摩诃婆罗多 · 章 12.6

12.6.1

एतावदुक्त्वा देवर्षिर्विरराम स नारदः ।
युधिष्ठिरस्तु राजर्षिर्दध्यौ शोकपरिप्लुतः ॥ १२.६.१ ॥

天仙那罗陀说完这些便停了下来。而王仙坚战被忧愁淹没，陷入沉思。

तं दीनमनसं वीरमधोवदनमातुरम् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं पर्यश्रुनयनं तथा ॥ १२.६.२ ॥

那位英雄心情沮丧、低头苦恼，像大象一样叹息，泪水盈满双眼。

कुन्ती शोकपरीताङ्गी दुःखोपहतचेतना ।
अब्रवीन्मधुराभाषा काले वचनमर्थवत् ॥ १२.६.३ ॥

贡蒂身心被忧愁笼罩，神志被悲伤所伤，她在适当的时候以温柔的言语说出了有意义的话。

युधिष्ठिर महाबाहो नैनं शोचितुमर्हसि ।
जहि शोकं महाप्राज्ञ श्रृणु चेदं वचो मम ॥ १२.६.४ ॥

大臂的坚战啊，你不该为他悲伤。大智者啊，舍弃忧愁，听我这些话吧。

याचितः स मया पूर्वं भ्राता ज्ञापयितुं तव ।
भास्करेण च देवेन पित्रा धर्मभृतां वरः ॥ १२.६.५ ॥

此前我曾请求那位兄弟将此告诉你；而你的父亲，法的守护者中最杰出的天神薄伽罗（太阳），也是如此。

यद्वाच्यं हितकामेन सुहृदां भूतिमिच्छता ।
तथा दिवाकरेणोक्तः स्वप्नान्ते मम चाग्रतः ॥ १२.६.६ ॥

凡希望朋友兴盛、心怀善意者所应说的话，日神（Divākara）在梦境结束时，就在我面前如此说过。

न चैनमशकद्भानुरहं वा स्नेहकारणैः ।
पुरा प्रत्यनुनेतुं वा नेतुं वाऽप्येकतां त्वया ॥ १२.६.७ ॥

无论太阳还是我，凭着亲情，都未能事先安抚他，或使他与你合为一体。

ततः कालपरीतः स वैरस्योद्धरणे रतः ।
प्रतीपकारी युष्माकमिति चोपेक्षितो मया ॥ १२.६.८ ॥

于是他被时间所困，专心于消除仇怨，成为你们的对手；我因此而忽视了他。

इत्युक्तो धर्मराजस्तु मात्रा बाष्पाकुलेक्षणः ।
उवाच वाक्यं धर्मात्मा शोकव्याकुललोचनः ॥ १२.६.९ ॥

母亲这样说后，法王（正法之王）心怀正法，双眼被泪水模糊，被忧伤扰乱，说出了这些话。

भवत्या गूढमन्त्रत्वाद्वञ्चिताः स्म तदा भृशम् ॥ १२.६.१० ॥

因你秘密的谋划，那时我们被深深欺骗了。

शशाप च महातेजाः सर्वलोकेषु योषितः ।
न गुह्यं धारयिष्यन्तीत्येवं दुःखसमन्वितः ॥ १२.६.११ ॥

这位大光明者满怀悲伤，诅咒一切世界的女子：她们不能守住秘密。

स राजा पुत्रपौत्राणां संबन्धिसुहृदां तदा ।
स्मरन्नुद्विग्नहृदयो बभूवोद्विग्नचेतनः ॥ १२.६.१२ ॥

那位国王想起子孙、亲属与朋友，心中不安，神志纷乱。

ततः शोकपरीतात्मा सधूम इव पावकः ।
निर्वेदमगमद्धीमान्राज्ये संतापपीडितः ॥ १२.६.१३ ॥

那时，心被悲伤所笼罩的智慧之王，如同被烟雾笼罩的火焰，在王国中饱受煎熬，陷入了厌离。