Mahābhārata · Adhyāya 12.62

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

12.62.1

ज्याकर्षणं शत्रुनिवर्हणं च ।
कृपिर्वणिज्या पशुपालनं च।
शुश्रूषणं चापि तथाऽर्थहेतो ।
रकार्यमेतत्परमं द्विजस्य ॥ १२.६२.१ ॥

Puxar a corda do arco e abater inimigos, a agricultura, o comércio, a criação de gado e o serviço por riqueza: esta é a suprema tarefa real de um dvija.

12.62.2

सेव्यं तु ब्रह्म षट्कर्म गृहस्थेन मनीषिणा ।
कृतकृत्यस्य चारण्ये वासो विप्रस्य शस्यते ॥ १२.६२.२ ॥

O sábio chefe de família deve praticar o Veda e os seis deveres; para o brâmane que cumpriu o seu dever, morar na floresta é louvado.

12.62.3

राजप्रेष्यं कृषिधनं जीवनं च वणिज्यया ।
कौटिल्यं कौलटेयं च ब्राह्मणस्य विगर्हितम् ॥ १२.६२.३ ॥

Servir a um rei, a riqueza da agricultura, o sustento pelo comércio, a falsidade e a conduta vil são censurados para o brâmane.

12.62.4

शूद्रो राजन्भवति ब्रह्मबन्धु ।
र्दुश्चारित्रो यश्च धर्मादपेतः।
वृपलीपतिः पिशुनो नर्तनश्च ।
ग्रामप्रेष्यो यश्च भवेद्विकर्मा ॥ १२.६२.४ ॥

Ó rei, quem é brâmane apenas de nome, de má conduta, caído do dharma, marido de uma mulher śūdra, caluniador, dançarino, servo da aldeia ou que age mal, torna-se śūdra.

12.62.5

राजन्नेतान्वर्जयेद्देवकृत्ये ॥ १२.६२.५ ॥

Ó rei, estes devem ser excluídos dos ritos aos deuses.

12.62.6

निर्मर्यादे वाक्छठे क्रूरवृत्तौ ।
हिंसाकामे त्यक्तवृत्तस्वधर्मो।
हव्यं कव्यं यानि चान्यानि राजन् ।
देयान्यदेयानि भवन्ति तस्मिन् ॥ १२.६२.६ ॥

Para aquele que é sem limites, enganador na fala, de conduta cruel, desejoso de violência, que abandonou sua conduta e seu próprio dharma, ó rei, as oblações aos deuses, as oferendas aos ancestrais e outras dádivas tornam-se não-doáveis para ele.

12.62.7

तस्माद्धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य ।
दमः शौचं चार्जवं चापि राजन्।
तथा विप्रस्याश्रमाः सर्व एव ।
पुरा राजन्ब्रह्मणा संनिसृष्टाः ॥ १२.६२.७ ॥

Portanto, para o brâmane está prescrito o dharma: autodomínio, pureza e retidão também. Ó rei, da mesma forma, todos os estágios de vida do brâmane foram ordenados outrora por Brahmā.

12.62.8

यः स्याद्दान्तः सोमपाश्चार्यशीलः ।
सानुक्रोशः सर्वसहो निराशीः।
ऋजुर्मृदुरनृशंसः क्षमावान् ।
स वै विप्रो नेतरः पापकर्मा ॥ १२.६२.८ ॥

Aquele que é dominado de si, bebedor de soma, de conduta virtuosa, compassivo, suportador de tudo, livre do desejo de recompensa, reto, gentil, não cruel e paciente — esse é o brâmane, não outro, autor de más ações.

12.62.9

विप्रं वैश्यं राजपुत्रं च राजन् ।
लोकाः सर्वे संश्रिता धर्मकामाः।
तस्माद्वर्णाञ्जातिधर्मेषु सक्ता ।
ञ्जेतुं विष्णुर्नेच्छति पाण्डुपुत्र ॥ १२.६२.९ ॥

Ó rei, todos os mundos dos que desejam o dharma repousam sobre o brâmane, o vaiśya e o kṣatriya. Portanto, ó filho de Pāṇḍu, Viṣṇu não deseja vencer aqueles que estão apegados às castas e aos deveres de nascimento.

12.62.10

लोकश्चायं सर्वलोकस्य न स्या ।
च्चातुर्वर्ण्यं वेदवादाश्च न स्युः।
सर्वाश्चेज्याः सर्वलोकक्रियाश्च ।
सद्यः सर्वे चाश्रमाश्चैव न स्युः ॥ १२.६२.१० ॥

Este mundo não seria para o mundo inteiro; a ordem quádrupla não existiria, nem as doutrinas védicas; não haveria sacrifícios nem ritos mundanos; e de imediato todos os estágios de vida cessariam.

12.62.11

यच्च त्रयाणां वर्णानामिच्छेदाश्रमसेवनम् ।
कर्तुमाश्रमदृष्टांश्च धर्मास्ताञ्शृणु पाण्डव ॥ १२.६२.११ ॥

Aquele entre as três classes que deseje praticar os estágios de vida e cumprir os deveres prescritos para eles, ouça esses deveres, ó Pāṇḍava.

12.62.12

शुश्रूषोः कृतकार्यस्य कृतसंतानकर्मणः ।
अभ्यनुज्ञाप्य राजानं शूद्रस्य जगतीपते ॥ १२.६२.१२ ॥

Ó senhor da terra, para um śūdra que concluiu seu serviço, cumpriu seus deveres e os deveres de gerar descendentes, tendo obtido a permissão do rei (pode tomar um āśrama).

12.62.13

अल्पान्तरगतस्यापि देशधर्मगतस्य वा ।
आश्रमा विहिताः सर्वे वर्जयित्वा निराशिषम् ॥ १२.६२.१३ ॥

Para quem percorreu mesmo um pouco o caminho das etapas da vida, ou está estabelecido no costume de sua terra, todos os āśramas são prescritos, exceto o que é isento de desejo de recompensa.

12.62.14

भैक्षचर्यां नचैवाहुस्तस्य तद्धर्मवादिनः ।
तथा वैश्यस्य राजेन्द्र राजपुत्रस्य चैव हि ॥ १२.६२.१४ ॥

Ó melhor dos reis, os que ensinam o dharma não dizem que para ele é a vida de mendicância; assim também para o vaiśya e o filho do rei.

12.62.15

कृतकृत्यो वयोतीतो राज्ञः कृतपरिश्रमः ।
वैश्यो गच्छेदनुज्ञातो नृपेणाश्रमसंश्रयम् ॥ १२.६२.१५ ॥

Um vaiśya que cumpriu seus deveres, passou da idade e trabalhou para o rei, tendo obtido a permissão do rei, deve ir buscar refúgio num āśrama.

12.62.16

वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्राणि चानघ ।
संतानादीनि कर्माणि कृत्वा सोमं निषेव्य च ॥ १२.६२.१६ ॥

Ó sem mácula, tendo estudado os Vedas e os tratados de realeza segundo o dharma, tendo realizado os ritos da descendência e outros, e tendo tomado soma, (torna-se apto para um āśrama).

12.62.17

पालयित्वा प्रजाः सर्वा धर्मेण वदतांवर ।
राजसूयाश्वमेधादीन्मखानन्यांस्तथैव च ॥ १२.६२.१७ ॥

Ó melhor dos oradores, tendo protegido todos os súditos segundo o dharma, e tendo realizado o Rājasūya, o Aśvamedha e similares, e outros sacrifícios também, (torna-se apto para um āśrama).

12.62.18

आनयित्वा यथान्यायं विप्रेभ्यो दत्तदक्षिणः ।
संग्रामे विजयं प्राप्य तथाऽल्पं यदि वा बहु ॥ १२.६२.१८ ॥

Tendo realizado os sacrifícios segundo a regra, tendo dado a dakṣiṇā aos brâmanes e obtido a vitória na batalha, seja pequena ou grande.

12.62.19

स्थापयित्वा प्रजापालं पुत्रं राज्ये च पाण्डव ।
अन्यगोत्रं प्रशस्तं वा क्षत्रियं क्षत्रियर्षभ ॥ १२.६२.१९ ॥

Tendo instalado no reino um filho protetor dos súditos, ou um kṣatriya digno de louvor de outra linhagem — ó Pāṇḍava, touro entre os kṣatriyas!

12.62.20

अर्चयित्वा पितॄञ्श्राद्धैः पितृयज्ञैर्यथाविधि ।
देवान्यज्ञैर्ऋषीन्वेदैरर्चयित्वा तु यत्नतः ॥ १२.६२.२० ॥

Tendo honrado os antepassados com os ritos de śrāddha e os sacrifícios aos pitṛs segundo a regra, tendo honrado os deuses com sacrifícios e os videntes com os Vedas, com cuidado.

12.62.21

अन्तकाले च संप्राप्ते य इच्छेदाश्रमान्तरम् ।
सोनुपूर्व्याश्रमान्राजन्गत्वा सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १२.६२.२१ ॥

E quando chega o momento da morte, quem deseja passar a outro estágio da vida, ó rei, tendo percorrido os estágios da vida na ordem devida, deve alcançar a perfeição.

12.62.22

राजर्षित्वेन राजेन्द्र भैक्ष्यचर्याद्यसेवया ।
अपेतगृहधर्मापि चरेज्जीवितकाम्यया ॥ १२.६२.२२ ॥

Ó melhor dos reis, mesmo sendo um sábio real e não tendo praticado a mendicância e afins, tendo abandonado os deveres do chefe de família, pode agir assim por desejo de viver.

12.62.23

न चैतन्नैष्ठिकं कर्म त्रयाणां भूरिदक्षिण ।
चतुर्णां राजशार्दूल प्राहुराश्रमवासिनाम् ॥ १२.६२.२३ ॥

Ó doador de grandes dakṣiṇās, este não é o dever fixo dos três; ó tigre entre os reis, dizem que é para os que vivem nos quatro estágios da vida.

12.62.24

बाह्वायत्तं क्षत्रियैर्मानवानां ।
लोकश्रेष्ठं धर्ममासेवमानैः।
सर्वे धर्माः सोपधर्मास्त्रयाणां ।
राज्ञो धर्मं नीतिशास्त्रे शृणोमि ॥ १२.६२.२४ ॥

Para aqueles que praticam aquele dever supremo do mundo, praticado pelos kṣatriyas entre os homens e apoiado na força do braço, existem todos os deveres e deveres subsidiários das três classes; ouço o dever do rei na ciência da política (nīti-śāstra).