Mahābhārata · Adhyāya 12.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.49.1
ततो रामस्य तत्कर्म श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्रत्युवाच जनार्दनम् ॥ १२.४९.१ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, tendo ouvido aquele feito de Rāma, tomado de grande espanto, respondeu a Janārdana.
12.49.2
अहो रामस्य वार्ष्णेय शक्रस्येव महात्मनः ।
विक्रमो वसुधा येन क्रोधान्निःक्षत्रिया कृता ॥ १२.४९.२ ॥
Ó descendente de Vṛṣṇi! A valentia do magnânimo Rāma é como a de Indra, pois em sua ira tornou a terra livre de kṣatriyas.
12.49.3
गोभिः समुद्रेण तथा गोलाङ्गूलर्क्षवानरैः ।
गुप्ता रामभयोद्विग्नाः क्षत्रियाणां कुलोद्वहाः ॥ १२.४९.३ ॥
Protegidos pelas vacas, pelo oceano e igualmente pelos golāṅgūla, ursos e macacos; eles, perturbados pelo temor a Rāma, os sustentadores da linhagem dos kṣatriyas.
12.49.4
अहो धन्यो नृलोकोऽयं समाग्याश्च नरा भुवि ।
यत्र कर्मेदृशं धर्म्यं द्विजाग्र्यैः कृतमच्युत ॥ १२.४९.४ ॥
Oh! Bendito é este mundo dos homens, e afortunados os homens da terra onde os mais eminentes brâmanes realizaram uma ação tão justa, ó Acyuta.
12.49.5
कथयन्तौ कथां तात तावच्युतयुधिष्ठिरौ ।
जग्मतुर्यत्र गाङ्गेयः शरतल्पगतः प्रभुः ॥ १२.४९.५ ॥
Querido, os dois, Acyuta e Yudhiṣṭhira, contando histórias, foram para onde o senhor Gāṅgeya jazia sobre um leito de flechas.
12.49.6
ततस्ते ददृशुर्भीष्मं शरप्रस्तरशायिनम् ।
स्वरश्मिमालासंवीतं सायंसूर्यसमप्रभम् ॥ १२.४९.६ ॥
Então viram Bhīṣma jazendo sobre um leito de flechas, envolto numa guirlanda de seus próprios raios, resplandecente como o sol da tarde.
12.49.7
उपास्यमानं मुनिभिर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
देशे परमधर्मिष्ठे नदीमोघवतीमनु ॥ १२.४९.७ ॥
Servido pelos sábios como Indra pelos deuses, numa terra sumamente justa, ao longo do rio Oghavatī.
12.49.8
दूरादेव तमालोक्य कृष्णो राजा च धर्मजः ।
चत्वारः पाण्डवाश्चैव ते च शारद्वतादयः ॥ १२.४९.८ ॥
Ao vê-lo de longe, Kṛṣṇa e o rei nascido de Dharma, os quatro Pāṇḍavas, e Śāradvata e os demais.
12.49.9
अवम्कन्द्याथ वाहेभ्यः संयम्य प्रचलं मनः ।
एकीकृत्येन्द्रियग्राममुपतम्थुर्महामुनीन् ॥ १२.४९.९ ॥
Descendo dos veículos, dominando a mente inquieta e unificando o conjunto dos sentidos, aproximaram-se dos grandes sábios.
12.49.10
अभिवाद्य तु गोविन्दः सात्यकिस्ते च पार्थिवाः ।
व्यासादीस्तानृपीन्पश्चाद्गाङ्गेयमुपतस्थिरे ॥ १२.४९.१० ॥
Tendo saudado com respeito Vyāsa e os demais sábios, Govinda, Sātyaki e aqueles reis aproximaram-se depois de Gāṅgeya.
12.49.11
तपोवृद्धि ततः पृष्ट्वा गाङ्गेयं यदुपुङ्गवः ।
परिवार्य ततः सर्वे निपेदुः पुरुषर्षभाः ॥ १२.४९.११ ॥
Então o melhor dos Yadu, tendo perguntado a Gāṅgeya sobre o crescimento de sua austeridade, e depois todos aqueles touros entre os homens, cercando-o, sentaram-se.
12.49.12
ततो निशाम्य गाङ्गेयं शाम्यमानमिवानलम् ।
किंचिद्दीनमना भीष्ममितिहोवाच केशवः ॥ १२.४९.१२ ॥
Então, vendo Gāṅgeya como um fogo que se apaga, Keśava, um tanto abatido de ânimo, falou assim a Bhīṣma.
12.49.13
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि यथापुरम् ।
कच्चिन्न व्याकुला चैव बुद्धिस्ते वदतां वर ॥ १२.४९.१३ ॥
Estão todas as tuas faculdades de conhecimento claras, como antes? E, o melhor dos oradores, o teu intelecto não está perturbado?
12.49.14
शराभिघातदुःखार्तं कच्चिद्गात्रं न दूयते ।
मानसादपि दुःखाद्धि शारीरं बलवत्तरम् ॥ १२.४९.१४ ॥
Não está o teu corpo, afligido pela dor dos golpes de flecha, a sofrer tormento? Pois o sofrimento corporal é, de facto, muito mais forte do que o mental.
12.49.15
वरदानात्पितुः कामं छन्दमृत्युरसि प्रभो ।
शन्तनोर्धर्मनित्यस्य न त्वेतदिह कारणम् ॥ १२.४९.१५ ॥
Ó senhor, pela dádiva concedida por teu pai Śantanu, sempre devotado ao dharma, tens a morte à vontade; mas esta não é aqui a causa.
12.49.16
सुमूक्ष्मोऽपि तु देहे वै शल्यो जनयते रुजम् ।
किंपुनः शरसंघातैश्चितस्य तव पार्थिव ॥ १२.४९.१६ ॥
Até o mais minúsculo espinho no corpo causa dor; quanto mais, então, ó rei, o teu corpo coberto de chuvas de flechas!
12.49.17
कामं नैतत्तवाख्येयं प्राणिनां प्रभवाप्ययौ ।
भवानुपदिशेच्छ्रेयो देवानामपि भारत ॥ १२.४९.१७ ॥
Embora não precises falar da origem e da dissolução dos seres vivos, ó Bhārata, instrui ainda assim até os deuses sobre o que é o bem.
12.49.18
यच्च भूतं भविष्यं च भवच्च पुरुषर्षभ ।
सर्वं तज्ज्ञानवृद्धस्य तव पाणाविवाहितम् ॥ १२.४९.१८ ॥
Ó touro entre os homens, tudo o que é passado, o que é futuro e o que é presente está, por assim dizer, pousado na palma da tua mão, tu que és amadurecido no saber.
12.49.19
संसारस्येह भूतानां धर्मस्य च फलोदयः ।
विदितस्ते महाप्राज्ञ त्वं हि धर्ममयो निधिः ॥ १२.४९.१९ ॥
O surgimento dos frutos do dharma para os seres neste saṃsāra te é conhecido, ó grande sábio; tu és, de fato, um tesouro feito de dharma.
12.49.20
त्व हि राज्ये स्थितं स्फीते समग्राङ्गमरोगिणम् ।
स्त्रीसहस्रैः परिवृतं पश्यामीवोर्ध्वरेतसम् ॥ १२.४९.२० ॥
Tu, estabelecido num reino próspero, íntegro em todos os membros e livre de doença, cercado de milhares de mulheres, pareces-me um ūrdhvaretas.
12.49.21
ऋते शान्तनवाद्भीष्मात्रिषु लोकेषु पार्थिवम् ।
सत्यधर्मान्महावीर्याच्छूराद्धर्मैकतत्परात् ॥ १२.४९.२१ ॥
Exceto Bhīṣma, filho de Śantanu, não há nos três mundos outro rei que seja verdadeiro no dharma, de grande valor, heroico e inteiramente dedicado ao dharma apenas.
12.49.22
मृत्युमावार्य तपसा शरसंस्तरशायिनः ।
त्रिवर्गप्रभवं कंचिन्न च तातानुशुश्रुम ॥ १२.४९.२२ ॥
Tendo contido a morte pela ascese, deitado num leito de flechas, dele, querido, nada ouvimos que fosse a origem dos três fins da vida.
12.49.23
सत्ये तपसि दाने च यज्ञाधिकरणे तथा ।
धनुर्वेदे च वेदे च नित्यं चैवान्ववेक्षणे ॥ १२.४९.२३ ॥
Na verdade, na ascese e na doação, igualmente nos assuntos do sacrifício, na ciência do arco e no Veda, e constantemente também na reflexão.
12.49.24
अनृशंसं शुचिं दान्तं सर्वभूतहिते रतम् ।
महारथं त्वत्सदृशं न कंचिदनुशुश्रुम ॥ १२.४९.२४ ॥
Um homem gentil, puro, senhor de si, deleitando-se no bem de todos os seres, um grande guerreiro de carro como tu — não ouvimos falar de ninguém igual.
12.49.25
त्वं हि देवान्सगन्धर्वानसुरान्यक्षराक्षसान् ।
शक्तस्त्वेकरथेनैव विजेतुं नात्र संशयः ॥ १२.४९.२५ ॥
Na verdade, tu sozinho, com um único carro, és capaz de vencer os deuses juntamente com os gandharvas, os asuras, os yakṣas e os rākṣasas; não há dúvida disso.
12.49.26
स त्वं भीष्म महाबाहो वसूनां वासवोपमः ।
नित्यं विप्रैः समाख्यातो नवमोऽनवमो गुणैः ॥ १२.४९.२६ ॥
Ó Bhīṣma de braços poderosos, és como Indra entre os Vasus; os brâmanes sempre te proclamam o nono Vasu, não inferior a nenhum em virtudes.
12.49.27
अहं च त्वाऽभिजानामि स्वयं पुरुषसत्तम ।
त्रिदशेष्वपि विख्यातस्त्वं शक्त्या पुरुषोत्तमः ॥ १२.४९.२७ ॥
Ó melhor dos homens, eu mesmo te conheço; és renomado até entre os deuses, e em poder és o homem supremo.
12.49.28
मनुष्येषु मनुष्येन्द्र न दृष्टो न च मे श्रुतः ।
भवतो हि गुणैस्तुल्यः पृथिव्यां पुरुषः क्वचित् ॥ १२.४९.२८ ॥
Ó senhor dos homens, entre os mortais não vi nem ouvi falar de ninguém; pois em virtudes não há homem na terra igual a ti em parte alguma.
12.49.29
त्वं हि सर्वगुणै राजन्देवानप्यतिरिच्यसे ॥ १२.४९.२९ ॥
Na verdade, ó rei, em todas as virtudes superas até os deuses.
12.49.30
तपसा हि भवाञ्शक्तः स्रष्टुं लोकांश्चराचरान् ।
किंपुनश्चात्मनो लोकानुत्तमानुत्तमैर्गुणैः ॥ १२.४९.३० ॥
Só pela austeridade és capaz de criar os mundos, móveis e imóveis; quanto mais, então, pelas tuas virtudes supremas, os teus próprios mundos supremos.
12.49.31
तदस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेन वै ।
ज्येष्ठस्य पाण्डुपुत्रस्य शोकं भीष्म व्यपानुद ॥ १२.४९.३१ ॥
Então, atormentado pela destruição dos seus parentes, ó Bhīṣma, tu dissipaste a aflição do filho mais velho de Pāṇḍu.
12.49.32
ये हि धर्माः समाख्याताश्चातुर्वर्ण्यस्य भारत ।
चातुराश्रम्यसंयुक्ताः सर्वे ते विदितास्तव ॥ १२.४९.३२ ॥
Ó Bhārata, todos os deveres declarados para a ordem quádrupla e ligados às quatro etapas da vida são-te conhecidos.
12.49.33
चातुर्विद्ये च ये प्रोक्ताश्चातुर्होत्रे च भारत ।
योगे साङ्ख्ये च नियता ये च धर्माः सनातनाः ॥ १२.४९.३३ ॥
Ó Bhārata, os ensinados no conhecimento quádruplo e no sacrifício dos quatro hotṛ, e os deveres eternos fixados no yoga e no sāṅkhya.
12.49.34
चातुर्वर्ण्यस्य यश्चोक्तो धर्मो न स्म विरुध्यते ।
सेव्यमानः सवैयाख्यो गाङ्गेय विदितस्तव ॥ १२.४९.३४ ॥
O dever declarado para a ordem quádrupla não se contradiz; quando praticado, com a sua explicação, ó filho de Gaṅgā, é-te conhecido.
12.49.35
प्रतिलोमप्रसूतानां म्लेच्छानां चैव यः स्मृतः ।
देशजातिकुलानां च जानीषे धर्मलक्षणम्। ॥ १२.४९.३५ ॥
As marcas do dharma lembradas para os nascidos de uniões invertidas, para os bárbaros, e para regiões, castas e linhagens, tu conheces.
12.49.36
वेदोक्तो यश्च शिष्टोक्तः सदैव विदितस्तव ।
प्रवृत्तश्च निवृत्तश्च स चापि विदितस्तव ॥ १२.४९.३६ ॥
O que é ensinado no Veda e o que os sábios ensinaram, tu sempre conheces; o ativo e o retirado, também isso te é conhecido.
12.49.37
इतिहासपुराणार्थाः कार्त्स्न्येन विदितास्तव ।
धर्मशास्त्रं च सकलं नित्यं मनसि ते स्थितम् ॥ १२.४९.३७ ॥
Você conhece plenamente os significados dos Itihāsas e Purāṇas, e todo o Dharmaśāstra permanece sempre em sua mente.
12.49.38
ये च केचन लोकेऽस्मिन्नर्थाः संशयकारकाः ।
तेषां छेत्ता नास्ति लोके त्वदन्यः पुरुषर्षभः ॥ १२.४९.३८ ॥
Neste mundo não há ninguém além de você que possa resolver as questões que causam dúvida, ó melhor dos homens.
12.49.39
स पाण्डवेयस्य मनःसमुत्थितं ।
नरेन्द्र शोकं व्यपकर्ष मेधया।
भवद्विधा ह्युत्तमबुद्धिर्विस्तरा ।
विमुह्यमानस्य जनस्य शान्तये ॥ १२.४९.३९ ॥
Ó senhor dos homens, afasta com tua sabedoria o pesar surgido na mente do filho de Pāṇḍu; homens de intelecto supremo como tu existem para a paz dos que estão confusos.