Mahābhārata · Adhyāya 12.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.66.1
चातुराश्रम्यमुक्तं ते चातुर्वण्यं तथैव च ।
राष्ट्रस्य यत्कृत्यतमं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.६६.१ ॥
Declaraste as quatro etapas da vida e igualmente as quatro ordens sociais. Diz-me, avô, qual é o dever mais essencial do reino.
12.66.2
राष्ट्रस्य यत्कृत्यतमं राज्ञ एवाभिषेचनम् ।
अनिन्द्रमबलं राष्ट्रं दस्यवोऽभिभवन्त्युत ॥ १२.६६.२ ॥
O dever mais essencial do reino é justamente a consagração do rei. Um reino sem governante e fraco é dominado por bandidos.
12.66.3
अराजकेषु राष्ट्रेषु धर्मो न व्यवतिष्ठते ।
परस्परं च खादन्ति सर्वथा धिगराजकम् ॥ १२.६६.३ ॥
Nos reinos sem rei o dharma não se firma; ali as pessoas devoram umas às outras. Vergonha total sobre o estado sem rei.
12.66.4
इन्द्रमेव प्रणमते यद्राजानमिति श्रुतिः ।
यथैवेन्द्रस्तथा राजा संपूज्यो भूतिमिच्छता ॥ १२.६६.४ ॥
A Śruti declara que as pessoas se curvam diante de Indra como seu rei; assim como Indra é venerável, o rei deve ser honrado por quem deseja prosperidade.
12.66.5
नाराजकेषु राष्ट्रेषु वस्तव्यमिति वैदिकम् ।
नाराजकेषु राष्ट्रेषु हव्यं वहति पावकः ॥ १२.६६.५ ॥
É prescrição védica não habitar em reinos sem rei; nos reinos sem rei, o fogo sagrado não leva a oferenda.
12.66.6
अथ चेदधिवेर्तेत राज्यार्थी बलवत्तरः ।
अराजकाणि राष्ट्राणि हतवीराणि वा पुनः ॥ १२.६६.६ ॥
Mas se um homem mais poderoso, desejoso do reino, se apoderasse do poder, ou nos reinos sem rei cujos heróis foram mortos, outra vez...
12.66.7
प्रत्युद्गम्याभिपूज्यः स्यादेतदत्र सुमन्त्रितम् ।
न हि राज्यात्पापतरमस्ति किंचिदराजकात् ॥ १२.६६.७ ॥
Deve-se ir ao seu encontro e honrá-lo; este é o conselho bem ponderado aqui. Na verdade, nada é mais pecaminoso do que a ausência de realeza, ou seja, a anarquia.
12.66.8
स चेत्समनुपश्येत समग्रं कुशलं भवेत् ।
बलवान्हि प्रकुपितः कुर्यान्निः शेषतामपि ॥ १२.६६.८ ॥
Se ele contemplar tudo com bons olhos, tudo estará bem; pois um homem poderoso, quando irado, pode até causar a ruína completa.
12.66.9
भूयांसं लभते क्लेशं या गौर्भवति दुर्दुहा ।
अथ या सुदुहा राजन्नैव तां वितुदन्त्यपि ॥ १२.६६.९ ॥
A vaca difícil de ordenhar sofre grande aflição; mas, ó rei, a que é fácil de ordenhar eles não atormentam de modo algum.
12.66.10
यदतप्तं प्रणमते न तत्संतापयन्त्युत ।
यत्स्वयं नमते दारु न तत्संनामयन्त्यपि ॥ १२.६६.१० ॥
O que se dobra sem ser aquecido, não o aquecem; e a madeira que se dobra por si mesma, tampouco a dobram.
12.66.11
एतयोपमया धीरः सन्नमेत बलीयसे ।
इन्द्राय स प्रणमते नमते यो बलीयसे ॥ १२.६६.११ ॥
Por esta comparação, o sábio deve curvar-se diante do poderoso; assim como se curva diante de Indra, curva-se quem se curva diante do mais forte.
12.66.12
तस्माद्राजैव कर्तव्यः सततं भूतिमिच्छता ।
न धनार्थो न दारार्थस्तेषां येषामराजकम् ॥ १२.६६.१२ ॥
Portanto, quem deseja prosperidade deve sempre instituir um rei; para aqueles entre os quais há anarquia, nem a riqueza nem a esposa têm propósito.
12.66.13
प्रीयते हि हरन्पापः परवित्तमराजके ।
यदाऽस्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति ॥ १२.६६.१३ ॥
Num reino sem rei, o malvado se alegra em roubar a riqueza alheia; mas quando outros lhe roubam a sua, então deseja um rei.
12.66.14
पापा ह्यपि तदा क्षेमं न लभन्ते कदाचन ।
एकस्य हि द्वौ हरतो द्वयोश्च बहवोऽपरे ॥ १२.६६.१४ ॥
Então nem mesmo os malvados obtêm jamais segurança: dois roubam a riqueza de um, e muitos outros roubam a de dois.
12.66.15
अदासः क्रियते दासो ह्रियन्ते च बलात्स्त्रियः ।
एतस्मात्कारणाद्देवाः प्रजापालान्प्रचक्रिरे ॥ १२.६६.१५ ॥
Um homem livre é feito escravo, e as mulheres são arrebatadas à força. Por essa razão, os deuses designaram reis como protetores do povo.
12.66.16
राजा चेन्न भवेल्लोके पृथिव्या दण्डधारकः ।
जले मत्स्यानिवाभक्ष्यन्दुर्बलं बलवत्तराः ॥ १२.६६.१६ ॥
Se no mundo não houvesse um rei que portasse sobre a terra o bastão do castigo, os mais fortes devorariam os fracos, como peixes grandes devoram os pequenos na água.
12.66.17
अराजकाः प्रजाः पूर्वं विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
परस्परं भक्षयन्तो मत्स्या इव जले कृशान् ॥ १२.६६.१७ ॥
Ouvimos dizer que, em tempos antigos, os povos sem rei pereceram, devorando uns aos outros, os fracos, como peixes na água.
12.66.18
समेत्य तास्ततश्चक्रुः समयानिति नः श्रुतम् ।
वाक्शूरो दण्डपरुषो यश्च स्यात्पारदारिकः ॥ १२.६६.१८ ॥
Então se reuniram e fizeram acordos, assim ouvimos: quem for valente na palavra, severo no castigo e adúltero...
12.66.19
यश्च नः समयं भिन्द्यात्त्याज्या नस्तादृशा इति ।
विश्वासार्थं च सर्वेषां वर्णानामविशेषतः।
तास्तथा समयं कृत्वा समयेनावतस्थिरे ॥ १२.६६.१९ ॥
Quem quebrar nosso acordo será rejeitado como tal. Para a confiança de todos, sem distinção entre os varṇas, tendo feito assim o acordo, permaneceram fiéis a ele.
12.66.20
सहितास्तास्तदा जग्मुरसुखार्ताः पितामहम् ।
अनीश्वरा विनश्यामो भगवन्नीश्वरं दिश ॥ १२.६६.२० ॥
Então, afligidas pela desgraça, foram juntas ao avô. Ó bem-aventurado, sem senhor perecemos; indica-nos um senhor.
12.66.21
यं पूजयेम संभूय यश्च नः प्रतिपालयेत् ।
ताभ्यो मनुं व्यादिदेश मनुर्नाभिननन्द ताः ॥ १२.६६.२१ ॥
"Aquele que honraremos juntos e que nos proteja" — Manu foi incumbido para elas; mas Manu não as aprovou.
12.66.22
बिभेमि कर्मणः पापाद्राज्यं हि भृशदुष्करम् ।
विशेषतो मनुष्येषु मिथ्यावृत्तेषु नित्यदा ॥ १२.६६.२२ ॥
Temo o pecado da ação; a realeza é de fato extremamente difícil, sobretudo sobre homens cuja conduta é sempre falsa.
12.66.23
तमब्रुवन्प्रजा मा भैर्विधास्यामो धनं तव ।
पशूनामथ पञ्चांशं धरण्यस्य तथैव च ॥ १२.६६.२३ ॥
Os súditos lhe disseram: "Não temas; providenciaremos riqueza para ti — a quinta parte do gado, e igualmente dos frutos da terra."
12.66.24
धान्यस्य दशमं भागं दास्यामः कोशवर्धनम् ।
कन्यां शुल्के चारुरूपां विवाहेषूद्यतासु च ॥ १२.६६.२४ ॥
Daremos a décima parte do grão para aumentar o tesouro; e como preço nupcial por uma donzela de bela forma, quando os casamentos forem realizados.
12.66.25
मुख्येन शस्त्रपत्रेण ये मनुष्याः प्रधानतः ।
भवन्तं तेऽनुयास्यन्ति महेन्द्रमिव देवताः ॥ १२.६६.२५ ॥
Os homens que, principalmente com os principais portadores de armas, te seguirão como os deuses seguem Mahendra.
12.66.26
स त्वं जातबलो राजन्दुष्प्रधर्षः प्रतापवान् ।
सुखे धास्यसि नः सर्वान्कुबेर इव नैर्ऋतान् ॥ १२.६६.२६ ॥
Tu, ó rei, tendo obtido força, difícil de atacar e poderoso, nos colocarás a todos na felicidade, como Kubera coloca os Nairṛtas.
12.66.27
यं च धर्मं चरिष्यन्ति प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य त्वत्संस्थं नो भविष्यति ॥ १२.६६.२७ ॥
E do dharma que os súditos, bem protegidos pelo rei, praticarão, a quarta parte residirá em ti.
12.66.28
तेन धर्मेण महता सुखं लब्धेन भावितः ।
पाह्यस्मान्सर्वतो राजन्देवानिव शतक्रतुः ॥ १२.६६.२८ ॥
Repleto da felicidade obtida por esse grande dharma, ó rei, protege-nos por todos os lados, como Indra, o dos cem sacrifícios, protege os deuses.
12.66.29
विजयाय हि निर्याहि प्रतपत्रश्मिवानिव ।
मानं विधम शत्रूणां धर्मं जनय नः सदा ॥ १२.६६.२९ ॥
Parte para a vitória, resplandecendo como o sol radiante. Esmaga o orgulho dos teus inimigos e estabelece sempre o dharma para nós.
12.66.30
स निर्ययौ महातेजा बलेन महता वृतः ।
महाभिजनसंपन्नस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १२.६६.३० ॥
Ele, de grande esplendor, cercado por um grande exército, dotado de nobre linhagem, partiu como se ardesse em brilho.
12.66.31
तस्य दृष्ट्वा महत्वं ते महेन्द्रस्येव देवताः ।
अपतत्रसिरे सर्वे स्वधर्मे च ददुर्मनः।
वर्णिनश्चाश्रमाश्चैव म्लेच्छाः सर्वे च दस्यवः ॥ १२.६६.३१ ॥
Ao ver a sua grandeza, todos os deuses, como ao contemplar Mahendra, foram tomados de temor e fixaram a mente no seu próprio dharma; também os varṇas e āśramas, e todos os mlecchas e bandidos.
12.66.32
ततो महीं परिययौ पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
शमयन्सर्वतः पापान्स्वकर्मसु च योजयन् ॥ १२.६६.३२ ॥
Então percorreu a terra como uma nuvem carregada de chuva, acalmando os maus por toda parte e ocupando-os em seus próprios deveres.
12.66.33
एवं ये भूतिमिच्छेयुः पृथिव्यां मानवाः क्वचित् ।
कुर्यू राजानमेवाग्रे प्रजानुग्रहकारणात् ॥ १२.६६.३३ ॥
Assim, os homens na terra que desejam prosperidade devem antes de tudo estabelecer um rei, para favorecer o povo.
12.66.34
नमस्येरंश्च तं भक्त्या शिष्या इव गुरुं सदा ।
देवा इव च देवेन्द्रं नरा राजानमन्तिकात् ॥ १२.६६.३४ ॥
E devem reverenciá-lo sempre com devoção, como os discípulos ao mestre e os deuses a Devendra; os homens devem prestar homenagem ao rei de perto.
12.66.35
सत्कृतं स्वजनेनेह परोऽपि बहुमन्यते ।
स्वजनेन त्ववज्ञातं परे परिभवन्त्युत ॥ १२.६६.३५ ॥
Aqui, quem é honrado pelos seus é estimado até pelos estranhos; mas quem é desprezado pelos seus também é humilhado pelos outros.
12.66.36
राज्ञः परैः परिभवः सर्वेषामसुखावहः ।
तस्माच्छत्रं च पत्रं च वासांस्याभरणानि च ॥ १२.६६.३६ ॥
A humilhação de um rei às mãos dos inimigos traz infelicidade a todos; por isso deve usar o guarda-sol, o estandarte, as vestes e os adornos.
12.66.37
भोजनान्यथ पानानि राज्ञे दद्युर्गृहाणि च ।
आसनानि च शय्याश्च सर्वोपकरणानि च ॥ १२.६६.३७ ॥
Devem dar ao rei comida, bebida, moradias, assentos, leitos e todos os utensílios necessários.
12.66.38
गोप्ता चास्य दुराधर्षः स्मितपूर्वाभिभाषिता ।
आभाषितश्च मधुरं प्रत्याभाषेत मानवान् ॥ १२.६६.३८ ॥
Seu protetor deve ser difícil de atacar; ele deve falar primeiro com um sorriso. Quando lhe dirigirem a palavra, deve responder aos homens com doçura.
12.66.39
कृतज्ञो दृढभक्तिः स्यात्संविभागी जितेन्द्रियः ।
ईक्षितः प्रतिवीक्षेत मृदु वल्गु च चर्जु च ॥ १२.६६.३९ ॥
Deve ser grato, de devoção firme, que reparte com justiça e domina os sentidos. Quando alguém o olhar, deve retribuir o olhar com suavidade, agrado e franqueza.