ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.75.1
यया वृत्त्या महीपालो विवर्धयति मानवान् ।
पुण्यांश्च लोकाञ्जयति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७५.१ ॥
ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಮಹೀಪಾಲನು ಮಾನವರನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಪಿತಾಮಹ.
12.75.2
दानशीलो भवेद्राजा यज्ञशीलश्च भारत ।
उपवासतपः शीलः प्रजानां पालने रतः ॥ १२.७५.२ ॥
ರಾಜನು ದಾನಶೀಲನೂ ಯಜ್ಞಶೀಲನೂ ಆಗಿರಬೇಕು, ಭಾರತ; ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ನಡತೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರಬೇಕು.
12.75.3
सर्वाश्चैव प्रजा नित्यं राजा धर्मेण पालयन् ।
उत्थानेन प्रदानेन पूजयेच्चापि धार्मिकान् ॥ १२.७५.३ ॥
ರಾಜನು ಸದಾ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
12.75.4
राज्ञा हि पूजितो धर्मस्ततः सर्वत्र पूज्यते ।
यद्यदाचरते राजा तत्प्रजानां स्म रोचते ॥ १२.७५.४ ॥
ರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವು ನಂತರ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ರಾಜನು ಯಾವುದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದೇ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
12.75.5
नित्यमुद्यतदण्डश्च भवेन्मृत्युरिवारिषु ।
निहन्यात्सर्वतो दस्यून्न राज्ञो दस्युषु क्षमा ॥ १२.७५.५ ॥
ರಾಜನು ಯಾವಾಗಲೂ ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದವನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತಿರಬೇಕು; ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ದರೋಡೆಕೋರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು; ದರೋಡೆಕೋರರ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಇರಬಾರದು.
12.75.6
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं च विन्दति ॥ १२.७५.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಯಾವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ರಾಜನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.75.7
यदधीते यद्ददाति यञ्जुहोति यदर्चति ।
राजा चतुर्थभाक्तस्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७५.७ ॥
ಯಾರು ಓದುವುದು, ದಾನ ಮಾಡುವುದು, ಹೋಮ ಮಾಡುವುದು, ಪೂಜಿಸುವುದು — ಇವುಗಳ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ರಾಜನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.75.8
यद्राष्ट्रोऽकुशलं किंचिद्राज्ञो रक्षयतः प्रजाः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ १२.७५.८ ॥
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಧರ್ಮವೇ ನಡೆದರೂ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನಿಗೆ, ಭಾರತ, ಆ ಪಾಪದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
12.75.9
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
कर्मणा पृथिवीपाल नृशंसोऽनृतवागपि ॥ १२.७५.९ ॥
'ಇದೆಲ್ಲ ಅವನದು' ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಅದು ಅರ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ. ಭೂಪಾಲ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಕ್ರೂರನೂ ಸುಳ್ಳುಗಾರನೂ ಆದವನೂ (ಹಾಗೆಯೇ).
12.75.10
तादृशात्किल्बिपाद्राजा शृणु येन प्रमुच्यते ।
प्रत्याहर्तुमशक्यं स्याद्धनं चोरैर्हृतं यदि।
तत्स्वकोशात्प्रदेयं स्यादशक्तेनोपजीवतः ॥ १२.७५.१० ॥
ಅಂತಹ ಪಾಪದಿಂದ ರಾಜನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳು. ಕಳ್ಳರು ಅಪಹರಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕುವ ಅಸಮರ್ಥನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಖಜಾನೆಯಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು.
12.75.11
सर्ववर्णैः सदा रक्ष्यं ब्रह्मस्वं ब्राह्मणा यथा ।
न स्थेयं विषये तेन योऽपकुर्याद्द्विजातिषु ॥ १२.७५.११ ॥
ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರೂ ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡುವವನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು.
12.75.12
ब्रह्मस्वे रक्ष्यमाणे तु सर्वं भवति रक्षितम् ।
तेषां प्रसादे निर्वृत्ते कृतकृत्यो भवेन्नृपः ॥ १२.७५.१२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲವೂ ರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಪ್ರಸಾದ ದೊರೆತರೆ ರಾಜನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.75.13
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ।
नरास्तमुपजीवन्ति नृपं सर्वार्थसाधकम् ॥ १२.७५.१३ ॥
ಮೇಘವನ್ನು ಜೀವಿಗಳು, ಮಹಾವೃಕ್ಷವನ್ನು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ, ಸರ್ವಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ರಾಜನನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯರು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.75.14
न हि कामात्मना राज्ञा सततं शठबुद्धिना ।
नृशंनेनातिलुब्धेन शक्यं पालयितुं प्रजाः ॥ १२.७५.१४ ॥
ಕಾಮಕ್ಕೆ ವಶನಾದ, ಸದಾ ಕಪಟಬುದ್ಧಿಯ, ಕ್ರೂರನೂ ಅತಿ ಲೋಭಿಯೂ ಆದ ರಾಜನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
12.75.15
नाहं राज्यसुखान्वेषी राज्यमिच्छाम्यपि क्षणम् ।
धर्मार्थं रोचये राज्यं धर्मश्चात्र न विद्यते ॥ १२.७५.१५ ॥
ನಾನು ರಾಜ್ಯಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನಲ್ಲ; ಕ್ಷಣಕಾಲವೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೇ ಇಲ್ಲ.
12.75.16
तदल मम राज्येन यत्र धर्मो न विद्यते ।
वनमेव गमिष्यामि तस्माद्धर्मचिकीर्षया ॥ १२.७५.१६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಈ ರಾಜ್ಯ ನನಗೆ ಬೇಡ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾನು ಕಾಡಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
12.75.17
तत्र मेध्येष्वरण्येषु न्यस्तदण्डो जितेन्द्रियः ।
धर्ममाराधयिष्यामि मुनिर्मूलफलाशनः ॥ १२.७५.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ದಂಡವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಬೇರು-ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಮುನಿಯಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.75.18
वेदाहं तव या बुद्धिरानृशंस्येऽगुणैव सा ।
न च नित्यानृशंसेन शक्यं राज्यमुपासितुम् ॥ १२.७५.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ದಯೆಯ ಕಡೆಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಆ ದಯೆಯೂ ಗುಣರಹಿತವೇ. ಸದಾ ದಯಾಳುವಾಗಿದ್ದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
12.75.19
सदैव त्वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् ।
क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहुमन्यते ॥ १२.७५.१९ ॥
ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೃದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವನು, ಅತಿ ಆರ್ಯ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಅತಿ ಧಾರ್ಮಿಕನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಲೋಕವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ಲೀಬನೆಂದೂ ಧರ್ಮ-ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನೆಂದೂ ಭಾವಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.75.20
राजधर्ममवेक्षस्व पितृपैतामहोचितम् ।
नैतद्राज्ञामथो वृत्तं यथा त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ १२.७५.२० ॥
ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತಂದಿರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸು; ನೀನು ನಿಲ್ಲಲು ಬಯಸುವ ಈ ನಡತೆ ರಾಜರದ್ದಲ್ಲ.
12.75.21
न हि वैक्लव्यसंसृष्टमानृशंस्यमिहास्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं प्राप्तो धर्मफलं ह्यसि ॥ १२.७५.२१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಹೇಡಿತನದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ದಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರೆ.
12.75.22
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न च कुन्त्यभ्यभाषत ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा चित्रवीर्यो नराधिपः ॥ १२.७५.२२ ॥
ಪಾಂಡುವು ಈ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಕುಂತಿಯೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ನರಾಧಿಪ ಚಿತ್ರವೀರ್ಯರೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
12.75.23
शन्तनुश्च महीपालः सर्वक्षत्रस्य पूजितः ।
तवैतां प्राज्ञतां तात यथा चरसि मेधया ॥ १२.७५.२३ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಶಂತನುವೂ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದವನೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮಗೂ, ನೀನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುವ ಈ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಿನ್ನದು.
12.75.24
शौर्यं बलं च सत्यं च पिता तव सदाऽब्रवीत् ।
महत्त्वं बलमौदार्यं भवतः कुन्त्ययाचत ॥ १२.७५.२४ ॥
ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಸದಾ ಶೌರ್ಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ನಿನಗಾಗಿ ಕುಂತಿ ಮಹತ್ವ, ಬಲ ಮತ್ತು ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು.
12.75.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं चोभे मानुषदैवते ।
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ॥ १२.७५.२५ ॥
ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಎಂದೂ; ಇವೆರಡೂ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದೈವವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪಿತೃಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಸದಾ ಪುತ್ರರಿಂದ ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.75.26
दानमध्ययनं यज्ञं प्रजानां परिपालनम् ।
धर्म्यमेतदधर्म्यं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ॥ १२.७५.२६ ॥
ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಾಲನೆ—ಇವು ಧರ್ಮವೋ ಅಧರ್ಮವೋ; ನೀನು ಇವನ್ನು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಪಡೆದಿರುವೆ.
12.75.27
कुले धुरि च युक्तानां वहतां भारमीदृशम् ।
सीदतामपि कौन्तेय कीर्तिर्न परिहीयते ॥ १२.७५.२७ ॥
ಕುಲದ ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಇಂಥ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವವರಿಗೆ, ಕೌಂತೇಯ, ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೀರ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.75.28
समन्ततो विनीतो यो वहत्यस्खलितो हि सः ।
निर्दोषकर्मवचनात्सिद्धिः कर्मण एव सा ॥ १२.७५.२८ ॥
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿನೀತನಾಗಿ, ತಡಬಡಿಸದೆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವವನೇ, ನಿರ್ದೋಷ ಕರ್ಮವಚನದಿಂದ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.75.29
नैकान्ते विनिपातेऽपि विहरेदिह कश्चन ।
धर्मी गृही वा राजा वा ब्रह्मचार्यथवा द्विजः ॥ १२.७५.२९ ॥
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ, ವಿನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಬಾರದು—ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಗೃಹಸ್ಥ, ರಾಜ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಅಥವಾ ದ್ವಿಜ.
12.75.30
अल्पं हि सारभूयिष्ठं यत्कर्मोदारमेव तत् ।
कृतमेवाकृताच्छ्रेयो न पापीयोऽस्य कर्मणः ॥ १२.७५.३० ॥
ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಾರಭರಿತ, ಉದಾರ ಕರ್ಮವೇ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು; ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಮಾಡದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಈ ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಪಾಪಕರವಾದದ್ದು ಇಲ್ಲ.
12.75.31
यदा कुलीनो धर्मज्ञः प्राप्नोत्यैश्वर्यमुत्तमम् ।
योगक्षेमस्तदा राज्ञः कुशलायैव कल्पते ॥ १२.७५.३१ ॥
ಕುಲೀನನೂ ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಆದವನು ಉತ್ತಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ರಾಜನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವು ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
12.75.32
दानेनान्यं बलेनान्यमन्यं सूनृतया गिरा ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ १२.७५.३२ ॥
ದಾನದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನು, ಬಲದಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು, ಸಿಹಿ ಸತ್ಯವಚನದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಪಡೆದ ಧಾರ್ಮಿಕನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.
12.75.33
यं हि वैद्याः कुले जाता ह्यवृत्तिभयपीडिताः ।
प्राप्य तृप्ताः प्रतिष्ठन्ति धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ १२.७५.३३ ॥
ಜೀವನೋಪಾಯದ ಕೊರತೆಯ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ವೈಶ್ಯರು ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ ಯಾವುದು?
12.75.34
किं न्वतः परमं स्वर्ग्यं का ततः प्रीतिरुत्तमा ।
किं ततः परमैश्वर्यं ब्रूहि मे यदि पश्यसि ॥ १२.७५.३४ ॥
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದವಾದುದು ಯಾವುದು? ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವುದು? ಅದಕ್ಕಿಂತ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯ ಯಾವುದು? ನೀವು ಕಂಡರೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
12.75.35
यस्मिन्भयार्दिताः सन्तः क्षेमं विन्दन्त्यपि क्षणम् ।
स स्वर्गजित्तमोऽस्माकं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.७५.३५ ॥
ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಸಜ್ಜನರು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಕಾಲವಾದರೂ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರೋ, ಅದೇ ನಮಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ಇದು ಸತ್ಯ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.75.36
त्वमेव प्रीतिमांस्तस्मात्कुरूणां कुरुसत्तम ।
भव राजा जय स्वर्गं सतो रक्षाऽसतो जहि ॥ १२.७५.३६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ರಾಜನಾಗು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆಲ್ಲು; ಸಜ್ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
12.75.37
अनु त्वां तात जीवन्तु सुहृदः साधुभिः सह ।
पर्जन्यमिव भूतानि स्वादुद्रुममिव द्विजाः ॥ १२.७५.३७ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿತೈಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕಲಿ; ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮೇಘವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ, ದ್ವಿಜರು ಸಿಹಿಹಣ್ಣಿನ ಮರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ.
12.75.38
धृष्टं शूरं प्रहर्तारमनृशंसं जितेन्द्रियम् ।
वत्सलं संविभक्तारमुपजीवन्तु बान्धवाः ॥ १२.७५.३८ ॥
ಧೈರ್ಯವಂತನೂ, ಶೂರನೂ, ಪ್ರಹಾರಕನೂ, ದಯಾಳುವೂ, ಇಂದ್ರಿಯ ಜಯಿಸಿದವನೂ, ವಾತ್ಸಲ್ಯವುಳ್ಳವನೂ, ದಾನ ಹಂಚುವವನೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಾಂಧವರು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕಲಿ.