Mahābhārata · Adhyāya 12.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.6.1
एतावदुक्त्वा देवर्षिर्विरराम स नारदः ।
युधिष्ठिरस्तु राजर्षिर्दध्यौ शोकपरिप्लुतः ॥ १२.६.१ ॥
Habiendo dicho esto, el sabio divino Nārada guardó silencio. Pero el sabio real Yudhiṣṭhira, abrumado por el dolor, quedó sumido en la reflexión.
12.6.2
तं दीनमनसं वीरमधोवदनमातुरम् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं पर्यश्रुनयनं तथा ॥ १२.६.२ ॥
Aquel héroe, de ánimo abatido, con el rostro inclinado y afligido, suspirando como un elefante, con los ojos llenos de lágrimas.
12.6.3
कुन्ती शोकपरीताङ्गी दुःखोपहतचेतना ।
अब्रवीन्मधुराभाषा काले वचनमर्थवत् ॥ १२.६.३ ॥
Kuntī, con el cuerpo envuelto en dolor y la mente herida por la pena, habló con palabras dulces, en el momento oportuno, llenas de sentido.
12.6.4
युधिष्ठिर महाबाहो नैनं शोचितुमर्हसि ।
जहि शोकं महाप्राज्ञ श्रृणु चेदं वचो मम ॥ १२.६.४ ॥
Oh Yudhiṣṭhira de brazos poderosos, no deberías afligirte por él. Oh sabio de gran entendimiento, abandona el dolor y escucha estas palabras mías.
12.6.5
याचितः स मया पूर्वं भ्राता ज्ञापयितुं तव ।
भास्करेण च देवेन पित्रा धर्मभृतां वरः ॥ १२.६.५ ॥
Antes pedí a aquel hermano que te lo diera a conocer; y tu padre, el dios Bhāskara (el Sol), el mejor de los sostenedores del dharma, también lo hizo.
12.6.6
यद्वाच्यं हितकामेन सुहृदां भूतिमिच्छता ।
तथा दिवाकरेणोक्तः स्वप्नान्ते मम चाग्रतः ॥ १२.६.६ ॥
Lo que debe decir quien desea el bien y la prosperidad de sus amigos, eso mismo dijo Divākara (el Sol) ante mí al final de un sueño.
12.6.7
न चैनमशकद्भानुरहं वा स्नेहकारणैः ।
पुरा प्रत्यनुनेतुं वा नेतुं वाऽप्येकतां त्वया ॥ १२.६.७ ॥
Ni el Sol ni yo, por razones de afecto, pudimos antes reconciliarle o llevarle a la unidad contigo.
12.6.8
ततः कालपरीतः स वैरस्योद्धरणे रतः ।
प्रतीपकारी युष्माकमिति चोपेक्षितो मया ॥ १२.६.८ ॥
Entonces, cercado por el tiempo y empeñado en extinguir la enemistad, actuó como vuestro adversario; y así fue desatendido por mí.
12.6.9
इत्युक्तो धर्मराजस्तु मात्रा बाष्पाकुलेक्षणः ।
उवाच वाक्यं धर्मात्मा शोकव्याकुललोचनः ॥ १२.६.९ ॥
Así interpelado por su madre, Dharmarāja, de alma justa, con los ojos nublados por las lágrimas y turbados por el dolor, pronunció estas palabras.
12.6.10
भवत्या गूढमन्त्रत्वाद्वञ्चिताः स्म तदा भृशम् ॥ १२.६.१० ॥
Por vuestro consejo secreto, entonces fuimos grandemente engañados.
12.6.11
शशाप च महातेजाः सर्वलोकेषु योषितः ।
न गुह्यं धारयिष्यन्तीत्येवं दुःखसमन्वितः ॥ १२.६.११ ॥
Y el de gran esplendor, afligido por el dolor, maldijo a las mujeres de todos los mundos: que no guardarían un secreto.
12.6.12
स राजा पुत्रपौत्राणां संबन्धिसुहृदां तदा ।
स्मरन्नुद्विग्नहृदयो बभूवोद्विग्नचेतनः ॥ १२.६.१२ ॥
Aquel rey, recordando a sus hijos, nietos, parientes y amigos, quedó con el corazón inquieto y la mente agitada.
12.6.13
ततः शोकपरीतात्मा सधूम इव पावकः ।
निर्वेदमगमद्धीमान्राज्ये संतापपीडितः ॥ १२.६.१३ ॥
Entonces el sabio rey, con el alma abrumada por el dolor, como un fuego envuelto en humo, cayó en la renuncia, atormentado por la aflicción en su reino.