Mahābhārata · Adhyāya 12.5

12.5.1

आदित्कृतबलं कर्णं दृष्ट्वा राजा स मागधः ।
आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासन्धो महीपतिः ॥ १२.५.१ ॥

Vendo a força de Karṇa, aquele rei de Magadha, Jarāsandha, senhor da terra, desafiou-o em batalha para um duelo de carros.

तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः ।
युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः ॥ १२.५.२ ॥

Entre os dois, ambos versados nas armas divinas, surgiu uma batalha; no combate, chovia um sobre o outro com diversas armas.

क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखङ्गौ महीं गतौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभावतिबलान्वितौ ॥ १२.५.३ ॥

Esgotadas as flechas, quebrados os arcos e as espadas partidas, ambos, de força imensa, desceram ao chão e engalfinharam-se com os braços.

बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः ।
विभेदं संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य हि ॥ १२.५.४ ॥

Enquanto ele lutava no combate do espinho dos braços, Karṇa separou as articulações de seu corpo, que a velhice havia unido.

स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः ।
प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य दूरतः ॥ १२.५.५ ॥

Vendo a deformidade do próprio corpo, aquele rei, abandonando de longe a inimizade, disse a Karṇa: "Estou satisfeito."

प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमनु ।
अङ्गेषु नरशार्दूल स राजाऽऽसीत्सपत्नजित् ॥ १२.५.६ ॥

Por afeição, deu a Karṇa a cidade de Mālinī; e aquele vencedor de inimigos, tigre entre os homens, tornou-se rei dos Aṅgas.

पालयामास वर्णांस्तु कर्णः परबलार्दनः ।
दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥ १२.५.७ ॥

Karṇa, esmagador dos exércitos inimigos, protegia os varṇas com a aprovação de Duryodhana, como você também sabe.

एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ ।
त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥ १२.५.८ ॥

Assim ele se tornou famoso na terra pelo poder de suas armas, e, para o teu bem, o senhor dos deuses pediu-lhe a armadura e os brincos.

स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते ।
सहजं कवचं चापि मोहितो देवमायया ॥ १२.५.९ ॥

Iludido pela ilusão divina, deu os brincos divinos e inatos, muito reverenciados, e também a armadura inata.

विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा ।
निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥ १२.५.१० ॥

Despojado dos brincos e da armadura inata, foi morto em batalha por Vijaya [Arjuna] enquanto Vāsudeva observava.

ब्राह्मणस्यापि शापेन रामस्य च महात्मनः ।
कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥ १२.५.११ ॥

Pela maldição de um brâmane, pela maldição do magnânimo Rāma, pela dádiva concedida a Kuntī e pela ilusão de Śatakratu [Indra].

भीष्मावमानात्सङ्ख्यायां रथानामर्धकीर्तनात् ।
शल्यतेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च। ॥ १२.५.१२ ॥

Pelo ultraje a Bhīṣma, pela contagem dos carros reduzida à metade, pela destruição do esplendor de Śalya e também pela estratégia de Vāsudeva.

रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च ।
कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥ १२.५.१३ ॥

De Rudra, de Indra, rei dos deuses, de Yama, de Varuṇa, de Kubera e Droṇa, e do magnânimo Kṛpa (as armas divinas).

अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना ।
हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥ १२.५.१४ ॥

Tomando as armas divinas, o portador do arco Gāṇḍīva matou em batalha Karṇa, filho de Vikartana, cujo brilho igualava o sol.

एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र युद्धे हि निधनं गतः ॥ १२.५.१५ ॥

Assim amaldiçoado e enganado por muitos, teu irmão, tigre entre os homens, não é digno de lamento, pois encontrou a morte em batalha.