மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.5.1
आदित्कृतबलं कर्णं दृष्ट्वा राजा स मागधः ।
आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासन्धो महीपतिः ॥ १२.५.१ ॥
கர்ணனின் வலிமையைக் கண்ட அந்த மகதநாட்டு அரசன் ஜராசந்தன், நிலமன்னன், போரில் ஒற்றைத் தேர்ப் போருக்கு அவனை அழைத்தான்.
12.5.2
तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः ।
युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः ॥ १२.५.२ ॥
தெய்வ அஸ்திரங்களை அறிந்த அவ்விருவருக்கும் இடையே போர் நிகழ்ந்தது; போரில் பலவகை ஆயுதங்களால் அவர்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் பொழிந்தனர்.
12.5.3
क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखङ्गौ महीं गतौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभावतिबलान्वितौ ॥ १२.५.३ ॥
அம்புகள் தீர்ந்து, வில்லுகள் முறிந்து, வாள்கள் உடைந்து, இருவரும் நிலத்தில் இறங்கி, மிகு வலிமையுடைய அவ்விருவரும் கைகளால் ஒருவரோடொருவர் கட்டிப் பிடித்தனர்.
12.5.4
बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः ।
विभेदं संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य हि ॥ १२.५.४ ॥
கைமுள் போர் என்னும் போரில் அவன் போர்புரிந்தபோது, கர்ணன் அவனது உடலின் மூட்டுகளைப் பிரித்தான்; அவை முதுமையால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தவை.
12.5.5
स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः ।
प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य दूरतः ॥ १२.५.५ ॥
தன் உடலின் சிதைவைக் கண்ட அரசன், பகையைத் தொலைவிலேயே கைவிட்டு, "நான் மகிழ்ந்திருக்கிறேன்" என்று கர்ணனிடம் சொன்னான்.
12.5.6
प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमनु ।
अङ्गेषु नरशार्दूल स राजाऽऽसीत्सपत्नजित् ॥ १२.५.६ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவன் கர்ணனுக்கு மாலினி நகரத்தை அளித்தான்; நர-புலியே, அவன் அங்கநாட்டில் அரசனானான், பகைவரை வென்ற அவன்.
12.5.7
पालयामास वर्णांस्तु कर्णः परबलार्दनः ।
दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥ १२.५.७ ॥
எதிரிப் படைகளை நசுக்கும் கர்ணன் வர்ணங்களைப் பாதுகாத்தான்; துரியோதனனின் அனுமதியுடன் — இது உமக்கும் தெரியும்.
12.5.8
एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ ।
त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥ १२.५.८ ॥
இவ்வாறு ஆயுதப் பராக்கிரமத்தால் அவன் பூமியில் புகழ்பெற்றான்; உமது நன்மைக்காக தேவேந்திரன் அவனிடம் கவசத்தையும் குண்டலங்களையும் யாசித்தான்.
12.5.9
स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते ।
सहजं कवचं चापि मोहितो देवमायया ॥ १२.५.९ ॥
அவன் மிகவும் போற்றப்பட்ட அந்த தெய்வீகமான, பிறவியுடன் வந்த குண்டலங்களைக் கொடுத்தான்; பிறவிக் கவசத்தையும்தான் — தேவமாயையால் மயங்கி.
12.5.10
विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा ।
निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥ १२.५.१० ॥
குண்டலங்களும் பிறவிக் கவசமும் பறிக்கப்பட்டு, வாசுதேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, போரில் விஜயனால் கொல்லப்பட்டான்.
12.5.11
ब्राह्मणस्यापि शापेन रामस्य च महात्मनः ।
कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥ १२.५.११ ॥
ஒரு பிராமணனின் சாபத்தாலும், மகாத்மா ராமனின் (சாபத்தாலும்), குந்தியின் வரத்தாலும், சதக்ரது இந்திரனின் மாயையாலும் (அவன் மடிந்தான்).
12.5.12
भीष्मावमानात्सङ्ख्यायां रथानामर्धकीर्तनात् ।
शल्यतेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च। ॥ १२.५.१२ ॥
பீஷ்மருக்கு அவமானம் செய்ததாலும், தேர்களை எண்ணும்போது பாதி மட்டுமே கூறப்பட்டதாலும், சல்யனின் தேஜஸ் அழிக்கப்பட்டதாலும், வாசுதேவனின் நீதியாலும் (அவன் மடிந்தான்).
12.5.13
रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च ।
कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥ १२.५.१३ ॥
ருத்திரன், தேவராஜன் இந்திரன், யமன், வருணன், குபேரன், துரோணர் மற்றும் மகாத்மாவான கிருபர் ஆகியோரின் (அஸ்திரங்களும்).
12.5.14
अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना ।
हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥ १२.५.१४ ॥
தெய்வீக அஸ்திரங்களை எடுத்து போரில் காண்டீவ வில்லை ஏந்தியவரால் சூரியனுக்கு நிகரான ஒளி கொண்ட விகர்தனனின் மகன் கர்ணன் கொல்லப்பட்டான்.
12.5.15
एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र युद्धे हि निधनं गतः ॥ १२.५.१५ ॥
புருஷவியாக்கிரனே! உன் சகோதரன் இவ்வாறு சபிக்கப்பட்டு பலராலும் வஞ்சிக்கப்பட்டான்; போரில் மரணம் அடைந்ததால் அவன் துக்கத்துக்குரியவன் அல்ல.