ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.59.1
ततः पुनः स गाङ्गेयमभिवाद्य पितामहम् ।
प्राञ्जलिर्नियतो भूत्वा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १२.५९.१ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗಾಂಗೇಯ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೇಳಿದನು.
12.59.2
के धर्माः सर्ववर्णानां चातुर्वर्ण्यस्य के पृथक् ।
चातुर्वर्ण्याश्रमाणां च राजधर्माश्च के मताः ॥ १२.५९.२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳ ಧರ್ಮಗಳು ಯಾವುವು? ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮಗಳು ಯಾವುವು? ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹಾಗೂ ರಾಜಧರ್ಮಗಳು ಯಾವುವು?
12.59.3
केन वै वर्धते राष्ट्रं राजा केन विवर्धते ।
केन पौराश्च भृत्याश्च वर्धन्ते भरतर्षभ ॥ १२.५९.३ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಯಾವುದರಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ? ಯಾವುದರಿಂದ ರಾಜನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ? ಯಾವುದರಿಂದ ಪೌರರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ?
12.59.4
कोशं दण्डं च दुर्गं च सहायान्मन्त्रिणस्तथा ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यान्कीदृशान्वर्जयेन्नृपः ॥ १२.५९.४ ॥
ರಾಜನು ಕೋಶ, ದಂಡ (ಸೇನೆ), ದುರ್ಗ, ಸಹಾಯಕರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಋತ್ವಿಜರು, ಪುರೋಹಿತರು, ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬಗೆಯವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು?
12.59.5
केषु विश्वसितव्यं स्याद्राज्ञा कस्यांचिदापदि ।
कुतो वाऽऽत्मा दृढं रक्ष्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.५९.५ ॥
ಯಾವುದೇ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಯಾರನ್ನು ನಂಬಬೇಕು? ಯಾರಿಂದ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಪಿತಾಮಹನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
12.59.6
द्वैधीभावे च भृत्यानां शपथः कीदृशो भवेत् ।
अधर्मस्य फलं यच्च शपथस्य विलङ्घने ॥ १२.५९.६ ॥
ಸೇವಕರು ದ್ವೈಧ ಭಾವದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅವರ ಪ್ರಮಾಣ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮುರಿದರೆ ಅಧರ್ಮದ ಫಲವೇನು?
12.59.7
सर्वमेतद्यथातत्वं व्यवहारं च तादृशम् ।
समासव्यासयोगेन कथयस्व पितामह ॥ १२.५९.७ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ಅಂತಹ ಆಚರಣೆಯನ್ನೂ ಸಹ, ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳು, ಪಿತಾಮಹ.
12.59.8
नमो धर्माय महते नमः कृष्णाय वेधसे ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्य धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ॥ १२.५९.८ ॥
ಮಹಾ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.
12.59.9
अक्रोधः सत्यवचनं संविभागश्च सर्वशः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु शौचमद्रोह एव च ॥ १२.५९.९ ॥
ಕೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸತ್ಯವಚನ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ, ಶುಚಿತ್ವ ಮತ್ತು ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದು.
12.59.10
आर्जवं भृत्यभरणं त एते सार्ववर्णिकाः ।
ब्राह्मणस्य तु यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि केवलम् ॥ १२.५९.१० ॥
ಸರಳತೆ, ಅವಲಂಬಿತರನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು — ಇವು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರಿಗೂ ಸಮಾನ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು.
12.59.11
दममेव महाराज धर्ममाहुः पुरातनम् ।
स्वाध्यायोऽध्यापनं चैव तत्र कर्म समाप्यते ॥ १२.५९.११ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ದಮವೇ ಪುರಾತನ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆ — ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಕರ್ಮ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
12.59.12
तं चेद्द्विजमुपागच्छेद्वर्तमानं स्वकर्मणि ।
अकुर्वाणं विकर्माणि शान्तं प्रज्ञानतर्पितम् ॥ १२.५९.१२ ॥
ತನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮ ಮಾಡದ, ಶಾಂತನಾದ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಆ ದ್ವಿಜನ ಬಳಿ ಹೋದರೆ…
12.59.13
कुर्वीतापत्यसंतानमथो दद्याद्यजेत च ।
संविभज्य च भोक्तव्यं धनं सद्भिरीतीष्यते ॥ १२.५९.१३ ॥
ಅವನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ, ದಾನ ಮಾಡಲಿ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲಿ; ಧನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಜ್ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.59.14
परिनिष्ठितकार्यस्तु स्वाध्यायेनैव वै द्विजः ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.५९.१४ ॥
ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ದ್ವಿಜನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಲಿ; ಇತರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿರಲಿ, ಅವನು ಮೈತ್ರಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.59.15
क्षत्रियस्यापि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
दद्याद्राजा न याचेत यजेत न च याजयेत् ॥ १२.५९.१५ ॥
ಭಾರತ! ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ರಾಜನು ದಾನ ನೀಡಬೇಕು, ಯಾಚಿಸಬಾರದು; ತಾನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು, ಇತರರಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.
12.59.16
नाध्यापयेदधीयीत प्रजाश्च परिपालयेत् ।
नित्योद्युक्तो दस्युवदे रणे कुर्यात्पराक्रमम् ॥ १२.५९.१६ ॥
ಅವನು ಬೋಧಿಸಬಾರದು, ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದರೋಡೆಕೋರನಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರಬೇಕು.
12.59.17
ये तु क्रतुभिरीजानाः श्रुतवन्तश्च भूमिपाः ।
य एवाहवजेतारस्त एषां लोकजित्तमाः ॥ १२.५९.१७ ॥
ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವ, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ರಾಜರು, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸುವವರು—ಇವರೇ ಇವರಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮರು.
12.59.18
अविक्षतेन देहेन समराद्यो निवर्तते ।
क्षत्रियो नास्य तत्कर्म प्रशंसन्ति पुराविदः ॥ १२.५९.१८ ॥
ಯುದ್ಧದಿಂದ ಗಾಯವಿಲ್ಲದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.59.19
एवं हि क्षत्रबन्धूनां धर्ममाहुः प्रधानतः ।
नास्य कृत्यतमं किंचिदन्यद्दस्युनिबर्हणात् ॥ १२.५९.१९ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರಧಾನ ಧರ್ಮವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ.
12.59.20
दानमध्ययनं यज्ञो राज्ञां क्षेमो विधीयते ।
तस्माद्राज्ञा विशेषेण योद्धव्यं धर्ममीप्सता ॥ १२.५९.२० ॥
ರಾಜರಿಗೆ ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ, ಪ್ರಜಾರಕ್ಷಣೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಜನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.
12.59.21
स्वेषु धर्मेष्ववस्थाप्यः प्रजाः सर्वा महीपतिः ।
धर्मेण सर्वकृत्यानि शमनिष्ठानि कारयेत् ॥ १२.५९.२१ ॥
ಭೂಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
12.59.22
परिनिष्ठितकार्यस्तु नृपतिः परिपालनात् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यादैन्द्रो राजन्य उच्यते ॥ १२.५९.२२ ॥
ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ರಾಜನು ಬೇರೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲಿ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿರಲಿ, ಅವನು ಐಂದ್ರ ರಾಜನ್ಯನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.59.23
वैश्यस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि शाश्वतम् ।
दानमध्ययनं यज्ञः शौचेन धनसंचयः ॥ १२.५९.२३ ॥
ವೈಶ್ಯನ ಧರ್ಮವೂ ಶಾಶ್ವತವಾದುದು; ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ, ಶುಚಿತ್ವದಿಂದ ಧನಸಂಚಯ.
12.59.24
पितृवत्पालयेद्वैश्यो युक्तः सर्वान्पशूनिह ।
विकर्म तद्भवेदन्यत्कर्म यत्स समाचरेत् ॥ १२.५९.२४ ॥
ವೈಶ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ತಂದೆಯಂತೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ವಿಕರ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ.
12.59.25
रक्षया स हि तेषां वै महत्सुखमवाप्नुयात् ।
प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्ट्वा परिददौ पशून् ॥ १२.५९.२५ ॥
ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ವೈಶ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
12.59.26
ब्राह्मणाय च राज्ञे च सर्वाः परिददे प्रजाः ।
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम् ॥ १२.५९.२६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ರಾಜನಿಗೂ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಅವನ ವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನೂ ಈಗ ಹೇಳುವೆನು.
12.59.27
पण्णामेकां पिबेद्धेनुं शताच्च मिथुनं हरेत् ।
लये च सप्तमो भागस्तथा शृङ्गे कला खुरे ॥ १२.५९.२७ ॥
ಆರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ನೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೋಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಲಯದಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ಭಾಗ, ಕೊಂಬಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂಶ, ಗೊರಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂಶ.
12.59.28
सस्यानां सर्वबीजानामेषा सांवत्सरी भृतिः ॥ १२.५९.२८ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಇದೇ ವಾರ್ಷಿಕ ವೇತನ.
12.59.29
न च वैश्यस्य कामः स्यान्न रक्षेयं पशूनिति ।
वैश्ये चेच्छति नान्येन रक्षितव्याः कथंचन ॥ १२.५९.२९ ॥
"ಪಶುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಆಸೆ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಇರಬಾರದು. ವೈಶ್ಯನು ಬಯಸಿದಾಗ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ಯರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಾರದು.
12.59.30
शूद्रस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
प्रजापतिर्हि वर्णानां दासं शूद्रमकल्पयत् ॥ १२.५९.३० ॥
ಶೂದ್ರನಿಗಿರುವ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು, ಭಾರತ. ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ವರ್ಣಗಳಿಗಾಗಿ ಶೂದ್ರನನ್ನು ದಾಸನಾಗಿ ನಿಯಮಿಸಿದನು.
12.59.31
तस्माच्छूद्रस्य वर्णानां परिचर्या विधीयते ।
तेषां शुश्रूषणाच्चैव महत्सुखमवाप्नुयात् ॥ १२.५९.३१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರ ಶುಶ್ರೂಷೆಯಿಂದ ಅವನು ಮಹಾ ಸುಖವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.59.32
शूद्र एतान्परिचरेत्रीन्वर्णाननसूयकः ।
संचयांश्च न कुर्वीत जातु शूद्रः कथंचन ॥ १२.५९.३२ ॥
ಶೂದ್ರನು ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಶೂದ್ರನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚಯ ಮಾಡಬಾರದು.
12.59.33
पापीयान्हि धनं लब्ध्वा वशे कुर्याद्गरीयसः ।
राज्ञा वा समनुज्ञातः कामं कुर्वीत धार्मिकः ॥ १२.५९.३३ ॥
ಪಾಪಿಯು ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ಹಿರಿಯರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ರಾಜನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಯಬಹುದು.
12.59.34
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम् ।
अवश्यं भरणीयो हि वर्णानां शूद्र उच्यते ॥ १२.५९.३४ ॥
ಅವನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಬದುಕಿನ ಸಾಧನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.
12.59.35
छत्रं वेष्टनमौशीरमुपानद्व्यजनानि च ।
यातयामानि देयानि शूद्राय परिचारिणे ॥ १२.५९.३५ ॥
ಛತ್ರ, ಪೇಟ, ಲಾಳಚಿ ಬೀಸಣಿಗೆ, ಚಪ್ಪಲಿ, ಬೀಸಣಿಗೆಗಳು — ಹಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೂ ಇವನ್ನು ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.
12.59.36
अधार्याणि विशीर्णानि वसनानि द्विजातिभिः ।
शूद्रायैव प्रदेयानि तस्य धर्मधनं हि तत् ॥ १२.५९.३६ ॥
ದ್ವಿಜರು ಧರಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಹರಿದುಹೋದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶೂದ್ರನಿಗೇ ನೀಡಬೇಕು; ಅದೇ ಅವನ ಧರ್ಮಧನ.
12.59.37
यंच कश्चिद्द्विजातीनां शूद्रः शुश्रूषुराव्रजेत् ।
कल्प्यां तेन तु तस्याहुर्वृत्तिं धर्मविदो जनाः ॥ १२.५९.३७ ॥
ಯಾವ ಶೂದ್ರನಾದರೂ ದ್ವಿಜರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಅವರೇ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.59.38
देयः पिण्डोऽनपत्याय भर्तव्यौ वृद्धदुर्बलौ ।
शूद्रेण तु न हातव्यो भर्ता कस्यांचिदापदि ॥ १२.५९.३८ ॥
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಪಿಂಡ ಕೊಡಬೇಕು; ವೃದ್ಧರೂ ದುರ್ಬಲರೂ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ಯಾವುದೇ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಶೂದ್ರನು ತನ್ನ ಪೋಷಕನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು.
12.59.39
अतिरेकेण भर्तव्यो भर्ता द्रव्यपरिक्षये ।
न हि स्वमस्ति शूद्रस्य भर्तृहार्यधनो हि सः ॥ १२.५९.३९ ॥
ಸಂಪತ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗಲೂ ಪೋಷಕನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೋಷಿಸಬೇಕು; ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿ ಇಲ್ಲ; ಅವನ ಧನವನ್ನು ಯಜಮಾನನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
12.59.40
उक्तस्त्रयाणां वर्णानां यज्ञस्त्रय्येव भारत ।
स्वाहाकारवषट्कारौ मन्त्रः शूद्रे न विद्यते ॥ १२.५९.४० ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞವು ತ್ರಯಿಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಶೂದ್ರನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಹಾಕಾರ, ವಷಟ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
12.59.41
तस्माच्छूद्रः पाकयज्ञैयजेताव्रतवान्स्वयम् ।
पूर्णपात्रमयीमाहुः पाकयज्ञस्य दक्षिणाम् ॥ १२.५९.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶೂದ್ರನು ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ತಾನೇ ಪಾಕಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸಬಹುದು; ಪಾಕಯಜ್ಞದ ದಕ್ಷಿಣೆ ಪೂರ್ಣಪಾತ್ರಮಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.59.42
शूद्रः पैजवनो नाम सहस्राणां शतं ददौ ।
ऐन्द्राग्नेन विधानेन दक्षिणामिति नः श्रुतम् ॥ १२.५९.४२ ॥
ಪೈಜವನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ರನು ಐಂದ್ರಾಗ್ನ ವಿಧಾನದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ನೂರು ಸಾವಿರ ಕೊಟ್ಟನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
12.59.43
यतो हि सर्ववर्णानां यज्ञस्तस्यैव भारत ॥ १२.५९.४३ ॥
ಭಾರತನೇ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರ ಯಜ್ಞವು ಅದರಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
12.59.44
अग्रे सर्वेषु यज्ञेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते ।
दैवतं हि महच्छ्रद्धा पवित्रं यजतां च यत्।
दैवतं हि परं विप्राः स्वेनस्वेन परस्परम् ॥ १२.५९.४४ ॥
ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಯಜ್ಞವೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಮಹಾ ದೇವತೆ; ಯಜಮಾನರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದೂ ಅದೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಪರಮ ದೇವತೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರ ಪರಸ್ಪರ.
12.59.45
अयजन्निह सत्रैस्ते तैस्तैः कामैः समाहिताः ।
संसृष्टा ब्राह्मणैरेव त्रिषु वर्णेषु सृष्टयः ॥ १२.५९.४५ ॥
ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ವಿವಿಧ ಕಾಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತೇ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಉಂಟಾದವು.
12.59.46
देवानामपि ये देवा यद्ब्रूयुस्ते परं हितम् ।
तस्माद्वर्णैः सर्वयज्ञाः संसृज्यन्ते न काम्यया ॥ १२.५९.४६ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಾದವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಪರಮ ಹಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳು ವರ್ಣದವರಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಕಾಮನೆಯಿಂದಲ್ಲ.
12.59.47
ऋग्यजुः सामवित्पूज्यो नित्यं स्याद्देववद्द्विजः ।
अनृग्यजुरसामा च प्राजापत्य उपद्रवः।
यज्ञो मनीषया तात सर्ववर्णेषु भारत ॥ १२.५९.४७ ॥
ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ಅರಿತ ದ್ವಿಜನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವತೆಯಂತೆ ಪೂಜ್ಯನು. ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮಗಳಿಲ್ಲದವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ವಿಘ್ನ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಾರತನೇ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಜ್ಞವು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
12.59.48
नास्य यज्ञकृतो देवा ईहन्ते नेतरे जनाः ।
ततः सर्वेषु वर्णेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते ॥ १२.५९.४८ ॥
ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದವನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇತರರೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧಾಯಜ್ಞವೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.59.49
स्वं दैवतं ब्राह्मणः स्वेन नित्यं ।
परान्वर्णानयजन्नैवमासीत्।
अधरो वितानस्त्वथ तत्र सृष्टो ।
न ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु राजन् ॥ १२.५९.४९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇವತೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಇತರ ವರ್ಣದವರಿಗಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಕೀಳು ಯಜ್ಞವಿಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಓ ರಾಜನೇ, ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.
12.59.50
तस्माद्वर्णा ऋजवो ज्ञातिवर्णाः ।
संसृज्यन्ते तस्य विकार एव।
एकं साम यजुरेकमृगेका ।
विप्रश्वैको निश्चये तेषु सृष्टः ॥ १२.५९.५० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಸರಳ ವರ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಜಾತಿ-ವರ್ಣಗಳು ಅವನ ವಿಕಾರದಂತೆಯೇ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಸಾಮ, ಒಂದು ಯಜುಸ್, ಒಂದು ಋಕ್, ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
12.59.51
अत्र गाथा यज्ञगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
वैखानसानां राजेन्द्र मुनीनां यष्टुमिच्छताम् ॥ १२.५९.५१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗೀತಗಳೆಂಬ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ — ವೈಖಾನಸರ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಮುನಿಗಳ ಕುರಿತು.
12.59.52
उदितेऽनुदिते वाऽपि श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
वह्निं जुहोति धर्मेण श्रद्धा वै कारणं महत् ॥ १२.५९.५२ ॥
ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಲಿ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನೂ ಇಂದ್ರಿಯ ಜಯಿಸಿದವನೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಮಹಾ ಕಾರಣ.
12.59.53
यत्स्कन्नमस्य तत्पूर्वं यदस्कन्नं तदुत्तरम् ।
बहूनि यज्ञरूपाणि नानाकर्मफलानि च ॥ १२.५९.५३ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಯಾವುದು ಕಳೆದುಹೋಯಿತೋ, ನಂತರ ಯಾವುದು ಕಳೆದುಹೋಗಲಿಲ್ಲವೋ — ಅವು ಯಜ್ಞದ ಹಲವು ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಫಲಗಳು.
12.59.54
तानि यः संप्रजानाति ज्ञाननिश्चयनिश्चितः ।
द्विजातिः श्रद्धयोपेतः स यष्टुं पुरुषोऽर्हति ॥ १२.५९.५४ ॥
ಇವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು, ಜ್ಞಾನ-ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ದೃಢನಾದವನು, ದ್ವಿಜಾತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು — ಅಂಥ ಪುರುಷನೇ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಅರ್ಹ.
12.59.55
स्तेनो वा यदि वा पापो यदि वा पापकृत्तमः ।
यष्टुमिच्छति यज्ञं यः साधुमेव वदन्ति तम् ॥ १२.५९.५५ ॥
ಒಬ್ಬನು ಕಳ್ಳನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಪಾಪಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಮಹಾಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾಗಿರಲಿ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನನ್ನು ಸಾಧುವೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.59.56
ऋषयस्तं प्रशंसन्ति साधु चैतदसंशयम् ।
सर्वथा सर्वदा वर्णैर्यष्टव्यमिति निर्णयः ॥ १२.५९.५६ ॥
ಋಷಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸದಾ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ನಿರ್ಣಯ.
12.59.57
न हि यज्ञसमं किंचित्रिषु लोकेषु विद्यते ।
तस्माद्यष्टव्यमित्याहुः पुरुषेणानसूयता।
श्रद्धापवित्रमाश्रित्य यथाशक्ति यथेच्छया ॥ १२.५९.५७ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ.