ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.50.1
श्रुत्वा तु वचनं भीष्मो वासुदेवस्य धीमतः ।
किंचिदुन्नाम्य वदनं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.५०.१ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಾಸುದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೀಷ್ಮನು ಮುಖವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.50.2
नमस्ते भगवन्कृष्ण लोकानां प्रभवाप्यय ।
त्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः ॥ १२.५०.२ ॥
ಓ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ ನೀನೇ. ಹೃಷೀಕೇಶ, ನೀನೇ ಕರ್ತ, ನೀನೇ ಸಂಹಾರಕ, ಅಪರಾಜಿತ.
12.50.3
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
अपवर्गस्थ भूतानां पञ्चानां परतः स्थित ॥ १२.५०.३ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲವೇ, ನೀನು ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತಿರುವವನು.
12.50.4
नमस्ते त्रिषु लोकेषु नमस्ते परतस्त्रिषु ।
योगेश्वर नमस्तेऽस्तु त्वं हि सर्वपरायणः ॥ १२.५०.४ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮೂರನ್ನೂ ಮೀರಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಯೋಗೇಶ್ವರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನೀನೇ ಎಲ್ಲರ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.
12.50.5
मत्संश्रितं यदात्थ त्वं वचः पुरुषसत्तम ।
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावांस्त्रिषु च वर्त्मसु ॥ १२.५०.५ ॥
ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಭಾವಗಳನ್ನು ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
12.50.6
तच्च पश्यामि तत्वेन यत्ते रूपं सनातनम् ।
सप्त मार्गा निरुद्धास्ते वायोरमिततेजसः ॥ १२.५०.६ ॥
ಆ ಸನಾತನ ರೂಪವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವಾಯುವಿನ ಏಳು ಮಾರ್ಗಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
12.50.7
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पभ्द्यां देवी वसुंधरा ।
दिशो भुजा रविश्चक्षुर्वीर्ये शुक्रः प्रतिष्ठितः ॥ १२.५०.७ ॥
ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಕಾಲುಗಳಿಂದ ದೇವಿ ವಸುಂಧರೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು, ಸೂರ್ಯ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಶುಕ್ರ ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
12.50.8
अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम् ।
वपुर्ह्यनुमिमीमस्ते मेघस्येव सविद्युतः ॥ १२.५०.८ ॥
ಅಗಸೆ ಹೂವಿನಂತೆ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ಅಚ್ಯುತನಾದ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗಿನ ಮೇಘದಂತೆ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.
12.50.9
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवे ।
यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम ॥ १२.५०.९ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗತನಾದ ಭಕ್ತನಿಗೆ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ನೀನೇ ಬಯಸಿದ ಗತಿ. ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಸುರೋತ್ತಮ, ಯಾವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸೋ ಅದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸು.
12.50.10
यतः खलु परा भक्तिर्मयि ते पुरुषर्षभ ।
ततो मया वपुर्दिव्यं तव राजन्प्रदर्शितम् ॥ १२.५०.१० ॥
ನಿನಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ.
12.50.11
न ह्यभक्ताय राजेन्द्र भक्तायानृजवे न च ।
दर्शयाम्यहमात्मानं न चादान्ताय भारत ॥ १२.५०.११ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಭಕ್ತಿರಹಿತನಿಗೂ, ಋಜುವಲ್ಲದ ಭಕ್ತನಿಗೂ ನಾನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಭಾರತ, ಅದಮನಿಲ್ಲದವನಿಗೂ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.50.12
भवांस्तु मम भक्तश्च नित्यं चार्जवमास्थितः ।
दमे तपसि सत्ये च दाने च निरतः शुचिः ॥ १२.५०.१२ ॥
ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಭಕ್ತ; ಸದಾ ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ದಮ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಶುಚಿ ನೀನು.
12.50.13
अर्हस्त्वं भीष्म मां द्रष्टुं तपसा स्वेन पार्थिव ।
तव ह्युपस्थिता लोका येभ्यो नावर्तते पुनः ॥ १२.५०.१३ ॥
ಪಾರ್ಥಿವ ಭೀಷ್ಮ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ನೀನು ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನಗಾಗಿ ಆ ಲೋಕಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಯಾರೂ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.50.14
पञ्चाशतं षट् च कुरुप्रवीर ।
शेषं दिनानां तव जीवितस्य।
ततः शुभैः कर्मफलोदयैस्त्वं ।
समेष्यसे भीष्म विमुच्य देहम् ॥ १२.५०.१४ ॥
ಕುರುವೀರ, ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಉಳಿದ ದಿನಗಳು ಐವತ್ತಾರು. ಅನಂತರ ಭೀಷ್ಮ, ಶುಭ ಕರ್ಮಫಲಗಳ ಉದಯದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಸೇರುವೆ.
12.50.15
एते हि देवा वसवो विमाना ।
न्यास्थाय सर्वे ज्वलिताग्निकल्पाः।
अन्तर्हितास्त्वां प्रतिपालयन्ति ।
काष्ठां प्रपद्यन्तमुदक्पतङ्गाम् ॥ १२.५०.१५ ॥
ಈ ದೇವತೆಗಳು, ವಸುಗಳು, ವಿಮಾನಗಳನ್ನೇರಿ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಅದೃಶ್ಯರಾಗಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
12.50.16
व्यावृत्तमात्रे भगवत्युदीचीं ।
सूर्ये जगत्कालवशं प्रपन्ने।
गन्तासि लोकान्पुरुषप्रवीर ।
नावर्तते यानुपलभ्य विद्वान् ॥ १२.५०.१६ ॥
ಪುರುಷಪ್ರವೀರ, ಭಗವಂತ ಸೂರ್ಯನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಜಗತ್ತು ಕಾಲದ ವಶವಾದಾಗ, ನೀನು ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರುವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.50.17
अमुं च लोकं त्वयि भीष्म याते ।
ज्ञानानि सर्वाणि पराभविष्यन्।
अतस्तु सर्वे तव सन्निकर्षं ।
समागता धर्मविवेचनाय ॥ १२.५०.१७ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ನೀನು ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳು ನಾಶವಾಗುವುವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವಿವೇಚನೆಗಾಗಿ ಇವರೆಲ್ಲರು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
12.50.18
तज्ज्ञातिशोकोपहतश्रुताय ।
सत्याभिसन्धाय युधिष्ठिराय।
प्रब्रूषि धर्मार्थसमाधियुक्तं ।
सत्यं वचोऽस्यापनुदेच्छुचं यत् ॥ १२.५०.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಬಂಧುಗಳ ಶೋಕದಿಂದ ಆಹತವಾದ ಕಿವಿಯುಳ್ಳ, ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸತ್ಯವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ; ಅದು ಅವನ ಶೋಕವನ್ನು ಓಡಿಸಲಿ.