Mahābhārata · Adhyāya 12.62

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

12.62.1

ज्याकर्षणं शत्रुनिवर्हणं च ।
कृपिर्वणिज्या पशुपालनं च।
शुश्रूषणं चापि तथाऽर्थहेतो ।
रकार्यमेतत्परमं द्विजस्य ॥ १२.६२.१ ॥

Tensar el arco y abatir a los enemigos, la agricultura, el comercio, el cuidado del ganado y el servicio por riqueza: esta es la tarea real suprema de un dvija.

12.62.2

सेव्यं तु ब्रह्म षट्कर्म गृहस्थेन मनीषिणा ।
कृतकृत्यस्य चारण्ये वासो विप्रस्य शस्यते ॥ १२.६२.२ ॥

El sabio cabeza de familia debe practicar el Veda y los seis deberes; para el brahmín que ha cumplido su deber, morar en el bosque es alabado.

12.62.3

राजप्रेष्यं कृषिधनं जीवनं च वणिज्यया ।
कौटिल्यं कौलटेयं च ब्राह्मणस्य विगर्हितम् ॥ १२.६२.३ ॥

El servicio a un rey, la riqueza de la agricultura, el sustento por el comercio, la falsedad y la conducta innoble están censurados para el brahmín.

12.62.4

शूद्रो राजन्भवति ब्रह्मबन्धु ।
र्दुश्चारित्रो यश्च धर्मादपेतः।
वृपलीपतिः पिशुनो नर्तनश्च ।
ग्रामप्रेष्यो यश्च भवेद्विकर्मा ॥ १२.६२.४ ॥

Oh rey, quien es brahmín solo de nombre, de mala conducta, caído del dharma, marido de una mujer śūdra, calumniador, bailarín, sirviente de aldea o que obra mal, se vuelve śūdra.

12.62.5

राजन्नेतान्वर्जयेद्देवकृत्ये ॥ १२.६२.५ ॥

Oh rey, estos deben ser excluidos de los ritos a los dioses.

12.62.6

निर्मर्यादे वाक्छठे क्रूरवृत्तौ ।
हिंसाकामे त्यक्तवृत्तस्वधर्मो।
हव्यं कव्यं यानि चान्यानि राजन् ।
देयान्यदेयानि भवन्ति तस्मिन् ॥ १२.६२.६ ॥

Para quien carece de límites, es engañoso en el habla, de conducta cruel, deseoso de violencia, y ha abandonado su conducta y su propio dharma, oh rey, las ofrendas a los dioses, las ofrendas a los antepasados y otras dádivas se vuelven indebidas para él.

12.62.7

तस्माद्धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य ।
दमः शौचं चार्जवं चापि राजन्।
तथा विप्रस्याश्रमाः सर्व एव ।
पुरा राजन्ब्रह्मणा संनिसृष्टाः ॥ १२.६२.७ ॥

Por tanto, para el brahmán está prescrito el dharma: dominio de sí, pureza y rectitud también. Oh rey, asimismo todas las etapas de la vida del brahmán fueron ordenadas antiguamente por Brahmā.

12.62.8

यः स्याद्दान्तः सोमपाश्चार्यशीलः ।
सानुक्रोशः सर्वसहो निराशीः।
ऋजुर्मृदुरनृशंसः क्षमावान् ।
स वै विप्रो नेतरः पापकर्मा ॥ १२.६२.८ ॥

Quien es dominado de sí, bebedor de soma, de conducta virtuosa, compasivo, sufridor de todo, libre del deseo de recompensa, recto, gentil, no cruel y paciente, ése sólo es brahmán, no otro, hacedor de malas obras.

12.62.9

विप्रं वैश्यं राजपुत्रं च राजन् ।
लोकाः सर्वे संश्रिता धर्मकामाः।
तस्माद्वर्णाञ्जातिधर्मेषु सक्ता ।
ञ्जेतुं विष्णुर्नेच्छति पाण्डुपुत्र ॥ १२.६२.९ ॥

Oh rey, todos los mundos de quienes desean el dharma descansan sobre el brahmán, el vaiśya y el kṣatriya. Por ello, oh hijo de Pāṇḍu, Viṣṇu no desea vencer a quienes están apegados a las castas y a los deberes de nacimiento.

12.62.10

लोकश्चायं सर्वलोकस्य न स्या ।
च्चातुर्वर्ण्यं वेदवादाश्च न स्युः।
सर्वाश्चेज्याः सर्वलोकक्रियाश्च ।
सद्यः सर्वे चाश्रमाश्चैव न स्युः ॥ १२.६२.१० ॥

Este mundo no existiría para todo el mundo; no habría cuatro órdenes, ni doctrinas védicas; no habría sacrificios ni ritos mundanos; y de inmediato cesarían todas las etapas de la vida.

12.62.11

यच्च त्रयाणां वर्णानामिच्छेदाश्रमसेवनम् ।
कर्तुमाश्रमदृष्टांश्च धर्मास्ताञ्शृणु पाण्डव ॥ १२.६२.११ ॥

Si alguno de las tres clases desea practicar las etapas de la vida y cumplir los deberes prescritos para ellas, escucha esos deberes, oh Pāṇḍava.

12.62.12

शुश्रूषोः कृतकार्यस्य कृतसंतानकर्मणः ।
अभ्यनुज्ञाप्य राजानं शूद्रस्य जगतीपते ॥ १२.६२.१२ ॥

Oh señor de la tierra, para un śūdra que ha terminado su servicio, cumplido sus deberes y realizado los deberes de la descendencia, habiendo obtenido el permiso del rey (puede tomar un āśrama).

12.62.13

अल्पान्तरगतस्यापि देशधर्मगतस्य वा ।
आश्रमा विहिताः सर्वे वर्जयित्वा निराशिषम् ॥ १२.६२.१३ ॥

Para quien ha recorrido aunque sea un poco el camino de las etapas de la vida, o está establecido en la costumbre de su tierra, todos los āśramas están prescritos, excepto el que está libre de deseo de recompensa.

12.62.14

भैक्षचर्यां नचैवाहुस्तस्य तद्धर्मवादिनः ।
तथा वैश्यस्य राजेन्द्र राजपुत्रस्य चैव हि ॥ १२.६२.१४ ॥

Oh el mejor de los reyes, los que enseñan el dharma no dicen que para él sea la vida de mendicidad; y tampoco para el vaiśya, ni para el hijo de un rey.

12.62.15

कृतकृत्यो वयोतीतो राज्ञः कृतपरिश्रमः ।
वैश्यो गच्छेदनुज्ञातो नृपेणाश्रमसंश्रयम् ॥ १२.६२.१५ ॥

Un vaiśya que ha cumplido sus deberes, ha pasado de edad y ha trabajado para el rey, habiendo obtenido permiso del rey, debe ir a refugiarse en un āśrama.

12.62.16

वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्राणि चानघ ।
संतानादीनि कर्माणि कृत्वा सोमं निषेव्य च ॥ १२.६२.१६ ॥

Oh sin mancha, habiendo estudiado los Vedas y los tratados de realeza conforme al dharma, habiendo realizado los ritos de la descendencia y similares, y habiendo tomado soma, (se vuelve apto para un āśrama).

12.62.17

पालयित्वा प्रजाः सर्वा धर्मेण वदतांवर ।
राजसूयाश्वमेधादीन्मखानन्यांस्तथैव च ॥ १२.६२.१७ ॥

Oh el mejor de los oradores, habiendo protegido a todos los súbditos conforme al dharma, y habiendo realizado el Rājasūya, el Aśvamedha y similares, y otros sacrificios también, (se vuelve apto para un āśrama).

12.62.18

आनयित्वा यथान्यायं विप्रेभ्यो दत्तदक्षिणः ।
संग्रामे विजयं प्राप्य तथाऽल्पं यदि वा बहु ॥ १२.६२.१८ ॥

Habiendo realizado los sacrificios según la regla, habiendo dado la dakṣiṇā a los brahmanes, y habiendo obtenido la victoria en la batalla, sea pequeña o grande.

12.62.19

स्थापयित्वा प्रजापालं पुत्रं राज्ये च पाण्डव ।
अन्यगोत्रं प्रशस्तं वा क्षत्रियं क्षत्रियर्षभ ॥ १२.६२.१९ ॥

Habiendo instalado en el reino a un hijo protector de los súbditos, o a un noble kṣatriya de otro linaje — ¡oh Pāṇḍava, toro entre los kṣatriyas!

12.62.20

अर्चयित्वा पितॄञ्श्राद्धैः पितृयज्ञैर्यथाविधि ।
देवान्यज्ञैर्ऋषीन्वेदैरर्चयित्वा तु यत्नतः ॥ १२.६२.२० ॥

Habiendo honrado a los antepasados con los ritos de śrāddha y los sacrificios a los pitṛs según la regla, habiendo honrado a los dioses con sacrificios y a los sabios con los Vedas, con diligencia.

12.62.21

अन्तकाले च संप्राप्ते य इच्छेदाश्रमान्तरम् ।
सोनुपूर्व्याश्रमान्राजन्गत्वा सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १२.६२.२१ ॥

Y cuando llega el momento de la muerte, quien desee pasar a otra etapa de la vida, oh rey, habiendo recorrido las etapas de la vida en el debido orden, alcance la perfección.

12.62.22

राजर्षित्वेन राजेन्द्र भैक्ष्यचर्याद्यसेवया ।
अपेतगृहधर्मापि चरेज्जीवितकाम्यया ॥ १२.६२.२२ ॥

Oh mejor de los reyes, aun siendo un sabio real y sin haber practicado la mendicidad y similares, habiendo abandonado los deberes del cabeza de familia, puede actuar así por deseo de vida.

12.62.23

न चैतन्नैष्ठिकं कर्म त्रयाणां भूरिदक्षिण ।
चतुर्णां राजशार्दूल प्राहुराश्रमवासिनाम् ॥ १२.६२.२३ ॥

Oh dador de abundantes dakṣiṇās, esto no es el deber fijo de los tres; oh tigre entre los reyes, dicen que es para quienes habitan en las cuatro etapas de la vida.

12.62.24

बाह्वायत्तं क्षत्रियैर्मानवानां ।
लोकश्रेष्ठं धर्ममासेवमानैः।
सर्वे धर्माः सोपधर्मास्त्रयाणां ।
राज्ञो धर्मं नीतिशास्त्रे शृणोमि ॥ १२.६२.२४ ॥

Para quienes practican aquel deber supremo del mundo, practicado por los kṣatriyas entre los hombres y sustentado en la fuerza del brazo, existen todos los deberes y deberes subsidiarios de las tres clases; oigo el deber del rey en la ciencia de la política (nīti-śāstra).