ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.75.1
यया वृत्त्या महीपालो विवर्धयति मानवान् ।
पुण्यांश्च लोकाञ्जयति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७५.१ ॥
ਜਿਸ ਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਮਹੀਪਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
12.75.2
दानशीलो भवेद्राजा यज्ञशीलश्च भारत ।
उपवासतपः शीलः प्रजानां पालने रतः ॥ १२.७५.२ ॥
ਰਾਜਾ ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਯੱਗਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਸ਼ੀਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪਰਜਾ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
12.75.3
सर्वाश्चैव प्रजा नित्यं राजा धर्मेण पालयन् ।
उत्थानेन प्रदानेन पूजयेच्चापि धार्मिकान् ॥ १२.७५.३ ॥
ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉੱਨਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਧਾਰਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ।
12.75.4
राज्ञा हि पूजितो धर्मस्ततः सर्वत्र पूज्यते ।
यद्यदाचरते राजा तत्प्रजानां स्म रोचते ॥ १२.७५.४ ॥
ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਧਰਮ ਫਿਰ ਹਰ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੋ ਵੀ ਆਚਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
12.75.5
नित्यमुद्यतदण्डश्च भवेन्मृत्युरिवारिषु ।
निहन्यात्सर्वतो दस्यून्न राज्ञो दस्युषु क्षमा ॥ १२.७५.५ ॥
ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਡੰਡਾ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ; ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਡਾਕੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ; ਡਾਕੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਖਿਮਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
12.75.6
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं च विन्दति ॥ १२.७५.६ ॥
ਇੱਥੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਪਰਜਾ ਜੋ ਧਰਮ ਆਚਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.75.7
यदधीते यद्ददाति यञ्जुहोति यदर्चति ।
राजा चतुर्थभाक्तस्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७५.७ ॥
ਜੋ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
12.75.8
यद्राष्ट्रोऽकुशलं किंचिद्राज्ञो रक्षयतः प्रजाः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ १२.७५.८ ॥
ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਅਕੁਸ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
12.75.9
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
कर्मणा पृथिवीपाल नृशंसोऽनृतवागपि ॥ १२.७५.९ ॥
'ਇਹ ਸਭ ਉਸਦਾ ਹੈ' ਐਸਾ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਇਹ ਅੱਧਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀਪਾਲ, ਕਰਮ ਨਾਲ ਬੇਰਹਿਮ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੀ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ)।
12.75.10
तादृशात्किल्बिपाद्राजा शृणु येन प्रमुच्यते ।
प्रत्याहर्तुमशक्यं स्याद्धनं चोरैर्हृतं यदि।
तत्स्वकोशात्प्रदेयं स्यादशक्तेनोपजीवतः ॥ १२.७५.१० ॥
ਐਸੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਜੇ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਧਨ ਵਾਪਸ ਲੈਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਅਸਮਰੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.75.11
सर्ववर्णैः सदा रक्ष्यं ब्रह्मस्वं ब्राह्मणा यथा ।
न स्थेयं विषये तेन योऽपकुर्याद्द्विजातिषु ॥ १२.७५.११ ॥
ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਦਾ ਅਪਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
12.75.12
ब्रह्मस्वे रक्ष्यमाणे तु सर्वं भवति रक्षितम् ।
तेषां प्रसादे निर्वृत्ते कृतकृत्यो भवेन्नृपः ॥ १२.७५.१२ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.75.13
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ।
नरास्तमुपजीवन्ति नृपं सर्वार्थसाधकम् ॥ १२.७५.१३ ॥
ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਮੇਘ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਮਹਾਂਬ੍ਰਿਖ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਸਰਬ-ਕਾਰਜ-ਸਾਧਕ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.75.14
न हि कामात्मना राज्ञा सततं शठबुद्धिना ।
नृशंनेनातिलुब्धेन शक्यं पालयितुं प्रजाः ॥ १२.७५.१४ ॥
ਕਾਮ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਠੱਗ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਅਤਿ ਲੋਭੀ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪਰਜਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
12.75.15
नाहं राज्यसुखान्वेषी राज्यमिच्छाम्यपि क्षणम् ।
धर्मार्थं रोचये राज्यं धर्मश्चात्र न विद्यते ॥ १२.७५.१५ ॥
ਮੈਂ ਰਾਜ-ਸੁਖ ਦਾ ਖੋਜੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਧਰਮ ਲਈ ਹੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
12.75.16
तदल मम राज्येन यत्र धर्मो न विद्यते ।
वनमेव गमिष्यामि तस्माद्धर्मचिकीर्षया ॥ १२.७५.१६ ॥
ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਰਾਜ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਧਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ।
12.75.17
तत्र मेध्येष्वरण्येषु न्यस्तदण्डो जितेन्द्रियः ।
धर्ममाराधयिष्यामि मुनिर्मूलफलाशनः ॥ १२.७५.१७ ॥
ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੰਡ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਮੁਨੀ ਬਣ ਕੇ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
12.75.18
वेदाहं तव या बुद्धिरानृशंस्येऽगुणैव सा ।
न च नित्यानृशंसेन शक्यं राज्यमुपासितुम् ॥ १२.७५.१८ ॥
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦਇਆ ਵੱਲ ਹੈ; ਉਹ ਦਇਆ ਵੀ ਗੁਣਹੀਨ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹਿ ਕੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
12.75.19
सदैव त्वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् ।
क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहुमन्यते ॥ १२.७५.१९ ॥
ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੋਮਲ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਅਤਿ ਆਰਿਆ ਮਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਕਲੀਬ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
12.75.20
राजधर्ममवेक्षस्व पितृपैतामहोचितम् ।
नैतद्राज्ञामथो वृत्तं यथा त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ १२.७५.२० ॥
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਰਾਜਧਰਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ; ਜਿਸ ਆਚਰਣ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਟਿਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਆਚਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
12.75.21
न हि वैक्लव्यसंसृष्टमानृशंस्यमिहास्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं प्राप्तो धर्मफलं ह्यसि ॥ १२.७५.२१ ॥
ਇੱਥੇ ਕਾਇਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਦਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾ-ਪਾਲਣ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧਰਮ-ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਂਗਾ।
12.75.22
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न च कुन्त्यभ्यभाषत ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा चित्रवीर्यो नराधिपः ॥ १२.७५.२२ ॥
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਇਹ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਨਾ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ; ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਅਤੇ ਨਰਾਧਿਪ ਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
12.75.23
शन्तनुश्च महीपालः सर्वक्षत्रस्य पूजितः ।
तवैतां प्राज्ञतां तात यथा चरसि मेधया ॥ १२.७५.२३ ॥
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸ਼ੰਤਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਖੱਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਹੇ ਤਾਤ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਗਿਆ ਹੈ।
12.75.24
शौर्यं बलं च सत्यं च पिता तव सदाऽब्रवीत् ।
महत्त्वं बलमौदार्यं भवतः कुन्त्ययाचत ॥ १२.७५.२४ ॥
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਸ਼ੌਰਯ, ਬਲ ਅਤੇ ਸਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਬਲ ਅਤੇ ਉਦਾਰਤਾ ਮੰਗੀ ਸੀ।
12.75.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं चोभे मानुषदैवते ।
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ॥ १२.७५.२५ ॥
ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਸਦਾ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
12.75.26
दानमध्ययनं यज्ञं प्रजानां परिपालनम् ।
धर्म्यमेतदधर्म्यं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ॥ १२.७५.२६ ॥
ਦਾਨ, ਅਧਿਐਨ, ਯਗ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਪਾਲਨਾ—ਇਹ ਧਰਮ-ਸੰਮਤ ਹਨ ਜਾਂ ਅਧਰਮ-ਸੰਮਤ; ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
12.75.27
कुले धुरि च युक्तानां वहतां भारमीदृशम् ।
सीदतामपि कौन्तेय कीर्तिर्न परिहीयते ॥ १२.७५.२७ ॥
ਕੁਲ ਦੀ ਧੁਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਅਜਿਹਾ ਭਾਰ ਢੋਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਡੁੱਬਦਿਆਂ ਵੀ ਕੀਰਤੀ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
12.75.28
समन्ततो विनीतो यो वहत्यस्खलितो हि सः ।
निर्दोषकर्मवचनात्सिद्धिः कर्मण एव सा ॥ १२.७५.२८ ॥
ਜੋ ਸਭ ਪਾਸਿਓਂ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਡੋਲੇ ਭਾਰ ਢੋਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਮ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਕਰਮ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.75.29
नैकान्ते विनिपातेऽपि विहरेदिह कश्चन ।
धर्मी गृही वा राजा वा ब्रह्मचार्यथवा द्विजः ॥ १२.७५.२९ ॥
ਏਕਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਵਿਹਾਰ ਨਾ ਕਰੇ—ਧਰਮੀ, ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜਾਂ ਦ੍ਵਿਜ।
12.75.30
अल्पं हि सारभूयिष्ठं यत्कर्मोदारमेव तत् ।
कृतमेवाकृताच्छ्रेयो न पापीयोऽस्य कर्मणः ॥ १२.७५.३० ॥
ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਸਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਦਾਰ ਕਰਮ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲੋਂ ਪਾਪੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
12.75.31
यदा कुलीनो धर्मज्ञः प्राप्नोत्यैश्वर्यमुत्तमम् ।
योगक्षेमस्तदा राज्ञः कुशलायैव कल्पते ॥ १२.७५.३१ ॥
ਕੁਲੀਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਜਦੋਂ ਉੱਤਮ ਐਸ਼ਵਰਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.75.32
दानेनान्यं बलेनान्यमन्यं सूनृतया गिरा ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ १२.७५.३२ ॥
ਦਾਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਬਲ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਨੂੰ, ਮਿੱਠੀ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਨੂੰ; ਰਾਜ ਪਾ ਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇ।
12.75.33
यं हि वैद्याः कुले जाता ह्यवृत्तिभयपीडिताः ।
प्राप्य तृप्ताः प्रतिष्ठन्ति धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ १२.७५.३३ ॥
ਰੋਜ਼ੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਵੈਸ਼ ਉਹ ਪਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਰਮ ਕਿਹੜਾ?
12.75.34
किं न्वतः परमं स्वर्ग्यं का ततः प्रीतिरुत्तमा ।
किं ततः परमैश्वर्यं ब्रूहि मे यदि पश्यसि ॥ १२.७५.३४ ॥
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਿਆਰ ਕਿਹੜਾ? ਉਸ ਤੋਂ ਪਰਮ ਐਸ਼ਵਰਜ ਕੀ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
12.75.35
यस्मिन्भयार्दिताः सन्तः क्षेमं विन्दन्त्यपि क्षणम् ।
स स्वर्गजित्तमोऽस्माकं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.७५.३५ ॥
ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੱਜਣ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਲ ਭਰ ਵੀ ਸੁੱਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
12.75.36
त्वमेव प्रीतिमांस्तस्मात्कुरूणां कुरुसत्तम ।
भव राजा जय स्वर्गं सतो रक्षाऽसतो जहि ॥ १२.७५.३६ ॥
ਇਸ ਲਈ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕੁਰੂਸ਼ਰੇਸ਼ਟ। ਰਾਜਾ ਬਣ, ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ; ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ।
12.75.37
अनु त्वां तात जीवन्तु सुहृदः साधुभिः सह ।
पर्जन्यमिव भूतानि स्वादुद्रुममिव द्विजाः ॥ १२.७५.३७ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਸੱਜਣ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਣ; ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਬੱਦਲ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਿਜ ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
12.75.38
धृष्टं शूरं प्रहर्तारमनृशंसं जितेन्द्रियम् ।
वत्सलं संविभक्तारमुपजीवन्तु बान्धवाः ॥ १२.७५.३८ ॥
ਦਲੇਰ, ਸੂਰਮੇ, ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਿਆਲੂ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬੰਧੂ ਜੀਉਣ।