மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.53.1
धर्मात्मनि महावीर्ये सत्यसन्धे जितात्मनि ।
देवव्रते महाभागे शरतल्पगतेऽच्युते ॥ १२.५३.१ ॥
தர்மாத்மா, மகாவீரியம் பொருந்தியவர், சத்தியசந்தர், ஜிதாத்மா, தேவவிரதர், மகாபாக்கியசாலி—அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த அச்சுதரைப் பற்றி.
12.53.2
शयाने वीरशयने भीष्मे शन्तनुनन्दने ।
गाङ्गेये पुरुषव्याघ्रे पाण्डवैः पर्युपासिते ॥ १२.५३.२ ॥
வீரர்களின் படுக்கையில் கிடந்த சந்தனுவின் மகன், கங்கையின் மைந்தன், மனிதர்களில் புலியான பீஷ்மரை, பாண்டவர்கள் சூழ்ந்து பணிவிடை செய்தபோது.
12.53.3
काः कथाः समवर्तन्त तस्मिन्वीरसमागमे ।
हतेषु सर्वसैन्येषु तन्मे शंस महामुने ॥ १२.५३.३ ॥
அந்த வீரர்கள் கூடிய சபையில், அனைத்துப் படைகளும் அழிந்த பின் என்னென்ன பேச்சுகள் நடந்தன? மகாமுனியே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.53.4
शरतल्पगते भीष्मे कौरवाणां पितामहे ।
आजग्मुर्ऋषयः सिद्धा नारदप्रमुखा नृप ॥ १२.५३.४ ॥
அரசே, அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த கௌரவர்களின் பிதாமகர் பீஷ்மரிடம், நாரதரை முதன்மையாகக் கொண்ட ரிஷிகளும் சித்தர்களும் வந்தனர்.
12.53.5
हतशिष्टाश्च राजानो युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
धृतराष्ट्रश्च कृष्णश्च भीमार्जुनयमास्तथा ॥ १२.५३.५ ॥
யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டுச் சென்ற எஞ்சிய அரசர்களும், திருதராஷ்டிரரும், கிருஷ்ணரும், பீமன், அர்ஜுனன், இரட்டையர்களும் அவ்வாறே வந்தனர்.
12.53.6
तेऽभिगम्य महात्मानो भरतानां पितामहम् ।
अन्वशोचन्त गाङ्गेयमादित्यं पतितं यथा ॥ १२.५३.६ ॥
அந்த மகாத்மாக்கள் பரதர்களின் பிதாமகரை அடைந்து, வீழ்ந்த சூரியனுக்காக அழுவதுபோல கங்கையின் மைந்தருக்காக வருந்தினர்.
12.53.7
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा नारदो देवदर्शनः ।
उवाच पाण्डवान्सर्वान्हतशिष्टांश्च पार्थिवान् ॥ १२.५३.७ ॥
ஒரு கணம் தியானித்த பின்பு, தேவர்களைக் கண்ட நாரதர் பாண்டவர்கள் அனைவரிடமும், கொல்லப்படாது எஞ்சிய அரசர்களிடமும் கூறினார்.
12.53.8
प्राप्तकालं समाचक्षे भीष्मोऽयमनुयुज्यताम् ।
अस्तमेति हि गाङ्गेयो भानुमानिव भारत ॥ १२.५३.८ ॥
"காலம் வந்துவிட்டது; இதோ பீஷ்மர், இவரிடம் கேளுங்கள். ஹே பாரதா, கங்கையின் மகன் சூரியன் அஸ்தமிப்பதுபோல் அஸ்தமிக்கப் போகிறார்."
12.53.9
अयं प्राणानुत्सिसृक्षुस्तं सर्वेऽभ्यनुपृच्छत ।
कृत्स्नान्हि विविधान्धर्मांश्चातुर्वर्ण्यस्य वेत्त्ययम् ॥ १२.५३.९ ॥
இவர் உயிரை விடப்போகிறார்; நீங்கள் அனைவரும் இவரிடம் கேளுங்கள். நான்கு வர்ணங்களின் முழுமையான பல்வேறு தர்மங்களை இவர் அறிந்தவர்.
12.53.10
एष वृद्धः पराँल्लोकान्संप्राप्नोति तनुं त्यजन् ।
तं शीघ्रमनुयुञ्जीध्वं संशयान्मनसि स्थितान् ॥ १२.५३.१० ॥
இந்த முதியவர் உடலைத் துறந்து உயர்ந்த உலகங்களை அடையப்போகிறார்; உங்கள் மனதில் நிலைத்திருக்கும் ஐயங்களை விரைவில் இவரிடம் கேளுங்கள்.
12.53.11
एवमुक्ते नारदेन भीष्ममीयुर्नराधिपाः ।
प्रष्टुं चाशक्रुवन्तस्ते वीक्षांचक्रुः परस्परम् ॥ १२.५३.११ ॥
நாரதர் இவ்வாறு கூறியதும் அரசர்கள் பீஷ்மரிடம் சென்றனர்; ஆனால் கேட்கத் துணிவின்றி அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.
12.53.12
अथोवाच हृषीकेशं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नान्यस्त्वद्देवकीपुत्र शक्तः प्रष्टुं पितामहम् ॥ १२.५३.१२ ॥
அப்போது பாண்டுவின் மகன் யுதிட்டிரர் ஹ்ருஷீகேசரிடம் கூறினார்: "ஹே தேவகீ மகனே, உம்மையன்றி வேறு எவரும் பிதாமகரிடம் கேட்கும் ஆற்றல் உடையவர் அல்லர்."
12.53.13
प्रव्याहर यदुश्रेष्ठ त्वमग्रे मधुसूदन ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां सर्वधर्मविदुत्तमः ॥ १२.५३.१३ ॥
யாதவரில் சிறந்தவரே, மது சூதனரே, நீர் முதலில் பேசுங்கள். அன்பரே, நீரே எல்லோரிலும் அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்த சிறந்தவர்.
12.53.14
एवमुक्तः पाण्डवेन भगवान्केशवस्तदा ।
अभिगम्य दुराधर्षं प्रव्याहारयदच्युतः ॥ १२.५३.१४ ॥
பாண்டவன் இவ்வாறு சொன்னபோது, பகவான் கேசவன், அச்யுதன், அந்த அணுக முடியாத மன்னரை அணுகி பேசத் தொடங்கினார்.
12.53.15
कच्चित्सुखेन रजनी व्युष्टा ते राजसत्तम ।
विस्पष्टलक्षणा बुद्धिः कच्चिच्चोपस्थिता तव ॥ १२.५३.१५ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, உமது இரவு இன்பமாகக் கழிந்ததா? உமது அறிவு தெளிவான அடையாளங்களுடன் உம்மிடம் உள்ளதா?
12.53.16
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रतिभान्ति च तेऽनघ ।
न ग्लायते च हृदयं न च ते व्याकुलं मनः ॥ १२.५३.१६ ॥
குற்றமற்றவரே, உமக்கு எல்லா ஞானங்களும் தோன்றி விளங்குகின்றனவா? உமது இதயம் சோர்வடையவில்லையா, உமது மனம் கலங்கவில்லையா?
12.53.17
दाहो मोहः श्रमश्चैव क्लमो ग्लानिस्तथा रुजा ।
तव प्रसादाद्वार्ष्णेय सद्यो व्यपगतानि मे ॥ १२.५३.१७ ॥
வார்ஷ்ணேயரே, உமது அருளால் என் எரிச்சல், மயக்கம், களைப்பு, சோர்வு, தளர்ச்சி, வலி எல்லாம் உடனே நீங்கிவிட்டன.
12.53.18
यच्च भूतं भविष्यच्च भवच्च परमद्युते ।
तत्सर्वमनुपश्यामि पाणौ फलमिवाहितम् ॥ १२.५३.१८ ॥
பரம ஒளியுடையவரே, கடந்தது, வருவது, நிகழ்வது எல்லாவற்றையும் நான் உள்ளங்கையில் வைக்கப்பட்ட கனி போலக் காண்கிறேன்.
12.53.19
वेदोक्ताश्चैव ये धर्मा वेदान्ताधिगताश्च ये ।
तान्सर्वान्संप्रपश्यामि वरदानात्तवाच्युत ॥ १२.५३.१९ ॥
வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட தர்மங்களும், வேதாந்தத்தால் அறியப்பட்ட தர்மங்களும் அனைத்தையும் நான் தெளிவாகக் காண்கிறேன், அச்சுத, உன் வரதானத்தால்.
12.53.20
शिष्टैश्च धर्मो यः प्रोक्तः स च मे हृदि वर्तते ।
देशजातिकुलानां च धर्मज्ञोऽस्मि जनार्दन ॥ १२.५३.२० ॥
சான்றோர்கள் சொன்ன தர்மமும் என் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறது; நாடு, சாதி, குலங்களின் தர்மங்களையும் நான் அறிந்தவன், ஜனார்தனா.
12.53.21
चतुर्ष्वाश्रमधर्मेषु योऽर्थः स च हृदि स्थितः ।
राजधर्मांश्च सकलानवगच्छामि केशव ॥ १२.५३.२१ ॥
நான்கு ஆசிரம தர்மங்களில் உள்ள பொருளும் என் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறது; அரச தர்மங்கள் அனைத்தையும் நான் அறிகிறேன், கேசவா.
12.53.22
यच्च यत्र च वक्तव्यं तद्वक्ष्यामि जनार्दन ।
तव प्रसादाद्धि शुभा मनो मे बुद्धिराविशत् ॥ १२.५३.२२ ॥
எது சொல்லப்பட வேண்டுமோ, எங்கே சொல்லப்பட வேண்டுமோ, அதை நான் சொல்வேன், ஜனார்தனா; உன் அருளால்தான் என் மனத்தில் நல்ல புத்தி புகுந்தது.
12.53.23
युवेवास्मि समावृत्तस्त्वदनुध्यानबृंहितः ।
वक्तुं श्रेयः समर्थोऽस्मि त्वत्प्रसादाज्जनार्दन ॥ १२.५३.२३ ॥
உன்னைத் தியானித்ததால் வலிமை பெற்று நான் மீண்டும் இளையவன் போல் ஆகியிருக்கிறேன்; ஜனார்தனா, உன் அருளால்தான் நன்மையை எடுத்துரைக்கும் ஆற்றல் எனக்கு உள்ளது.
12.53.24
स्वयं किमर्थं तु भवाञ्श्रेयो न प्राह पाण्डवम् ।
किं ते विवक्षितं चात्र तदाशु वद माधव ॥ १२.५३.२४ ॥
நீயே ஏன் பாண்டவனுக்கு நன்மையை எடுத்துரைக்கவில்லை? இங்கே உன் மனதில் எதைச் சொல்ல விரும்புகிறாய், அதை விரைவாகச் சொல், மாதவா.
12.53.25
यशसः श्रेयसश्चैव मूल मां विद्धि कौरव ।
मत्तः सर्वेऽभिनिर्वृत्ता भावाः सदसदात्मकाः ॥ १२.५३.२५ ॥
குரு குலத்தவனே, புகழுக்கும் நன்மைக்கும் மூலம் நானே என்று அறிக. என்னிடமிருந்தே சத்தும் அசத்தும் ஆகிய அனைத்துப் பொருட்களும் தோன்றின.
12.53.26
शीतांशुश्चन्द्र इत्युक्ते लोके को विस्मयिष्यति ।
तथैव यशसा पूर्णे मयि को विस्मयिष्यति ॥ १२.५३.२६ ॥
உலகில் குளிர்ந்த கதிர் கொண்டவன், சந்திரன் என்று சொன்னால் யார் வியப்படைவார்? அதுபோல், புகழால் நிறைந்த என்னைக் கண்டு யார் வியப்படைவார்?
12.53.27
आधेयं तु मया भूयो यशस्तव महाद्युते ।
ततो मे विपुला बुद्धिस्त्वयि भीष्म समाहिता ॥ १२.५३.२७ ॥
மகா ஒளிபொருந்தியவனே, உன் புகழை மேலும் நான் நிலைநிறுத்த வேண்டும். ஆகவே பீஷ்மா, என் பெரும் அறிவு உன்னிடத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.
12.53.28
यावद्धि पृथिवीपाल पृथ्वीयं स्थास्यति ध्रुवा ।
तावत्तवाक्षया कीर्तिर्लोकाननुचरिष्यति ॥ १२.५३.२८ ॥
மன்னனே, இந்தப் பூமி உறுதியாக நிலைத்திருக்கும் வரை, உன் அழியாத புகழ் உலகங்களெங்கும் பரவிச் செல்லும்.
12.53.29
यच्च त्वं वक्ष्यसे भीष्म पाण्डवायानुपृच्छते ।
वेदप्रवाद इव ते स्थास्यते वसुधातले ॥ १२.५३.२९ ॥
பீஷ்மா, பாண்டவன் கேட்கும்போது நீ சொல்லும் அனைத்தும், வேத வாக்கியம் போல் உன் பெயரால் பூமியின் மீது நிலைத்திருக்கும்.
12.53.30
यश्चैतेन प्रमाणेन योक्ष्यत्यात्मानमात्मना ।
स फलं सर्वपुण्यानां प्रेत्य चानुभविष्यति ॥ १२.५३.३० ॥
இந்த அளவுகோலால் தன்னைத் தன்னுடன் இணைப்பவன், இறந்த பின் அனைத்துப் புண்ணியங்களின் பலனையும் அனுபவிப்பான்.
12.53.31
एतस्मात्कारणाद्भीष्म मतिर्दिव्या मया हि ते ।
दत्ता यशो विप्रथयेत्कथं भूयस्तवेति ह ॥ १२.५३.३१ ॥
இந்தக் காரணத்தால், பீஷ்மரே, நான் உனக்கு இந்த தெய்வீக அறிவைக் கொடுத்தேன்; உன் புகழ் மீண்டும் எவ்வாறு பரவும்?
12.53.32
यावद्धि प्रथते लोके पुरुषस्य यशो भुवि ।
तावत्तस्याक्षया कीर्तिर्भवतीति विनिश्चिता ॥ १२.५३.३२ ॥
உலகில் ஒரு மனிதனின் புகழ் பூமியில் பரவும் காலம் வரை, அவனுடைய அழியாத கீர்த்தி நிலைத்திருக்கும் என்பது உறுதி.
12.53.33
राजानो हतशिष्टास्त्वां राजन्नभित आसते ।
धर्माननुयुयुक्षन्तस्तेभ्यः प्रब्रूहि भारत ॥ १२.५३.३३ ॥
அரசே, உன்னைச் சுற்றிலும் உயிர் தப்பிய அரசர்கள் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்; தர்மங்களை அறிய விரும்புகிறார்கள். பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவர்களுக்கு விளக்குக.
12.53.34
भवान्हि वयसा वृद्धः श्रुताचारसमन्वितः ।
कुशलो राजधर्माणां सर्वेषामपराश्च ये ॥ १२.५३.३४ ॥
நீ வயதில் முதிர்ந்தவன்; கல்வியும் ஒழுக்கமும் நிறைந்தவன்; அரசர் தர்மங்களில் வல்லவன்; மற்ற அனைவரையும் விட மேலானவன்.
12.53.35
जन्मप्रभृति ते किंचिद्वॄजिनं न ददर्श ह ।
ज्ञातारं सर्वधर्माणां त्वां विदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १२.५३.३५ ॥
பிறந்த நாள் முதல் உன்னிடம் எந்தத் தவறும் காணப்படவில்லை; எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவனாக அனைத்து அரசர்களும் உன்னை அறிவார்கள்.
12.53.36
तेभ्यः पितेव पुत्रेभ्यो राजन्ब्रूहि परं नयम् ।
ऋषयश्चैव देवाश्च त्वया नित्यमुपासिताः ॥ १२.५३.३६ ॥
அரசே, தந்தை மகன்களிடம் பேசுவதுபோல் அவர்களிடம் பேசு; உயர்ந்த நீதியைக் கூறு; நீ எப்போதும் முனிவர்களையும் தேவர்களையும் வழிபட்டிருக்கிறாய்.
12.53.37
तस्माद्वक्तव्यमेवेदं त्वयाऽवश्यमशेषतः ।
धर्मं शुश्रूषमाणेभ्यः पृष्टेन न सता पुनः ॥ १२.५३.३७ ॥
ஆகையால் இதை நீ முழுமையாக அவசியம் சொல்ல வேண்டும். தர்மத்தைக் கேட்க விரும்பி கேட்பவர்களுக்கு நல்லவன் மீண்டும் மறுக்கக் கூடாது.
12.53.38
वक्तव्यं विदुषा चेति धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
अप्रतिब्रुवतः कष्टो दोषो हि भविता प्रभो ॥ १२.५३.३८ ॥
அறிஞன் சொல்ல வேண்டும் என்று அறிவாளிகள் தர்மத்தைப் பற்றி கூறுகின்றனர். ஓ பிரபுவே, பதில் சொல்லாதவனுக்கு கடும் குற்றம் வந்து சேரும்.
12.53.39
तस्मात्पुत्रैश्च पौत्रेश्च धर्मान्पृष्टान्सनातनान् ।
विद्वञ्जिज्ञासमानेभ्यः प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.५३.३९ ॥
ஆகையால், ஓ அறிஞனே, மகன்களும் பேரன்களும் கேட்ட நித்திய தர்மங்களை அறிய விரும்புவோருக்கு விளக்கிச் சொல், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.