మహాభారతం · అధ్యాయం 12.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.52.1
ततः प्रविश्य भवनं प्रविश्ये मधुसूदनः ।
याममात्रावशेषायां यामिन्यां प्रत्यबुध्यत ॥ १२.५२.१ ॥
అప్పుడు భవనంలోకి ప్రవేశించిన మధుసూదనుడు, రాత్రిలో ఒక్క యామం మాత్రమే మిగిలి ఉన్నప్పుడు మేల్కొన్నాడు.
12.52.2
स ध्यानपथमाविश्य सर्वज्ञानानि माधवः ।
अवलोक्य ततः पश्चाद्दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.५२.२ ॥
ఆ మాధవుడు ధ్యానమార్గంలో ప్రవేశించి, సర్వజ్ఞానాలను పరిశీలించి, తరువాత సనాతన బ్రహ్మాన్ని ధ్యానించెను.
12.52.3
सूताः स्तुतिपुराणज्ञा रक्तकण्ठाः सुशिक्षिताः ।
अस्तुवन्विश्वकर्माणं वासुदेवं प्रजापतिम् ॥ १२.५२.३ ॥
స్తుతులను, పురాణాలను తెలిసిన, బాగా శిక్షణ పొందిన, మధుర కంఠాల సూతులు విశ్వకర్మ, ప్రజాపతి వాసుదేవుని స్తుతించిరి.
12.52.4
पठन्ति पाणिस्वनिकास्तथा गायन्ति गायनाः ।
शङ्खानथ मृदङ्गांश्च प्रवाद्यन्ति सहस्रशः ॥ १२.५२.४ ॥
చేతితాళం వాయించువారు పఠిస్తారు, గాయకులు గానం చేస్తారు; శంఖాలను, మృదంగాలను వేలాదిగా మ్రోగిస్తారు.
12.52.5
वीणापणववेणूनां स्वनश्चातिमनोरमः ।
सहास इव विस्तीर्णः शुश्रुवे तस्य वेश्मनि ॥ १२.५२.५ ॥
వీణ, పణవ, వేణువుల అత్యంత మనోహరమైన ధ్వని అతని భవనంలో విస్తరించి వినిపించెను, నవ్వుతో నిండినట్లు.
12.52.6
ततो युधिष्ठिरस्यापि राज्ञो मङ्गलसंहिताः ।
उच्चेरुर्मधुरा वाचो गीतवादित्रबृंहिताः ॥ १२.५२.६ ॥
అప్పుడు రాజు యుధిష్ఠిరునికి కూడా మంగళకరమైన, మధురమైన మాటలు ఉచ్చస్వరంతో పలకబడ్డాయి, గీతవాద్యాల ధ్వనితో నిండి.
12.52.7
तत उत्थाय दाशार्हः स्नातः प्राञ्जलिरच्युतः ।
जप्त्वा गुह्यं महाबाहुरग्नीनाश्रित्य तस्थिवान् ॥ १२.५२.७ ॥
అప్పుడు దాశార్హుడు స్నానం చేసి లేచి, చేతులు జోడించి, అచ్యుతుడు రహస్య మంత్రాన్ని జపించి, మహాబాహువు అగ్నులను సమీపించి నిలిచాడు.
12.52.8
ततः सहस्रं विप्राणां चतुर्वेदविदां तथा ।
गवां सहस्रेणैकैकं वाचयामास माधवः ॥ १२.५२.८ ॥
అప్పుడు మాధవుడు నాలుగు వేదాలు తెలిసిన వేయి మంది బ్రాహ్మణులతో, ప్రతి ఒక్కరికీ వేయి ఆవులతో కలిపి వాచనం చేయించాడు.
12.52.9
मङ्गलालम्भनं कृत्वा आत्मानमवलोक्य च ।
आदर्शे विमले कृष्णस्ततः सात्यकिमब्रवीत् ॥ १२.५२.९ ॥
మంగళ వస్తువులను తాకి, స్వచ్ఛమైన అద్దంలో తనను చూసుకొని, అప్పుడు కృష్ణుడు సాత్యకితో ఇలా అన్నాడు.
12.52.10
गच्छ शैनेय जानीहि गत्वा राजनिवेशनम् ।
अपि सञ्जो महातेजा भीष्मं द्रष्टुं युधिष्ठिरः ॥ १२.५२.१० ॥
శైనేయా, వెళ్ళు, రాజభవనానికి వెళ్లి, మహాతేజస్వి సంజయుడు, యుధిష్ఠిరుడు భీష్ముడిని చూడటానికి వెళ్లారా అని తెలుసుకో.
12.52.11
ततः कृष्णस्य वचनात्सात्यंकिस्त्वरितो ययौ ।
उपगम्य च राजानं युधिष्ठिरमभाषत ॥ १२.५२.११ ॥
అప్పుడు కృష్ణుని మాట ప్రకారం సాత్యకి త్వరగా వెళ్లి, రాజు యుధిష్ఠిరుని సమీపించి మాట్లాడాడు.
12.52.12
युक्तो रथवरो राजन्वासुदेवस्य धीमतः ।
समीपमापगेयस्य प्रयास्यति जनार्दनः ॥ १२.५२.१२ ॥
రాజా, బుద్ధిమంతుడైన వాసుదేవుని ఉత్తమ రథం కట్టబడింది; జనార్దనుడు ఆపగేయుడైన భీష్ముని సమీపానికి వెళ్తాడు.
12.52.13
भवत्प्रतीक्षः कृष्णोऽसौ धर्मराज महाद्युते ।
यदत्रानन्तरं कृत्यं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ १२.५२.१३ ॥
ధర్మరాజా, మహాద్యుతీ, కృష్ణుడు మీ కోసం వేచి ఉన్నాడు. ఇక్కడ తరువాత చేయవలసిన కర్తవ్యాన్ని మీరు చేయడం తగును.
12.52.14
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युज्यतां मे रथवरः फल्गुनाप्रतिमद्युते ॥ १२.५२.१४ ॥
ఇలా చెప్పబడినవాడై ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: 'ఫల్గునునికి సాటిలేని తేజస్సు కలవాడా, నా శ్రేష్ఠమైన రథాన్ని పూన్చు.'
12.52.15
न सैनिकैश्च यातव्यं यास्यामो वयमेव हि ।
न च पीडयितव्यो मे भीष्मो धर्मभृतां वरः ॥ १२.५२.१५ ॥
సైనికులతో వెళ్లకూడదు; మనమే మాత్రమే వెళ్దాం. ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడైన భీష్ముడిని నేను బాధించకూడదు.
12.52.16
अतः पुरःसराश्चापि निवर्तन्तु धनञ्जय ।
अद्यप्रभृति गाङ्गेयः परं गुह्यं प्रवक्ष्यति।
अतो नेच्छामि कौन्तेय पृथग्जनसमागमम् ॥ १२.५२.१६ ॥
కాబట్టి, ధనంజయా, ముందు నడిచినవారు తిరిగి వెళ్లనివ్వు. ఈ రోజు నుండి గాంగేయుడు అతి రహస్యమైన విషయం చెబుతాడు; కాబట్టి కౌంతేయా, సామాన్య జనులతో కలవడం నాకు ఇష్టం లేదు.
12.52.17
स तद्वाक्यमथाज्ञाय कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
युक्तं रथवरं तस्मा आचचक्षे नरर्षभः ॥ १२.५२.१७ ॥
ఆ మాటను అర్థం చేసుకున్న కుంతీపుత్రుడు ధనంజయుడు, నరశ్రేష్ఠుడు, ఆయనకు శ్రేష్ఠ రథం పూన్చబడినదని తెలియజేశాడు.
12.52.18
ततो युधिष्ठिरो राजा यमौ भीमार्जुनावपि ।
भूतानीव समस्तानि ययुः कृष्णनिवेशनम् ॥ १२.५२.१८ ॥
అప్పుడు రాజు యుధిష్ఠిరుడు, కవల సోదరులు, భీముడు మరియు అర్జునుడు కూడా, సమస్త ప్రాణులవలె కృష్ణుని నివాసం వైపు వెళ్లారు.
12.52.19
आगच्छत्स्वथ कृष्णोऽपि पाण्डवेषु महात्मसु ।
शैनेयसहितो धीमान्रथमेवान्वपद्यत ॥ १२.५२.१९ ॥
పాండవులు వస్తుండగా, మహాత్ములైన వారి మధ్య కృష్ణుడు కూడా శైనేయునితో కలిసి రథమెక్కాడు.
12.52.20
रथस्थाः संविदं कृत्वा सुखां पृष्ट्वा च शर्वरीम् ।
मेघघोषै रथवरैः प्रययुस्ते नरर्षभाः ॥ १२.५२.२० ॥
రథాలపై నిలిచి, ఒప్పందం చేసుకొని, రాత్రి గురించి సుఖంగా అడిగి, మేఘగర్జనల వంటి శ్రేష్ఠ రథాలతో ఆ నరశ్రేష్ఠులు బయలుదేరారు.
12.52.21
बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेवच ।
दारुकश्चोदयामास वासुदेवस्य वाजिनः ॥ १२.५२.२१ ॥
బలాహకం, మేఘపుష్పం, శైబ్యం, సుగ్రీవం అనే వాసుదేవుని గుర్రాలను దారుకుడు నడిపించాడు.
12.52.22
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
गां खुराग्रैस्तथा राजँल्लिखन्तः प्रययुस्तदा ॥ १२.५२.२२ ॥
దారుకునిచే ప్రేరేపించబడిన వాసుదేవుని ఆ గుర్రాలు, ఓ రాజా, గిట్టల అగ్రభాగాలతో భూమిని గీరుతూ అప్పుడు సాగిపోయాయి.
12.52.23
ते ग्रसन्त इवाकाशं वेगवन्तो महाबलाः ।
क्षेत्रं धर्मस्य कृत्स्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरन् ॥ १२.५२.२३ ॥
ఆ వేగవంతమైన మహాబలులు ఆకాశాన్ని మింగుతున్నట్లుగా సాగి, సమస్త ధర్మక్షేత్రమైన కురుక్షేత్రంలో దిగాయి.
12.52.24
ततो ययुर्यत्र भीष्मः शरतल्पगतः प्रभुः ।
आस्ते महर्षिभिः सार्ध्रं ब्रह्मा देवगणैर्यथा ॥ १२.५२.२४ ॥
అప్పుడు వారు, బాణశయ్యపై పడిఉన్న ప్రభువు భీష్ముడు మహర్షులతో ఉన్న చోటికి వెళ్ళారు, దేవగణాలతో బ్రహ్మ ఉన్నట్లు.
12.52.25
ततोऽवतीर्य गोविन्दो रथात्स च युधिष्ठिरः ।
भीमो गाण्डीवधन्वा च यमौ सात्यकिरेव च।
ऋषीनभ्यर्चयामासुः करानुद्यम्य दक्षिणान् ॥ १२.५२.२५ ॥
అప్పుడు గోవిందుడు, ఆ యుధిష్ఠిరుడు రథం దిగారు. భీముడు, గాండీవధారి అర్జునుడు, కవల సోదరులు, సాత్యకి కూడా దిగారు. కుడి చేతులు ఎత్తి ఋషులను గౌరవించారు.
12.52.26
स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
अभ्याजगाम गाङ्गेयं ब्रह्माणमिव वासवः ॥ १२.५२.२६ ॥
వారి చుట్టూ ఉన్న ఆ రాజు, నక్షత్రాలతో చుట్టబడిన చంద్రుడిలా, బ్రహ్మ దగ్గరకు వెళ్లే ఇంద్రుడిలా గాంగేయుని వద్దకు వెళ్లాడు.
12.52.27
शरतल्पे शयानं तमादित्यं पतितं यथा ।
स ददर्श महाबाहुं भयाच्चागतसाध्वसः ॥ १२.५२.२७ ॥
బాణాల శయ్యపై పడుకొని ఉన్న ఆ మహాబాహువును అతడు చూశాడు, పడిపోయిన సూర్యునిలా. భయంతో, కంగారుతో అతడు ఆయనను చూశాడు.