மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.55.1
प्रणिपत्य हृषीकेशमभिवाद्य पितामहम् ।
अनुमान्य गुरून्सर्वान्पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १२.५५.१ ॥
ஹ்ருஷீகேசனை வணங்கி, பிதாமகரை அபிவாதனம் செய்து, அனைத்து பெரியோர்களிடமும் அனுமதி பெற்று யுதிஷ்டிரர் கேட்டார்.
12.55.2
राज्ञां वै परमो धर्म इति धर्मविदो विदुः ।
महान्तमेतं भारं च मन्ये तद्ब्रूहि पार्थिव ॥ १२.५५.२ ॥
அரசர்களின் பரம தர்மம் இதுவே என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர். இச்சுமை மிகப் பெரியது என்று நான் எண்ணுகிறேன்; அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பார்த்திவரே.
12.55.3
राजधर्मान्विशेषेण कथयस्य पितामह ।
सर्वस्य जीवलोकस्य राजधर्मः परायणम् ॥ १२.५५.३ ॥
பிதாமகரே, விசேடமாக அரச தர்மங்களை விவரியுங்கள். உயிர்கள் அனைத்தின் புகலிடம் அரச தர்மமே.
12.55.4
त्रिवर्गो हि समासक्तो राजधर्मेषु कौरव ।
मोक्षधर्मश्च विस्पष्टः सकलोऽत्र समाहितः ॥ १२.५५.४ ॥
கௌரவரே, அரச தர்மங்களில் திரிவர்க்கம் (தர்மம், அர்த்தம், காமம்) நன்கு இணைந்துள்ளது; மோட்ச தர்மமும் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இங்கு முழுமையும் ஒன்றாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
12.55.5
यथा हि रश्मयोऽश्वस्य द्विरदस्याङ्कुशो यथा ।
नरेन्द्रधर्मो लोकस्य तथा प्रग्रहणं स्मृतम् ॥ १२.५५.५ ॥
குதிரைக்கு கடிவாளமும், யானைக்கு அங்குசமும் போல, உலகிற்கு நரேந்திர தர்மம் கட்டுப்பாடாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
12.55.6
अत्र वै संप्रमूढे तु धर्मे राजर्षिसेविते ।
लोकस्य संस्था न भवेत्सर्वं च व्याकुलीभवेत् ॥ १२.५५.६ ॥
அரசரிஷிகள் கடைப்பிடித்த இந்த தர்மத்தில் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டால், உலகின் நிலைப்பாடு இருக்காது; எல்லாம் குழம்பிவிடும்.
12.55.7
उदयन्हि यथा सूर्यो नाशयत्यशुभं तमः ।
राजधर्मस्तथा लोक्यामाक्षिपत्यशुभां गतिम् ॥ १२.५५.७ ॥
உதிக்கும் சூரியன் தீய இருளை அழிப்பது போல, அரசதர்மம் உலகில் தீய கதியை விலக்கி எறிகிறது.
12.55.8
तदग्रे राजधर्मान्हि मदर्थे त्वं पितामह ।
प्रब्रूहि भरतश्रेष्ठ त्वं हि धर्मभूतां वरः ॥ १२.५५.८ ॥
ஆகையால் முதலில் எனக்காக அரசதர்மங்களை எடுத்துரையுங்கள், பிதாமகரே. பரதர்களில் சிறந்தவரே, நீங்களே தர்மவான்களில் சிறந்தவர்.
12.55.9
आगमश्च परस्त्वत्तः सर्वेषां नः परन्तप ।
भवन्तं हि परं बुद्धौ वासुदेवोऽभिमन्यते ॥ १२.५५.९ ॥
பகைவரை வாட்டுபவரே, எங்கள் அனைவருக்கும் மேலான ஞானம் உங்களிடமிருந்தே வருகிறது. வாசுதேவரும் அறிவில் உங்களையே மேலானவராகக் கருதுகிறார்.
12.55.10
नमो धर्माय महते नमः कृष्णाय वेधसे ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्य धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ॥ १२.५५.१० ॥
மகத்தான தர்மத்திற்கு வணக்கம், படைப்பாளரான கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம். பிராமணர்களை வணங்கி நான் நிலையான தர்மங்களை உரைப்பேன்.
12.55.11
शृणु कार्त्स्न्येन मत्तस्त्वं राजधर्मान्युधिष्ठिर ।
निरुच्यमानान्नियतो यच्चान्यदपि वाञ्छसि ॥ १२.५५.११ ॥
யுதிஷ்டிரரே, என்னிடமிருந்து அரசதர்மங்களை முழுமையாகக் கேளுங்கள். சொல்லப்படுவதை கட்டுப்பாட்டுடன் கேளுங்கள், நீங்கள் விரும்பும் பிற விஷயங்களையும்.
12.55.12
आदावेव कुरुश्रेष्ठ राज्ञा रञ्जनमिच्छता ।
देवतानां द्विजानां च वर्तितव्यं यथाविधि ॥ १२.५५.१२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரே, மக்களை மகிழ்விக்க விரும்பும் அரசன் முதலில் தேவர்களிடமும் துவிஜர்களிடமும் விதிப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்.
12.55.13
दैवतान्यर्चयित्वा हि ब्राह्मणांश्च कुरूद्वह ।
आनृण्यं याति धर्मस्य लोकेन च समर्च्यते ॥ १२.५५.१३ ॥
தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வணங்கி, குருக்களில் சிறந்தவனே, ஒருவன் தர்மத்தின் கடனிலிருந்து விடுபடுகிறான்; உலகமும் அவனை கௌரவிக்கிறது.
12.55.14
उत्थानेन सदा पुत्र प्रयतेथा युधिष्ठिर ।
न ह्युत्थानमृते दैवं राज्ञामर्थं प्रसाधयेत् ॥ १२.५५.१४ ॥
மகனே யுதிஷ்டிரா, எப்போதும் முயற்சியால் பாடுபடு; முயற்சி இல்லாமல் விதி மட்டும் அரசர்களின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றாது.
12.55.15
साधारणं द्वयं ह्येतद्दैवमुत्थानमेव च ।
पौरुषं हि परं मन्ये दैवं निश्चित्य मुह्यते ॥ १२.५५.१५ ॥
விதியும் முயற்சியும் ஆகிய இந்த இரண்டும் அனைவருக்கும் பொதுவானவை. மனித முயற்சியையே நான் மேலானதாகக் கருதுகிறேன்; விதியை மட்டும் உறுதியாக நம்புபவன் மயங்குகிறான்.
12.55.16
विपन्ने च समारम्भे सन्तापं मा स्म वै कृथाः ।
घटेतैवं सदाऽऽत्मानं राज्ञामेष परो नयः ॥ १२.५५.१६ ॥
ஒரு முயற்சி தோல்வியடைந்தால் துயரப்படாதே. இவ்வாறே எப்போதும் உன்னை முயற்சியில் ஈடுபடுத்து; இதுவே அரசர்களின் உயர்ந்த நீதி.
12.55.17
न हि सत्यादृते किंचिद्राज्ञां वै सिद्धिकारकम् ।
सत्ये हि राजा निरतः प्रेत्य चेह च नन्दति ॥ १२.५५.१७ ॥
உண்மையின்றி அரசர்களுக்கு வெற்றியைத் தரும் எதுவும் இல்லை. உண்மையில் ஈடுபட்ட அரசன் இம்மையிலும் மறுமையிலும் மகிழ்கிறான்.
12.55.18
ऋषीणामपि राजेन्द्र सत्यमेव परं धनम् ।
तथा राज्ञां परं सत्यान्नान्यद्विश्वासकारणम् ॥ १२.५५.१८ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, முனிவர்களுக்கும் உண்மையே மிகச்சிறந்த செல்வம்; அதேபோல் அரசர்களுக்கும் உண்மையை விட நம்பிக்கைக்கான வேறு காரணம் இல்லை.
12.55.19
गुणवाञ्शीलवान्दान्तो मृदुदण्डो जितेन्द्रियः ।
सुदर्शः स्थूललक्ष्यश्च न भ्रश्येत सदा श्रियः ॥ १२.५५.१९ ॥
நற்குணமும் நல்லொழுக்கமும் அடக்கமும் கொண்டவனும், மென்மையான தண்டனை தருபவனும், புலன்களை வென்றவனும், எளிதில் காணக் கிடைப்பவனும், விரிந்த இலக்குடையவனுமான அரசன் எப்போதும் செல்வத்திலிருந்து வீழ்வதில்லை.
12.55.20
आर्जवं सर्वकार्येषु श्रयेथाः कुरुनन्दन ।
पुनर्नयविचारेण त्रयीसंवरणेन च।
आर्जवेन समायुक्ता मोदन्ते ऋषयो दिवि ॥ १२.५५.२० ॥
குருநந்தனே, எல்லாச் செயல்களிலும் நேர்மையைப் பற்றிக்கொள். மீண்டும், நீதியின் ஆய்வாலும் மூன்று வேதங்களின் கட்டுப்பாட்டாலும் (பற்றிக்கொள்). நேர்மையுடன் இணைந்த ரிஷிகள் சொர்க்கத்தில் மகிழ்கின்றனர்.
12.55.21
मृदुर्हि राजा सततं लङ्घ्यो भवति सर्वशः ।
तीक्ष्णाच्चोद्विजते लोकस्तस्मादुभयमाचरेत् ॥ १२.५५.२१ ॥
மென்மையான அரசன் எப்போதும் எல்லா வகையிலும் மீறப்படுபவனாகிறான்; கடுமையானவனால் மக்கள் அஞ்சுகின்றனர். ஆகவே இரண்டையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
12.55.22
अदण्ड्याश्चैव ते पुत्र विप्राः स्युर्ददतां वर ।
भूतमेतत्परं लोके ब्राह्मणा नाम पाण्डव ॥ १२.५५.२२ ॥
மகனே, கொடையாளர்களில் சிறந்தவனே, அந்தணர்கள் தண்டனைக்கு உட்படாதவர்களாக இருக்க வேண்டும். பாண்டவனே, உலகில் அந்தணர்களே இது உயர்ந்ததாக நிலைபெற்றுள்ளது.
12.55.23
मनुना चात्र राजेन्द्र गीतौ श्लोकौ महात्मना ।
धर्मेषु स्वेषु कौरव्य हृदि तौ कर्तुमर्हसि ॥ १२.५५.२३ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, இங்கு மகாத்மா மனு இரண்டு ஸ்லோகங்களைப் பாடியுள்ளார். குருவம்சத்தோனே, உன் தர்மங்களில் அவற்றை உள்ளத்தில் கொள்வது உனக்குத் தகும்.
12.55.24
अभ्द्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १२.५५.२४ ॥
நீரிலிருந்து நெருப்பும், பிரம்மத்திலிருந்து க்ஷத்திரமும், கல்லிலிருந்து இரும்பும் தோன்றின. அவற்றின் எங்கும் பரவும் தேஜஸ் தங்களுடைய மூலங்களில் அடங்குகிறது.
12.55.25
अयो हन्ति यदाऽश्मानमग्निरापो निहन्ति च ।
ब्रह्म च क्षत्रियो द्वेष्टि तदा सीदन्ति ते त्रयः ॥ १२.५५.२५ ॥
இரும்பு கல்லைத் தாக்கும்போதும், நெருப்பும் நீரும் அதை அழிக்கும்போதும், க்ஷத்திரியன் பிராமணத்தன்மையை வெறுக்கும்போதும், அந்த மூன்றும் அழிகின்றன.
12.55.26
एवं कृत्वा महाराज नमस्या एव ते द्विजाः ।
भौमं ब्रह्म द्विजश्रेष्ठा धारयन्ति शमान्विताः ॥ १२.५५.२६ ॥
மன்னா, இவ்வாறு செய்தால் அவர்கள் வணங்குதற்குரியவர்கள். அமைதியுடைய சிறந்த த்விஜர்கள் பூமியிலுள்ள பிரம்மத்தைத் தாங்குகிறார்கள்.
12.55.27
एवं चैव नरव्याघ्र लोकयात्राविघातकाः ।
निग्राह्या एव बाहुभ्यां ब्राह्मणास्ते नरेश्वर ॥ १२.५५.२७ ॥
அவ்வாறே, மனிதர்களில் புலியே, உலக ஒழுங்கைத் தடுக்கும் அந்தப் பிராமணர்களை, மன்னர்களின் தலைவனே, தோள்வலியால் அடக்க வேண்டும்.
12.55.28
श्लोकौ चोशनसा गीतौ पुरा तात महर्षिणा ।
तौ निवोध महाराज त्वमेकाग्रमना नृप ॥ १२.५५.२८ ॥
அன்பு மகனே, முன்பு மகரிஷி உசனஸ் இரண்டு சுலோகங்களைப் பாடினார். மன்னா, ஒருமித்த மனத்துடன் அவற்றைக் கேள்.
12.55.29
उद्यम्य शस्त्रमायान्तमपि वेदान्तगं रणे ।
निगृह्णीयात्स्वधर्मेण धर्मापेक्षी नराधिपः ॥ १२.५५.२९ ॥
ஆயுதம் ஏந்திப் போரில் வந்தாலும், வேதங்களை அறிந்தவனாக இருந்தாலும், தர்மத்தை நாடும் மனிதர்களின் தலைவன் அவனைத் தன் கடமையால் அடக்க வேண்டும்.
12.55.30
विनश्यमानं धर्मं हि योऽभिरक्षेत्स धर्मवित् ।
न तेन धर्महा स स्यान्मन्युस्तन्मन्युमृच्छति ॥ १२.५५.३० ॥
அழிந்துகொண்டிருக்கும் தர்மத்தைக் காப்பவன் தர்மத்தை அறிந்தவன். அதனால் அவன் தர்மத்தைக் கொல்பவனாகான்; கோபம் அந்தக் கோபத்தையே சந்திக்கிறது.
12.55.31
एवं चैव नरश्रेष्ठ रक्ष्या एव द्विजातयः ।
सापराधानपि हि तान्विषयान्ते समुत्सृजेत् ॥ १२.५५.३१ ॥
இவ்வாறே, மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இருபிறப்பாளர்கள் காக்கப்பட வேண்டியவர்களே. குற்றம் செய்தவர்களையும் நாட்டின் எல்லையில் விலக்கி விட வேண்டும்.
12.55.32
अभिशस्तमपि ह्येषां पीडयेन्न विशांपते ।
ब्रह्मघ्ने गुरुतल्पे च भ्रूणहत्ये तथैव च ॥ १२.५५.३२ ॥
விசம்பதியே, குற்றம் சாட்டப்பட்டாலும் இவர்களைத் துன்புறுத்தக் கூடாது. பிராமணக் கொலை, குருவின் படுக்கையை மீறுதல், கருக்கொலை ஆகியவற்றுக்கும் இதுவே விதி.
12.55.33
राजद्विष्टे च विप्रस्य विषयान्ते विवासनम् ।
विधीयते न शारीरं भयमेषां कदाचन ॥ १२.५५.३३ ॥
அரசனுக்கு வெறுப்புக்குரிய பிராமணனுக்கு நாட்டின் எல்லைக்கு வெளியே நாடுகடத்தல் விதிக்கப்படுகிறது; உடல் ரீதியான தண்டனை அவர்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை.
12.55.34
दयिताश्च नरास्ते स्युर्भक्तिमन्तो द्विजेषु ये ।
न शोकः परमा तुष्टी राज्ञां भवति संचयात् ॥ १२.५५.३४ ॥
இருபிறப்பாளர்களிடம் பக்தி கொண்ட மனிதர்கள் அரசர்களுக்கு அன்பானவர்களாவர். செல்வக் குவிப்பால் அரசர்களுக்குத் துயரம் இல்லை, உயர்ந்த திருப்தியே உண்டாகும்.
12.55.35
दुर्गेषु च महाराज षट्सु ये शास्त्रनिश्चिताः ।
सर्वदुर्गेषु मन्यन्ते नरदुर्गं सुदुर्गमम् ॥ १२.५५.३५ ॥
மகாராஜனே, சாஸ்திரங்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஆறு வகைக் கோட்டைகளில், எல்லாக் கோட்டைகளிலும் மனிதர்களாலான கோட்டையே மிகக் கடக்க முடியாததாகக் கருதப்படுகிறது.
12.55.36
तस्मान्नित्यं दया कार्या चातुर्वर्ण्ये विपश्चिता ।
धर्मात्मा सत्यवाक्चैव राजा रञ्जयति प्रजाः ॥ १२.५५.३६ ॥
ஆகையால், அறிவுடைய அரசன் நான்கு வர்ணத்தாரிடத்தும் எப்போதும் கருணை காட்ட வேண்டும். தர்மாத்மாவும் சத்தியம் பேசுபவனுமான அரசனே குடிமக்களை மகிழ்விக்கிறான்.
12.55.37
न च क्षान्तेन ते नित्यं भाव्यं पुरुषसत्तम ।
अधर्मो हि मृद् राजा क्षमावानिव कुञ्जरः ॥ १२.५५.३७ ॥
ஓ, சிறந்த மனிதனே, நீ எப்போதும் பொறுமையுடன் இருக்கக் கூடாது; பொறுமையுள்ள அரசன் யானையைப் போல் அதர்மமானவனாகிறான்.
12.55.38
वार्हस्पत्ये च शास्त्रे च श्लोकोऽयं नियतः प्रभो ।
अस्मिन्नर्थे निगदितस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १२.५५.३८ ॥
ஓ, பிரபுவே, பார்ஹஸ்பத்ய சாஸ்திரத்தில் இந்த விஷயத்தில் இந்த சுலோகம் நிலையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; நான் சொல்வதைக் கேள்.
12.55.39
क्षममाणं नृपं नित्यं नीचः परिभवेञ्जनः ।
हस्तियन्ता गजस्येव शिर एवारुरुक्षति ॥ १२.५५.३९ ॥
எப்போதும் பொறுமையுள்ள அரசனை இழிந்த மனிதன் அவமதிப்பான்; யானையின் பாகன் யானையின் தலையில் ஏற முயல்வது போல.
12.55.40
तस्मान्नैव मृदुर्नित्यं तीक्ष्णो वाऽपि भवेन्नृपः ।
वसन्तेऽर्क इव श्रीमान्न शीतो न च घर्मदः ॥ १२.५५.४० ॥
ஆகவே அரசன் எப்போதும் மென்மையாகவோ கடுமையாகவோ இருக்கக்கூடாது; வசந்தத்தின் சூரியனைப் போல் ஒளியுடையவனாக, குளிராகவும் அல்லாமல் வெப்பமிகுதியாகவும் அல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.
12.55.41
प्रत्यक्षेणानुमानेन तथौपम्यागमैरपि ।
परीक्ष्यास्ते महाराज स्वे परे चैव नित्यशः ॥ १२.५५.४१ ॥
ஓ மகாராஜா, நேரடி அறிவு, அனுமானம், ஒப்புமை மற்றும் ஆகமம் ஆகியவற்றின் மூலம் சொந்தவர்களையும் அயலவர்களையும் எப்போதும் சோதிக்க வேண்டும்.
12.55.42
व्यसनानि च सर्वाणि त्यजेथा भूरिदक्षिण ।
नचैतानि प्रयुञ्जीथाः सङ्गं तु परिवर्जय ॥ १२.५५.४२ ॥
ஓ, பெரும் தட்சிணை அளிப்பவனே, எல்லா வியசனங்களையும் விட்டுவிடு; இவற்றைச் செய்யாதே, பற்றுதலை முற்றிலும் விலக்கு.
12.55.43
व्यसनी यस्तु लोकेऽस्मिन्परिभूतो भवत्युत ।
उद्वेजयति लोकं च योऽतिद्वेषी महीपतिः ॥ १२.५५.४३ ॥
இவ்வுலகில் எவன் அரசன் துர்வழக்கங்களுக்கு அடிமையாகிறானோ, அவன் உண்மையில் இகழப்படுவான்; மேலும் மிகுந்த வெறுப்புடைய அரசன் மக்களைக் கலங்கச் செய்வான்.
12.55.44
भवितव्यं सदा राज्ञा गर्भिणीसहधर्मिणा ।
कारणं च महाराज शृणु येनेदमुच्यते ॥ १२.५५.४४ ॥
அரசன் எப்போதும் கருவுற்ற பெண்ணைப் போல, தன் கடமையைப் பகிர்ந்து கொள்பவனாக இருக்க வேண்டும். ஹே மகாராஜா, இது ஏன் சொல்லப்படுகிறது என்பதைக் கேள்.
12.55.45
यथा हि गर्भिणी हित्वा स्वं प्रियं मनसोऽनुगम् ।
गर्भस्य हितमाधत्ते तथा राज्ञाऽप्यसंशयम् ॥ १२.५५.४५ ॥
கருவுற்ற பெண் தன் மனம் விரும்பும் இன்பத்தை விட்டு, கருவின் நன்மையைக் கருதுவது போல, அரசனும் சந்தேகமின்றி அவ்வாறே செய்ய வேண்டும்.
12.55.46
वर्तितव्यं कुरुश्रेष्ठ सदा धर्मानुवर्तिना ।
स्वं प्रियं तु परित्यज्य यद्यल्लोकहितं भवेत् ॥ १२.५५.४६ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன் எப்போதும் தன் இன்பத்தைத் துறந்து, எது மக்களின் நன்மையோ அதைச் செய்து நடக்க வேண்டும்.
12.55.47
न सन्त्याज्यं च ते धैर्यं कदाचिदपि पाण्डव ।
धीरस्य स्पष्टदण्डस्य न ह्याज्ञा प्रतिहन्यते ॥ १२.५५.४७ ॥
பாண்டவனே, உன் உறுதியை ஒருபோதும் கைவிடக்கூடாது. உறுதியுள்ளவனும், தெளிவான தண்டனை கொண்டவனுமான அரசனின் ஆணை ஒருபோதும் தடுக்கப்படுவதில்லை.
12.55.48
परिहासश्च भृत्यैस्ते नात्यर्थं वदतां वर ।
कर्तव्यो राजशार्दूल दोषमत्र हि मे शृणु ॥ १२.५५.४८ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே, அரசர்களில் புலியே, உன் பணியாளர்களுடன் அதிகமாக பகடி செய்யக்கூடாது. இதில் என் குற்றத்தைக் கேள்.
12.55.49
अवमन्यन्ति भर्तारं सहर्षमुपजीविनः ।
स्वे स्थाने न च तिष्ठन्ति लङ्घ्यन्ति च तद्वचः ॥ १२.५५.४९ ॥
சேவகர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் தலைவனை அவமதிக்கிறார்கள்; தங்கள் இடத்தில் நிற்பதில்லை, அவனுடைய சொல்லை மீறுகிறார்கள்.
12.55.50
प्रेष्यमाणा विकल्पन्ते गुह्यं चाप्यनुयुञ्जते ।
अयाच्यं चैव याचन्ते भोज्यान्याहारयन्ति च ॥ १२.५५.५० ॥
ஏவப்படும்போது தயங்குகிறார்கள்; ரகசியங்களையும் ஆராய்கிறார்கள்; கேட்கத் தகாததைக் கேட்கிறார்கள், உணவுகளையும் கொண்டுவரச் செய்கிறார்கள்.
12.55.51
क्रुथ्यन्ति परिदीप्तन्ति भूमिपायाधितिष्ठते ।
उत्कोचैर्वञ्चनाभिश्च कार्याणि घ्नन्ति चास्य ते ॥ १२.५५.५१ ॥
கோபித்துக்கொள்கிறார்கள், பொங்கி எழுகிறார்கள், அரசனை எதிர்த்து நிற்கிறார்கள்; லஞ்சத்தாலும் வஞ்சனையாலும் அவனுடைய காரியங்களை அழிக்கிறார்கள்.
12.55.52
जर्झरं चास्य विषयं कुर्वन्ति प्रतिरूपकैः ।
स्त्रीरक्षिभिश्च सज्जन्ते तुल्यवेषा भवन्ति च ॥ १२.५५.५२ ॥
அவனுடைய நாட்டைப் போலிகளால் சீர்குலைக்கிறார்கள்; அந்தப்புர காவலர்களுடன் சேர்ந்துகொள்கிறார்கள், அவர்களைப் போலவே உடையணிந்தவர்களாகிறார்கள்.
12.55.53
वान्तं निष्ठीवनं चैव कुर्वते चास्य सन्निधौ ।
निर्लज्जा राजशार्दूल व्याहरन्ति च तद्वचः ॥ १२.५५.५३ ॥
அரசன் முன்னிலையிலேயே வாந்தியும் எச்சிலும் உமிழ்கிறார்கள்; வெட்கமின்றி, ராஜசார்தூலமே, அவனுடைய சொல்லுக்கு எதிராகப் பேசுகிறார்கள்.
12.55.54
हयं वा दन्तिनं वाऽपि रथं वा नृपसंमतम् ।
अधिरोहन्त्यवज्ञाय सहर्षाः पार्थिवे मृदौ ॥ १२.५५.५४ ॥
அரசனால் அனுமதிக்கப்பட்ட குதிரையையோ யானையையோ தேரையோ அரசன் மென்மையாக இருக்கும்போதே அவமதித்து மகிழ்ச்சியுடன் ஏறிக்கொள்கிறார்கள்.
12.55.55
इदं ते दुष्करं राजन्निदं ते दुर्विचेष्टितम् ।
इत्येवं सुहृदो नाम ब्रुवते परिपद्गताः ॥ १२.५५.५५ ॥
ராஜனே, இது உனக்குக் கடினம்; இது உன் தவறான நடத்தை என்று சபையில் இருப்பவர்கள், நண்பர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்கள், இவ்வாறு கூறுகிறார்கள்.
12.55.56
क्रुद्धे चास्मिन्हसन्त्येव न च हृष्यन्ति पूजिताः ।
सङ्घर्षशीलाश्च तदा भवन्त्यन्योन्यकारणात् ॥ १२.५५.५६ ॥
அவன் கோபமடையும்போது அவர்கள் அவனைப் பார்த்துச் சிரிக்கிறார்கள்; மதிக்கப்பட்டாலும் மகிழ்வதில்லை; அப்போது ஒருவருக்கொருவர் காரணமாகச் சண்டையிடும் இயல்புடையவர்களாகிறார்கள்.
12.55.57
विस्रंसयन्ति मन्त्रं च विवृण्वन्ति च दुष्कृतम् ।
लीलया चैव कुर्वन्ति सावज्ञास्तस्य शासनम् ॥ १२.५५.५७ ॥
ஆலோசனையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்; தவறுகளையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள்; அவமதிப்புடன் விளையாட்டாக அவனுடைய ஆணையை மீறுகிறார்கள்.
12.55.58
अलङ्काराणि भोज्यं च तथा स्नानानुलेपने ।
हेलयाना नरव्याघ्र स्वस्थास्तस्योपभुञ्जये ॥ १२.५५.५८ ॥
ஆபரணங்கள், உணவு, நீராட்டு, சந்தனப்பூச்சு ஆகியவற்றை அலட்சியமாகக் கருதி, அவற்றை அவனுடையவாகவே நிம்மதியாக அனுபவிக்கிறார்கள், நரவியாக்ரனே.
12.55.59
निन्दन्ते स्वानधीकारान्सन्त्यजन्ते च भारत ।
न वृत्त्या परितृष्यन्ति राजदेयं हरन्ति च ॥ १२.५५.५९ ॥
பாரதனே, தங்கள் சொந்த பதவிகளை நிந்தித்து அவற்றைக் கைவிடுகிறார்கள்; ஊதியத்தில் திருப்தி அடைவதில்லை; அரசனுக்குரியதையும் பறிக்கிறார்கள்.
12.55.60
क्रीडितुं तेन चेच्छन्ति ससूत्रेणेव पक्षिणा ।
अस्मत्प्रणेयो राजेति लोकांश्चैव वदन्त्युत ॥ १२.५५.६० ॥
அவனுடன் விளையாட விரும்பினால், நூலால் கட்டப்பட்ட பறவையுடன் விளையாடுவது போல்; மக்களிடம், "அரசன் எங்களால் நடத்தப்படுபவன்" என்றும் சொல்கிறார்கள்.
12.55.61
एते चैवापरे चैव दोषाः प्रादुर्भवन्त्युत ।
नृपतौ मार्दवोपेते हर्षुले च युधिष्ठिर ॥ १२.५५.६१ ॥
யுதிஷ்டிரா, மென்மையுடன் கூடிய, மகிழ்ச்சியில் எளிதில் ஈடுபடும் அரசனிடம் இவையும் வேறு குற்றங்களும் நிச்சயமாகத் தோன்றுகின்றன.