ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.70.1
केन वृत्तेन वृत्तज्ञः वर्तमानो महीपतिः ।
सुखेनार्थान् सुखोदर्कानिह च प्रेत्य चाश्नुते ॥ १२.७०.१ ॥
ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಬಲ್ಲ ರಾಜನು ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಬಾಳುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮರಣಾನಂತರವೂ ಸುಖಫಲದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?
12.70.2
इत्थं गुणानां षट्त्रिंशी षट्त्रिंशद्गुणसंयुता ।
यान्गुणांस्तु गुणोपेतः कुर्वन्गुणमवाप्नुयात् ॥ १२.७०.२ ॥
ಹೀಗೆ ಇದು ಮೂವತ್ತಾರು ಗುಣಗಳ ಪಟ್ಟಿ; ಮೂವತ್ತಾರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.
12.70.3
चरेद्धर्मानकटुको मुञ्चेत्स्नेहं न चास्तिकः ।
अनृशंसश्चरेदर्थं चरेत्काममनुद्धतः ॥ १२.७०.३ ॥
ಕಠೋರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು, ಆಸ್ತಿಕನಾಗಿರಬೇಕು. ದಯೆಯಿಂದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಉದ್ಧಟತನವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
12.70.4
प्रियं ब्रूयादकृपणः शूरः स्यादविकत्थनः ।
दाता नापात्रवर्षी स्यात्प्रगल्भः स्यादनिष्ठुरः ॥ १२.७०.४ ॥
ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತನ್ನಾಡಬೇಕು, ಜಿಪುಣನಾಗಬಾರದು; ಶೂರನಾಗಿರಬೇಕು, ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡಬಾರದು. ದಾತನಾಗಬೇಕು, ಅಪಾತ್ರರಿಗೆ ಸುರಿಸಬಾರದು; ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಬೇಕು, ಕಠೋರನಾಗಬಾರದು.
12.70.5
संदधीत न चानार्यैर्विगृह्णीयाच्च शत्रुभिः ।
नानाप्तैश्चारयेच्चारं कुर्यात्कार्यमपीडया ॥ १२.७०.५ ॥
ಅನಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಬಾರದು, ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಬಾರದು; ನಂಬಲಾಗದವರಿಂದ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬಾರದು; ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಪೀಡೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು.
12.70.6
अर्थं ब्रूयान्न चासत्सु गुणान्ब्रूयान्न चात्मनः ।
आदद्यान्न च साधुभ्यो नासत्पुरुषमाश्रयेत् ॥ १२.७०.६ ॥
ದುರ್ಜನರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಯೋಜನದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು, ತನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಸಜ್ಜನರಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ದುಷ್ಟ ಪುರುಷನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು.
12.70.7
नापरीक्ष्य नयेद्दण्डं न च मन्त्रं प्रकाशयेत् ।
विसृजेन्न च लुब्धेभ्यो विश्वसेन्नापकारिषु ॥ १२.७०.७ ॥
ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬಾರದು, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬಾರದು. ಲೋಭಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು, ಅಪಕಾರಿಗಳನ್ನು ನಂಬಬಾರದು.
12.70.8
अनीर्षुर्गुप्तदारः स्याच्चोक्षः स्यादघृणी नृपः ।
स्त्रियः सेवेत नात्यर्थं मृष्टं भुञ्जीत नाहितम् ॥ १२.७०.८ ॥
ರಾಜನು ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಶುಚಿಯಾದವನು, ನಿರ್ದಯನಲ್ಲದವನಾಗಿರಬೇಕು. ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸಬಾರದು; ರುಚಿಕರವಾದರೂ ಹಾನಿಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು.
12.70.9
अस्तब्धः पूजयन्मान्यान्गुरून्सेवेदमायया ।
अर्चेद्देवानदम्भेन श्रियमिच्छेदकृत्सिताम् ॥ १२.७०.९ ॥
ಗರ್ವವಿಲ್ಲದೆ, ಗೌರವಾರ್ಹರು ಮತ್ತು ಗುರುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದಂಭವಿಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಿಂದನೀಯವಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು.
12.70.10
सेवेत प्रणयं हित्वा दक्षः स्यान्न त्वकालवित् ।
सान्त्वयेन्न च मोक्षाय अनुगृह्णन्न चाक्षिपेत् ॥ १२.७०.१० ॥
ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ದಕ್ಷನಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ಕಾಲವರಿಯದವನಾಗಬಾರದು. ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಬಾರದು; ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು.
12.70.11
प्रहरेन्न त्वविज्ञाय हत्वा शत्रून्न शोचयेत् ।
क्रोधं कुर्यान्न चाकस्मान्मृदुः स्यान्नापकारिषु ॥ १२.७०.११ ॥
ತಿಳಿಯದೆ ಹೊಡೆಯಬಾರದು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ಶೋಕಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕೋಪ ತೋರಿಸಬಾರದು, ಅಪಕಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೃದುವಾಗಿರಬಾರದು.
12.70.12
एवं चरस्व राज्यस्थो यदि श्रेय इहेच्छसि ।
अतोऽन्यथा नरपतिर्भयमृच्छत्यनुत्तमम् ॥ १२.७०.१२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೋ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದರೆ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಭಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.70.13
इति सर्वान्गुणानेतान्यथोक्तान्योऽनुवर्तते ।
अनुभूयेह भद्राणि प्रेत्य स्वर्गे महीयते ॥ १२.७०.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಶುಭಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಮರಣಾನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
12.70.14
इदं वचः शान्तनवस्य शुश्रुवा ।
न्युधिष्ठिरः पार्थिवमुख्यसंवृतः।
तदा ववन्दे च पितामहं नृपो ।
यथोक्तमेतच्च चकार बुद्धिमान् ॥ १२.७०.१४ ॥
ಶಂತನುವಿನ ಮಗನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆಗ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.