مهابهاراتا · أدهيايا 12.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.52.1
ततः प्रविश्य भवनं प्रविश्ये मधुसूदनः ।
याममात्रावशेषायां यामिन्यां प्रत्यबुध्यत ॥ १२.५२.१ ॥
ثم دخل مادهوسودانا القصر، فاستيقظ حين لم يبق من الليل إلا يامٌ واحد.
12.52.2
स ध्यानपथमाविश्य सर्वज्ञानानि माधवः ।
अवलोक्य ततः पश्चाद्दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.५२.२ ॥
دخل مادهَوا طريق التأمل، وتأمل كل المعارف، ثم فكّر في البراهمان الأزلي.
12.52.3
सूताः स्तुतिपुराणज्ञा रक्तकण्ठाः सुशिक्षिताः ।
अस्तुवन्विश्वकर्माणं वासुदेवं प्रजापतिम् ॥ १२.५२.३ ॥
أنشد السوتا، العارفون بالمدائح والبورانا، ذوو الحناجر الرنانة والمدرَّبون جيدًا، ثناءً على فاسوديفا، خالق الكون، رب المخلوقات.
12.52.4
पठन्ति पाणिस्वनिकास्तथा गायन्ति गायनाः ।
शङ्खानथ मृदङ्गांश्च प्रवाद्यन्ति सहस्रशः ॥ १२.५२.४ ॥
يتلو المصفّقون بأيديهم، ويغنّي المغنّون؛ وتُنفخ الأصداف وتُقرع الطبول بالآلاف.
12.52.5
वीणापणववेणूनां स्वनश्चातिमनोरमः ।
सहास इव विस्तीर्णः शुश्रुवे तस्य वेश्मनि ॥ १२.५२.५ ॥
وسُمع صوت العود والطبل والناي الشديد العذوبة منتشرًا في قصره، كأنما هو مفعم بالضحك.
12.52.6
ततो युधिष्ठिरस्यापि राज्ञो मङ्गलसंहिताः ।
उच्चेरुर्मधुरा वाचो गीतवादित्रबृंहिताः ॥ १२.५२.६ ॥
ثم أُنشدت للملك يودهيشتهيرا أيضًا كلمات عذبة ميمونة بصوت عالٍ، تتعالى بالغناء وصوت الآلات.
12.52.7
तत उत्थाय दाशार्हः स्नातः प्राञ्जलिरच्युतः ।
जप्त्वा गुह्यं महाबाहुरग्नीनाश्रित्य तस्थिवान् ॥ १२.५२.७ ॥
ثم نهض سليل داشارها بعد الاغتسال، وقد ضم كفيه، فتلا الأكيوتا التعويذة السرية، ووقف ذو الذراعين القويتين قرب النيران المقدسة.
12.52.8
ततः सहस्रं विप्राणां चतुर्वेदविदां तथा ।
गवां सहस्रेणैकैकं वाचयामास माधवः ॥ १२.५२.८ ॥
ثم أمر مادهافا ألف برهمي، عارفين بالفيدات الأربعة، أن يتلوا التبريكات، ولكل منهم ألف بقرة.
12.52.9
मङ्गलालम्भनं कृत्वा आत्मानमवलोक्य च ।
आदर्शे विमले कृष्णस्ततः सात्यकिमब्रवीत् ॥ १२.५२.९ ॥
بعد أن لمس الأشياء الميمونة ونظر إلى نفسه في مرآة صافية، قال كريشنا لساتياكي.
12.52.10
गच्छ शैनेय जानीहि गत्वा राजनिवेशनम् ।
अपि सञ्जो महातेजा भीष्मं द्रष्टुं युधिष्ठिरः ॥ १२.५२.१० ॥
اذهب يا شايْنيا، وعُدْ بعد أن تذهب إلى مسكن الملك لتعرف هل ذهب سانجايا عظيم البهاء ويودهيشتهيرا لرؤية بهيشما.
12.52.11
ततः कृष्णस्य वचनात्सात्यंकिस्त्वरितो ययौ ।
उपगम्य च राजानं युधिष्ठिरमभाषत ॥ १२.५२.११ ॥
فمضى ساتياكي مسرعًا بقول كريشنا، واقترب من الملك يودهيشتهيرا وكلّمه.
12.52.12
युक्तो रथवरो राजन्वासुदेवस्य धीमतः ।
समीपमापगेयस्य प्रयास्यति जनार्दनः ॥ १२.५२.१२ ॥
أيها الملك، لقد أُسرِجت العربة الفاخرة للحكيم فاسوديفا؛ وسيمضي جاناردانا إلى حضرة أبَاجيَا (بهيشما).
12.52.13
भवत्प्रतीक्षः कृष्णोऽसौ धर्मराज महाद्युते ।
यदत्रानन्तरं कृत्यं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ १२.५२.१३ ॥
أيها ملك الدharma، أيها ذو الضياء العظيم، إن كريشنا ينتظرك. فما الواجب الذي يلي هنا، فالأولى بك أن تؤديه.
12.52.14
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युज्यतां मे रथवरः फल्गुनाप्रतिमद्युते ॥ १२.५२.१४ ॥
فلما خوطب بذلك أجاب يudhiṣṭhira ابن الدharma: «فليُوصَل عربتي المثلى، أيها الذي لا يضاهي ضياؤه ضياء فالguna.»
12.52.15
न सैनिकैश्च यातव्यं यास्यामो वयमेव हि ।
न च पीडयितव्यो मे भीष्मो धर्मभृतां वरः ॥ १२.५२.१५ ॥
لا ينبغي أن نذهب مع الجنود؛ بل نذهب نحن وحدنا. وبهيشما، خير حملة الدharma، لا يجوز أن أُزعجه.
12.52.16
अतः पुरःसराश्चापि निवर्तन्तु धनञ्जय ।
अद्यप्रभृति गाङ्गेयः परं गुह्यं प्रवक्ष्यति।
अतो नेच्छामि कौन्तेय पृथग्जनसमागमम् ॥ १२.५२.१६ ॥
لذلك، يا دهنجايا، فليعُد من تقدّموا. فمن اليوم سيكشف غانغيا (بهيشما) السرّ الأعظم؛ ولذلك، يا ابن كونتي، لا أريد لقاء عامة الناس.
12.52.17
स तद्वाक्यमथाज्ञाय कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
युक्तं रथवरं तस्मा आचचक्षे नरर्षभः ॥ १२.५२.१७ ॥
فلما فهم ذلك القول، أخبره دهنجايا، ابن كونتي، خير الرجال، بأن العربة المثلى قد وُصلت.
12.52.18
ततो युधिष्ठिरो राजा यमौ भीमार्जुनावपि ।
भूतानीव समस्तानि ययुः कृष्णनिवेशनम् ॥ १२.५२.१८ ॥
ثم مضى الملك يudhiṣṭhira والتوأمان، وبهيما وأرجونا أيضاً، كأنهم جميع الكائنات، إلى مسكن كريشنا.
12.52.19
आगच्छत्स्वथ कृष्णोऽपि पाण्डवेषु महात्मसु ।
शैनेयसहितो धीमान्रथमेवान्वपद्यत ॥ १२.५२.१९ ॥
وبينما كان البانداويون الأفاضل يقدمون، صعد كريشنا الحكيم أيضًا مع شينيا إلى العربة.
12.52.20
रथस्थाः संविदं कृत्वा सुखां पृष्ट्वा च शर्वरीम् ।
मेघघोषै रथवरैः प्रययुस्ते नरर्षभाः ॥ १२.५२.२० ॥
وقفوا على عرباتهم، وتفاهموا، وسألوا بلطف عن الليلة، ثم انطلق أولئك الثيران بين البشر في عربات فاخرة تدوي كالغيوم.
12.52.21
बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेवच ।
दारुकश्चोदयामास वासुदेवस्य वाजिनः ॥ १२.५२.२१ ॥
حثّ دارُكا خيول فاسوديفا: بالاهاكا وميغابوشبا وشايبيا وسوغريفا.
12.52.22
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
गां खुराग्रैस्तथा राजँल्लिखन्तः प्रययुस्तदा ॥ १२.५२.२२ ॥
انطلقت خيول فاسوديفا، يا ملك، حين حثّها دارُكا، تخدش الأرض بأطراف حوافرها.
12.52.23
ते ग्रसन्त इवाकाशं वेगवन्तो महाबलाः ।
क्षेत्रं धर्मस्य कृत्स्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरन् ॥ १२.५२.२३ ॥
سريعة وشديدة القوة، كأنها تبتلع السماء، نزلت إلى كوروكشيترا، ميدان الدارما كله.
12.52.24
ततो ययुर्यत्र भीष्मः शरतल्पगतः प्रभुः ।
आस्ते महर्षिभिः सार्ध्रं ब्रह्मा देवगणैर्यथा ॥ १२.५२.२४ ॥
ثم ذهبوا إلى حيث كان السيد بهيشما مستلقيًا على فراش السهام مع كبار الحكماء، كما يكون براهما مع جموع الآلهة.
12.52.25
ततोऽवतीर्य गोविन्दो रथात्स च युधिष्ठिरः ।
भीमो गाण्डीवधन्वा च यमौ सात्यकिरेव च।
ऋषीनभ्यर्चयामासुः करानुद्यम्य दक्षिणान् ॥ १२.५२.२५ ॥
ثم نزل غوفيندا ويودهيشثيرا من العربة، كذلك بهيما وأرجونا حامل قوس غاندِيفا والتوأمان وساتياكي. ورفعوا أيديهم اليمنى، فأكرموا الحكماء.
12.52.26
स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
अभ्याजगाम गाङ्गेयं ब्रह्माणमिव वासवः ॥ १२.५२.२६ ॥
أحاط به أولئك، فمضى الملك نحو غانغيا كما يحيط القمر بالنجوم، كما يذهب فاسافا إلى براهما.
12.52.27
शरतल्पे शयानं तमादित्यं पतितं यथा ।
स ददर्श महाबाहुं भयाच्चागतसाध्वसः ॥ १२.५२.२७ ॥
رأى ذا الذراعين القويتين مستلقيًا على فراش من السهام، كالشمس الساقطة؛ ومملوءًا بالخوف والرعدة نظر إليه.