ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.51.1
ततः कृष्णस्य तद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
श्रुत्वा शान्तनवः कृष्णं प्रत्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १२.५१.१ ॥
ਫਿਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਹਿਤਕਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
12.51.2
लोकनाथ महाबाहो शिव नारायणाच्युत ।
तव वाक्यमुपश्रुत्य हर्षेणास्मि परिप्लुतः ॥ १२.५१.२ ॥
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਸ਼ਿਵ, ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚੁਤ! ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਹਾਂ।
12.51.3
किंचाहमभिधास्यामि वाक्पते तव सन्निधौ ।
यदा वाचोगतं सर्वं तव वाचि समाहितम् ॥ १२.५१.३ ॥
ਹੇ ਬੋਲੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਕਹਾਂਗਾ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
12.51.4
यच्च किंचित्कृतं लोके कर्तव्यं क्रियते च यत् ।
त्वत्तस्तन्निः सृतं देव लोके बुद्धिमतो हिते ॥ १२.५१.४ ॥
ਹੇ ਦੇਵ! ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ।
12.51.5
कथयेद्देवलोकं यो देवराजसमीपतः ।
धर्मकामार्थमोक्षाणां सोऽर्थं ब्रूयात्तवाग्रतः ॥ १२.५१.५ ॥
ਜੋ ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇਵਲੋਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ, ਕਾਮ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਕਹੇ।
12.51.6
शराभितापाद्व्यथितं मनो मे मधुसूदन ।
गात्राणि चावसीदन्ति न च बुद्धिः प्रसीदति ॥ १२.५१.६ ॥
ਹੇ ਮਧੂਸੂਦਨ! ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ।
12.51.7
न च मे प्रतिभा काचिदस्ति किंचित्प्रभाषितुम् ।
पीड्यमानस्य गोविन्द विपानलसमैः शरैः ॥ १२.५१.७ ॥
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਵਿਸ਼ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
12.51.8
बलं मे प्रजहातीव प्राणाः सत्वरयन्ति च ।
मर्माणि परितप्यन्ति भ्रान्तचित्तस्तथा ह्यहम् ॥ १२.५१.८ ॥
ਮੇਰਾ ਬਲ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਣ ਛੇਤੀ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਮਰਮ ਤਪ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਭਰਮਿਤ ਹੈ।
12.51.9
दौर्बल्यात्सज्जते वाङ्भे स कथं वक्तुमुत्सहे ।
साधु मे त्वं प्रसीदस्व दाशार्हकुलवर्धन ॥ १२.५१.९ ॥
ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਅਟਕਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਕਰਾਂ? ਹੇ ਦਾਸ਼ਾਰਹ ਕੁਲ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
12.51.10
तत्क्षमस्व महाबाहो न ब्रूयां किंचिदच्युत ।
त्वत्सन्निधौ च सीदेद्धि वाचस्पतिरपि ब्रुवन् ॥ १२.५१.१० ॥
ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮਾਫ਼ ਕਰੋ; ਹੇ ਅਚੁਤ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ; ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਬੋਲਦਾ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ।
12.51.11
न दिशः संप्रजानामि नाकाशं न च मेदिनीम् ।
केवलं तव वीर्येण तिष्ठामि मधुसूदन ॥ १२.५१.११ ॥
ਮੈਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ; ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
12.51.12
स्वयमेव भवांस्तस्माद्धर्मराजस्य यद्धितम् ।
तद्ब्रवीत्वाशु सर्वेषामागमानां त्वमागमः ॥ १२.५१.१२ ॥
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਜੋ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ ਉਹ ਛੇਤੀ ਦੱਸੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੋ।
12.51.13
कथं त्वयि स्थिते कृष्णे शाश्वते लोककर्तरि ।
प्रब्रूयान्मद्विधः कश्चिद्गुरौ शिष्य इव स्थिते ॥ १२.५१.१३ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਲੋਕ-ਕਰਤਾ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਚੇਲੇ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
12.51.14
उपपन्नमिदं वाक्यं कौरवाणां धुरन्धरे ।
महावीर्ये महासत्वे स्थिरे सर्वार्थदर्शिनि ॥ १२.५१.१४ ॥
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਧੁਰੰਧਰ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਮਹਾਂਸਤਵ, ਸਥਿਰ, ਸਰਬਾਰਥਦਰਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਬਚਨ ਠੀਕ ਹੀ ਹੈ।
12.51.15
यच्च मामात्थ गाङ्गेय बाणघातरुजं प्रति ।
गृहाणात्र वरं भीष्म मत्प्रसादकृतं प्रभो ॥ १२.५१.१५ ॥
ਹੇ ਗਾਂਗੇਯ, ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਪੀੜ ਬਾਰੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਲਈ ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਵਰ ਇੱਥੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੋ।
12.51.16
न ते ग्लानिर्न ते मूर्च्छा न तापो न च ते रुजा ।
प्रभविष्यन्ति गाङ्गेय क्षुत्पिपासे न चाप्युत ॥ १२.५१.१६ ॥
ਹੇ ਗਾਂਗੇਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਨਾ ਤਾਪ; ਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਦ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਤਾਉਣਗੇ।
12.51.17
ज्ञानानि च समग्राणि प्रतिभास्यन्ति तेऽनघ ।
न च ते क्वचिदासत्तिर्बुद्धेः प्रादुर्भविष्यति ॥ १२.५१.१७ ॥
ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਸਕਤੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
12.51.18
सत्वस्थं च मनो नित्यं तव भीष्म भविष्यति ।
रजस्तमोभ्यां निर्मुक्तं घनैर्मुक्त इवोडुराट् ॥ १२.५१.१८ ॥
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ।
12.51.19
यद्यच्च धर्मसंयुक्तमर्थयुक्तमथापि च ।
चिन्तयिष्यसि तत्राग्र्या बुद्धिस्तव भविष्यति ॥ १२.५१.१९ ॥
ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਸੋਚੇਂਗਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇਗੀ।
12.51.20
इमं च राजशार्दूल भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
चक्षुर्दिव्यं समाश्रित्य द्रक्ष्यस्यमितविक्रम ॥ १२.५१.२० ॥
ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਦਿਵ ਅੱਖ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਇਸ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਅਮਿਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ।
12.51.21
चतुर्विधं प्रजाजालं संयुक्तो ज्ञानचक्षुषा ।
भीष्म द्रक्ष्यसि तत्त्वेन जले मीन इवामले ॥ १२.५१.२१ ॥
ਗਿਆਨ-ਅੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾ-ਜਾਲ ਨੂੰ ਤੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ।
12.51.22
ततस्ते व्याससहिताः सर्व एव महर्षयः ।
ऋग्यजुःसामसहितैर्वचोभिः कृष्णमार्चयन् ॥ १२.५१.२२ ॥
ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਸਮੇਤ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਰਿਗ, ਯਜੁ, ਸਾਮ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
12.51.23
ततः सर्वार्तवं दिव्यं पुष्पवर्षं न भस्तलात् ।
पपात यत्र वार्ष्णेयः सगाङ्गेयः सपाण्डवः ॥ १२.५१.२३ ॥
ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਦਿਵ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ, ਗਾਂਗੇਯ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਸਨ।
12.51.24
वादित्राणि च सर्वाणि जगुश्चाप्सरसां गणाः ।
न चाहितमनिष्टं च किंचित्तत्र व्यदृश्यत ॥ १२.५१.२४ ॥
ਸਾਰੇ ਸਾਜ਼ ਵੱਜੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਗਾਏ; ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰ ਦਿੱਸਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ।
12.51.25
ववौ शिवः सुखो वायुः सर्वगन्धवहः शुचिः ।
शान्तायां दिशिशन्ताश्च प्रावदन्मृगपक्षिणः ॥ १२.५१.२५ ॥
ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ, ਸੁਖਦਾਈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਗੰਧਾਂ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ ਵਗੀ; ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਏ ਮ੍ਰਿਗ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ।
12.51.26
ततो मुहूर्ताद्भगवान्सहस्रांशुर्दिवाकरः ।
दहन्वनमिवैकान्ते प्रतीच्यां प्रत्यदृश्यत ॥ १२.५१.२६ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਲ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਦਿਵਾਕਰ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਸਾੜਦੇ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
12.51.27
ततो महर्षयः सर्वे समुत्थाय जनार्दनम् ।
भीष्ममामन्त्रयांचक्रू राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ १२.५१.२७ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਉੱਠ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ।
12.51.28
ततः प्रणाममकरोत्केशवः सहपाण्डवः ।
सात्यकिः स़ञ्जयश्चैव स च शारद्वतः कृपः ॥ १२.५१.२८ ॥
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਸਾਤਯਕੀ, ਸੰਜਯ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
12.51.29
ततस्ते धर्मनिरताः सम्यक् तैरभिपूजिताः ।
श्वः समेष्याम इत्युक्त्वा यथेष्टं त्वरिता ययुः ॥ १२.५१.२९ ॥
ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾ ਕੇ, 'ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ' ਆਖ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਉਵੇਂ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਗਏ।
12.51.30
तथैवामन्त्र्य गाङ्गेयं केशवः पाण्डवास्तथा ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य रथानारुरुहुः शुभान् ॥ १२.५१.३० ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂਗੇਯ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
12.51.31
ततो रथैः काञ्चनचित्रकूबरै ।
र्महीधराभैः समदैश्च दन्तिभिः।
हयैः सुपर्णैरिव चाशुगामिभिः ।
पदातिभिश्चात्तशरासनादिभिः ॥ १२.५१.३१ ॥
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਿਤਰੇ ਕੂਬਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ ਵਰਗੇ ਮਦਮੱਤ ਹਾਥੀਆਂ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਆਦਿ ਫੜੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ।
12.51.32
ययौ रथानां पुरतो हि सा चमू ।
स्तथैव पश्चादतिमात्रसारिणी।
पुरश्च पश्चाच्च यथा महानदी ।
तमृक्षवन्तं गिरिमेत्य नर्मदा ॥ १२.५१.३२ ॥
ਉਹ ਫੌਜ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਫੈਲਦੀ ਤੁਰੀ; ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨਦੀ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਰਿੱਛਵਾਨ ਪਰਬਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
12.51.33
ततः पुरस्ताद्भगवान्निशाकरः ।
समुत्थितस्तामभिहर्षयंश्चमूम्।
दिवाकरापीतरसा महौषधीः ।
पुनः स्वकेनैव गुणेन योजयन् ॥ १२.५१.३३ ॥
ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਭਗਵਾਨ ਚੰਦਰਮਾ ਉਦੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਰਸ ਪੀਤੀਆਂ ਮਹੌਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗੁਣ ਨਾਲ ਫਿਰ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ।
12.51.34
ततः पुरं सुरपुरसंमितद्युति ।
प्रविश्य ते यदुवृषपाण्डवास्तदा।
यथोचितान्भवनवरान्समाविशन् ।
श्रमान्विता मृगपतयो गुहा इव ॥ १२.५१.३४ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਨਗਰੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ, ਯਦੂਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਉੱਤਮ ਭਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜੇ; ਥੱਕੇ ਸ਼ੇਰ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਦੇ ਵਾਂਗ।