Mahābhārata · Adhyāya 12.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.70.1
केन वृत्तेन वृत्तज्ञः वर्तमानो महीपतिः ।
सुखेनार्थान् सुखोदर्कानिह च प्रेत्य चाश्नुते ॥ १२.७०.१ ॥
¿Mediante qué conducta un rey que conoce el buen comportamiento, mientras vive, alcanza con facilidad los fines prósperos de frutos felices, tanto aquí como tras la muerte?
12.70.2
इत्थं गुणानां षट्त्रिंशी षट्त्रिंशद्गुणसंयुता ।
यान्गुणांस्तु गुणोपेतः कुर्वन्गुणमवाप्नुयात् ॥ १२.७०.२ ॥
Así, esta es la lista de las treinta y seis cualidades, dotada de treinta y seis cualidades. Poseído de esas cualidades y practicándolas, uno debe obtener ventaja.
12.70.3
चरेद्धर्मानकटुको मुञ्चेत्स्नेहं न चास्तिकः ।
अनृशंसश्चरेदर्थं चरेत्काममनुद्धतः ॥ १२.७०.३ ॥
Que practique los deberes sin dureza; que no abandone el afecto y sea creyente. Siendo compasivo, que busque la riqueza; sin arrogancia, que busque el deseo.
12.70.4
प्रियं ब्रूयादकृपणः शूरः स्यादविकत्थनः ।
दाता नापात्रवर्षी स्यात्प्रगल्भः स्यादनिष्ठुरः ॥ १२.७०.४ ॥
Que hable con amabilidad y no sea mezquino; que sea valiente y no fanfarrón. Que sea generoso sin derramar dones sobre los indignos; que sea capaz y no cruel.
12.70.5
संदधीत न चानार्यैर्विगृह्णीयाच्च शत्रुभिः ।
नानाप्तैश्चारयेच्चारं कुर्यात्कार्यमपीडया ॥ १२.७०.५ ॥
Que no haga pactos con hombres innobles ni riña con los enemigos; que no emplee espías por medio de quienes no son fiables; que realice su tarea sin causar daño.
12.70.6
अर्थं ब्रूयान्न चासत्सु गुणान्ब्रूयान्न चात्मनः ।
आदद्यान्न च साधुभ्यो नासत्पुरुषमाश्रयेत् ॥ १२.७०.६ ॥
No hable de su propósito ante los malvados, ni de sus propias cualidades; que acepte solo de los buenos y no se acoja a un hombre indigno.
12.70.7
नापरीक्ष्य नयेद्दण्डं न च मन्त्रं प्रकाशयेत् ।
विसृजेन्न च लुब्धेभ्यो विश्वसेन्नापकारिषु ॥ १२.७०.७ ॥
Sin examinar, no debe imponer castigo, ni revelar su consejo secreto. No debe liberar a los codiciosos, ni confiar en quienes hacen daño.
12.70.8
अनीर्षुर्गुप्तदारः स्याच्चोक्षः स्यादघृणी नृपः ।
स्त्रियः सेवेत नात्यर्थं मृष्टं भुञ्जीत नाहितम् ॥ १२.७०.८ ॥
El rey debe estar libre de envidia, proteger a sus esposas, ser puro y no cruel. No debe entregarse en exceso a las mujeres, ni comer alimentos sabrosos pero nocivos.
12.70.9
अस्तब्धः पूजयन्मान्यान्गुरून्सेवेदमायया ।
अर्चेद्देवानदम्भेन श्रियमिच्छेदकृत्सिताम् ॥ १२.७०.९ ॥
Sin arrogancia, honrando a los respetables y a los mayores, debe servirlos sin engaño. Sin soberbia debe adorar a los dioses, y desear una prosperidad que no sea reprochable.
12.70.10
सेवेत प्रणयं हित्वा दक्षः स्यान्न त्वकालवित् ।
सान्त्वयेन्न च मोक्षाय अनुगृह्णन्न चाक्षिपेत् ॥ १२.७०.१० ॥
Debe servir abandonando el afecto; debe ser hábil, pero no ignorante del momento oportuno. No debe consolar para la liberación, y al mostrar favor no debe reprochar.
12.70.11
प्रहरेन्न त्वविज्ञाय हत्वा शत्रून्न शोचयेत् ।
क्रोधं कुर्यान्न चाकस्मान्मृदुः स्यान्नापकारिषु ॥ १२.७०.११ ॥
No debe golpear sin saber; habiendo matado a sus enemigos, no debe causar dolor. No debe mostrar ira de repente, ni ser indulgente con quienes hacen daño.
12.70.12
एवं चरस्व राज्यस्थो यदि श्रेय इहेच्छसि ।
अतोऽन्यथा नरपतिर्भयमृच्छत्यनुत्तमम् ॥ १२.७०.१२ ॥
Si deseas el bienestar aquí, entonces conduce así estando establecido en la realeza. Si actúa de otro modo, un rey sufre un temor supremo.
12.70.13
इति सर्वान्गुणानेतान्यथोक्तान्योऽनुवर्तते ।
अनुभूयेह भद्राणि प्रेत्य स्वर्गे महीयते ॥ १२.७०.१३ ॥
Quien sigue todas estas virtudes tal como se han enunciado, habiendo experimentado aquí bienes, es honrado en el cielo después de la muerte.
12.70.14
इदं वचः शान्तनवस्य शुश्रुवा ।
न्युधिष्ठिरः पार्थिवमुख्यसंवृतः।
तदा ववन्दे च पितामहं नृपो ।
यथोक्तमेतच्च चकार बुद्धिमान् ॥ १२.७०.१४ ॥
Habiendo escuchado este discurso del hijo de Śantanu, Yudhiṣṭhira, rodeado de los principales reyes, entonces se postró ante el abuelo; y el sabio hizo exactamente lo que se le había dicho.