Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.52

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.52.1

ततः प्रविश्य भवनं प्रविश्ये मधुसूदनः ।
याममात्रावशेषायां यामिन्यां प्रत्यबुध्यत ॥ १२.५२.१ ॥

പിന്നീട് ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച മധുസൂദനൻ, രാത്രിയിൽ ഒരു യാമം മാത്രം ശേഷിച്ചപ്പോൾ ഉണർന്നു.

12.52.2

स ध्यानपथमाविश्य सर्वज्ञानानि माधवः ।
अवलोक्य ततः पश्चाद्दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.५२.२ ॥

ആ മാധവൻ ധ്യാനമാർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, സർവജ്ഞാനങ്ങളെയും അവലോകനം ചെയ്ത ശേഷം, സനാതനമായ ബ്രഹ്മത്തെ ധ്യാനിച്ചു.

12.52.3

सूताः स्तुतिपुराणज्ञा रक्तकण्ठाः सुशिक्षिताः ।
अस्तुवन्विश्वकर्माणं वासुदेवं प्रजापतिम् ॥ १२.५२.३ ॥

സ്തുതികളും പുരാണങ്ങളും അറിയുന്ന, നന്നായി പരിശീലനം നേടിയ, മധുരകണ്ഠരായ സൂതന്മാർ വിശ്വകർമാവും പ്രജാപതിയുമായ വാസുദേവനെ സ്തുതിച്ചു.

12.52.4

पठन्ति पाणिस्वनिकास्तथा गायन्ति गायनाः ।
शङ्खानथ मृदङ्गांश्च प्रवाद्यन्ति सहस्रशः ॥ १२.५२.४ ॥

കൈത്താളം മുഴക്കുന്നവർ പാരായണം ചെയ്യുന്നു, ഗായകർ പാടുന്നു; ശംഖുകളും മൃദംഗങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിന് മുഴങ്ങുന്നു.

12.52.5

वीणापणववेणूनां स्वनश्चातिमनोरमः ।
सहास इव विस्तीर्णः शुश्रुवे तस्य वेश्मनि ॥ १२.५२.५ ॥

വീണ, പണവം, വേണു എന്നിവയുടെ അതിമനോഹര സ്വനം അവന്റെ മന്ദിരത്തിൽ പരന്നു കേൾക്കപ്പെട്ടു, ചിരിയോടുകൂടിയതുപോലെ.

12.52.6

ततो युधिष्ठिरस्यापि राज्ञो मङ्गलसंहिताः ।
उच्चेरुर्मधुरा वाचो गीतवादित्रबृंहिताः ॥ १२.५२.६ ॥

പിന്നീട് രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനുവേണ്ടിയും മംഗളകരവും മധുരവുമായ വാക്കുകൾ ഉച്ചത്തിൽ ഉയർന്നു; പാട്ടും വാദ്യഘോഷവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

12.52.7

तत उत्थाय दाशार्हः स्नातः प्राञ्जलिरच्युतः ।
जप्त्वा गुह्यं महाबाहुरग्नीनाश्रित्य तस्थिवान् ॥ १२.५२.७ ॥

അപ്പോൾ ദാശാർഹൻ സ്നാനം ചെയ്ത് എഴുന്നേറ്റു, കൈകൂപ്പി, അച്യുതൻ രഹസ്യമന്ത്രം ജപിച്ച്, മഹാബാഹു അഗ്നികളെ സമീപിച്ചു നിന്നു.

12.52.8

ततः सहस्रं विप्राणां चतुर्वेदविदां तथा ।
गवां सहस्रेणैकैकं वाचयामास माधवः ॥ १२.५२.८ ॥

പിന്നെ മാധവൻ നാലു വേദങ്ങളും അറിയുന്ന ആയിരം ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട്, ഓരോരുത്തർക്കും ആയിരം പശുക്കളോടൊപ്പം, വാചനം ചെയ്യിച്ചു.

12.52.9

मङ्गलालम्भनं कृत्वा आत्मानमवलोक्य च ।
आदर्शे विमले कृष्णस्ततः सात्यकिमब्रवीत् ॥ १२.५२.९ ॥

മംഗല വസ്തുക്കൾ സ്പർശിച്ച്, നിർമ്മലമായ കണ്ണാടിയിൽ സ്വയം നോക്കി, പിന്നെ കൃഷ്ണൻ സാത്യകിയോട് പറഞ്ഞു.

12.52.10

गच्छ शैनेय जानीहि गत्वा राजनिवेशनम् ।
अपि सञ्जो महातेजा भीष्मं द्रष्टुं युधिष्ठिरः ॥ १२.५२.१० ॥

ശൈനേയാ, പോകൂ, രാജമന്ദിരത്തിൽ ചെന്ന് മഹാതേജസ്വിയായ സഞ്ജയനും യുധിഷ്ഠിരനും ഭീഷ്മനെ കാണാൻ പോയോ എന്നറിയൂ.

12.52.11

ततः कृष्णस्य वचनात्सात्यंकिस्त्वरितो ययौ ।
उपगम्य च राजानं युधिष्ठिरमभाषत ॥ १२.५२.११ ॥

പിന്നെ കൃഷ്ണന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് സാത്യകി വേഗം പോയി, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തെത്തി സംസാരിച്ചു.

12.52.12

युक्तो रथवरो राजन्वासुदेवस्य धीमतः ।
समीपमापगेयस्य प्रयास्यति जनार्दनः ॥ १२.५२.१२ ॥

രാജാവേ, ബുദ്ധിമാനായ വാസുദേവന്റെ ഉത്തമരഥം പൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞു; ജനാർദ്ദനൻ ആപഗേയനായ ഭീഷ്മരുടെ സമീപത്തേക്ക് പോകും.

12.52.13

भवत्प्रतीक्षः कृष्णोऽसौ धर्मराज महाद्युते ।
यदत्रानन्तरं कृत्यं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ १२.५२.१३ ॥

ധർമരാജാവേ, മഹാദ്യുതേ, കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇനി ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ട കർത്തവ്യം നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതാണ് യോഗ്യം.

12.52.14

एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युज्यतां मे रथवरः फल्गुनाप्रतिमद्युते ॥ १२.५२.१४ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ധർമപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഫൽഗുനനോട് തുല്യമല്ലാത്ത തേജസ്സുള്ളവനേ, എന്റെ ശ്രേഷ്ഠരഥം പൂട്ടപ്പെടട്ടെ.'

12.52.15

न सैनिकैश्च यातव्यं यास्यामो वयमेव हि ।
न च पीडयितव्यो मे भीष्मो धर्मभृतां वरः ॥ १२.५२.१५ ॥

സൈനികരോടുകൂടി പോകരുത്; ഞങ്ങൾ മാത്രം പോകും. ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മരെ ഞാൻ വേദനിപ്പിക്കരുത്.

12.52.16

अतः पुरःसराश्चापि निवर्तन्तु धनञ्जय ।
अद्यप्रभृति गाङ्गेयः परं गुह्यं प्रवक्ष्यति।
अतो नेच्छामि कौन्तेय पृथग्जनसमागमम् ॥ १२.५२.१६ ॥

അതുകൊണ്ട്, ധനഞ്ജയാ, മുന്നിൽ പോയവർ മടങ്ങിപ്പോകട്ടെ. ഇന്നുമുതൽ ഗാംഗേയൻ അതിരഹസ്യമായ കാര്യം പറയും; അതിനാൽ കൗന്തേയാ, സാധാരണ ജനങ്ങളുമായുള്ള കൂടിച്ചേരൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

12.52.17

स तद्वाक्यमथाज्ञाय कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
युक्तं रथवरं तस्मा आचचक्षे नरर्षभः ॥ १२.५२.१७ ॥

ആ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കിയ കുന്തീപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ, നരശ്രേഷ്ഠൻ, അദ്ദേഹത്തിനു ശ്രേഷ്ഠരഥം പൂട്ടപ്പെട്ടു എന്ന് അറിയിച്ചു.

12.52.18

ततो युधिष्ठिरो राजा यमौ भीमार्जुनावपि ।
भूतानीव समस्तानि ययुः कृष्णनिवेशनम् ॥ १२.५२.१८ ॥

പിന്നെ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനും ഇരട്ടകളും ഭീമനും അർജുനനും എല്ലാ ജീവികളെയും പോലെ കൃഷ്ണന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കു പോയി.

12.52.19

आगच्छत्स्वथ कृष्णोऽपि पाण्डवेषु महात्मसु ।
शैनेयसहितो धीमान्रथमेवान्वपद्यत ॥ १२.५२.१९ ॥

പാണ്ഡവന്മാർ വരുമ്പോൾ മഹാത്മാക്കളായ അവരോടൊപ്പം കൃഷ്ണനും ശൈനേയനോടൊപ്പം ബുദ്ധിമാനായി രഥത്തിൽ കയറി.

12.52.20

रथस्थाः संविदं कृत्वा सुखां पृष्ट्वा च शर्वरीम् ।
मेघघोषै रथवरैः प्रययुस्ते नरर्षभाः ॥ १२.५२.२० ॥

രഥങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ധാരണയുണ്ടാക്കി, രാത്രിയെക്കുറിച്ച് സുഖമായി ചോദിച്ച്, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന ശ്രേഷ്ഠരഥങ്ങളിൽ ആ നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ പുറപ്പെട്ടു.

12.52.21

बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेवच ।
दारुकश्चोदयामास वासुदेवस्य वाजिनः ॥ १२.५२.२१ ॥

ബലാഹകം, മേഘപുഷ്പം, ശൈബ്യം, സുഗ്രീവം എന്നീ വാസുദേവന്റെ കുതിരകളെ ദാരുകൻ തെളിച്ചു.

12.52.22

ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
गां खुराग्रैस्तथा राजँल्लिखन्तः प्रययुस्तदा ॥ १२.५२.२२ ॥

ദാരുകൻ തെളിച്ച വാസുദേവന്റെ ആ കുതിരകൾ, രാജാവേ, കുളമ്പിന്റെ അറ്റങ്ങൾകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ചുരണ്ടിക്കൊണ്ട് അപ്പോൾ പോയി.

12.52.23

ते ग्रसन्त इवाकाशं वेगवन्तो महाबलाः ।
क्षेत्रं धर्मस्य कृत्स्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरन् ॥ १२.५२.२३ ॥

ആ വേഗമുള്ള മഹാബലന്മാർ ആകാശത്തെ വിഴുങ്ങുമ്പോലെ പാഞ്ഞ്, ധർമ്മത്തിന്റെ സമസ്തക്ഷേത്രമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ഇറങ്ങി.

12.52.24

ततो ययुर्यत्र भीष्मः शरतल्पगतः प्रभुः ।
आस्ते महर्षिभिः सार्ध्रं ब्रह्मा देवगणैर्यथा ॥ १२.५२.२४ ॥

അപ്പോൾ അവർ, അമ്പുകിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന പ്രഭുവായ ഭീഷ്മർ മഹർഷിമാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി; ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവ് ഇരിക്കുന്നതുപോലെ.

12.52.25

ततोऽवतीर्य गोविन्दो रथात्स च युधिष्ठिरः ।
भीमो गाण्डीवधन्वा च यमौ सात्यकिरेव च।
ऋषीनभ्यर्चयामासुः करानुद्यम्य दक्षिणान् ॥ १२.५२.२५ ॥

അപ്പോൾ ഗോവിന്ദനും ആ യുധിഷ്ഠിരനും രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി. ഭീമനും ഗാണ്ഡീവധാരിയായ അർജുനനും ഇരട്ടകളും സാത്യകിയും ഇറങ്ങി. വലതു കൈകൾ ഉയർത്തി ഋഷിമാരെ ആദരിച്ചു.

12.52.26

स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
अभ्याजगाम गाङ्गेयं ब्रह्माणमिव वासवः ॥ १२.५२.२६ ॥

അവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ രാജാവ്, നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുത്ത് പോകുന്ന ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഗാംഗേയന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

12.52.27

शरतल्पे शयानं तमादित्यं पतितं यथा ।
स ददर्श महाबाहुं भयाच्चागतसाध्वसः ॥ १२.५२.२७ ॥

അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ആ മഹാബാഹുവിനെ അവൻ കണ്ടു, വീണുപോയ സൂര്യനെപ്പോലെ. ഭയത്താലും പരിഭ്രമത്താലും നിറഞ്ഞ് അവൻ അവനെ നോക്കി.