مهابهاراتا · أدهيايا 12.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.49.1
ततो रामस्य तत्कर्म श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्रत्युवाच जनार्दनम् ॥ १२.४९.१ ॥
فلما سمع الملك يودهيشثيرا ذلك الفعل لراما، امتلأ دهشة عظيمة، فأجاب جاناردانا.
12.49.2
अहो रामस्य वार्ष्णेय शक्रस्येव महात्मनः ।
विक्रमो वसुधा येन क्रोधान्निःक्षत्रिया कृता ॥ १२.४९.२ ॥
يا من من نسل فريشني! إن بسالة راما العظيم النفس كبسالة إندرا، فقد جعل الأرض خالية من الكشاتريا بغضبه.
12.49.3
गोभिः समुद्रेण तथा गोलाङ्गूलर्क्षवानरैः ।
गुप्ता रामभयोद्विग्नाः क्षत्रियाणां कुलोद्वहाः ॥ १२.४९.३ ॥
محميّين بالأبقار والبحر، وكذلك بالغولانغولا والدببة والقرود، وهم الذين أقلقهم خوف راما، حاملو سلالة الكشاتريا.
12.49.4
अहो धन्यो नृलोकोऽयं समाग्याश्च नरा भुवि ।
यत्र कर्मेदृशं धर्म्यं द्विजाग्र्यैः कृतमच्युत ॥ १२.४९.४ ॥
آه! مبارك هذا العالم البشري، وسعداء البشر على الأرض حيث صنع أعظم البراهمة مثل هذا الفعل الصالح، يا أتشيوتا.
12.49.5
कथयन्तौ कथां तात तावच्युतयुधिष्ठिरौ ।
जग्मतुर्यत्र गाङ्गेयः शरतल्पगतः प्रभुः ॥ १२.४९.५ ॥
يا عزيزي، ذهب الاثنان، أتشيوتا ويودهيشثيرا، يحكيان القصص، إلى حيث كان غانغيا، السيد، راقدًا على فراش من السهام.
12.49.6
ततस्ते ददृशुर्भीष्मं शरप्रस्तरशायिनम् ।
स्वरश्मिमालासंवीतं सायंसूर्यसमप्रभम् ॥ १२.४९.६ ॥
ثم رأوا بهيشما راقدًا على فراش من السهام، محاطًا بإكليل من أشعته، متألقًا كشمس المساء.
12.49.7
उपास्यमानं मुनिभिर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
देशे परमधर्मिष्ठे नदीमोघवतीमनु ॥ १२.४९.७ ॥
يحيط به الحكماء كما تحيط الآلهة بإندرا، في أرض بالغة البر، على ضفاف نهر أوغاوتي.
12.49.8
दूरादेव तमालोक्य कृष्णो राजा च धर्मजः ।
चत्वारः पाण्डवाश्चैव ते च शारद्वतादयः ॥ १२.४९.८ ॥
ولما رأوه من بعيد، كريشنا والملك ابن دارما، والإخوة الباندافا الأربعة، وشاراداڤاتا وغيرهم.
12.49.9
अवम्कन्द्याथ वाहेभ्यः संयम्य प्रचलं मनः ।
एकीकृत्येन्द्रियग्राममुपतम्थुर्महामुनीन् ॥ १२.४९.९ ॥
نزلوا من مراكبهم، وضبطوا عقولهم المضطربة، وجمعوا الحواس في واحد، ثم اقتربوا من الحكماء العظام.
12.49.10
अभिवाद्य तु गोविन्दः सात्यकिस्ते च पार्थिवाः ।
व्यासादीस्तानृपीन्पश्चाद्गाङ्गेयमुपतस्थिरे ॥ १२.४९.१० ॥
وبعد أن حيّا غوفيندا وساتياكي وأولئك الملوك فياسا وسائر الحكماء بالتوقير، اقتربوا من غانغيا.
12.49.11
तपोवृद्धि ततः पृष्ट्वा गाङ्गेयं यदुपुङ्गवः ।
परिवार्य ततः सर्वे निपेदुः पुरुषर्षभाः ॥ १२.४९.११ ॥
ثم سأل خيرة اليادافا غانغيا عن نمو تقشفه، ثم جلس جميع أبطال البشر محيطين به.
12.49.12
ततो निशाम्य गाङ्गेयं शाम्यमानमिवानलम् ।
किंचिद्दीनमना भीष्ममितिहोवाच केशवः ॥ १२.४९.१२ ॥
فلما رأى غانغيا كنار تخمد، قال كيشافا لبهيشما بعد أن ساوره بعض الحزن: هكذا.
12.49.13
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि यथापुरम् ।
कच्चिन्न व्याकुला चैव बुद्धिस्ते वदतां वर ॥ १२.४९.१३ ॥
هل جميع ملكات معرفتك صافية كما كانت من قبل؟ وهل عقلك غير مضطرب، أيها الأفضل بين المتكلمين؟
12.49.14
शराभिघातदुःखार्तं कच्चिद्गात्रं न दूयते ।
मानसादपि दुःखाद्धि शारीरं बलवत्तरम् ॥ १२.४९.१४ ॥
ألا يتألم جسدك، المثقل بعذاب جراح السهام؟ فالألم الجسدي أشد بكثير من الألم النفسي.
12.49.15
वरदानात्पितुः कामं छन्दमृत्युरसि प्रभो ।
शन्तनोर्धर्मनित्यस्य न त्वेतदिह कारणम् ॥ १२.४९.१५ ॥
أيها السيد، بفضل النعمة التي منحها لك أبوك شانتانو، الملازم للدهرما أبدًا، لك موت بإرادتك؛ لكن هذا ليس هو السبب هنا.
12.49.16
सुमूक्ष्मोऽपि तु देहे वै शल्यो जनयते रुजम् ।
किंपुनः शरसंघातैश्चितस्य तव पार्थिव ॥ १२.४९.१६ ॥
حتى أدق شوكة في الجسد تُحدث ألمًا؛ فكيف بجسدك، أيها الملك، وقد امتلأ بسحب من السهام!
12.49.17
कामं नैतत्तवाख्येयं प्राणिनां प्रभवाप्ययौ ।
भवानुपदिशेच्छ्रेयो देवानामपि भारत ॥ १२.४९.१७ ॥
وإن لم يكن عليك أن تخبر بأصل الكائنات وفنائها، أيها البهاراتي، فعلّم الآلهة أنفسهم ما هو الخير الأسمى.
12.49.18
यच्च भूतं भविष्यं च भवच्च पुरुषर्षभ ।
सर्वं तज्ज्ञानवृद्धस्य तव पाणाविवाहितम् ॥ १२.४९.१८ ॥
أيها الثور بين الرجال، كل ما مضى وكل ما سيأتي وكل ما هو حاضر، كله كأنه موضوع في راحة يدك، أنت الناضج في المعرفة.
12.49.19
संसारस्येह भूतानां धर्मस्य च फलोदयः ।
विदितस्ते महाप्राज्ञ त्वं हि धर्ममयो निधिः ॥ १२.४९.१९ ॥
ونشوء ثمار الدharma للكائنات في هذا السامسارا معلوم لديك، أيها الحكيم العظيم؛ فأنت حقا كنز من الدharma.
12.49.20
त्व हि राज्ये स्थितं स्फीते समग्राङ्गमरोगिणम् ।
स्त्रीसहस्रैः परिवृतं पश्यामीवोर्ध्वरेतसम् ॥ १२.४९.२० ॥
أنت، المستقر في مملكة مزدهرة، التام الأعضاء الخالي من المرض، المحاط بألف امرأة، أراك كأنك أورذفاريتاس (ذو المني الصاعد).
12.49.21
ऋते शान्तनवाद्भीष्मात्रिषु लोकेषु पार्थिवम् ।
सत्यधर्मान्महावीर्याच्छूराद्धर्मैकतत्परात् ॥ १२.४९.२१ ॥
ما عدا بهيشما ابن شانتانو، ليس في العوالم الثلاثة ملك آخر صادق في الدharma، عظيم البأس، شجاع، مكرس للدharma وحده.
12.49.22
मृत्युमावार्य तपसा शरसंस्तरशायिनः ।
त्रिवर्गप्रभवं कंचिन्न च तातानुशुश्रुम ॥ १२.४९.२२ ॥
لقد دفع الموت بالتقشف، وهو مستلق على فراش السهام؛ ومنه، يا عزيزي، لم نسمع شيئا هو منبع الأهداف الثلاثة للحياة.
12.49.23
सत्ये तपसि दाने च यज्ञाधिकरणे तथा ।
धनुर्वेदे च वेदे च नित्यं चैवान्ववेक्षणे ॥ १२.४९.२३ ॥
في الصدق والتقشف والعطاء، وكذلك في شؤون القربان، وفي علم القوس والفيدا، وفي التأمل الدائم أيضا.
12.49.24
अनृशंसं शुचिं दान्तं सर्वभूतहिते रतम् ।
महारथं त्वत्सदृशं न कंचिदनुशुश्रुम ॥ १२.४९.२४ ॥
لطيف، طاهر، ضابط لنفسه، فرح بخير جميع الكائنات، مهاراتي عظيم مثلك؛ ما سمعنا بأحد قط.
12.49.25
त्वं हि देवान्सगन्धर्वानसुरान्यक्षराक्षसान् ।
शक्तस्त्वेकरथेनैव विजेतुं नात्र संशयः ॥ १२.४९.२५ ॥
إنك وحدك، بعربة واحدة، قادر على هزيمة الآلهة مع الغاندهارفا والأسورا واليakshas والراكشاسا، ولا شك في ذلك.
12.49.26
स त्वं भीष्म महाबाहो वसूनां वासवोपमः ।
नित्यं विप्रैः समाख्यातो नवमोऽनवमो गुणैः ॥ १२.४९.२६ ॥
يا بهيشما ذا الذراعين القويتين، أنت مثل إندرا بين الفاسو؛ والبراهمة يعلنونك دائمًا الفاسو التاسع، الذي لا يقل عن أحد في الفضائل.
12.49.27
अहं च त्वाऽभिजानामि स्वयं पुरुषसत्तम ।
त्रिदशेष्वपि विख्यातस्त्वं शक्त्या पुरुषोत्तमः ॥ १२.४९.२७ ॥
يا خير الرجال، إنني أعرفك بنفسي؛ أنت مشهور حتى بين الآلهة، وفي القوة أنت أعلى الرجال.
12.49.28
मनुष्येषु मनुष्येन्द्र न दृष्टो न च मे श्रुतः ।
भवतो हि गुणैस्तुल्यः पृथिव्यां पुरुषः क्वचित् ॥ १२.४९.२८ ॥
يا سيد البشر، لم أر ولم أسمع بين الناس من يضاهيك؛ فلا يوجد في الأرض رجل يعادلك في الفضائل.
12.49.29
त्वं हि सर्वगुणै राजन्देवानप्यतिरिच्यसे ॥ १२.४९.२९ ॥
حقًا يا ملك، إنك تفوق حتى الآلهة في جميع الفضائل.
12.49.30
तपसा हि भवाञ्शक्तः स्रष्टुं लोकांश्चराचरान् ।
किंपुनश्चात्मनो लोकानुत्तमानुत्तमैर्गुणैः ॥ १२.४९.३० ॥
بالتقشف وحده تستطيع خلق العوالم المتحركة وغير المتحركة؛ فكم بالأحرى، بفضائلك العليا، تنال عوالمك العليا.
12.49.31
तदस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेन वै ।
ज्येष्ठस्य पाण्डुपुत्रस्य शोकं भीष्म व्यपानुद ॥ १२.४९.३१ ॥
فلما كان ابن بانڊو الأكبر يتعذب بهلاك أقاربه، يا بهيشما، أزلتَ عنه حزنه.
12.49.32
ये हि धर्माः समाख्याताश्चातुर्वर्ण्यस्य भारत ।
चातुराश्रम्यसंयुक्ताः सर्वे ते विदितास्तव ॥ १२.४९.३२ ॥
يا بهارتا، إن جميع الواجبات التي أُعلنت للطبقات الأربع المرتبطة بالمراحل الأربع للحياة معلومة لديك.
12.49.33
चातुर्विद्ये च ये प्रोक्ताश्चातुर्होत्रे च भारत ।
योगे साङ्ख्ये च नियता ये च धर्माः सनातनाः ॥ १२.४९.३३ ॥
يا بهارتا، ما قيل في المعارف الأربع وفي قربان الهوتريين الأربعة، والواجبات الأبدية المقررة في اليوغا والسانكهيا.
12.49.34
चातुर्वर्ण्यस्य यश्चोक्तो धर्मो न स्म विरुध्यते ।
सेव्यमानः सवैयाख्यो गाङ्गेय विदितस्तव ॥ १२.४९.३४ ॥
إن الواجب المعلن للطبقات الأربع لا يتناقض مع نفسه؛ وعند ممارسته مع شرحه، يا ابن الغانجا، فهو معلوم لديك.
12.49.35
प्रतिलोमप्रसूतानां म्लेच्छानां चैव यः स्मृतः ।
देशजातिकुलानां च जानीषे धर्मलक्षणम्। ॥ १२.४९.३५ ॥
سمات الدارما المذكورة لمن وُلدوا من زيجات مقلوبة، وللمسلشة، وللأقاليم والطبقات والأسر، أنت تعرفها.
12.49.36
वेदोक्तो यश्च शिष्टोक्तः सदैव विदितस्तव ।
प्रवृत्तश्च निवृत्तश्च स चापि विदितस्तव ॥ १२.४९.३६ ॥
ما عُلّم في الفيدا وما علّمه الحكماء، أنت تعرفه دائمًا؛ المنخرط والمنسحب، ذلك أيضًا معلوم لديك.
12.49.37
इतिहासपुराणार्थाः कार्त्स्न्येन विदितास्तव ।
धर्मशास्त्रं च सकलं नित्यं मनसि ते स्थितम् ॥ १२.४९.३७ ॥
معاني الإيتيهاسا والبورانا معلومة لك تمامًا، وكتاب الدارماشاستра كله ثابت دائمًا في ذهنك.
12.49.38
ये च केचन लोकेऽस्मिन्नर्थाः संशयकारकाः ।
तेषां छेत्ता नास्ति लोके त्वदन्यः पुरुषर्षभः ॥ १२.४९.३८ ॥
ليس في هذا العالم من يحسم المسائل التي تثير الشك سواك، يا خير الرجال.
12.49.39
स पाण्डवेयस्य मनःसमुत्थितं ।
नरेन्द्र शोकं व्यपकर्ष मेधया।
भवद्विधा ह्युत्तमबुद्धिर्विस्तरा ।
विमुह्यमानस्य जनस्य शान्तये ॥ १२.४९.३९ ॥
يا سيد البشر، أزِلْ بحكمتك الحزن الذي نشأ في نفس ابن بانْدو؛ فأمثالك من ذوي العقول العليا إنما وُجدوا لطمأنينة الناس الحائرين.