ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.49.1
ततो रामस्य तत्कर्म श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्रत्युवाच जनार्दनम् ॥ १२.४९.१ ॥
ତାପରେ ରାମଙ୍କର ସେହି କର୍ମ ଶୁଣି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
12.49.2
अहो रामस्य वार्ष्णेय शक्रस्येव महात्मनः ।
विक्रमो वसुधा येन क्रोधान्निःक्षत्रिया कृता ॥ १२.४९.२ ॥
ଅହୋ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ! ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କର ପରାକ୍ରମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି; କ୍ରୋଧରେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କରିଥିଲେ।
12.49.3
गोभिः समुद्रेण तथा गोलाङ्गूलर्क्षवानरैः ।
गुप्ता रामभयोद्विग्नाः क्षत्रियाणां कुलोद्वहाः ॥ १२.४९.३ ॥
ଗାଈ, ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ଗୋଲାଙ୍ଗୂଳ, ଋକ୍ଷ ଓ ବାନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ, କ୍ଷତ୍ରିୟ କୁଳର ବାହକମାନେ।
12.49.4
अहो धन्यो नृलोकोऽयं समाग्याश्च नरा भुवि ।
यत्र कर्मेदृशं धर्म्यं द्विजाग्र्यैः कृतमच्युत ॥ १२.४९.४ ॥
ଅହୋ! ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକ ଧନ୍ୟ; ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏପରି ଧର୍ମ୍ୟ କର୍ମ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ।
12.49.5
कथयन्तौ कथां तात तावच्युतयुधिष्ठिरौ ।
जग्मतुर्यत्र गाङ्गेयः शरतल्पगतः प्रभुः ॥ १२.४९.५ ॥
ହେ ତାତ! କଥା କହୁ କହୁ ସେହି ଦୁଇଜଣ, ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯେଉଁଠାରେ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
12.49.6
ततस्ते ददृशुर्भीष्मं शरप्रस्तरशायिनम् ।
स्वरश्मिमालासंवीतं सायंसूर्यसमप्रभम् ॥ १२.४९.६ ॥
ତାପରେ ସେମାନେ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଥିବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ନିଜ କିରଣମାଳାରେ ଆବୃତ, ସନ୍ଧ୍ୟାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପ୍ରଭାବିତ।
12.49.7
उपास्यमानं मुनिभिर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
देशे परमधर्मिष्ठे नदीमोघवतीमनु ॥ १२.४९.७ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି, ମୁନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ପରମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦେଶରେ, ଓଘବତୀ ନଦୀ ତଟରେ।
12.49.8
दूरादेव तमालोक्य कृष्णो राजा च धर्मजः ।
चत्वारः पाण्डवाश्चैव ते च शारद्वतादयः ॥ १२.४९.८ ॥
ଦୂରରୁ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ରାଜା, ଚାରି ପାଣ୍ଡବ ଓ ଶାରଦ୍ୱତ ପ୍ରଭୃତି।
12.49.9
अवम्कन्द्याथ वाहेभ्यः संयम्य प्रचलं मनः ।
एकीकृत्येन्द्रियग्राममुपतम्थुर्महामुनीन् ॥ १२.४९.९ ॥
ବାହନରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ଚଞ୍ଚଳ ମନକୁ ସଂଯମ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସମୂହକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ସେମାନେ ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
12.49.10
अभिवाद्य तु गोविन्दः सात्यकिस्ते च पार्थिवाः ।
व्यासादीस्तानृपीन्पश्चाद्गाङ्गेयमुपतस्थिरे ॥ १२.४९.१० ॥
ଗୋବିନ୍ଦ, ସାତ୍ୟକି ଓ ସେହି ରାଜାମାନେ ବ୍ୟାସ ପ୍ରଭୃତି ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି ପରେ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
12.49.11
तपोवृद्धि ततः पृष्ट्वा गाङ्गेयं यदुपुङ्गवः ।
परिवार्य ततः सर्वे निपेदुः पुरुषर्षभाः ॥ १२.४९.११ ॥
ତାପରେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ତପୋବୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ; ପରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ବସିଲେ।
12.49.12
ततो निशाम्य गाङ्गेयं शाम्यमानमिवानलम् ।
किंचिद्दीनमना भीष्ममितिहोवाच केशवः ॥ १२.४९.१२ ॥
ତା'ପରେ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ହେଉଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖି, କିଛି ଦୀନମନା ହୋଇ କେଶବ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
12.49.13
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि यथापुरम् ।
कच्चिन्न व्याकुला चैव बुद्धिस्ते वदतां वर ॥ १२.४९.१३ ॥
ତୁମ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ କ'ଣ ପୂର୍ବପରି ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି? ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧି କ'ଣ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇନାହିଁ?
12.49.14
शराभिघातदुःखार्तं कच्चिद्गात्रं न दूयते ।
मानसादपि दुःखाद्धि शारीरं बलवत्तरम् ॥ १२.४९.१४ ॥
ବାଣର ଆଘାତର ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ତୁମ ଶରୀର କ'ଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁନାହିଁ? ମାନସିକ ଦୁଃଖଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶାରୀରିକ ଦୁଃଖ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ।
12.49.15
वरदानात्पितुः कामं छन्दमृत्युरसि प्रभो ।
शन्तनोर्धर्मनित्यस्य न त्वेतदिह कारणम् ॥ १२.४९.१५ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଦା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ତୁମ ପିତା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ବରରେ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ଅଟ; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଏହା କାରଣ ନୁହେଁ।
12.49.16
सुमूक्ष्मोऽपि तु देहे वै शल्यो जनयते रुजम् ।
किंपुनः शरसंघातैश्चितस्य तव पार्थिव ॥ १२.४९.१६ ॥
ଶରୀରରେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ କଣ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସୃଷ୍ଟି କରେ; ତେବେ ହେ ରାଜନ୍, ବାଣସମୂହରେ ଭରିଥିବା ତୁମ ଶରୀର ବିଷୟରେ କ'ଣ କହିବା!
12.49.17
कामं नैतत्तवाख्येयं प्राणिनां प्रभवाप्ययौ ।
भवानुपदिशेच्छ्रेयो देवानामपि भारत ॥ १२.४९.१७ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେୟର ଉପଦେଶ ଦିଅ।
12.49.18
यच्च भूतं भविष्यं च भवच्च पुरुषर्षभ ।
सर्वं तज्ज्ञानवृद्धस्य तव पाणाविवाहितम् ॥ १२.४९.१८ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଅତୀତ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ—ସବୁ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧ ତୁମ ହାତର ତାଳୁରେ ରଖାଯାଇଥିବା ପରି।
12.49.19
संसारस्येह भूतानां धर्मस्य च फलोदयः ।
विदितस्ते महाप्राज्ञ त्वं हि धर्ममयो निधिः ॥ १२.४९.१९ ॥
ଏହି ସଂସାରରେ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଧର୍ମର ଫଳୋଦୟ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାତ, ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ; ତୁମେ ତ ଧର୍ମମୟ ନିଧି।
12.49.20
त्व हि राज्ये स्थितं स्फीते समग्राङ्गमरोगिणम् ।
स्त्रीसहस्रैः परिवृतं पश्यामीवोर्ध्वरेतसम् ॥ १२.४९.२० ॥
ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ, ସର୍ବାଙ୍ଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ, ହଜାର ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରା; ମୁଁ ତୁମକୁ ଊର୍ଧ୍ୱରେତା ପରି ଦେଖୁଛି।
12.49.21
ऋते शान्तनवाद्भीष्मात्रिषु लोकेषु पार्थिवम् ।
सत्यधर्मान्महावीर्याच्छूराद्धर्मैकतत्परात् ॥ १२.४९.२१ ॥
ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ତିନି ଲୋକରେ ସତ୍ୟଧର୍ମୀ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ଶୂର ଓ କେବଳ ଧର୍ମରେ ତତ୍ପର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ନାହାଁନ୍ତି।
12.49.22
मृत्युमावार्य तपसा शरसंस्तरशायिनः ।
त्रिवर्गप्रभवं कंचिन्न च तातानुशुश्रुम ॥ १२.४९.२२ ॥
ତପସ୍ୟାବଳରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅଟକାଇ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ତାଙ୍କଠାରୁ ତ୍ରିବର୍ଗର ମୂଳସ୍ୱରୂପ କିଛି, ହେ ତାତ, ଆମେ ଶୁଣି ନାହୁଁ।
12.49.23
सत्ये तपसि दाने च यज्ञाधिकरणे तथा ।
धनुर्वेदे च वेदे च नित्यं चैवान्ववेक्षणे ॥ १२.४९.२३ ॥
ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି, ଧନୁର୍ବେଦ ଓ ବେଦରେ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଅନୁଧ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ।
12.49.24
अनृशंसं शुचिं दान्तं सर्वभूतहिते रतम् ।
महारथं त्वत्सदृशं न कंचिदनुशुश्रुम ॥ १२.४९.२४ ॥
ଅନୃଶଂସ, ଶୁଚି, ଦାନ୍ତ, ସର୍ବଭୂତର ହିତରେ ରତ, ତୁମ ପରି ମହାରଥୀ କାହାକୁ ଆମେ ଶୁଣି ନାହୁଁ।
12.49.25
त्वं हि देवान्सगन्धर्वानसुरान्यक्षराक्षसान् ।
शक्तस्त्वेकरथेनैव विजेतुं नात्र संशयः ॥ १२.४९.२५ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ସହିତ ଦେବତା, ଅସୁର, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଆପଣ ଏକମାତ୍ର ରଥରେ ଜିଣିବାକୁ ସମର୍ଥ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
12.49.26
स त्वं भीष्म महाबाहो वसूनां वासवोपमः ।
नित्यं विप्रैः समाख्यातो नवमोऽनवमो गुणैः ॥ १२.४९.२६ ॥
ହେ ମହାବାହୁ ଭୀଷ୍ମ, ଆପଣ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ; ବିପ୍ରମାନେ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କୁ ନବମ ବସୁ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯିଏ ଗୁଣରେ କାହାରିଠାରୁ ନ୍ୟୂନ ନୁହଁନ୍ତି।
12.49.27
अहं च त्वाऽभिजानामि स्वयं पुरुषसत्तम ।
त्रिदशेष्वपि विख्यातस्त्वं शक्त्या पुरुषोत्तमः ॥ १२.४९.२७ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ନିଜେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଣେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ବିଖ୍ୟାତ; ଶକ୍ତିରେ ଆପଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
12.49.28
मनुष्येषु मनुष्येन्द्र न दृष्टो न च मे श्रुतः ।
भवतो हि गुणैस्तुल्यः पृथिव्यां पुरुषः क्वचित् ॥ १२.४९.२८ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ପରି କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଶୁଣି ନାହିଁ; ପୃଥିବୀରେ କେଉଁଠାରେ ବି ଗୁଣରେ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ପୁରୁଷ ନାହାଁନ୍ତି।
12.49.29
त्वं हि सर्वगुणै राजन्देवानप्यतिरिच्यसे ॥ १२.४९.२९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.49.30
तपसा हि भवाञ्शक्तः स्रष्टुं लोकांश्चराचरान् ।
किंपुनश्चात्मनो लोकानुत्तमानुत्तमैर्गुणैः ॥ १२.४९.३० ॥
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆପଣ ଚରାଚର ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ସମର୍ଥ; ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକ ପାଇବା ବିଷୟରେ କ'ଣ କହିବି।
12.49.31
तदस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेन वै ।
ज्येष्ठस्य पाण्डुपुत्रस्य शोकं भीष्म व्यपानुद ॥ १२.४९.३१ ॥
ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ବିନାଶରେ ସନ୍ତପ୍ତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କ ଶୋକ, ହେ ଭୀଷ୍ମ, ଆପଣ ଦୂର କଲେ।
12.49.32
ये हि धर्माः समाख्याताश्चातुर्वर्ण्यस्य भारत ।
चातुराश्रम्यसंयुक्ताः सर्वे ते विदितास्तव ॥ १२.४९.३२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚାରି ଆଶ୍ରମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଯେଉଁ ଧର୍ମସବୁ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ସବୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା।
12.49.33
चातुर्विद्ये च ये प्रोक्ताश्चातुर्होत्रे च भारत ।
योगे साङ्ख्ये च नियता ये च धर्माः सनातनाः ॥ १२.४९.३३ ॥
ହେ ଭାରତ, ଚାରି ବିଦ୍ୟା ଓ ଚାରି ହୋତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟରେ ନିୟତ ଯେଉଁ ସନାତନ ଧର୍ମ।
12.49.34
चातुर्वर्ण्यस्य यश्चोक्तो धर्मो न स्म विरुध्यते ।
सेव्यमानः सवैयाख्यो गाङ्गेय विदितस्तव ॥ १२.४९.३४ ॥
ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଧର୍ମ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ବିରୋଧୀ ହୁଏ ନାହିଁ; ତାହା ଆଚରଣ କଲାବେଳେ ତାହାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସହିତ, ହେ ଗାଙ୍ଗେୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା।
12.49.35
प्रतिलोमप्रसूतानां म्लेच्छानां चैव यः स्मृतः ।
देशजातिकुलानां च जानीषे धर्मलक्षणम्। ॥ १२.४९.३५ ॥
ପ୍ରତିଲୋମ ଜନ୍ମଙ୍କର, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କର, ଏବଂ ଦେଶ, ଜାତି ଓ କୁଳର ଯେଉଁ ଧର୍ମ-ଲକ୍ଷଣ ସ୍ମୃତିରେ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି।
12.49.36
वेदोक्तो यश्च शिष्टोक्तः सदैव विदितस्तव ।
प्रवृत्तश्च निवृत्तश्च स चापि विदितस्तव ॥ १२.४९.३६ ॥
ବେଦରେ କୁହାଯାଇଥିବା ଏବଂ ଶିଷ୍ଟମାନେ କହିଥିବା ଯାହା, ତାହା ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା; ପ୍ରବୃତ୍ତ ଓ ନିବୃତ୍ତ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା।
12.49.37
इतिहासपुराणार्थाः कार्त्स्न्येन विदितास्तव ।
धर्मशास्त्रं च सकलं नित्यं मनसि ते स्थितम् ॥ १२.४९.३७ ॥
ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣର ସମସ୍ତ ଅର୍ଥ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜଣା; ସମଗ୍ର ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଥିତ ଅଛି।
12.49.38
ये च केचन लोकेऽस्मिन्नर्थाः संशयकारकाः ।
तेषां छेत्ता नास्ति लोके त्वदन्यः पुरुषर्षभः ॥ १२.४९.३८ ॥
ଏ ଲୋକରେ ଯେଉଁ ସବୁ ବିଷୟ ସଂଶୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକର ଛେଦନ କରିବାକୁ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.49.39
स पाण्डवेयस्य मनःसमुत्थितं ।
नरेन्द्र शोकं व्यपकर्ष मेधया।
भवद्विधा ह्युत्तमबुद्धिर्विस्तरा ।
विमुह्यमानस्य जनस्य शान्तये ॥ १२.४९.३९ ॥
ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ପାଣ୍ଡବବଂଶଜଙ୍କ ମନରେ ଉଠିଥିବା ଶୋକକୁ ଆପଣ ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକ ହିଁ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ଜନତାର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଥାଆନ୍ତି।