ என்னிடம் கேட்கும் இந்தப் பழங்கதை இவ்வாறுதான்.
12.48.96
एवं ब्रुवंस्तं च यदुप्रवीरो ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
रथेन तेनाशु ययौ यथाऽर्को ।
विशन्प्रभाभिर्भगवांस्त्रिलोकीम् ॥ १२.४८.९६ ॥
இவ்வாறு பேசிய யாதவ வீரன், தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த யுதிஷ்டிரரிடம், அந்தத் தேரில் விரைவாகச் சென்றான்; சூரியன் தன் ஒளிகளால் மூவுலகிலும் நுழைவது போல.