Mahābhārata · Adhyāya 12.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.5.1
आदित्कृतबलं कर्णं दृष्ट्वा राजा स मागधः ।
आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासन्धो महीपतिः ॥ १२.५.१ ॥
Als der König von Magadha, Jarāsandha, der Herr der Erde, Karṇas Stärke sah, forderte er ihn in der Schlacht zu einem Zweikampf auf Wagen heraus.
12.5.2
तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः ।
युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः ॥ १२.५.२ ॥
Zwischen den beiden, die beide die göttlichen Waffen beherrschten, entbrannte ein Kampf; im Gefecht überschütteten sie einander mit vielerlei Waffen.
12.5.3
क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखङ्गौ महीं गतौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभावतिबलान्वितौ ॥ १२.५.३ ॥
Als die Pfeile verschossen, die Bögen zerbrochen und die Schwerter zerschmettert waren, stiegen beide, von höchster Kraft, zu Boden und rangen mit den Armen miteinander.
12.5.4
बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः ।
विभेदं संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य हि ॥ १२.५.४ ॥
Als er im Kampf des Armdorns rang, löste Karṇa die Gelenke seines Körpers, die das Alter zusammengehalten hatte.
12.5.5
स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः ।
प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य दूरतः ॥ १२.५.५ ॥
Als der König die Verunstaltung seines eigenen Körpers sah, legte er aus der Ferne die Feindschaft ab und sagte zu Karṇa: „Ich bin erfreut.“
12.5.6
प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमनु ।
अङ्गेषु नरशार्दूल स राजाऽऽसीत्सपत्नजित् ॥ १२.५.६ ॥
Aus Zuneigung gab er Karṇa die Stadt Mālinī; und jener Besieger der Feinde, der Tiger unter den Menschen, wurde König der Aṅgas.
12.5.7
पालयामास वर्णांस्तु कर्णः परबलार्दनः ।
दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥ १२.५.७ ॥
Karṇa, der Zermalmer feindlicher Heere, schützte die Varṇas mit Duryodhanas Zustimmung, wie du ebenfalls weißt.
12.5.8
एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ ।
त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥ १२.५.८ ॥
So wurde er durch die Macht seiner Waffen auf der Erde berühmt, und zu deinem Wohl erbat der Herr der Götter von ihm Rüstung und Ohrringe.
12.5.9
स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते ।
सहजं कवचं चापि मोहितो देवमायया ॥ १२.५.९ ॥
Von göttlicher Täuschung betört, gab er die göttlichen, angeborenen, hochverehrten Ohrringe und ebenso die angeborene Rüstung.
12.5.10
विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा ।
निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥ १२.५.१० ॥
Der Ohrringe und der angeborenen Rüstung beraubt, wurde er im Kampf von Vijaya [Arjuna] erschlagen, während Vāsudeva zusah.
12.5.11
ब्राह्मणस्यापि शापेन रामस्य च महात्मनः ।
कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥ १२.५.११ ॥
Durch den Fluch eines Brahmanen, durch den Fluch des großherzigen Rāma, durch die Gabe an Kuntī und durch die Täuschung Śatakratus [Indras].
12.5.12
भीष्मावमानात्सङ्ख्यायां रथानामर्धकीर्तनात् ।
शल्यतेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च। ॥ १२.५.१२ ॥
Durch die Schmähung Bhīṣmas, durch die Zählung der Wagen als nur halb, durch das Vernichten von Śalyas Glanz und auch durch die Strategie Vāsudevas.
12.5.13
रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च ।
कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥ १२.५.१३ ॥
Von Rudra, Indra, dem König der Götter, von Yama, Varuṇa, Kubera und Droṇa und dem großherzigen Kṛpa (die göttlichen Waffen).
12.5.14
अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना ।
हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥ १२.५.१४ ॥
Mit den göttlichen Waffen ergriffen, tötete der Bogenschütze des Gāṇḍīva im Kampf Karṇa, den Sohn Vikartanas, dessen Glanz der Sonne gleichkam.
12.5.15
एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र युद्धे हि निधनं गतः ॥ १२.५.१५ ॥
So verflucht und von vielen betrogen, ist dein Bruder, du Tiger unter den Menschen, nicht zu betrauern, denn er ist im Kampf gestorben.