மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.66.1
चातुराश्रम्यमुक्तं ते चातुर्वण्यं तथैव च ।
राष्ट्रस्य यत्कृत्यतमं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.६६.१ ॥
நீங்கள் நான்கு ஆசிரமங்களையும் நான்கு வர்ணங்களையும் கூறினீர்கள். நாட்டின் மிக இன்றியமையாத கடமை எது என்று, பிதாமகரே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.66.2
राष्ट्रस्य यत्कृत्यतमं राज्ञ एवाभिषेचनम् ।
अनिन्द्रमबलं राष्ट्रं दस्यवोऽभिभवन्त्युत ॥ १२.६६.२ ॥
நாட்டின் மிக இன்றியமையாத கடமை அரசனுக்கு முடிசூட்டுவதுதான். ஆட்சியாளர் இல்லாத, பலவீனமான நாட்டை கொள்ளையர்கள் அடக்கி விடுவார்கள்.
12.66.3
अराजकेषु राष्ट्रेषु धर्मो न व्यवतिष्ठते ।
परस्परं च खादन्ति सर्वथा धिगराजकम् ॥ १२.६६.३ ॥
அரசனற்ற நாடுகளில் தர்மம் நிலைப்பதில்லை. அங்கே மக்கள் ஒருவரையொருவர் விழுங்குகின்றனர். அரசற்ற நிலை முழுவதுமாக இகழத்தக்கது.
12.66.4
इन्द्रमेव प्रणमते यद्राजानमिति श्रुतिः ।
यथैवेन्द्रस्तथा राजा संपूज्यो भूतिमिच्छता ॥ १२.६६.४ ॥
'மக்கள் இந்திரனையே அரசனாகக் கருதி வணங்குகின்றனர்' என்று வேதம் கூறுகிறது. செழிப்பை விரும்புபவன் இந்திரனைப் போலவே அரசனையும் மதிக்க வேண்டும்.
12.66.5
नाराजकेषु राष्ट्रेषु वस्तव्यमिति वैदिकम् ।
नाराजकेषु राष्ट्रेषु हव्यं वहति पावकः ॥ १२.६६.५ ॥
அரசனற்ற நாடுகளில் வாழக்கூடாது என்பது வேத விதி. அரசனற்ற நாடுகளில் நெருப்பு ஹவ்யத்தைச் சுமந்து செல்வதில்லை.
12.66.6
अथ चेदधिवेर्तेत राज्यार्थी बलवत्तरः ।
अराजकाणि राष्ट्राणि हतवीराणि वा पुनः ॥ १२.६६.६ ॥
அரசைப் பெற விரும்பும் வலிமையான ஒருவன் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினால், அல்லது வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட அரசனற்ற நாடுகளில் மீண்டும்...
12.66.7
प्रत्युद्गम्याभिपूज्यः स्यादेतदत्र सुमन्त्रितम् ।
न हि राज्यात्पापतरमस्ति किंचिदराजकात् ॥ १२.६६.७ ॥
அவரை எதிர்கொண்டு சென்று மதிக்க வேண்டும்; இதுவே இங்கு நல்ல ஆலோசனை. அரசாட்சி இல்லாமையை விட பாவமானது வேறொன்றும் இல்லை.
12.66.8
स चेत्समनुपश्येत समग्रं कुशलं भवेत् ।
बलवान्हि प्रकुपितः कुर्यान्निः शेषतामपि ॥ १२.६६.८ ॥
அவர் எல்லாவற்றையும் நன்கு பார்த்தால் நலமாக இருக்கும். வலியவர் சினந்தால் அனைத்தையும் முழுவதும் அழித்தும் விடுவார்.
12.66.9
भूयांसं लभते क्लेशं या गौर्भवति दुर्दुहा ।
अथ या सुदुहा राजन्नैव तां वितुदन्त्यपि ॥ १२.६६.९ ॥
கறக்க கடினமான பசு மிகுந்த துன்பத்தை அடைகிறது; ஆனால் அரசே, எளிதில் கறக்கும் பசுவை அவர்கள் துன்புறுத்துவதே இல்லை.
12.66.10
यदतप्तं प्रणमते न तत्संतापयन्त्युत ।
यत्स्वयं नमते दारु न तत्संनामयन्त्यपि ॥ १२.६६.१० ॥
சூடாக்காமலேயே வளையும் பொருளை அவர்கள் சூடாக்குவதில்லை; தானாக வளையும் மரத்தையும் அவர்கள் வளைப்பதில்லை.
12.66.11
एतयोपमया धीरः सन्नमेत बलीयसे ।
इन्द्राय स प्रणमते नमते यो बलीयसे ॥ १२.६६.११ ॥
இந்த உவமையால் அறிவுடையோன் வலியவனுக்கு முன் வணங்க வேண்டும்; இந்திரனுக்கு வணங்குபவன் போல, வலியவனுக்கு வணங்குபவன் வணங்குகிறான்.
12.66.12
तस्माद्राजैव कर्तव्यः सततं भूतिमिच्छता ।
न धनार्थो न दारार्थस्तेषां येषामराजकम् ॥ १२.६६.१२ ॥
ஆகவே செழிப்பை விரும்புபவன் எப்போதும் ஓர் அரசனை நிறுவ வேண்டும். அராஜகம் நிலவுவோருக்கு செல்வமும் மனைவியும் பொருளற்றவை.
12.66.13
प्रीयते हि हरन्पापः परवित्तमराजके ।
यदाऽस्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति ॥ १२.६६.१३ ॥
அரசன் இல்லாத நாட்டில் தீயவன் பிறர் செல்வத்தைக் கவர்ந்து மகிழ்கிறான்; ஆனால் அவனுடையதை மற்றவர்கள் கவர்ந்தபோது அவன் அரசனை விரும்புகிறான்.
12.66.14
पापा ह्यपि तदा क्षेमं न लभन्ते कदाचन ।
एकस्य हि द्वौ हरतो द्वयोश्च बहवोऽपरे ॥ १२.६६.१४ ॥
அப்போது தீயவர்கள் கூட ஒருபோதும் பாதுகாப்பைப் பெறுவதில்லை; ஒருவனிடமிருந்து இருவர் கவர்கின்றனர், இருவரிடமிருந்து பலர் கவர்கின்றனர்.
12.66.15
अदासः क्रियते दासो ह्रियन्ते च बलात्स्त्रियः ।
एतस्मात्कारणाद्देवाः प्रजापालान्प्रचक्रिरे ॥ १२.६६.१५ ॥
சுதந்திரமானவன் அடிமையாக்கப்படுகிறான்; பெண்கள் பலவந்தமாகக் கவரப்படுகின்றனர். இந்தக் காரணத்தால்தான் தேவர்கள் மக்களைக் காக்கும் அரசர்களை நியமித்தனர்.
12.66.16
राजा चेन्न भवेल्लोके पृथिव्या दण्डधारकः ।
जले मत्स्यानिवाभक्ष्यन्दुर्बलं बलवत्तराः ॥ १२.६६.१६ ॥
உலகில் பூமியில் தண்டத்தைத் தாங்கும் அரசன் இல்லையென்றால், நீரில் பெரிய மீன்கள் சிறிய மீன்களை விழுங்குவது போல வலியோர் எளியோரை விழுங்குவர்.
12.66.17
अराजकाः प्रजाः पूर्वं विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
परस्परं भक्षयन्तो मत्स्या इव जले कृशान् ॥ १२.६६.१७ ॥
முன்பு அரசனில்லாத மக்கள் அழிந்தனர் என்று நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்; நீரில் மீன்கள் போல ஒருவரையொருவர், மெலிந்தவர்களை, விழுங்கிக்கொண்டு அவர்கள் அழிந்தனர்.
12.66.18
समेत्य तास्ततश्चक्रुः समयानिति नः श्रुतम् ।
वाक्शूरो दण्डपरुषो यश्च स्यात्पारदारिकः ॥ १२.६६.१८ ॥
பின்னர் அவர்கள் ஒன்றுகூடி உடன்படிக்கைகளைச் செய்தனர் என்று நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்: பேச்சில் வீரனும், தண்டனையில் கடுமையானவனும், பிறன்மனைவியை நாடுபவனும்...
12.66.19
यश्च नः समयं भिन्द्यात्त्याज्या नस्तादृशा इति ।
विश्वासार्थं च सर्वेषां वर्णानामविशेषतः।
तास्तथा समयं कृत्वा समयेनावतस्थिरे ॥ १२.६६.१९ ॥
நம் உடன்படிக்கையை எவன் முறிக்கிறானோ, அவன் அத்தகையவனாகத் துறக்கப்பட வேண்டும் என்று. அனைவரின் நம்பிக்கைக்காகவும், வர்ணங்கள் அனைத்திற்கும் வேறுபாடின்றி, அவர்கள் அவ்வாறு உடன்படிக்கை செய்து, அந்த உடன்படிக்கையில் நிலைத்து நின்றனர்.
12.66.20
सहितास्तास्तदा जग्मुरसुखार्ताः पितामहम् ।
अनीश्वरा विनश्यामो भगवन्नीश्वरं दिश ॥ १२.६६.२० ॥
அப்போது அவர்கள் துன்பத்தால் வருந்தி ஒன்றாகப் பிதாமகரிடம் சென்றனர். ஐயனே, அரசன் இல்லாமல் நாங்கள் அழிகிறோம்; எங்களுக்கு ஓர் தலைவனைக் காட்டியருளுங்கள்.
12.66.21
यं पूजयेम संभूय यश्च नः प्रतिपालयेत् ।
ताभ्यो मनुं व्यादिदेश मनुर्नाभिननन्द ताः ॥ १२.६६.२१ ॥
"எவரை நாங்கள் ஒன்றுசேர்ந்து வணங்குகிறோமோ, எவர் எங்களைக் காப்பாரோ" — அவர்களுக்காக மனுவிடம் கட்டளையிடப்பட்டது; ஆனால் மனு அவர்களை ஏற்கவில்லை.
12.66.22
बिभेमि कर्मणः पापाद्राज्यं हि भृशदुष्करम् ।
विशेषतो मनुष्येषु मिथ्यावृत्तेषु नित्यदा ॥ १२.६६.२२ ॥
செயலின் பாவத்திற்கு நான் அஞ்சுகிறேன்; அரசாட்சி உண்மையிலேயே மிகக் கடினமானது, குறிப்பாக எப்போதும் பொய்யாக நடக்கும் மனிதர்கள் மீது.
12.66.23
तमब्रुवन्प्रजा मा भैर्विधास्यामो धनं तव ।
पशूनामथ पञ्चांशं धरण्यस्य तथैव च ॥ १२.६६.२३ ॥
குடிமக்கள் அவனிடம் சொன்னார்கள் — "அஞ்சாதே; உனக்காக செல்வத்தை ஏற்பாடு செய்வோம் — கால்நடைகளில் ஐந்தில் ஒரு பங்கும், நிலத்தின் விளைச்சலிலும் அவ்வாறே."
12.66.24
धान्यस्य दशमं भागं दास्यामः कोशवर्धनम् ।
कन्यां शुल्के चारुरूपां विवाहेषूद्यतासु च ॥ १२.६६.२४ ॥
தானியத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கை நாங்கள் கொடுப்போம், கருவூலம் பெருகும்படி; அழகிய வடிவுடைய கன்னிகையின் திருமணத்தில் பரிசுத் தொகையாக — திருமணங்கள் தொடங்கும்போதும்.
12.66.25
मुख्येन शस्त्रपत्रेण ये मनुष्याः प्रधानतः ।
भवन्तं तेऽनुयास्यन्ति महेन्द्रमिव देवताः ॥ १२.६६.२५ ॥
முக்கியமான ஆயுதம் ஏந்திய மனிதர்கள் முதன்மையாக உம்மைப் பின்தொடர்வார்கள், தேவர்கள் மகேந்திரனைப் பின்தொடர்வது போல.
12.66.26
स त्वं जातबलो राजन्दुष्प्रधर्षः प्रतापवान् ।
सुखे धास्यसि नः सर्वान्कुबेर इव नैर्ऋतान् ॥ १२.६६.२६ ॥
அரசே, பலம் பெற்று, வெல்ல முடியாதவராகவும் பிரதாபமுள்ளவராகவும் நீர் குபேரன் நைருதர்களை வைப்பது போல எங்கள் அனைவரையும் இன்பத்தில் நிலைநிறுத்துவீர்.
12.66.27
यं च धर्मं चरिष्यन्ति प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य त्वत्संस्थं नो भविष्यति ॥ १२.६६.२७ ॥
அரசனால் நன்கு காக்கப்பட்ட குடிமக்கள் கடைப்பிடிக்கும் தர்மத்தின் நான்காம் பங்கு உம்மிலேயே நிலைபெறும்.
12.66.28
तेन धर्मेण महता सुखं लब्धेन भावितः ।
पाह्यस्मान्सर्वतो राजन्देवानिव शतक्रतुः ॥ १२.६६.२८ ॥
அந்த மகத்தான தர்மத்தால் இன்பத்தைப் பெற்று நிறைந்தவராய், அரசே, நூறு யாகம் செய்த இந்திரன் தேவர்களைக் காப்பது போல எங்களை எல்லாப் பக்கமும் காத்திடுவீர்.
12.66.29
विजयाय हि निर्याहि प्रतपत्रश्मिवानिव ।
मानं विधम शत्रूणां धर्मं जनय नः सदा ॥ १२.६६.२९ ॥
வெற்றிக்காகப் புறப்படுவீர், கதிர்களுடன் ஒளிரும் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து. பகைவர்களின் செருக்கை அழித்து, எங்களுக்கு எப்போதும் தர்மத்தை உண்டாக்குவீர்.
12.66.30
स निर्ययौ महातेजा बलेन महता वृतः ।
महाभिजनसंपन्नस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १२.६६.३० ॥
அவர் மகாதேஜஸ்வியாக, பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராக, தேஜஸால் ஒளிர்ந்தபடி புறப்பட்டார்.
12.66.31
तस्य दृष्ट्वा महत्वं ते महेन्द्रस्येव देवताः ।
अपतत्रसिरे सर्वे स्वधर्मे च ददुर्मनः।
वर्णिनश्चाश्रमाश्चैव म्लेच्छाः सर्वे च दस्यवः ॥ १२.६६.३१ ॥
அவனுடைய பெருமையைக் கண்டு, மகேந்திரனைக் கண்டதைப் போல தேவர்கள் அனைவரும் அஞ்சி நடுங்கினர்; தங்கள் தர்மத்தில் மனதைச் செலுத்தினர். வர்ணத்தாரும் ஆசிரமத்தாரும், மிலேச்சர்களும் கொள்ளைக்காரர்களும் அனைவரும் அவ்வாறே.
12.66.32
ततो महीं परिययौ पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
शमयन्सर्वतः पापान्स्वकर्मसु च योजयन् ॥ १२.६६.३२ ॥
பின்னர் மழை பொழியும் மேகத்தைப் போல அவன் பூமியைச் சுற்றி வந்தான்; எங்கும் தீயோரை அடக்கி, அவரவர் கடமைகளில் ஈடுபடுத்தினான்.
12.66.33
एवं ये भूतिमिच्छेयुः पृथिव्यां मानवाः क्वचित् ।
कुर्यू राजानमेवाग्रे प्रजानुग्रहकारणात् ॥ १२.६६.३३ ॥
இவ்வாறு பூமியில் எங்கேயாவது செழிப்பை விரும்பும் மனிதர்கள், மக்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு முதலில் ஓர் அரசனையே ஏற்படுத்த வேண்டும்.
12.66.34
नमस्येरंश्च तं भक्त्या शिष्या इव गुरुं सदा ।
देवा इव च देवेन्द्रं नरा राजानमन्तिकात् ॥ १२.६६.३४ ॥
அவனை எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்க வேண்டும்; சீடர்கள் குருவையும், தேவர்கள் தேவேந்திரனையும் வணங்குவது போல; மனிதர்கள் அருகிலிருந்து அரசனை வணங்க வேண்டும்.
12.66.35
सत्कृतं स्वजनेनेह परोऽपि बहुमन्यते ।
स्वजनेन त्ववज्ञातं परे परिभवन्त्युत ॥ १२.६६.३५ ॥
இங்கே சொந்தத்தாரால் மதிக்கப்பட்டவனை அயலாரும் மிகவும் மதிக்கின்றனர்; ஆனால் சொந்தத்தாரால் அவமதிக்கப்பட்டவனை அயலார்களும் அவமதிக்கின்றனர்.
12.66.36
राज्ञः परैः परिभवः सर्वेषामसुखावहः ।
तस्माच्छत्रं च पत्रं च वासांस्याभरणानि च ॥ १२.६६.३६ ॥
அரசனுக்குப் பகைவர்களால் ஏற்படும் அவமானம் அனைவருக்கும் துன்பம் தருவது; ஆகவே குடையும், கொடியும், ஆடைகளும், ஆபரணங்களும் (அரசன் தரித்தல் வேண்டும்).
12.66.37
भोजनान्यथ पानानि राज्ञे दद्युर्गृहाणि च ।
आसनानि च शय्याश्च सर्वोपकरणानि च ॥ १२.६६.३७ ॥
அரசனுக்கு உணவையும், பானங்களையும், இல்லங்களையும், இருக்கைகளையும், படுக்கைகளையும், எல்லா உபகரணங்களையும் கொடுக்க வேண்டும்.
12.66.38
गोप्ता चास्य दुराधर्षः स्मितपूर्वाभिभाषिता ।
आभाषितश्च मधुरं प्रत्याभाषेत मानवान् ॥ १२.६६.३८ ॥
அவன் பாதுகாவலன் வெல்ல முடியாதவனாக இருக்க வேண்டும்; புன்னகையுடன் முதலில் பேச வேண்டும். யாராவது பேசினால் இனிய சொற்களால் மனிதர்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும்.
12.66.39
कृतज्ञो दृढभक्तिः स्यात्संविभागी जितेन्द्रियः ।
ईक्षितः प्रतिवीक्षेत मृदु वल्गु च चर्जु च ॥ १२.६६.३९ ॥
அவன் நன்றியுள்ளவனாகவும், உறுதியான பக்தியுடையவனாகவும், பங்கிட்டு வழங்குபவனாகவும், புலன்களை வென்றவனாகவும் இருக்க வேண்டும். யாராவது அவனைப் பார்த்தால் மென்மையாகவும் இனிமையாகவும் நேராகவும் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும்.