Mahābhārata · Adhyāya 12.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.50.1
श्रुत्वा तु वचनं भीष्मो वासुदेवस्य धीमतः ।
किंचिदुन्नाम्य वदनं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.५०.१ ॥
Tendo ouvido as palavras do sábio Vāsudeva, Bhīṣma ergueu um pouco o rosto e, com as palmas unidas, proferiu estas palavras.
12.50.2
नमस्ते भगवन्कृष्ण लोकानां प्रभवाप्यय ।
त्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः ॥ १२.५०.२ ॥
Saudações a ti, bem-aventurado Kṛṣṇa. Tu és a origem e a dissolução dos mundos; tu és, de fato, o criador, ó Hṛṣīkeśa, e o destruidor, o invencível.
12.50.3
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव ।
अपवर्गस्थ भूतानां पञ्चानां परतः स्थित ॥ १२.५०.३ ॥
Saudações a ti, artífice do universo. Ó alma do universo, origem do universo, permaneces na libertação e estás além dos cinco elementos.
12.50.4
नमस्ते त्रिषु लोकेषु नमस्ते परतस्त्रिषु ।
योगेश्वर नमस्तेऽस्तु त्वं हि सर्वपरायणः ॥ १२.५०.४ ॥
Saudações a ti nos três mundos; saudações a ti além dos três. Saudações a ti, senhor do yoga; tu és, de fato, o refúgio supremo de todos.
12.50.5
मत्संश्रितं यदात्थ त्वं वचः पुरुषसत्तम ।
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावांस्त्रिषु च वर्त्मसु ॥ १२.५०.५ ॥
Ó melhor dos homens, pelas palavras que proferiste fundadas em mim, vejo teus estados divinos nos três caminhos.
12.50.6
तच्च पश्यामि तत्वेन यत्ते रूपं सनातनम् ।
सप्त मार्गा निरुद्धास्ते वायोरमिततेजसः ॥ १२.५०.६ ॥
E em verdade vejo tua forma eterna, na qual os sete caminhos do vento de esplendor sem limites são detidos por ti.
12.50.7
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पभ्द्यां देवी वसुंधरा ।
दिशो भुजा रविश्चक्षुर्वीर्ये शुक्रः प्रतिष्ठितः ॥ १२.५०.७ ॥
Tua cabeça abrange o céu, e com teus pés a deusa Vasuṃdharā, a terra. As direções são teus braços, o sol teu olho, e Śukra está estabelecido em teu poder.
12.50.8
अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम् ।
वपुर्ह्यनुमिमीमस्ते मेघस्येव सविद्युतः ॥ १२.५०.८ ॥
Tua forma, ó Acyuta, semelhante a uma flor de linho e vestida de amarelo, percebemo-la como uma nuvem com relâmpagos.
12.50.9
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवे ।
यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम ॥ १२.५०.९ ॥
Para ti, que te refugiaste, devoto que deseja a vitória, tu és a meta desejada. Ó de olhos de lótus, o melhor dos deuses, medita sobre o que é melhor.
12.50.10
यतः खलु परा भक्तिर्मयि ते पुरुषर्षभ ।
ततो मया वपुर्दिव्यं तव राजन्प्रदर्शितम् ॥ १२.५०.१० ॥
Porque a tua suprema devoção está voltada para mim, touro entre os homens, por isso te mostrei a minha forma divina, ó rei.
12.50.11
न ह्यभक्ताय राजेन्द्र भक्तायानृजवे न च ।
दर्शयाम्यहमात्मानं न चादान्ताय भारत ॥ १२.५०.११ ॥
Não me revelo, ó rei dos reis, ao que não tem devoção, nem ao devoto que não é reto, nem, ó Bhārata, ao que não tem domínio de si.
12.50.12
भवांस्तु मम भक्तश्च नित्यं चार्जवमास्थितः ।
दमे तपसि सत्ये च दाने च निरतः शुचिः ॥ १२.५०.१२ ॥
Mas tu és o meu devoto, sempre firme na retidão, dedicado ao domínio de si, à austeridade, à verdade e à doação, puro.
12.50.13
अर्हस्त्वं भीष्म मां द्रष्टुं तपसा स्वेन पार्थिव ।
तव ह्युपस्थिता लोका येभ्यो नावर्तते पुनः ॥ १२.५०.१३ ॥
Ó rei Bhīṣma, pela tua própria austeridade és digno de me ver. Aqueles mundos estão prontos para ti, dos quais ninguém mais retorna.
12.50.14
पञ्चाशतं षट् च कुरुप्रवीर ।
शेषं दिनानां तव जीवितस्य।
ततः शुभैः कर्मफलोदयैस्त्वं ।
समेष्यसे भीष्म विमुच्य देहम् ॥ १२.५०.१४ ॥
Ó herói dos Kurus, os dias que te restam de vida são cinquenta e seis. Depois, ó Bhīṣma, pelo surgir dos frutos auspiciosos das tuas ações, ao deixares o corpo, alcançarás (aqueles mundos).
12.50.15
एते हि देवा वसवो विमाना ।
न्यास्थाय सर्वे ज्वलिताग्निकल्पाः।
अन्तर्हितास्त्वां प्रतिपालयन्ति ।
काष्ठां प्रपद्यन्तमुदक्पतङ्गाम् ॥ १२.५०.१५ ॥
Estes deuses, os Vasus, montados em seus carros aéreos, semelhantes a fogos ardentes, esperam-te invisíveis enquanto segues o caminho do sol rumo ao norte.
12.50.16
व्यावृत्तमात्रे भगवत्युदीचीं ।
सूर्ये जगत्कालवशं प्रपन्ने।
गन्तासि लोकान्पुरुषप्रवीर ।
नावर्तते यानुपलभ्य विद्वान् ॥ १२.५०.१६ ॥
Ó melhor dos homens, quando o sagrado sol acabar de voltar-se para o norte e o mundo estiver sob o domínio do tempo, irás àqueles mundos, dos quais o sábio, ao alcançá-los, não retorna.
12.50.17
अमुं च लोकं त्वयि भीष्म याते ।
ज्ञानानि सर्वाणि पराभविष्यन्।
अतस्तु सर्वे तव सन्निकर्षं ।
समागता धर्मविवेचनाय ॥ १२.५०.१७ ॥
Ó Bhīṣma, quando tiveres partido para aquele mundo, todos os conhecimentos se perderão. Por isso todos estes se reuniram junto a ti para o discernimento do dharma.
12.50.18
तज्ज्ञातिशोकोपहतश्रुताय ।
सत्याभिसन्धाय युधिष्ठिराय।
प्रब्रूषि धर्मार्थसमाधियुक्तं ।
सत्यं वचोऽस्यापनुदेच्छुचं यत् ॥ १२.५०.१८ ॥
Portanto, fala a Yudhiṣṭhira, cuja audição está ferida pelo luto dos parentes e cuja resolução é verdadeira, uma palavra verdadeira unida à justa determinação do dharma e do artha, que afaste a sua tristeza.