Mahābhārata · Adhyāya 12.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.5.1
आदित्कृतबलं कर्णं दृष्ट्वा राजा स मागधः ।
आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासन्धो महीपतिः ॥ १२.५.१ ॥
Al ver la fuerza de Karṇa, aquel rey de Magadha, Jarāsandha, señor de la tierra, lo desafió en batalla a un duelo de carros.
12.5.2
तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः ।
युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः ॥ १२.५.२ ॥
Entre aquellos dos, ambos diestros en las armas divinas, surgió una batalla, y en el combate llovían sobre el otro con diversas armas.
12.5.3
क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखङ्गौ महीं गतौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभावतिबलान्वितौ ॥ १२.५.३ ॥
Agotadas las flechas, rotos los arcos y quebradas las espadas, ambos, poderosísimos, descendieron al suelo y se trabaron con los brazos.
12.5.4
बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः ।
विभेदं संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य हि ॥ १२.५.४ ॥
Mientras él luchaba en el combate de espinas de brazos, Karṇa separó las articulaciones de su cuerpo, que la vejez había unido.
12.5.5
स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः ।
प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य दूरतः ॥ १२.५.५ ॥
Al ver la deformidad de su propio cuerpo, aquel rey, dejando atrás la enemistad desde lejos, dijo a Karṇa: «Estoy complacido».
12.5.6
प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमनु ।
अङ्गेषु नरशार्दूल स राजाऽऽसीत्सपत्नजित् ॥ १२.५.६ ॥
Por afecto le dio a Karṇa la ciudad de Mālinī; y aquel vencedor de enemigos, tigre entre los hombres, se convirtió en rey de los Aṅgas.
12.5.7
पालयामास वर्णांस्तु कर्णः परबलार्दनः ।
दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥ १२.५.७ ॥
Karṇa, aplastador de ejércitos enemigos, protegió a los varṇas con la aprobación de Duryodhana, como también sabes.
12.5.8
एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ ।
त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥ १२.५.८ ॥
Así se hizo famoso en la tierra por el poder de sus armas, y por tu bien el señor de los dioses le pidió su armadura y sus pendientes.
12.5.9
स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते ।
सहजं कवचं चापि मोहितो देवमायया ॥ १२.५.९ ॥
Engañado por la ilusión divina, entregó los divinos pendientes innatos, muy honrados, y también su armadura innata.
12.5.10
विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा ।
निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥ १२.५.१० ॥
Despojado de los pendientes y de su armadura innata, fue muerto en batalla por Vijaya [Arjuna] mientras Vāsudeva miraba.
12.5.11
ब्राह्मणस्यापि शापेन रामस्य च महात्मनः ।
कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥ १२.५.११ ॥
Por la maldición de un brahmán, por la maldición del magnánimo Rāma, por el don concedido a Kuntī y por la ilusión de Śatakratu [Indra].
12.5.12
भीष्मावमानात्सङ्ख्यायां रथानामर्धकीर्तनात् ।
शल्यतेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च। ॥ १२.५.१२ ॥
Por el agravio a Bhīṣma, por la cuenta de los carros reducida a la mitad, por la muerte del esplendor de Śalya y también por la estrategia de Vāsudeva.
12.5.13
रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च ।
कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥ १२.५.१३ ॥
De Rudra, de Indra, rey de los dioses, de Yama, de Varuṇa, de Kubera y Droṇa, y del magnánimo Kṛpa (las armas divinas).
12.5.14
अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना ।
हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥ १२.५.१४ ॥
Tomando las armas divinas, el portador del arco Gāṇḍīva mató en batalla a Karṇa, hijo de Vikartana, cuyo resplandor igualaba al sol.
12.5.15
एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र युद्धे हि निधनं गतः ॥ १२.५.१५ ॥
Así maldito y engañado por muchos, tu hermano, tigre entre los hombres, no es digno de lamento, pues encontró la muerte en batalla.