Mahābhārata · Adhyāya 12.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.53.1
धर्मात्मनि महावीर्ये सत्यसन्धे जितात्मनि ।
देवव्रते महाभागे शरतल्पगतेऽच्युते ॥ १२.५३.१ ॥
Sobre aquele de alma justa, de grande valor, fiel ao seu voto, senhor de si, Devavrata, muito afortunado, deitado no leito de flechas, o Acyuta.
12.53.2
शयाने वीरशयने भीष्मे शन्तनुनन्दने ।
गाङ्गेये पुरुषव्याघ्रे पाण्डवैः पर्युपासिते ॥ १२.५३.२ ॥
Quando Bhīṣma, filho de Śantanu, filho de Gaṅgā, tigre entre os homens, jazia no leito dos heróis e os Pāṇḍavas o assistiam.
12.53.3
काः कथाः समवर्तन्त तस्मिन्वीरसमागमे ।
हतेषु सर्वसैन्येषु तन्मे शंस महामुने ॥ १२.५३.३ ॥
Que conversas ocorreram naquela assembleia de heróis, quando todos os exércitos haviam sido mortos? Diga-me isso, ó grande sábio.
12.53.4
शरतल्पगते भीष्मे कौरवाणां पितामहे ।
आजग्मुर्ऋषयः सिद्धा नारदप्रमुखा नृप ॥ १२.५३.४ ॥
Então, ó rei, os sábios e os seres perfeitos, liderados por Nārada, vieram a Bhīṣma, avô dos Kaurava, que jazia em seu leito de flechas.
12.53.5
हतशिष्टाश्च राजानो युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
धृतराष्ट्रश्च कृष्णश्च भीमार्जुनयमास्तथा ॥ १२.५३.५ ॥
E os reis sobreviventes, liderados por Yudhiṣṭhira, junto com Dhṛtarāṣṭra, Kṛṣṇa, e também Bhīma, Arjuna e os gêmeos, chegaram ali.
12.53.6
तेऽभिगम्य महात्मानो भरतानां पितामहम् ।
अन्वशोचन्त गाङ्गेयमादित्यं पतितं यथा ॥ १२.५३.६ ॥
Aqueles magnânimos, aproximando-se do avô dos Bharata, lamentaram o filho de Gaṅgā como se lamenta o sol caído.
12.53.7
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा नारदो देवदर्शनः ।
उवाच पाण्डवान्सर्वान्हतशिष्टांश्च पार्थिवान् ॥ १२.५३.७ ॥
Após meditar por um momento, Nārada, vidente dos deuses, falou a todos os Pāṇḍavas e aos reis que haviam sobrevivido à matança.
12.53.8
प्राप्तकालं समाचक्षे भीष्मोऽयमनुयुज्यताम् ।
अस्तमेति हि गाङ्गेयो भानुमानिव भारत ॥ १२.५३.८ ॥
"Chegou o tempo; eis Bhīṣma, interrogai-o. Ó Bhārata, o filho de Gaṅgā está prestes a se pôr, como o sol."
12.53.9
अयं प्राणानुत्सिसृक्षुस्तं सर्वेऽभ्यनुपृच्छत ।
कृत्स्नान्हि विविधान्धर्मांश्चातुर्वर्ण्यस्य वेत्त्ययम् ॥ १२.५३.९ ॥
Ele está prestes a deixar a vida; perguntai-lhe todos. Ele conhece os deveres completos e diversos das quatro ordens sociais.
12.53.10
एष वृद्धः पराँल्लोकान्संप्राप्नोति तनुं त्यजन् ।
तं शीघ्रमनुयुञ्जीध्वं संशयान्मनसि स्थितान् ॥ १२.५३.१० ॥
Este ancião, ao deixar o corpo, está prestes a alcançar os mundos superiores; interrogai-o logo sobre as dúvidas que habitam vossas mentes.
12.53.11
एवमुक्ते नारदेन भीष्ममीयुर्नराधिपाः ।
प्रष्टुं चाशक्रुवन्तस्ते वीक्षांचक्रुः परस्परम् ॥ १२.५३.११ ॥
Quando Nārada falou assim, os reis foram até Bhīṣma; mas, incapazes de interrogá-lo, entreolharam-se.
12.53.12
अथोवाच हृषीकेशं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नान्यस्त्वद्देवकीपुत्र शक्तः प्रष्टुं पितामहम् ॥ १२.५३.१२ ॥
Então Yudhiṣṭhira, filho de Pāṇḍu, falou a Hṛṣīkeśa: "Ó filho de Devakī, ninguém além de ti é capaz de interrogar o avô."
12.53.13
प्रव्याहर यदुश्रेष्ठ त्वमग्रे मधुसूदन ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां सर्वधर्मविदुत्तमः ॥ १२.५३.१३ ॥
Melhor dos Yadus, Madhusūdana, fala tu primeiro. Querido, és o mais elevado conhecedor de todos os dharmas entre todos nós.
12.53.14
एवमुक्तः पाण्डवेन भगवान्केशवस्तदा ।
अभिगम्य दुराधर्षं प्रव्याहारयदच्युतः ॥ १२.५३.१४ ॥
Assim interpelado pelo Pāṇḍava, o bem-aventurado Keśava, o infalível Acyuta, aproximou-se do inacessível e começou a falar.
12.53.15
कच्चित्सुखेन रजनी व्युष्टा ते राजसत्तम ।
विस्पष्टलक्षणा बुद्धिः कच्चिच्चोपस्थिता तव ॥ १२.५३.१५ ॥
Melhor dos reis, a tua noite passou feliz? A tua inteligência está presente, com os seus sinais claros?
12.53.16
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रतिभान्ति च तेऽनघ ।
न ग्लायते च हृदयं न च ते व्याकुलं मनः ॥ १२.५३.१६ ॥
Ó irrepreensível, brilham para ti todos os teus saberes? O teu coração não se cansa, e a tua mente não está perturbada?
12.53.17
दाहो मोहः श्रमश्चैव क्लमो ग्लानिस्तथा रुजा ।
तव प्रसादाद्वार्ष्णेय सद्यो व्यपगतानि मे ॥ १२.५३.१७ ॥
Descendente de Vṛṣṇi, pela tua graça a queimadura, a ilusão, a fadiga, o esgotamento, a lassidão e a dor afastaram-se de mim de imediato.
12.53.18
यच्च भूतं भविष्यच्च भवच्च परमद्युते ।
तत्सर्वमनुपश्यामि पाणौ फलमिवाहितम् ॥ १२.५३.१८ ॥
Ó supremamente radiante, tudo o que é passado, futuro e presente vejo-o claramente como um fruto colocado na palma da mão.
12.53.19
वेदोक्ताश्चैव ये धर्मा वेदान्ताधिगताश्च ये ।
तान्सर्वान्संप्रपश्यामि वरदानात्तवाच्युत ॥ १२.५३.१९ ॥
Vejo claramente todos os deveres declarados nos Vedas e conhecidos pelo Vedānta, ó Acyuta, pela tua dádiva.
12.53.20
शिष्टैश्च धर्मो यः प्रोक्तः स च मे हृदि वर्तते ।
देशजातिकुलानां च धर्मज्ञोऽस्मि जनार्दन ॥ १२.५३.२० ॥
O dharma ensinado pelos sábios também habita no meu coração, e conheço os deveres das regiões, castas e linhagens, ó Janārdana.
12.53.21
चतुर्ष्वाश्रमधर्मेषु योऽर्थः स च हृदि स्थितः ।
राजधर्मांश्च सकलानवगच्छामि केशव ॥ १२.५३.२१ ॥
O sentido presente nos deveres das quatro etapas da vida também está firme no meu coração, e compreendo todos os deveres reais, ó Keśava.
12.53.22
यच्च यत्र च वक्तव्यं तद्वक्ष्यामि जनार्दन ।
तव प्रसादाद्धि शुभा मनो मे बुद्धिराविशत् ॥ १२.५३.२२ ॥
Direi o que deve ser dito e onde deve ser dito, ó Janārdana; pela tua graça entrou na minha mente um bom entendimento.
12.53.23
युवेवास्मि समावृत्तस्त्वदनुध्यानबृंहितः ।
वक्तुं श्रेयः समर्थोऽस्मि त्वत्प्रसादाज्जनार्दन ॥ १२.५३.२३ ॥
Fortalecido pela meditação em ti, sinto-me como que renovado na juventude; só pela tua graça, ó Janārdana, sou capaz de falar o que é bom.
12.53.24
स्वयं किमर्थं तु भवाञ्श्रेयो न प्राह पाण्डवम् ।
किं ते विवक्षितं चात्र तदाशु वद माधव ॥ १२.५३.२४ ॥
Por que não disseste tu mesmo ao Pāṇḍava o que é bom? Diz depressa o que queres dizer aqui, ó Mādhava.
12.53.25
यशसः श्रेयसश्चैव मूल मां विद्धि कौरव ।
मत्तः सर्वेऽभिनिर्वृत्ता भावाः सदसदात्मकाः ॥ १२.५३.२५ ॥
Ó Kaurava, saiba que eu sou a raiz da glória e do bem-estar. De mim surgiram todos os seres, de natureza existente e não existente.
12.53.26
शीतांशुश्चन्द्र इत्युक्ते लोके को विस्मयिष्यति ।
तथैव यशसा पूर्णे मयि को विस्मयिष्यति ॥ १२.५३.२६ ॥
Quando no mundo se chama a lua de o de raios frescos, a lua, quem se espantaria? Da mesma forma, quando estou cheio de glória, quem se espantaria?
12.53.27
आधेयं तु मया भूयो यशस्तव महाद्युते ।
ततो मे विपुला बुद्धिस्त्वयि भीष्म समाहिता ॥ १२.५३.२७ ॥
Ó tu, de grande brilho, ainda devo conferir a tua glória. Por isso, ó Bhīṣma, a minha vasta inteligência está fixa em ti.
12.53.28
यावद्धि पृथिवीपाल पृथ्वीयं स्थास्यति ध्रुवा ।
तावत्तवाक्षया कीर्तिर्लोकाननुचरिष्यति ॥ १२.५३.२८ ॥
Ó protetor da terra, enquanto esta terra permanecer firme, a tua glória imperecível percorrerá os mundos.
12.53.29
यच्च त्वं वक्ष्यसे भीष्म पाण्डवायानुपृच्छते ।
वेदप्रवाद इव ते स्थास्यते वसुधातले ॥ १२.५३.२९ ॥
Ó Bhīṣma, o que disseres ao Pāṇḍava quando ele perguntar permanecerá na superfície da terra em teu nome, como um ensinamento védico.
12.53.30
यश्चैतेन प्रमाणेन योक्ष्यत्यात्मानमात्मना ।
स फलं सर्वपुण्यानां प्रेत्य चानुभविष्यति ॥ १२.५३.३० ॥
Quem, por esta autoridade, unir a si mesmo ao seu próprio eu, após a morte experimentará o fruto de todos os méritos.
12.53.31
एतस्मात्कारणाद्भीष्म मतिर्दिव्या मया हि ते ।
दत्ता यशो विप्रथयेत्कथं भूयस्तवेति ह ॥ १२.५३.३१ ॥
Por essa razão, ó Bhīṣma, dei-te esta inteligência divina. Como se espalhará de novo a tua fama?
12.53.32
यावद्धि प्रथते लोके पुरुषस्य यशो भुवि ।
तावत्तस्याक्षया कीर्तिर्भवतीति विनिश्चिता ॥ १२.५३.३२ ॥
Enquanto a fama de um homem se espalhar pela terra no mundo, enquanto dura a sua glória imperecível; assim está estabelecido.
12.53.33
राजानो हतशिष्टास्त्वां राजन्नभित आसते ।
धर्माननुयुयुक्षन्तस्तेभ्यः प्रब्रूहि भारत ॥ १२.५३.३३ ॥
Ó rei, os reis que sobreviveram ao massacre sentam-se à tua volta, desejando aprender os deveres. Ó Bhārata, explica-lhes.
12.53.34
भवान्हि वयसा वृद्धः श्रुताचारसमन्वितः ।
कुशलो राजधर्माणां सर्वेषामपराश्च ये ॥ १२.५३.३४ ॥
Pois tu és velho em anos, dotado de saber e de boa conduta, hábil nos deveres dos reis, e mais hábil do que todos os outros.
12.53.35
जन्मप्रभृति ते किंचिद्वॄजिनं न ददर्श ह ।
ज्ञातारं सर्वधर्माणां त्वां विदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १२.५३.३५ ॥
Desde o nascimento nunca se viu em ti qualquer falta; todos os reis te conhecem como o conhecedor de todos os deveres.
12.53.36
तेभ्यः पितेव पुत्रेभ्यो राजन्ब्रूहि परं नयम् ।
ऋषयश्चैव देवाश्च त्वया नित्यमुपासिताः ॥ १२.५३.३६ ॥
Ó rei, fala-lhes como um pai fala aos seus filhos e expõe a política suprema; pois sempre serviste os sábios e os deuses.
12.53.37
तस्माद्वक्तव्यमेवेदं त्वयाऽवश्यमशेषतः ।
धर्मं शुश्रूषमाणेभ्यः पृष्टेन न सता पुनः ॥ १२.५३.३७ ॥
Portanto, deves explicar tudo isto completamente, sem falta; o homem virtuoso não deve voltar a recusar aqueles que, desejosos de ouvir o dharma, perguntam.
12.53.38
वक्तव्यं विदुषा चेति धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
अप्रतिब्रुवतः कष्टो दोषो हि भविता प्रभो ॥ १२.५३.३८ ॥
O sábio deve falar, dizem os sábios acerca do dharma; pois para quem não responde, ó senhor, sobrevirá uma grave falta.
12.53.39
तस्मात्पुत्रैश्च पौत्रेश्च धर्मान्पृष्टान्सनातनान् ।
विद्वञ्जिज्ञासमानेभ्यः प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.५३.३९ ॥
Portanto, ó sábio, explica os dharmas eternos perguntados pelos filhos e netos àqueles que desejam saber, ó touro dos Bharatas.