மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.59.1
ततः पुनः स गाङ्गेयमभिवाद्य पितामहम् ।
प्राञ्जलिर्नियतो भूत्वा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १२.५९.१ ॥
பின்னர் அவர் மீண்டும் கங்கையின் மைந்தரும் பிதாமகருமான பீஷ்மரை வணங்கி, கைகூப்பி, அடக்கத்துடன் யுதிஷ்டிரர் கேட்டார்.
12.59.2
के धर्माः सर्ववर्णानां चातुर्वर्ण्यस्य के पृथक् ।
चातुर्वर्ण्याश्रमाणां च राजधर्माश्च के मताः ॥ १२.५९.२ ॥
அனைத்து வர்ணங்களின் தர்மங்கள் யாவை? நான்கு வர்ணத்தின் தனித்தனி தர்மங்கள் எவை? நான்கு வர்ணங்கள் மற்றும் ஆசிரமங்களின் கடமைகளும், அரசதர்மங்களும் எவை என்று கருதப்படுகின்றன?
12.59.3
केन वै वर्धते राष्ट्रं राजा केन विवर्धते ।
केन पौराश्च भृत्याश्च वर्धन्ते भरतर्षभ ॥ १२.५९.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, எதனால் நாடு வளர்கிறது? எதனால் அரசன் செழிக்கிறான்? எதனால் நகரவாசிகளும் ஊழியர்களும் வளர்கிறார்கள்?
12.59.4
कोशं दण्डं च दुर्गं च सहायान्मन्त्रिणस्तथा ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यान्कीदृशान्वर्जयेन्नृपः ॥ १२.५९.४ ॥
அரசன் கருவூலம், படை, கோட்டைகள், துணைவர்கள், அமைச்சர்கள், ருத்விக்குகள், புரோகிதர்கள், ஆசிரியர்கள் ஆகியோரில் எத்தகையவர்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்?
12.59.5
केषु विश्वसितव्यं स्याद्राज्ञा कस्यांचिदापदि ।
कुतो वाऽऽत्मा दृढं रक्ष्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.५९.५ ॥
எவரை அரசன் எந்த ஆபத்திலும் நம்பலாம்? எவரிடமிருந்து தன்னை உறுதியாகக் காக்க வேண்டும்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.59.6
द्वैधीभावे च भृत्यानां शपथः कीदृशो भवेत् ।
अधर्मस्य फलं यच्च शपथस्य विलङ्घने ॥ १२.५९.६ ॥
ஊழியர்கள் இரு மனம் கொண்டிருக்கும்போது அவர்களின் சத்தியம் எத்தகையதாக இருக்க வேண்டும்? சத்தியத்தை மீறுவதால் அதர்மத்தின் பலன் என்ன?
12.59.7
सर्वमेतद्यथातत्वं व्यवहारं च तादृशम् ।
समासव्यासयोगेन कथयस्व पितामह ॥ १२.५९.७ ॥
இவை அனைத்தையும் உண்மையான வடிவில், அத்தகைய நடைமுறையையும், சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
12.59.8
नमो धर्माय महते नमः कृष्णाय वेधसे ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्य धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ॥ १२.५९.८ ॥
மகத்தான தர்மத்திற்கு வணக்கம், படைப்பாளியான கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம். பிராமணர்களை வணங்கி நிலையான தர்மங்களை உரைப்பேன்.
12.59.9
अक्रोधः सत्यवचनं संविभागश्च सर्वशः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु शौचमद्रोह एव च ॥ १२.५९.९ ॥
கோபமின்மை, உண்மைப் பேச்சு, எல்லா வகையிலும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தல், தன் மனைவியரிடம் மக்கட்பேறு, தூய்மை, துரோகமின்மை.
12.59.10
आर्जवं भृत्यभरणं त एते सार्ववर्णिकाः ।
ब्राह्मणस्य तु यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि केवलम् ॥ १२.५९.१० ॥
நேர்மை, சார்ந்தவர்களைக் காத்தல் — இவை அனைத்து வர்ணத்தினருக்கும் பொதுவானவை. ஆனால் பிராமணரின் தர்மத்தை மட்டுமே உங்களுக்குச் சொல்வேன்.
12.59.11
दममेव महाराज धर्ममाहुः पुरातनम् ।
स्वाध्यायोऽध्यापनं चैव तत्र कर्म समाप्यते ॥ १२.५९.११ ॥
மகாராஜாவே, தமமே பழமையான தர்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது. வேதக் கல்வியும், கற்பித்தலும் — அதிலேயே கடமை நிறைவடைகிறது.
12.59.12
तं चेद्द्विजमुपागच्छेद्वर्तमानं स्वकर्मणि ।
अकुर्वाणं विकर्माणि शान्तं प्रज्ञानतर्पितम् ॥ १२.५९.१२ ॥
தன் கடமையில் ஈடுபட்டு, விலக்கப்பட்ட செயல்களைச் செய்யாமல், அமைதியாகவும் ஞானத்தால் நிறைவுடனும் இருக்கும் அந்த துவிஜனை அணுகினால்…
12.59.13
कुर्वीतापत्यसंतानमथो दद्याद्यजेत च ।
संविभज्य च भोक्तव्यं धनं सद्भिरीतीष्यते ॥ १२.५९.१३ ॥
அவன் மக்களையும் வழிவந்த சந்ததியையும் பெறட்டும்; தானம் கொடுக்கட்டும், யாகம் செய்யட்டும்; செல்வத்தைப் பங்கிட்டுப் பின்னரே அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நல்லோர் சொல்கின்றனர்.
12.59.14
परिनिष्ठितकार्यस्तु स्वाध्यायेनैव वै द्विजः ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.५९.१४ ॥
தனது கடமைகளை முழுமையாக நிறைவேற்றிய துவிஜன் வேதப் பாராயணத்திலேயே ஈடுபடட்டும்; பிற செயல்களைச் செய்தாலும் செய்யாவிட்டாலும், அவன் நட்புள்ள பிராமணன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
12.59.15
क्षत्रियस्यापि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
दद्याद्राजा न याचेत यजेत न च याजयेत् ॥ १२.५९.१५ ॥
பாரதா! க்ஷத்திரியனின் தர்மத்தையும் உனக்குச் சொல்வேன்: அரசன் கொடுக்க வேண்டும், யாசிக்கக் கூடாது; தானும் யாகம் செய்ய வேண்டும், பிறரைக் கொண்டு யாகம் செய்விக்கக் கூடாது.
12.59.16
नाध्यापयेदधीयीत प्रजाश्च परिपालयेत् ।
नित्योद्युक्तो दस्युवदे रणे कुर्यात्पराक्रमम् ॥ १२.५९.१६ ॥
அவன் கற்பிக்கக் கூடாது, கற்க வேண்டும்; குடிமக்களைக் காக்க வேண்டும்; எப்போதும் ஆயத்தமாக இருந்து, போரில் கொள்ளைக்காரனைப் போல் வீரம் காட்ட வேண்டும்.
12.59.17
ये तु क्रतुभिरीजानाः श्रुतवन्तश्च भूमिपाः ।
य एवाहवजेतारस्त एषां लोकजित्तमाः ॥ १२.५९.१७ ॥
யாகங்களால் வழிபடும், சாஸ்திரம் கற்ற அரசர்களும், போரில் வெற்றி பெறுபவர்களுமே இவர்களில் உலகங்களை வென்றவர்களில் சிறந்தவர்கள்.
12.59.18
अविक्षतेन देहेन समराद्यो निवर्तते ।
क्षत्रियो नास्य तत्कर्म प्रशंसन्ति पुराविदः ॥ १२.५९.१८ ॥
போரிலிருந்து காயமின்றி உடலுடன் திரும்பும் க்ஷத்திரியனின் அந்தச் செயலை, பழங்கால அறிஞர்கள் புகழ்வதில்லை.
12.59.19
एवं हि क्षत्रबन्धूनां धर्ममाहुः प्रधानतः ।
नास्य कृत्यतमं किंचिदन्यद्दस्युनिबर्हणात् ॥ १२.५९.१९ ॥
இவ்வாறே க்ஷத்திரிய பந்துக்களின் முதன்மையான தர்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது; கொள்ளைக்காரர்களை அழிப்பதைவிட அவர்களுக்கு மிகச் செய்யத்தக்க வேறு எதுவும் இல்லை.
12.59.20
दानमध्ययनं यज्ञो राज्ञां क्षेमो विधीयते ।
तस्माद्राज्ञा विशेषेण योद्धव्यं धर्ममीप्सता ॥ १२.५९.२० ॥
அரசர்களுக்கு தானம், ஓதல், யாகம், மக்கள் காப்பு ஆகியவை விதிக்கப்பட்டுள்ளன; ஆகவே தர்மத்தை விரும்பும் அரசன் சிறப்பாகப் போரிட வேண்டும்.
12.59.21
स्वेषु धर्मेष्ववस्थाप्यः प्रजाः सर्वा महीपतिः ।
धर्मेण सर्वकृत्यानि शमनिष्ठानि कारयेत् ॥ १२.५९.२१ ॥
பூமியின் அரசன் எல்லா மக்களையும் அவரவர் தர்மங்களில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; தர்மத்தால் எல்லாச் செயல்களையும் அமைதியை நோக்கமாகக் கொண்டு செய்விக்க வேண்டும்.
12.59.22
परिनिष्ठितकार्यस्तु नृपतिः परिपालनात् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यादैन्द्रो राजन्य उच्यते ॥ १२.५९.२२ ॥
காப்பதன் மூலம் தன் கடமைகளை நிறைவேற்றிய அரசன் வேறு எதைச் செய்தாலும் செய்யாவிட்டாலும், அவன் ஐந்திர ராஜன்யன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.
12.59.23
वैश्यस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि शाश्वतम् ।
दानमध्ययनं यज्ञः शौचेन धनसंचयः ॥ १२.५९.२३ ॥
வைசியனுக்குரிய தர்மமும் நித்தியமானது; அதை உனக்குச் சொல்லுவேன் — தானம், ஓதல், யாகம், தூய்மையுடன் செல்வம் சேர்த்தல்.
12.59.24
पितृवत्पालयेद्वैश्यो युक्तः सर्वान्पशूनिह ।
विकर्म तद्भवेदन्यत्कर्म यत्स समाचरेत् ॥ १२.५९.२४ ॥
வைசியன் இங்கு எல்லா கால்நடைகளையும் தந்தையைப் போல் கவனமாகக் காக்க வேண்டும்; அவன் அதைத் தவிர வேறு செய்யும் செயல் விகர்மம் ஆகும்.
12.59.25
रक्षया स हि तेषां वै महत्सुखमवाप्नुयात् ।
प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्ट्वा परिददौ पशून् ॥ १२.५९.२५ ॥
அவர்களைக் காப்பதால் அவன் நிச்சயமாகப் பெரும் இன்பத்தை அடைவான். பிரஜாபதி வைசியனைப் படைத்தபின் கால்நடைகளை அவனிடம் ஒப்படைத்தார்.
12.59.26
ब्राह्मणाय च राज्ञे च सर्वाः परिददे प्रजाः ।
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम् ॥ १२.५९.२६ ॥
பிராமணனுக்கும் அரசனுக்கும் அவர் எல்லா மக்களையும் ஒப்படைத்தார். அவனுடைய தொழிலையும் அவனுடைய வாழ்வாதாரத்தையும் இப்போது கூறுவேன்.
12.59.27
पण्णामेकां पिबेद्धेनुं शताच्च मिथुनं हरेत् ।
लये च सप्तमो भागस्तथा शृङ्गे कला खुरे ॥ १२.५९.२७ ॥
ஆறில் ஒரு பசுவை எடுத்துக்கொள்ளலாம்; நூறில் ஒரு ஜோடியை எடுக்கலாம். அழிவில் ஏழாம் பங்கு, அதுபோலக் கொம்பில் ஒரு பங்கும் குளம்பில் ஒரு பங்கும்.
12.59.28
सस्यानां सर्वबीजानामेषा सांवत्सरी भृतिः ॥ १२.५९.२८ ॥
எல்லா விதைகளின் பயிர்களுக்கும் இதுவே ஆண்டுதோறும் கிடைக்கும் ஊதியம்.
12.59.29
न च वैश्यस्य कामः स्यान्न रक्षेयं पशूनिति ।
वैश्ये चेच्छति नान्येन रक्षितव्याः कथंचन ॥ १२.५९.२९ ॥
"நான் கால்நடைகளைக் காக்க மாட்டேன்" என்ற எண்ணம் வைசியனுக்கு இருக்கக்கூடாது. வைசியன் விரும்பினால், எவ்வகையிலும் பிறரால் அவை காக்கப்படக் கூடாது.
12.59.30
शूद्रस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
प्रजापतिर्हि वर्णानां दासं शूद्रमकल्पयत् ॥ १२.५९.३० ॥
சூத்திரனுக்கும் உரிய தர்மத்தை உனக்குச் சொல்வேன், பாரதனே. பிரஜாபதி வர்ணங்களுக்காக சூத்திரனை அடிமையாக ஏற்படுத்தினார்.
12.59.31
तस्माच्छूद्रस्य वर्णानां परिचर्या विधीयते ।
तेषां शुश्रूषणाच्चैव महत्सुखमवाप्नुयात् ॥ १२.५९.३१ ॥
ஆகையால் சூத்திரனுக்கு வர்ணங்களுக்குப் பணிவிடை செய்வது விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்குச் சேவை செய்வதால் அவன் பெரும் சுகத்தை அடைவான்.
12.59.32
शूद्र एतान्परिचरेत्रीन्वर्णाननसूयकः ।
संचयांश्च न कुर्वीत जातु शूद्रः कथंचन ॥ १२.५९.३२ ॥
சூத்திரன் பொறாமையின்றி இந்த மூன்று வர்ணங்களுக்கும் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்; சூத்திரன் எவ்வகையிலும் செல்வத்தைச் சேர்த்து வைக்கக் கூடாது.
12.59.33
पापीयान्हि धनं लब्ध्वा वशे कुर्याद्गरीयसः ।
राज्ञा वा समनुज्ञातः कामं कुर्वीत धार्मिकः ॥ १२.५९.३३ ॥
பாவியானவன் செல்வத்தைப் பெற்று அதை உயர்ந்தவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் வைக்க வேண்டும்; அல்லது அரசனின் அனுமதியுடன் தர்மவான் தன் விருப்பப்படி செயல்படலாம்.
12.59.34
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम् ।
अवश्यं भरणीयो हि वर्णानां शूद्र उच्यते ॥ १२.५९.३४ ॥
அவனுடைய வாழ்க்கை முறையையும், அவனுடைய வாழ்வாதாரத்தையும் நான் கூறுவேன். வர்ணங்களில் சூத்திரன் என்று சொல்லப்படுபவன் அவசியம் காக்கப்பட வேண்டியவன்.
12.59.35
छत्रं वेष्टनमौशीरमुपानद्व्यजनानि च ।
यातयामानि देयानि शूद्राय परिचारिणे ॥ १२.५९.३५ ॥
குடை, தலைப்பாகை, வெட்டிவேர் விசிறி, செருப்புகள், விசிறிகள் ஆகியவற்றை — பழையவையாகிவிட்ட இவற்றை — பணிவிடை செய்யும் சூத்திரனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.
12.59.36
अधार्याणि विशीर्णानि वसनानि द्विजातिभिः ।
शूद्रायैव प्रदेयानि तस्य धर्मधनं हि तत् ॥ १२.५९.३६ ॥
இருபிறப்பாளர்கள் அணிய முடியாமல் கிழிந்துபோன ஆடைகளைச் சூத்திரனுக்கே கொடுக்க வேண்டும்; அதுவே அவனுடைய தர்மச் செல்வம்.
12.59.37
यंच कश्चिद्द्विजातीनां शूद्रः शुश्रूषुराव्रजेत् ।
कल्प्यां तेन तु तस्याहुर्वृत्तिं धर्मविदो जनाः ॥ १२.५९.३७ ॥
எவனொருவன் சூத்திரன் இருபிறப்பாளர்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய விரும்பி அவர்களிடம் செல்கிறானோ, அவனுக்குத் தகுந்த ஜீவனோபாயம் அவர்களால் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று தர்மம் அறிந்தோர் கூறுவர்.
12.59.38
देयः पिण्डोऽनपत्याय भर्तव्यौ वृद्धदुर्बलौ ।
शूद्रेण तु न हातव्यो भर्ता कस्यांचिदापदि ॥ १२.५९.३८ ॥
மகனில்லாதவனுக்குப் பிண்டம் அளிக்க வேண்டும்; முதியவரும் பலவீனரும் போஷிக்கப்பட வேண்டும்; எந்த ஆபத்திலும் சூத்திரன் தன் போஷகனை கைவிடக் கூடாது.
12.59.39
अतिरेकेण भर्तव्यो भर्ता द्रव्यपरिक्षये ।
न हि स्वमस्ति शूद्रस्य भर्तृहार्यधनो हि सः ॥ १२.५९.३९ ॥
செல்வம் குறைந்தாலும் போஷகனை மிகுதியாகப் போஷிக்க வேண்டும்; சூத்திரனுக்குத் தனக்கென்று சொத்து இல்லை; அவனுடைய செல்வம் எஜமானனால் கவரப்படலாம்.
12.59.40
उक्तस्त्रयाणां वर्णानां यज्ञस्त्रय्येव भारत ।
स्वाहाकारवषट्कारौ मन्त्रः शूद्रे न विद्यते ॥ १२.५९.४० ॥
பாரதா, மூன்று வருணத்தாருக்கும் யாகம் மூவேதத்தின்படியே கூறப்பட்டுள்ளது; சூத்திரனிடத்தில் ஸ்வாஹாகாரமும் வஷட்காரமும் மந்திரமும் இல்லை.
12.59.41
तस्माच्छूद्रः पाकयज्ञैयजेताव्रतवान्स्वयम् ।
पूर्णपात्रमयीमाहुः पाकयज्ञस्य दक्षिणाम् ॥ १२.५९.४१ ॥
ஆகையால் சூத்திரன் விரதமின்றி தானே பாகயஜ்ஞங்களால் யஜிக்கலாம்; பாகயஜ்ஞத்தின் தக்ஷிணை நிறைகலசமாக இருக்கும் என்று கூறுவர்.
12.59.42
शूद्रः पैजवनो नाम सहस्राणां शतं ददौ ।
ऐन्द्राग्नेन विधानेन दक्षिणामिति नः श्रुतम् ॥ १२.५९.४२ ॥
பைஜவனன் என்ற பெயருடைய ஒரு சூத்திரன் ஐந்த்ராக்ன விதிப்படி தக்ஷிணையாக நூறாயிரம் அளித்தான் என்று நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.
12.59.43
यतो हि सर्ववर्णानां यज्ञस्तस्यैव भारत ॥ १२.५९.४३ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, எல்லா வர்ணத்தாருக்கும் உள்ள யாகம் அதுவே ஆகும்.
12.59.44
अग्रे सर्वेषु यज्ञेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते ।
दैवतं हि महच्छ्रद्धा पवित्रं यजतां च यत्।
दैवतं हि परं विप्राः स्वेनस्वेन परस्परम् ॥ १२.५९.४४ ॥
எல்லா யாகங்களிலும் முதன்மையாக சிரத்தாயஜ்ஞம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. சிரத்தையே மகத்தான தெய்வம்; யாகம் செய்பவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதும் அதுவே. அந்திரர்களே, சிரத்தையே மேலான தெய்வம்; ஒவ்வொருவரும் தம் தம் நிலைக்கேற்ப ஒருவருக்கொருவர்.
12.59.45
अयजन्निह सत्रैस्ते तैस्तैः कामैः समाहिताः ।
संसृष्टा ब्राह्मणैरेव त्रिषु वर्णेषु सृष्टयः ॥ १२.५९.४५ ॥
அவர்கள் இங்கு சத்ரங்களால் யாகம் செய்தனர்; பல்வேறு விருப்பங்களில் நிலைத்தவர்களாய். பிராமணர்களுடன் கலந்தே மூன்று வர்ணங்களிலும் வம்சங்கள் தோன்றின.
12.59.46
देवानामपि ये देवा यद्ब्रूयुस्ते परं हितम् ।
तस्माद्वर्णैः सर्वयज्ञाः संसृज्यन्ते न काम्यया ॥ १२.५९.४६ ॥
தேவர்களுக்கும் தேவர்களாக இருப்பவர்கள் எதைச் சொல்கிறார்களோ அதுவே மிக்க நன்மை பயப்பது. ஆகையால் எல்லா யாகங்களும் வர்ணத்தாரால் கூட்டாகச் செய்யப்படுகின்றன, ஆசையால் அல்ல.
12.59.47
ऋग्यजुः सामवित्पूज्यो नित्यं स्याद्देववद्द्विजः ।
अनृग्यजुरसामा च प्राजापत्य उपद्रवः।
यज्ञो मनीषया तात सर्ववर्णेषु भारत ॥ १२.५९.४७ ॥
ருக், யஜுஸ், சாமம் அறிந்த இருபிறப்பாளன் எப்போதும் தேவனைப் போல் போற்றப்பட வேண்டும். ருக், யஜுஸ், சாமம் அற்றவன் பிரஜாபதிக்குரிய இடையூறு. அன்பனே, பரதனின் வழித்தோன்றலே, எல்லா வர்ணங்களிலும் யாகம் அறிவால் நடத்தப்படுகிறது.
12.59.48
नास्य यज्ञकृतो देवा ईहन्ते नेतरे जनाः ।
ततः सर्वेषु वर्णेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते ॥ १२.५९.४८ ॥
யாகம் செய்தவனின் பொருட்டு தேவர்களும் ஆசைப்படுவதில்லை; மற்றவர்களும் ஆசைப்படுவதில்லை. ஆகையால் எல்லா வர்ணங்களிலும் சிரத்தாயஜ்ஞம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.59.49
स्वं दैवतं ब्राह्मणः स्वेन नित्यं ।
परान्वर्णानयजन्नैवमासीत्।
अधरो वितानस्त्वथ तत्र सृष्टो ।
न ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु राजन् ॥ १२.५९.४९ ॥
பிராமணன் எப்போதும் தனது சொந்த தெய்வத்திற்காக மட்டுமே யாகம் செய்தான்; பிற வர்ணத்தினருக்காக அவ்வாறு செய்யவில்லை. அப்போது கீழான யாகச் சடங்கு உருவானது; ஓ அரசே, மூன்று வர்ணங்களிலும் பிராமணன் படைக்கப்படவில்லை.
12.59.50
तस्माद्वर्णा ऋजवो ज्ञातिवर्णाः ।
संसृज्यन्ते तस्य विकार एव।
एकं साम यजुरेकमृगेका ।
विप्रश्वैको निश्चये तेषु सृष्टः ॥ १२.५९.५० ॥
ஆகையால் நேரான வர்ணங்களும் உறவு வர்ணங்களும் அவனது விகாரமாகவே கலக்கப்படுகின்றன. ஒன்று சாமம், ஒன்று யஜுஸ், ஒன்று ருக், ஒன்று விப்ரன்; அவற்றுள் உறுதியாக ஒன்றே படைக்கப்பட்டது.
12.59.51
अत्र गाथा यज्ञगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
वैखानसानां राजेन्द्र मुनीनां यष्टुमिच्छताम् ॥ १२.५९.५१ ॥
இங்கே யாகம் பற்றிய பாடல்களை முன்னோர் அறிந்தவர்கள் ஓதுகிறார்கள், ஓ அரசர்களின் அரசே — வைகாநசர்களும் யாகம் செய்ய விரும்பிய முனிவர்களும் பற்றியவை.
12.59.52
उदितेऽनुदिते वाऽपि श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
वह्निं जुहोति धर्मेण श्रद्धा वै कारणं महत् ॥ १२.५९.५२ ॥
சூரியன் உதித்த போதும் சரி, உதிக்காத போதும் சரி, சிரத்தையுள்ளவனும் இந்திரியங்களை வென்றவனுமானவன் தர்மத்துடன் அக்கினியில் ஆகுதி செய்கிறான்; சிரத்தையே உண்மையில் பெரிய காரணம்.
12.59.53
यत्स्कन्नमस्य तत्पूर्वं यदस्कन्नं तदुत्तरम् ।
बहूनि यज्ञरूपाणि नानाकर्मफलानि च ॥ १२.५९.५३ ॥
இதில் முன்பு எது சிந்தியது, பின்பு எது சிந்தாததோ — அவை யாகத்தின் பல வடிவங்களும் பல்வேறு கர்மபலன்களும் ஆகும்.
12.59.54
तानि यः संप्रजानाति ज्ञाननिश्चयनिश्चितः ।
द्विजातिः श्रद्धयोपेतः स यष्टुं पुरुषोऽर्हति ॥ १२.५९.५४ ॥
இவற்றை முழுமையாக அறிபவனும், ஞானத்தின் உறுதியால் நிலைபெற்றவனும், துவிஜாதியனும், சிரத்தையுடையவனுமான அந்த மனிதனே யாகம் செய்யத் தகுந்தவன்.
12.59.55
स्तेनो वा यदि वा पापो यदि वा पापकृत्तमः ।
यष्टुमिच्छति यज्ञं यः साधुमेव वदन्ति तम् ॥ १२.५९.५५ ॥
ஒருவன் திருடனாக இருந்தாலும், அல்லது பாவியாக இருந்தாலும், அல்லது மிகப் பெரிய பாவச் செயல் செய்பவனாக இருந்தாலும், யாக்ஞம் செய்ய விரும்பும் அவனை நல்லவன் என்றே சொல்கிறார்கள்.
12.59.56
ऋषयस्तं प्रशंसन्ति साधु चैतदसंशयम् ।
सर्वथा सर्वदा वर्णैर्यष्टव्यमिति निर्णयः ॥ १२.५९.५६ ॥
முனிவர்கள் அவனைப் புகழ்கிறார்கள்; இது நிச்சயமாக நல்லது. எல்லா வகையிலும், எப்போதும், எல்லா வர்ணத்தாரும் யாக்ஞம் செய்ய வேண்டும் என்பதே முடிவு.
12.59.57
न हि यज्ञसमं किंचित्रिषु लोकेषु विद्यते ।
तस्माद्यष्टव्यमित्याहुः पुरुषेणानसूयता।
श्रद्धापवित्रमाश्रित्य यथाशक्ति यथेच्छया ॥ १२.५९.५७ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் யாக்ஞத்திற்கு நிகரான எதுவும் இல்லை. ஆகவே, பொறாமையற்ற மனிதன் யாக்ஞம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்; நம்பிக்கையால் தூய்மையடைந்து, தன் சக்திக்கேற்ப, தன் விருப்பப்படி.