ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.48.1
शृणु कौन्तेय रामस्य प्रभावो यो मया श्रुतः ।
महर्षीणां कथयतां कारणं तस्य जन्म च ॥ १२.४८.१ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମହର୍ଷିମାନେ କହୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଥିବା ରାମଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମର କାରଣ ଶୁଣ।
12.48.2
यथा च जामदग्न्येन कोटिशः क्षत्रिया हताः ।
उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हताः ॥ १२.४८.२ ॥
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର କୋଟି କୋଟି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏବଂ ରାଜବଂଶରେ ଜନ୍ମି ପୁଣି ଭାରତ-ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିଥିବାମାନଙ୍କ କଥା।
12.48.3
जह्नोरजस्तु तनयो बलाकाश्चस्तु तत्सुतः ।
कुशिको नाम धर्मज्ञस्तस्य पुत्रो महीपते ॥ १२.४८.३ ॥
ଜହ୍ନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଜ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଳାକ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମଜ୍ଞ କୁଶିକ। ହେ ମହୀପତି, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର (ଗାଧି)।
12.48.4
अग्र्यं तपः समातिष्ठत्सहस्राक्षसमो भुवि ।
पुत्रं लभेयमजितं त्रिलोकेश्वरमित्युत ॥ १२.४८.४ ॥
ପୃଥିବୀରେ ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କ ସମାନ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା କଲେ, 'ମୁଁ ଅଜିତ ଓ ତ୍ରିଲୋକେଶ୍ୱର ପୁତ୍ର ପାଇବି' ବୋଲି ଭାବି।
12.48.5
तमुग्रतपसं दृष्ट्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ।
समर्थं पुत्रजनने स्वयमेवैत्य भारत ॥ १२.४८.५ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେହି ଘୋର ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସହସ୍ରାକ୍ଷ ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁତ୍ରୋତ୍ପାଦନରେ ସେ ସମର୍ଥ ଜାଣି ନିଜେ ଆସି...
12.48.6
पुत्रत्वमगमद्राजंस्तस्य लोकेश्वरेश्वरः ।
गाधिर्नामाभवत्पुत्रः कौशिकः पाकशासनः ॥ १२.४८.६ ॥
ହେ ରାଜନ, ଲୋକେଶ୍ୱରମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ସେ ଗାଧି ନାମରେ କୌଶିକ, ପାକଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ହେଲେ।
12.48.7
तस्य कन्याऽभवद्राजन्नाम्ना सत्यवती प्रभो ।
तां गाधिर्भृगुपुत्राय ऋचीकाय ददौ प्रभुः ॥ १२.४८.७ ॥
ହେ ରାଜନ, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବତୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ। ସମର୍ଥ ଗାଧି ତାଙ୍କୁ ଭୃଗୁପୁତ୍ର ଋଚୀକଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।
12.48.8
ततस्तया हि कौन्तेय भार्गवः कुरुनदनः ।
पुत्रार्थं श्रपयामास चरुं गाधेस्तथैव च ॥ १२.४८.८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ରପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚରୁ ପକାଇଲେ, ଏବଂ ଗାଧି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
12.48.9
आहूय चाह तां भार्यामृचीको भार्गवस्तदा ।
उपयोज्यश्चरुरयं त्वया मात्राऽप्ययं तव ॥ १२.४८.९ ॥
ତା'ପରେ ଭାର୍ଗବ ଋଚୀକ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ଏହି ଚରୁ ତୁମେ ଖାଇବ; ଏହା ତୁମ ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ହେବ।"
12.48.10
तस्या जनिष्यते पुत्रो दीप्तिमान्क्षत्रियर्षभः ।
अजय्यः क्षत्रियैर्लोके क्षत्रियर्षभसूदनः ॥ १२.४८.१० ॥
ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ତେଜସ୍ୱୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବ, ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ; ଜଗତରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜେୟ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ-ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ସଂହାରକ ହେବ।
12.48.11
तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं शमात्मकम् ।
तपोन्वितं द्विजश्रेष्ठं चरुरेष विधास्यति ॥ १२.४८.११ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚରୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, ଶାନ୍ତସ୍ୱଭାବୀ, ତପସ୍ୟାଯୁକ୍ତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରିବ।
12.48.12
इत्येवमुक्त्वा तां भार्यां सर्चीको भृगुनन्दनः ।
तपस्यभिरतः श्रीमाञ्जगामारण्यमेव हि ॥ १२.४८.१२ ॥
ଏହିପରି ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହି, ତପସ୍ୟାରେ ରତ ଭୃଗୁନନ୍ଦନ ଶ୍ରୀମାନ ଋଚୀକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
12.48.13
एतस्मिन्नेव काले तु तीर्थयात्रापरो नृपः ।
गाधिः सदारः संप्राप्त ऋचीकस्याश्रमं प्रति ॥ १२.४८.१३ ॥
ସେହି ସମୟରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ରତ ରାଜା ଗାଧି ପତ୍ନୀ ସହିତ ଋଚୀକଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
12.48.14
चरुद्वयं गृहीत्वा तु राजन्सत्यवती तदा ।
भर्त्रा दत्तं प्रसन्नेन मात्रे हृष्टा न्यवेदयत् ॥ १२.४८.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତବେ ସତ୍ୟବତୀ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦେଇଥିବା ଦୁଇ ଚରୁ ନେଇ ଆନନ୍ଦରେ ମାଆକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
12.48.15
माता तु तस्याः कौन्तेय दुहित्रे स्वं चरुं ददौ ।
तस्याश्ररुमथाज्ञातमात्मसंस्थं चकार ह ॥ १२.४८.१५ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମାଆ ନିଜ ଚରୁ ଝିଅକୁ ଦେଲେ; ଏବଂ ସେ ଅଜାଣତରେ ସେହି ଚରୁକୁ ନିଜ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
12.48.16
अथ सत्यवती गर्भं क्षत्रियान्तकरं तदा ।
धारयामास दीप्तेन वपुषा घोरदर्शनम् ॥ १२.४८.१६ ॥
ତବେ ସତ୍ୟବତୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ; ତାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରୀରରେ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
12.48.17
तामृचीकस्तदा दृष्ट्वा ध्यानयोगेन भारत ।
अब्रवीद्भृगुशार्दूलः स्वां भार्यां देवरूपिणीम् ॥ १२.४८.१७ ॥
ହେ ଭାରତ, ତବେ ଭୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଚୀକ ଧ୍ୟାନଯୋଗରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବରୂପିଣୀ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
12.48.18
मात्राऽसि व्यंसिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना ।
तस्माज्जनिष्यते पुत्रः क्रूरकर्माऽत्यमर्षणः।
जनयिष्यति माता ते ब्रह्मभूतं तपोधनम् ॥ १२.४८.१८ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ଚରୁ ଅଦଳବଦଳ ଯୋଗୁଁ ତୁମ ମାଆ ତୁମକୁ ଠକିଛନ୍ତି; ଏଣୁ କ୍ରୂରକର୍ମା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସହିଷ୍ଣୁ ପୁଅ ଜନ୍ମିବ; ଏବଂ ତୁମ ମାଆ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ, ତପୋଧନ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
12.48.19
विश्वं हि ब्रह्म सुमहच्चरौ तव समाहितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं तव मात्रे समर्पितम् ॥ १२.४८.१९ ॥
ବ୍ରହ୍ମର ସମସ୍ତ ମହାନ ଶକ୍ତି ତୁମ ଚରୁରେ ସ୍ଥାପିତ; ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୀର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ତୁମ ମାତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ।
12.48.20
विपर्ययेण ते भद्रे नैतदेवं भविष्यति ।
मातुस्ते ब्राह्मणो भूयात्तव च क्षत्रियः सुतः ॥ १२.४८.२० ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ବିପରୀତ ରୂପେ ଏହା ଏପରି ହେବ ନାହିଁ; ତୁମ ମାତାର ପୁତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ ଏବଂ ତୁମ ପୁତ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେଉ।
12.48.21
सैवमुक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा ।
पपात शिरसा तस्मै वेपन्ती चाब्रवीदिदम् ॥ १२.४८.२१ ॥
ପତି ଏପରି କହିବାରୁ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ସତ୍ୟବତୀ କମ୍ପମାନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଏହା କହିଲେ।
12.48.22
नार्होऽसि भगवन्नद्य वक्तुमेवंविधं वचः ।
ब्राह्मणापशदं पुत्रं प्राप्स्यसीति हि मां प्रभो ॥ १२.४८.२२ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ବ୍ରାହ୍ମଣର ଅଯୋଗ୍ୟ ହୀନ ପୁତ୍ର ମୋତେ ମିଳିବ ବୋଲି।
12.48.23
नैष संकल्पितः कामो मया भद्रे तथा त्वयि ।
उग्रकर्मा भवेत्पुत्रश्चरुव्यत्यासहेतुना ॥ १२.४८.२३ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏପରି ସଂକଳ୍ପ କରି ନଥିଲି; ଚରୁ ବଦଳିଯିବା ହେତୁ ପୁତ୍ର ଉଗ୍ରକର୍ମା ହେବ ବୋଲି।
12.48.24
इच्छँल्लोकानपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम् ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं दातुमर्हसि मे प्रभो ॥ १२.४८.२४ ॥
ହେ ମୁନି, ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ; ତେବେ ଏକ ପୁତ୍ରର କଥା କ'ଣ? ହେ ପ୍ରଭୋ, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର, ଋଜୁ ପୁତ୍ର ମୋତେ ଦେବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
12.48.25
नोक्तपूर्वं मया भद्रे स्वैरेष्वप्यनृतं वचः ।
किमुताग्निं समाधाय मन्त्रवच्चरुसाधने ॥ १२.४८.२५ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ମୁଁ ପରିହାସରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟ କହିନାହିଁ; ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳି ଚରୁ ସାଧନରେ ତାହା କିପରି କହିବି?
12.48.26
दृष्टमेतत्पुरा भद्रे ज्ञातं च तपसा मया ।
ब्रह्मभूतं हि सकलं पितुस्तव कुलं भवेत् ॥ १२.४८.२६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏହା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଛି ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଜାଣିଛି; ତୁମ ପିତାଙ୍କ ସମଗ୍ର କୁଳ ବ୍ରହ୍ମଭୂତ ହେବ।
12.48.27
काममेवं भवेत्पौत्रो मामैवं तनयः प्रभो ।
शमात्मकमृजुं पुत्रं लभेयं जपतां वर ॥ १२.४८.२७ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ହେଉ; ନାତି ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉ। ମୋ ପୁତ୍ରଟି ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉ। ହେ ପ୍ରଭୋ, ଜପକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ ଓ ସରଳ ପୁତ୍ର ଲାଭ କରେ।
12.48.28
पुत्रे नास्ति विशेषो मे पौत्रे च वरवर्णिनि ।
यथा त्वयोक्तं वचनं तथा भद्रे भविष्यति ॥ १२.४८.२८ ॥
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର୍ଣ୍ଣା, ମୋ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରରେ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ ନାହିଁ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ ସେପରି ହେବ।
12.48.29
ततः सत्यवती पुत्रं जनयामास भार्गवम् ।
तपस्यभिरतं शान्तं जमदग्निं यतव्रतम् ॥ १२.४८.२९ ॥
ତା'ପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଭାର୍ଗବ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତପସ୍ୟାରେ ରତ, ଶାନ୍ତ, ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ।
12.48.30
विश्वामित्रं च दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः ।
प्राप ब्रह्मर्षिसमितं विश्वेन ब्रह्मणा युतम् ॥ १२.४८.३० ॥
କୁଶିକଙ୍କ ଆନନ୍ଦପୁତ୍ର ଗାଧି, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ସଭା ସମାନ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମତେଜରେ ଯୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୂପେ ପାଇଲେ।
12.48.31
ऋचीको जनयामास जमदग्निं तपोनिधिम् ।
सोऽपि पुत्रं ह्यजनयज्जमदग्निः सुदारुणम् ॥ १२.४८.३१ ॥
ଋଚୀକ ତପୋନିଧି ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଜମଦଗ୍ନିମଧ୍ୟ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
12.48.32
सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम् ।
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ १२.४८.३२ ॥
ସର୍ବବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଧନୁର୍ବେଦରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ଷତ୍ରିୟହନ୍ତା ରାମ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିପରି।
12.48.33
तेषयित्वा महादेवं पर्वते गन्धमादने ।
अस्त्राणि वरयामास परशुं चातितेजसम् ॥ १२.४८.३३ ॥
ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ପରଶୁ ବର ରୂପେ ପାଇଲେ।
12.48.34
स तेनाकुण्ठधारेण ज्वलितानलवर्चसा ।
कुठारेणाप्रमेयेण लोकेष्वप्रतिमोऽभवत् ॥ १२.४८.३४ ॥
ଅକୁଣ୍ଠ ଧାର ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜଯୁକ୍ତ ସେହି ଅପ୍ରମେୟ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଜଗତରେ ଅତୁଳନୀୟ ହେଲେ।
12.48.35
एतस्मिन्नेव काले तु कृतवीर्यात्मजो बली ।
अर्जुनो नाम तेजस्वी क्षत्रियो हैहयाधिपः ॥ १२.४८.३५ ॥
ସେହି ସମୟରେ କୃତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବଳବାନ ତେଜସ୍ୱୀ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ନାମକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହୈହୟଙ୍କ ଅଧିପତି ଥିଲେ।
12.48.36
दत्तात्रेयप्रसादेन राजा बाहुसहस्रवान् ।
चक्रवर्ती महातेजा विप्राणामाश्वमेधिके ॥ १२.४८.३६ ॥
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସହସ୍ରବାହୁ ସେହି ରାଜା, ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧରେ (ଦାତା)।
12.48.37
ददौ स पृथिवीं सर्वां सप्तद्वीपां सपर्वताम् ।
सबाह्वस्त्रबलेनाजौ जित्वा परमधर्मवित् ॥ १२.४८.३७ ॥
ସେ ନିଜ ବାହୁ ଓ ଅସ୍ତ୍ରବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରି ସାତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ପର୍ବତ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦାନ କଲେ; ସେ ପରମ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଥିଲେ।
12.48.38
तृषितेन च कौन्तेय भिक्षितश्चित्रभानुना ।
सहस्त्रबाहुर्विक्रान्तः प्रादाद्भिक्षामथाग्नये ॥ १२.४८.३८ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତୃଷିତ ଚିତ୍ରଭାନୁ (ଅଗ୍ନି) ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ; ସେତେବେଳେ ବୀର ସହସ୍ରବାହୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ।
12.48.39
ग्रामान्पुराणि राष्ट्राणि घोषांश्चैव तु वीर्यवान् ।
जज्वाल तस्य वाणेद्धचित्रभानुर्दिधक्षया ॥ १२.४८.३९ ॥
ବୀରଙ୍କ ବାଣରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଚିତ୍ରଭାନୁ (ଅଗ୍ନି) ଦଗ୍ଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଗ୍ରାମ, ନଗର, ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗୋପଗ୍ରାମ ଜାଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
12.48.40
स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रभावेण महौजसः ।
ददाह कार्तवीर्यस्य शैलानपि धरामपि ॥ १२.४८.४० ॥
ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ପର୍ବତ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଦଗ୍ଧ କଲେ।
12.48.41
स शून्यमाश्रमारण्यमापवस्य महात्मनः ।
ददाह पवनेनेद्धश्चित्रभानुः सहैहयः ॥ १२.४८.४१ ॥
ପବନରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଚିତ୍ରଭାନୁ (ଅଗ୍ନି) ହୈହୟମାନଙ୍କ ସହିତ ମହାତ୍ମା ଆପବଙ୍କ ଶୂନ୍ୟ ଆଶ୍ରମାରଣ୍ୟ ଦଗ୍ଧ କଲେ।
12.48.42
आपवस्तं ततो रोषाच्छशापार्जुनमच्युत ।
दग्धे श्रमे महाबाहो कार्तवीर्येण वीर्यवान् ॥ १२.४८.४२ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ! ସେତେବେଳେ ଆପବ କ୍ରୋଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ, କାରଣ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ରମ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲା। ହେ ମହାବାହୁ, ସେହି ବୀର ଏପରି କଲେ।
12.48.43
त्वया न वर्जितं यस्मान्ममेदं हि महद्वनम् ।
दग्धं तस्माद्रणे रामो बाहूंस्ते च्छेत्स्यतेऽर्जुन ॥ १२.४८.४३ ॥
ତୁମେ ମୋର ଏହି ମହାବନକୁ ଛାଡ଼ିଲ ନାହିଁ, ଦଗ୍ଧ କଲ; ତେଣୁ ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମ ତୁମର ବାହୁ ଛେଦନ କରିବେ।
12.48.44
अर्जुनस्तु महातेजा बली नित्यं शमात्मकः ।
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च दाता शूरश्च भारत।
नाचिन्तयत्तदा शापं तेन दत्तं महात्मना ॥ १२.४८.४४ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ବଳବାନ, ସଦା ଶାନ୍ତସ୍ୱଭାବ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ଶରଣ୍ୟ, ଦାତା ଓ ଶୂର ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଭାରତ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦତ୍ତ ଶାପ ବିଷୟରେ ତଦା ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ।
12.48.45
तस्य पुत्राः सुबलिनः शापेनासन्पितुर्वधे ।
निमित्तमवलिप्ता वै नृशंसाश्चैव नित्यदा ॥ १२.४८.४५ ॥
ତାଙ୍କର ଅତି ବଳବାନ ପୁତ୍ରମାନେ ସେହି ଶାପ ଯୋଗୁଁ ପିତାଙ୍କ ବଧର ନିମିତ୍ତ ହେଲେ; ସେମାନେ ସଦା ଅହଂକାରୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଥିଲେ।
12.48.46
जमदग्नेस्तु धेन्वास्ते वत्समानिन्युरच्युत ।
अज्ञातं कार्तवीर्यस्य हैहयेन्द्रस्य धीमतः ॥ १२.४८.४६ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଗାଈର ବାଛୁରୀକୁ ତୁମର (ପୁତ୍ରମାନେ) ନେଇଗଲେ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୈହୟେନ୍ଦ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ ଏହା ଜାଣି ନଥିଲେ।
12.48.47
तन्निमित्तमभूद्युद्धं जामदग्नेर्महात्मनः ।
ततोऽर्जुनस्य बाहून्स चिच्छेद रुषितोऽनघ ॥ १२.४८.४७ ॥
ସେହି କାରଣରୁ ମହାତ୍ମା ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ତେବେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାହୁ ଛେଦନ କଲେ, ହେ ନିଷ୍ପାପ।
12.48.48
तं भ्रमन्तं ततो वत्सं जामदग्न्यः स्वमाश्रमम् ।
प्रत्यानयत राजेन्द्र तेषामन्तः पुरात्प्रभुः ॥ १२.४८.४८ ॥
ତେବେ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ବୁଲୁଥିବା ସେହି ବାଛୁରୀକୁ ଫେରାଇ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ନେଇଗଲେ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେହି ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରୁ ତାହା ଆଣିଲେ।
12.48.49
अर्जुनस्य सुतास्ते तु संभूयाबुद्धयस्तदा ।
गत्वाऽऽश्रममसंबुद्धा जमदग्नेर्महात्मनः।
अपातयन्त भल्लाग्रैः शिरः कायान्नराधिप ॥ १२.४८.४९ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେହି ପୁତ୍ରମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ହେଲେ। ହେ ନରାଧିପ, ଅଜ୍ଞାତରେ ମହାତ୍ମା ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ ଭଲ୍ଲର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଶରୀରରୁ କାଟି ପକାଇଲେ।
12.48.50
समित्कुशार्थं रामस्य निर्यातस्य यशस्विनः ।
प्रत्यक्षं राममातुश्च तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.४८.५० ॥
ଯଶସ୍ବୀ ରାମ ସମିଧ ଓ କୁଶ ଘାସ ଆଣିବାକୁ ବାହାରିଥିବା ସମୟରେ, ରାମଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ସାମନାରେ ଓ ଆଶ୍ରମବାସୀଙ୍କ ସାମନାରେ ଏହା ଘଟିଲା।
12.48.51
श्रुत्वा रामस्तमर्थं च क्रुद्धः कालानलोपमः ।
धनुर्वेदेऽद्वितीयो हि दिव्यास्त्रैः समलंकृतः ॥ १२.४८.५१ ॥
ଏହା ଶୁଣି ରାମ କାଳାଗ୍ନି ପରି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଧନୁର୍ବେଦରେ ଅଦ୍ବିତୀୟ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ ରାମ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ।
12.48.52
चन्द्रबिम्बार्धसंकाशं परशुं गृह्य भार्गवः ।
ततः पितृवधामर्षाद्रामः परममन्युमान्।
निःक्षत्रियां प्रतिश्रुत्य महीं शस्त्रमगृह्णत ॥ १२.४८.५२ ॥
ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପରଶୁ ଧରି ଭାର୍ଗବ ରାମ, ପିତାଙ୍କ ବଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅସହ୍ୟ କ୍ରୋଧ ଓ ମହାଶୋକରେ, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟହୀନ କରିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଶସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
12.48.53
ततः स भृगुशार्दूलः कार्तवीर्यस्य वीर्यवान् ।
विक्रम्य निजघानाशु पुत्रान्पौत्रांश्च सर्वशः ॥ १२.४८.५३ ॥
ତା'ପରେ ଭୃଗୁବଂଶର ସିଂହ ସେ, କାର୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବଳବାନ ଶତ୍ରୁ ହୋଇ, ଆକ୍ରମଣ କରି ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଓ ନାତିଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
12.48.54
स हैहयसहस्राणि हत्वा परममन्युमान् ।
महीं सागरपर्यन्तां चकार रुधिरोक्षिताम् ॥ १२.४८.५४ ॥
ସେ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ହୈହୟମାନଙ୍କ ହଜାର ହଜାରଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ କଲେ।
12.48.55
स तथा सुमहातेजाः कृत्वा निःक्षत्रियां महीम् ।
कृपया परयाऽऽविष्टो वनमेव जगाम ह ॥ १२.४८.५५ ॥
ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କରି, ପରମ କରୁଣାରେ ଭରି ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
12.48.56
ततो वर्षसहस्रेषु समतीतेषु केषुचित् ।
कोपं संप्राप्तवांस्तत्र प्रकृत्या कोपनः प्रभुः ॥ १२.४८.५६ ॥
ତା'ପରେ କେତେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ, ସ୍ୱଭାବରୁ କ୍ରୋଧୀ ସେହି ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ କ୍ରୋଧ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
12.48.57
विश्वामित्रस्य पौत्रस्तु रैभ्यपुत्रो महातपाः ।
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वाऽऽह जनसंसदि ॥ १२.४८.५७ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ନାତି ଓ ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତପା ପରାବସୁ, ହେ ମହାରାଜ, ଜନସଭାରେ (ତାଙ୍କୁ) ନିନ୍ଦା କରି କହିଲେ।
12.48.58
ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्तः समागताः ।
प्रतर्दनप्रभृतयो राम किं क्षत्रिया न ते ॥ १२.४८.५८ ॥
ଯଯାତିଙ୍କ ପତନ ସମୟରେ ଯଜ୍ଞରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ସଜ୍ଜନ ପ୍ରତର୍ଦନ ପ୍ରଭୃତି — ହେ ରାମ, ସେମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନ ଥିଲେ କି?
12.48.59
मिथ्याप्रतिज्ञो राम त्वं कत्थसे जनसंसदि ।
भयात्क्षत्रियवीराणां पर्वतं समुपाश्रितः ॥ १२.४८.५९ ॥
ହେ ରାମ, ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞାକାରୀ, ତୁମେ ଜନସଭାରେ ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କର; କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୀରମାନଙ୍କ ଭୟରେ ତୁମେ ପର୍ବତର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲ।
12.48.60
सा पुनः क्षत्रियशतैः पृथिवी सर्वतः स्तृता ।
परावसोर्वचः श्रुत्वा शस्त्रं जग्राह भार्गवः ॥ १२.४८.६० ॥
ପୁଣି ଶହ ଶହ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପୃଥିବୀ ସର୍ବତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲା। ପରାବସୁଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଭାର୍ଗବ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ।
12.48.61
ततो ये क्षत्रिया राजञ्शतशस्तेन वर्जिताः ।
ते विवृद्धा महावीर्याः पृथिवीपतयोऽभवन् ॥ १२.४८.६१ ॥
ହେ ରାଜନ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶହ ଶହ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପୁନର୍ବାର ବଢ଼ି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ ପୃଥିବୀପତି ହେଲେ।
12.48.62
स पुनस्ताञ्जघानाशु बालानपि नराधिप ।
गर्भस्थैस्तु मही व्याप्ता पुनरेवाभवत्तदा ॥ १२.४८.६२ ॥
ସେ ପୁନର୍ବାର ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ, ହେ ନରାଧିପ, ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ। ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଗର୍ଭସ୍ଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
12.48.63
जातंजातं स गर्भं तु पुनरेव जघान ह ।
अरक्षंश्च सुतान्कांश्चित्तदा क्षत्रिययोषितः ॥ १२.४८.६३ ॥
ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ଭକୁ ସେ ପୁନର୍ବାର ବଧ କରୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାରୀମାନେ ନିଜ ନିଜ କେତେକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରୁ ନଥିଲେ।
12.48.64
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः ।
दक्षिणामश्वमेधान्ते कश्यपायाददत्ततः ॥ १२.४८.६४ ॥
ଏକୁଶଥର ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟହୀନ କରି ସେହି ପ୍ରଭୁ ଅଶ୍ୱମେଧର ଶେଷରେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ରୂପେ ଦେଲେ।
12.48.65
स क्षत्रियाणां शेषार्थं करेणोद्दिश्य कश्यपः ।
स्रुक्प्रग्रहवता राजंस्ततो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.४८.६५ ॥
ହେ ରାଜନ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ହାତରେ ସୂଚନା ଦେଇ, ସ୍ରୁକ୍ ଧରିଥିବା କଶ୍ୟପ ତା'ପରେ ବଚନ କହିଲେ।
12.48.66
गच्छ पारं समुद्रस्य दक्षिणस्य महामुने ।
न ते मद्विषये राम वस्तव्यमिह कर्हिचित् ॥ १२.४८.६६ ॥
ହେ ମହାମୁନି, ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରର ପାରକୁ ଯାଅ। ହେ ରାମ, ମୋ ଏହି ରାଜ୍ୟରେ ତୁମେ କେବେ ବି ବାସ କରିବ ନାହିଁ।
12.48.67
पृथिवी दक्षिणा दत्ता वाजिमेधे मम त्वया ।
पुनरस्याः पृथिव्या हि दत्त्वा दातुमनीश्वरः ॥ १२.४८.६७ ॥
ତୁମେ ମୋ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦକ୍ଷିଣା ରୂପେ ଦେଇଥିଲ। ଏହି ପୃଥିବୀ ଥରେ ଦେଇସାରିବା ପରେ, ତାହାକୁ ପୁଣି ଦାନ କରିବାର ଅଧିକାର ତୁମର ନାହିଁ।
12.48.68
ततः शूर्पाकरं देशं सागरस्तस्य निर्ममे ।
संत्रासाज्जामदग्न्यस्य सोऽपरान्तमहीतलम् ॥ १२.४८.६८ ॥
ତା'ପରେ ସାଗର ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂର୍ପାକର ଦେଶ ନିର୍ମାଣ କଲା। ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ)ଙ୍କ ଭୟରେ ସେ ପଶ୍ଚିମ ସୀମାର ଭୂମି ସୃଷ୍ଟି କଲା।
12.48.69
कश्यपस्तां महाराज प्रतिगृह्य वसुंधराम् ।
कृत्वा ब्राह्मणसंस्थां वै प्रविष्टः सुमहद्वनम् ॥ १२.४८.६९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କଶ୍ୟପ ସେହି ବସୁନ୍ଧରାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ତାହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ କରି ଅତି ବିଶାଳ ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
12.48.70
ततः शूद्राश्च वैश्याश्च यथा स्वैरप्रचारिणः ।
अवर्तन्त द्विजाग्र्याणां दारेषु भरतर्षभ ॥ १२.४८.७० ॥
ତା'ପରେ ଶୂଦ୍ର ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ ହୋଇ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେମିତି ଆଚରଣ କଲେ।
12.48.71
अराजके जीवलोके दुर्बला बलवत्तरैः ।
वध्यन्ते न हि वित्तेषु प्रभुत्वं कस्यचित्तदा ॥ १२.४८.७१ ॥
ରାଜାବିହୀନ ଜୀବଲୋକରେ ଦୁର୍ବଳମାନେ ବଳବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୁଅନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ଧନ ଉପରେ କାହାରିର ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ରହେ ନାହିଁ।
12.48.72
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृद्राश्चोत्पथगामिनः ।
परस्परं समाश्रित्य घातयन्त्यपथस्थिताः ॥ १२.४८.७२ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର କୁପଥଗାମୀ ହୋଇ, ପରସ୍ପରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସତ୍ପଥରୁ ଦୂରେ ରହି ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରନ୍ତି।
12.48.73
स्वधर्मं ब्राह्मणास्त्यक्त्वा पाषण्डत्वं समाश्रिताः ।
चौरिकानृतमायाश्च सर्वे चैव प्रकुर्वते ॥ १२.४८.७३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ୱଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ପାଷଣ୍ଡତାର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି; ଚୋରି, ମିଥ୍ୟା ଓ ଛଳନା ସମସ୍ତେ କରନ୍ତି।
12.48.74
स्वधर्मस्थान्द्विजान्हत्वा तथाऽऽश्रमनिवासिनः ।
वैश्याः सत्पथसंस्थाश्च शूद्रा ये चैव धार्मिकाः ॥ १२.४८.७४ ॥
ସ୍ୱଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଆଶ୍ରମରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ସତ୍ପଥରେ ଥିବା ବୈଶ୍ୟ ଓ ଧାର୍ମିକ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ହତ୍ୟା କରନ୍ତି)।
12.48.75
तान्सर्वान्घातयन्ति स्म दुराचाराः सुनिर्भयाः ।
यज्ञाध्ययनशीलांश्च आश्रमस्थांस्तपस्विनिः ॥ १२.४८.७५ ॥
ଦୁରାଚାରୀ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଭୟ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି—ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଧ୍ୟୟନରେ ରତ, ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଏବଂ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ।
12.48.76
गोबालवृद्धनारीणां नाशं कुर्वन्ति चापरे ।
आन्वीक्षकी त्रयी वार्ता न च नीतिः प्रवर्तते ॥ १२.४८.७६ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଗାଈ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କର ବିନାଶ କରନ୍ତି; ଆନ୍ୱୀକ୍ଷିକୀ, ତ୍ରୟୀ, ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚଳିତ ରହେ ନାହିଁ; ନୀତିମଧ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
12.48.77
व्रात्यतां समनुप्राप्ता बहवो हि द्विजातयः ।
अधरोत्तरापचारेण म्लेच्छभूताश्च सर्वशः ॥ १२.४८.७७ ॥
ବହୁ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରାତ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ-ନୀଚର ବିପରୀତ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
12.48.78
ततः कालेन पृथिवी पीड्यमाना दुरात्मभिः ।
विपर्ययेण तेनाशु प्रविवेश पसातलम्।
अरक्ष्यमाणा विधिवत्क्षत्रियैर्धर्मरक्षिभिः ॥ १२.४८.७८ ॥
ତା'ପରେ ସମୟ କ୍ରମେ, ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତା ପୃଥିବୀ ସେହି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ହେତୁ ଶୀଘ୍ର ପାତାଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ—ଧର୍ମରକ୍ଷକ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧିବତ୍ ରକ୍ଷିତ ନ ହେବା କାରଣରୁ।
12.48.79
तां दृष्ट्वा द्रवतीं तत्र संत्रासात्स महामनाः ।
ऊरुणा धारयामास कश्यपः पृथिवीं ततः।
निमज्जन्तीं ततो राजंस्तेनोर्वीति मही स्मृता ॥ १२.४८.७९ ॥
ତାକୁ ପଳାଉଥିବା ଦେଖି ମହାମନା କଶ୍ୟପ ଭୟରେ ନିଜ ଊରୁ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଧରିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ସେଥିପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ 'ଊର୍ବୀ' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
12.48.80
रक्षणार्थं समुद्दिश्य ययाचे पृथिवी तदा ।
प्रसाद्य कश्यपं देवी क्षत्रियान्बाहुशालिनः ॥ १२.४८.८० ॥
ସେତେବେଳେ ରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖି, ପୃଥିବୀଦେବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ବାହୁଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଯାଚିଲେ।
12.48.81
सन्ति ब्रह्मन्मया गुप्ताः स्त्रीषु क्षत्रियपुङ्गवाः ।
हैहयानां कुले जातास्ते संरक्षन्तु मां मुने ॥ १२.४८.८१ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ହୈହୟ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି। ହେ ମୁନି, ସେମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
12.48.82
अस्ति पौरवदायादो विदूरथसुतः प्रभो ।
ऋक्षैः संवर्धितो विप्र ऋक्षवत्यथ पर्वते ॥ १२.४८.८२ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୌରବ ବଂଶର ଜଣେ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଅଛନ୍ତି, ବିଦୂରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର। ହେ ବିପ୍ର, ସେ ଋକ୍ଷବତ ପର୍ବତରେ ଭାଲୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ।
12.48.83
तथाऽनुकम्पमानेन यज्वनाथामितौजसा ।
पराशरेण दायादः सौदासस्याभिरक्षितः ॥ १२.४८.८३ ॥
ସେହିପରି, ଦୟାଳୁ, ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ପରାଶର ସୌଦାସଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
12.48.84
सर्वकर्माणि कुरुते शूद्रवत्तस्य स द्विजः ।
सर्वकर्मेत्यभिख्यातः स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८४ ॥
ସେହି ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂଦ୍ର ପରି ସବୁ କାମ କରନ୍ତି। 'ସର୍ବକର୍ମା' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ସେହି ରାଜା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
12.48.85
शिबिपुत्रो महातेजा गोपतिर्नाम नामतः ।
वने संवर्धितो गोभिः सोऽभिरक्षतु मां मुने ॥ १२.४८.८५ ॥
ଶିବିର ପୁତ୍ର, ମହାତେଜା ଗୋପତି ନାମକ, ବନରେ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ — ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହେ ମୁନି।
12.48.86
प्रतर्दनस्य पुत्रस्तु वत्सो नाम महाबलः ।
वत्सैः संवर्धितो गोष्ठे स मां रक्षतु पार्थिवः ॥ १२.४८.८६ ॥
ପ୍ରତର୍ଦନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବତ୍ସ ନାମକ ମହାବଳ, ଗୋଠରେ ବାଛୁରିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ — ସେ ରାଜା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
12.48.87
दधिवाहनपुत्रस्तु पौत्रो दिविरथस्य च ।
अङ्गः स गौतमेनासीद्गङ्गाकूलेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८७ ॥
ଦଧିବାହନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଦିବିରଥଙ୍କ ପୌତ୍ର ଅଙ୍ଗ; ଗୌତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗାତଟରେ ରକ୍ଷିତ।
12.48.88
बृहद्रथो महातेजा भूरिभूतिपरिष्कृतः ।
गोलाङ्गूलैर्महाभागो गृध्रकूटेऽभिरक्षितः ॥ १२.४८.८८ ॥
ମହାତେଜା ବୃହଦ୍ରଥ, ଅପାର ବୈଭବରେ ଭୂଷିତ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ — ଗୃଧ୍ରକୂଟରେ ଗୋଲାଙ୍ଗୂଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ।
12.48.89
मरुत्तस्यान्ववाये च रक्षिताः क्षत्रियात्मजाः ।
मरुत्पतिसमा वीर्ये समुद्रेणाभिरक्षिताः ॥ १२.४८.८९ ॥
ମରୁତ୍ତଙ୍କ ବଂଶରେ ରକ୍ଷିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ — ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ।
12.48.90
एते क्षत्रियदायादास्तत्रतत्र परिश्रुताः ।
व्योकारहेमकारादिजातिं नित्यं समाश्रिताः ॥ १२.४८.९० ॥
ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ଏଠାସେଠି ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେମାନେ ସର୍ବଦା ବ୍ୟୋମକାର, ହେମକାର ଆଦି ଜାତିର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି।
12.48.91
यदि मामभिरक्षन्ति ततः स्थास्यामि निश्चला ।
एतेषां पितरश्चैव तथैव च पितामहाः ॥ १२.४८.९१ ॥
ଯଦି ଏମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଅଚଳ ହୋଇ ସ୍ଥିର ରହିବି। ଏମାନଙ୍କ ପିତୃଗଣ ଓ ସେହିପରି ପିତାମହମାନେ।
12.48.92
मदर्थं निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
तेषामपचितिश्चैव मया कार्या महामुने ॥ १२.४८.९२ ॥
ମୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅକ୍ଳାନ୍ତ କର୍ମା ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ। ହେ ମହାମୁନି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୋତେ ହିଁ କରିବାକୁ ହେବ।
12.48.93
न ह्यहं कामये नित्यमतिक्रान्तेन रक्षणम् ।
वर्तमानेन वर्तेयं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.४८.९३ ॥
ମୁଁ ଅତୀତର ରକ୍ଷଣ କେବେ ବି ଚାହେଁ ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସହିତ ମୁଁ ସ୍ଥିର ରହିବି; ତେଣୁ ତାହା ଶୀଘ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଉ।
12.48.94
ततः पृथिव्या निर्दिष्टांस्तान्समानीय कश्यपः ।
अभ्यषिञ्चन्महीपालान्क्षत्रियान्वीर्यसंमतान् ॥ १२.४८.९४ ॥
ତା'ପରେ ପୃଥିବୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି, କଶ୍ୟପ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମହୀପାଳମାନଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
12.48.95
तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः ।
एवमेतत्पुरावृत्तं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ॥ १२.४८.९५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରମାନେ, ଯାଙ୍କ ବଂଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଏହିପରି।
12.48.96
एवं ब्रुवंस्तं च यदुप्रवीरो ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
रथेन तेनाशु ययौ यथाऽर्को ।
विशन्प्रभाभिर्भगवांस्त्रिलोकीम् ॥ १२.४८.९६ ॥
ଏପରି କହି ଯଦୁବୀର ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେହି ରଥରେ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।