Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.52

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

12.52.1

ततः प्रविश्य भवनं प्रविश्ये मधुसूदनः ।
याममात्रावशेषायां यामिन्यां प्रत्यबुध्यत ॥ १२.५२.१ ॥

ನಂತರ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಧುಸೂದನನು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಯಾಮ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು.

12.52.2

स ध्यानपथमाविश्य सर्वज्ञानानि माधवः ।
अवलोक्य ततः पश्चाद्दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.५२.२ ॥

ಆ ಮಾಧವನು ಧ್ಯಾನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ, ನಂತರ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.

12.52.3

सूताः स्तुतिपुराणज्ञा रक्तकण्ठाः सुशिक्षिताः ।
अस्तुवन्विश्वकर्माणं वासुदेवं प्रजापतिम् ॥ १२.५२.३ ॥

ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ, ಸುಶ್ರಾವ್ಯ ಕಂಠದ ಸೂತರು ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

12.52.4

पठन्ति पाणिस्वनिकास्तथा गायन्ति गायनाः ।
शङ्खानथ मृदङ्गांश्च प्रवाद्यन्ति सहस्रशः ॥ १२.५२.४ ॥

ಕೈತಾಳ ಹಾಕುವವರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುಗಾರರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಶಂಖಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೃದಂಗಗಳನ್ನು ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ಬಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.

12.52.5

वीणापणववेणूनां स्वनश्चातिमनोरमः ।
सहास इव विस्तीर्णः शुश्रुवे तस्य वेश्मनि ॥ १२.५२.५ ॥

ವೀಣೆ, ಪಣವ, ವೇಣುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಧ್ವನಿ ಅವನ ಭವನದಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ಕೇಳಿಸಿತು, ನಗುವಿನಂತೆ.

12.52.6

ततो युधिष्ठिरस्यापि राज्ञो मङ्गलसंहिताः ।
उच्चेरुर्मधुरा वाचो गीतवादित्रबृंहिताः ॥ १२.५२.६ ॥

ನಂತರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗಾಗಿಯೂ ಮಂಗಳಕರವಾದ, ಮಧುರ ಮಾತುಗಳು ಎತ್ತರದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

12.52.7

तत उत्थाय दाशार्हः स्नातः प्राञ्जलिरच्युतः ।
जप्त्वा गुह्यं महाबाहुरग्नीनाश्रित्य तस्थिवान् ॥ १२.५२.७ ॥

ಆಗ ದಾಶಾರ್ಹನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಎದ್ದು, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತನು ರಹಸ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಅಗ್ನಿಗಳ ಬಳಿ ನಿಂತನು.

12.52.8

ततः सहस्रं विप्राणां चतुर्वेदविदां तथा ।
गवां सहस्रेणैकैकं वाचयामास माधवः ॥ १२.५२.८ ॥

ಆಗ ಮಾಧವನು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಸಹಿತ, ವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿದನು.

12.52.9

मङ्गलालम्भनं कृत्वा आत्मानमवलोक्य च ।
आदर्शे विमले कृष्णस्ततः सात्यकिमब्रवीत् ॥ १२.५२.९ ॥

ಮಂಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ನಿರ್ಮಲ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಸಾತ್ಯಕಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

12.52.10

गच्छ शैनेय जानीहि गत्वा राजनिवेशनम् ।
अपि सञ्जो महातेजा भीष्मं द्रष्टुं युधिष्ठिरः ॥ १२.५२.१० ॥

ಶೈನೇಯನೇ, ಹೋಗು, ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಸಂಜಯನೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಬಾ.

12.52.11

ततः कृष्णस्य वचनात्सात्यंकिस्त्वरितो ययौ ।
उपगम्य च राजानं युधिष्ठिरमभाषत ॥ १२.५२.११ ॥

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತಿನಂತೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

12.52.12

युक्तो रथवरो राजन्वासुदेवस्य धीमतः ।
समीपमापगेयस्य प्रयास्यति जनार्दनः ॥ १२.५२.१२ ॥

ರಾಜನೇ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಾಸುದೇವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಜನಾರ್ದನನು ಆಪಗೇಯ ಭೀಷ್ಮನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.

12.52.13

भवत्प्रतीक्षः कृष्णोऽसौ धर्मराज महाद्युते ।
यदत्रानन्तरं कृत्यं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ १२.५२.१३ ॥

ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ಮಹಾದ್ಯುತಿಯೇ, ಕೃಷ್ಣನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕು.

12.52.14

एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युज्यतां मे रथवरः फल्गुनाप्रतिमद्युते ॥ १२.५२.१४ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಫಲ್ಗುನನಿಗೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲದ ತೇಜಸ್ಸಿನವನೇ, ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿ.'

12.52.15

न सैनिकैश्च यातव्यं यास्यामो वयमेव हि ।
न च पीडयितव्यो मे भीष्मो धर्मभृतां वरः ॥ १२.५२.१५ ॥

ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು; ನಾವೇ ಮಾತ್ರ ಹೋಗೋಣ. ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ನಾನು ಪೀಡಿಸಬಾರದು.

12.52.16

अतः पुरःसराश्चापि निवर्तन्तु धनञ्जय ।
अद्यप्रभृति गाङ्गेयः परं गुह्यं प्रवक्ष्यति।
अतो नेच्छामि कौन्तेय पृथग्जनसमागमम् ॥ १२.५२.१६ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಧನಂಜಯನೇ, ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದವರು ಹಿಂದಿರುಗಲಿ. ಇಂದಿನಿಂದ ಗಾಂಗೇಯನು ಅತಿ ರಹಸ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯನೇ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

12.52.17

स तद्वाक्यमथाज्ञाय कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
युक्तं रथवरं तस्मा आचचक्षे नरर्षभः ॥ १२.५२.१७ ॥

ಆ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

12.52.18

ततो युधिष्ठिरो राजा यमौ भीमार्जुनावपि ।
भूतानीव समस्तानि ययुः कृष्णनिवेशनम् ॥ १२.५२.१८ ॥

ನಂತರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು, ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಸಹ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಕೃಷ್ಣನ ನಿವಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

12.52.19

आगच्छत्स्वथ कृष्णोऽपि पाण्डवेषु महात्मसु ।
शैनेयसहितो धीमान्रथमेवान्वपद्यत ॥ १२.५२.१९ ॥

ಪಾಂಡವರು ಬರುತ್ತಿರಲು, ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ಕೃಷ್ಣನೂ ಶೈನೇಯನೊಡನೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ರಥವೇರಿದನು.

12.52.20

रथस्थाः संविदं कृत्वा सुखां पृष्ट्वा च शर्वरीम् ।
मेघघोषै रथवरैः प्रययुस्ते नरर्षभाः ॥ १२.५२.२० ॥

ರಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಸುಖವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೊರಟರು.

12.52.21

बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेवच ।
दारुकश्चोदयामास वासुदेवस्य वाजिनः ॥ १२.५२.२१ ॥

ಬಲಾಹಕ, ಮೇಘಪುಷ್ಪ, ಶೈಬ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ವಾಸುದೇವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾರುಕನು ಓಡಿಸಿದನು.

12.52.22

ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
गां खुराग्रैस्तथा राजँल्लिखन्तः प्रययुस्तदा ॥ १२.५२.२२ ॥

ದಾರುಕನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ವಾಸುದೇವನ ಆ ಕುದುರೆಗಳು, ರಾಜನೇ, ಗೊರಸಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೀರುತ್ತಾ ಆಗ ಸಾಗಿದವು.

12.52.23

ते ग्रसन्त इवाकाशं वेगवन्तो महाबलाः ।
क्षेत्रं धर्मस्य कृत्स्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरन् ॥ १२.५२.२३ ॥

ಆ ವೇಗವಂತ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ ಸಾಗಿ, ಧರ್ಮದ ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಳಿದವು.

12.52.24

ततो ययुर्यत्र भीष्मः शरतल्पगतः प्रभुः ।
आस्ते महर्षिभिः सार्ध्रं ब्रह्मा देवगणैर्यथा ॥ १२.५२.२४ ॥

ಆಗ ಅವರು, ಬಾಣದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಪ್ರಭು ಭೀಷ್ಮರು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ದೇವಗಣಗಳೊಡನೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿರುವಂತೆ.

12.52.25

ततोऽवतीर्य गोविन्दो रथात्स च युधिष्ठिरः ।
भीमो गाण्डीवधन्वा च यमौ सात्यकिरेव च।
ऋषीनभ्यर्चयामासुः करानुद्यम्य दक्षिणान् ॥ १२.५२.२५ ॥

ಆಗ ಗೋವಿಂದನೂ, ಆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದರು. ಭೀಮ, ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನ, ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಇಳಿದರು. ಬಲಗೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

12.52.26

स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
अभ्याजगाम गाङ्गेयं ब्रह्माणमिव वासवः ॥ १२.५२.२६ ॥

ಅವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಜನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಹೋಗುವ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಗಾಂಗೇಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

12.52.27

शरतल्पे शयानं तमादित्यं पतितं यथा ।
स ददर्श महाबाहुं भयाच्चागतसाध्वसः ॥ १२.५२.२७ ॥

ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು, ಬಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ. ಭಯ ಮತ್ತು ಕಳವಳದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದನು.