மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.70.1
केन वृत्तेन वृत्तज्ञः वर्तमानो महीपतिः ।
सुखेनार्थान् सुखोदर्कानिह च प्रेत्य चाश्नुते ॥ १२.७०.१ ॥
நல்லொழுக்கத்தை அறிந்த அரசன் எத்தகைய நடத்தையால் வாழ்ந்து, இங்கும் இறந்த பின்பும் இன்பமான பயனுள்ள நோக்கங்களை எளிதில் அடைகிறான்?
12.70.2
इत्थं गुणानां षट्त्रिंशी षट्त्रिंशद्गुणसंयुता ।
यान्गुणांस्तु गुणोपेतः कुर्वन्गुणमवाप्नुयात् ॥ १२.७०.२ ॥
இவ்வாறு முப்பத்தாறு குணங்களின் இந்த முப்பத்தாறு முறைமை; முப்பத்தாறு குணங்களோடு கூடியது. அக்குணங்களைக் கொண்டவன், அவற்றைச் செயல்படுத்தி நன்மையை அடைவானாக.
12.70.3
चरेद्धर्मानकटुको मुञ्चेत्स्नेहं न चास्तिकः ।
अनृशंसश्चरेदर्थं चरेत्काममनुद्धतः ॥ १२.७०.३ ॥
கடுமையற்றவனாய் அறங்களைக் கடைப்பிடிக்கட்டும்; அன்பை விடாமலும் நம்பிக்கை உடையவனாகவும் இருக்கட்டும். கொடுமையற்றவனாய்ச் செல்வத்தையும், செருக்கற்றவனாய்க் காமத்தையும் கடைப்பிடிக்கட்டும்.
12.70.4
प्रियं ब्रूयादकृपणः शूरः स्यादविकत्थनः ।
दाता नापात्रवर्षी स्यात्प्रगल्भः स्यादनिष्ठुरः ॥ १२.७०.४ ॥
இனிய சொற்களைப் பேசட்டும், கஞ்சனாக இருக்க வேண்டாம்; வீரனாக இருக்கட்டும், தற்பெருமை பேசாதிருக்கட்டும். கொடையாளியாக இருக்கட்டும், தகுதியற்றவர்கள் மீது பொழியாதிருக்கட்டும்; துணிவுள்ளவனாக இருக்கட்டும், கடுமையற்றவனாக இருக்கட்டும்.
12.70.5
संदधीत न चानार्यैर्विगृह्णीयाच्च शत्रुभिः ।
नानाप्तैश्चारयेच्चारं कुर्यात्कार्यमपीडया ॥ १२.७०.५ ॥
இழிந்தவர்களோடு உடன்படிக்கை செய்யாமலும், எதிரிகளோடு பகைக்காமலும் இருக்கட்டும்; நம்பத்தகாதவர்களைக் கொண்டு ஒற்றர்களை ஏவாதிருக்கட்டும்; பணியையும் துன்பம் விளைவிக்காமல் செய்யட்டும்.
12.70.6
अर्थं ब्रूयान्न चासत्सु गुणान्ब्रूयान्न चात्मनः ।
आदद्यान्न च साधुभ्यो नासत्पुरुषमाश्रयेत् ॥ १२.७०.६ ॥
தீயோர் முன்னிலையில் பயனுள்ள பொருளைப் பேசாதே, உன் சொந்த நற்குணங்களையும் புகழ்ந்து பேசாதே. நல்லோரிடமிருந்து மட்டுமே பெறு; தீய மனிதனை அடைக்கலமாகக் கொள்ளாதே.
12.70.7
नापरीक्ष्य नयेद्दण्डं न च मन्त्रं प्रकाशयेत् ।
विसृजेन्न च लुब्धेभ्यो विश्वसेन्नापकारिषु ॥ १२.७०.७ ॥
ஆராயாமல் தண்டிக்கக் கூடாது; ஆலோசனையை வெளிப்படுத்தக் கூடாது. பேராசைக்காரர்களை விடுவிக்கக் கூடாது; தீங்கு செய்பவர்களை நம்பக் கூடாது.
12.70.8
अनीर्षुर्गुप्तदारः स्याच्चोक्षः स्यादघृणी नृपः ।
स्त्रियः सेवेत नात्यर्थं मृष्टं भुञ्जीत नाहितम् ॥ १२.७०.८ ॥
அரசன் பொறாமையற்றவனும், தன் மனைவியரைக் காப்பவனும், தூய்மையுள்ளவனும், இரக்கமற்றவனாக இல்லாதவனுமாக இருக்க வேண்டும். பெண்களை மிகையாக நாடக்கூடாது; இனிப்பான ஆனால் ஆரோக்கியமற்ற உணவை உண்ணக்கூடாது.
12.70.9
अस्तब्धः पूजयन्मान्यान्गुरून्सेवेदमायया ।
अर्चेद्देवानदम्भेन श्रियमिच्छेदकृत्सिताम् ॥ १२.७०.९ ॥
பணிவுடன் மதிப்புக்குரியவர்களையும் குருமார்களையும் போற்றி, வஞ்சகமின்றி அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய வேண்டும். கர்வமின்றி தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; இகழ்ச்சியற்ற செல்வத்தை விரும்ப வேண்டும்.
12.70.10
सेवेत प्रणयं हित्वा दक्षः स्यान्न त्वकालवित् ।
सान्त्वयेन्न च मोक्षाय अनुगृह्णन्न चाक्षिपेत् ॥ १२.७०.१० ॥
பற்றுதலை விட்டு சேவை செய்ய வேண்டும்; திறமையுள்ளவனாக இருக்க வேண்டும், காலமறியாதவனாக இருக்கக்கூடாது. விடுதலைக்காக ஆறுதல் கூறக் கூடாது; அருள் செய்தாலும் குற்றம் சாட்டக் கூடாது.
12.70.11
प्रहरेन्न त्वविज्ञाय हत्वा शत्रून्न शोचयेत् ।
क्रोधं कुर्यान्न चाकस्मान्मृदुः स्यान्नापकारिषु ॥ १२.७०.११ ॥
அறியாமல் தாக்கக் கூடாது; எதிரிகளைக் கொன்று துயரப்படுத்தக் கூடாது. திடீரென கோபம் காட்டக் கூடாது; தீங்கு செய்பவர்களிடம் மென்மையாக இருக்கக் கூடாது.
12.70.12
एवं चरस्व राज्यस्थो यदि श्रेय इहेच्छसि ।
अतोऽन्यथा नरपतिर्भयमृच्छत्यनुत्तमम् ॥ १२.७०.१२ ॥
இவ்வுலகில் நன்மையை விரும்பினால், அரசில் நிலைபெற்றவனாக இப்படியே நடந்துகொள். இதற்கு மாறாக நடந்தால், அரசன் மிகப்பெரிய பயத்தை அடைவான்.
12.70.13
इति सर्वान्गुणानेतान्यथोक्तान्योऽनुवर्तते ।
अनुभूयेह भद्राणि प्रेत्य स्वर्गे महीयते ॥ १२.७०.१३ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட இந்த எல்லா குணங்களையும் யார் பின்பற்றுகிறானோ, அவன் இங்கே நலன்களை அனுபவித்து, இறந்த பின் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
12.70.14
इदं वचः शान्तनवस्य शुश्रुवा ।
न्युधिष्ठिरः पार्थिवमुख्यसंवृतः।
तदा ववन्दे च पितामहं नृपो ।
यथोक्तमेतच्च चकार बुद्धिमान् ॥ १२.७०.१४ ॥
சந்தனுவின் மகனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பின், சிறந்த அரசர்களால் சூழப்பட்ட யுதிஷ்டிரன் அப்போது பிதாமகரை வணங்கினான்; அறிவுள்ள அவன் சொல்லப்பட்டபடியே செய்தான்.