Mahābhārata · Adhyāya 12.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.75.1
यया वृत्त्या महीपालो विवर्धयति मानवान् ।
पुण्यांश्च लोकाञ्जयति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७५.१ ॥
Durch welches Verhalten läßt der Erdbeschützer die Menschen gedeihen und gewinnt die verdienstvollen Welten? Sag mir das, Großvater.
12.75.2
दानशीलो भवेद्राजा यज्ञशीलश्च भारत ।
उपवासतपः शीलः प्रजानां पालने रतः ॥ १२.७५.२ ॥
Der König solle freigebig und opferbereit sein, o Bhārata, dem Fasten und der Askese zugetan und dem Schutz seiner Untertanen ergeben.
12.75.3
सर्वाश्चैव प्रजा नित्यं राजा धर्मेण पालयन् ।
उत्थानेन प्रदानेन पूजयेच्चापि धार्मिकान् ॥ १२.७५.३ ॥
Der König, der alle seine Untertanen stets durch Dharma beschützt, soll auch die Rechtschaffenen ehren, durch Erhebung und durch Gaben.
12.75.4
राज्ञा हि पूजितो धर्मस्ततः सर्वत्र पूज्यते ।
यद्यदाचरते राजा तत्प्रजानां स्म रोचते ॥ १२.७५.४ ॥
Das vom König geehrte Dharma wird dann überall geehrt; was der König übt, das gefällt seinen Untertanen.
12.75.5
नित्यमुद्यतदण्डश्च भवेन्मृत्युरिवारिषु ।
निहन्यात्सर्वतो दस्यून्न राज्ञो दस्युषु क्षमा ॥ १२.७५.५ ॥
Der König soll den Stock der Strafe stets erhoben halten, wie der Tod für seine Feinde; er soll Räuber von allen Seiten erschlagen, und gegen Räuber gibt es für den König keine Nachsicht.
12.75.6
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं च विन्दति ॥ १२.७५.६ ॥
Von jedem Dharma, den die Untertanen hier üben, gut geschützt vom König, erhält der König einen vierten Anteil.
12.75.7
यदधीते यद्ददाति यञ्जुहोति यदर्चति ।
राजा चतुर्थभाक्तस्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७५.७ ॥
Was man studiert, gibt, im Opfer darbringt oder verehrt, davon erhält der König, der die Untertanen nach dharma schützt, einen vierten Teil.
12.75.8
यद्राष्ट्रोऽकुशलं किंचिद्राज्ञो रक्षयतः प्रजाः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ १२.७५.८ ॥
Welches Unheil auch immer im Reich geschieht, der König, der die Untertanen schützt, erhält davon einen vierten Teil der Sünde, o Bhārata.
12.75.9
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
कर्मणा पृथिवीपाल नृशंसोऽनृतवागपि ॥ १२.७५.९ ॥
Manche sagen, es sei alles sein, und dann, gewiss, wird es die Hälfte. O Beschützer der Erde, der durch Taten grausam und auch lügnerisch ist (ebenso).
12.75.10
तादृशात्किल्बिपाद्राजा शृणु येन प्रमुच्यते ।
प्रत्याहर्तुमशक्यं स्याद्धनं चोरैर्हृतं यदि।
तत्स्वकोशात्प्रदेयं स्यादशक्तेनोपजीवतः ॥ १२.७५.१० ॥
Höre, wodurch der König von solcher Verfehlung befreit wird. Ist der von Dieben geraubte Reichtum nicht zurückzuholen, so soll er aus seinem eigenen Schatz dem Unfähigen gegeben werden, der von ihm lebt.
12.75.11
सर्ववर्णैः सदा रक्ष्यं ब्रह्मस्वं ब्राह्मणा यथा ।
न स्थेयं विषये तेन योऽपकुर्याद्द्विजातिषु ॥ १२.७५.११ ॥
Alle Stände sollen stets das Eigentum der Brahmanen schützen. Wer den zweimal Geborenen Unrecht tut, soll im Reich nicht bleiben.
12.75.12
ब्रह्मस्वे रक्ष्यमाणे तु सर्वं भवति रक्षितम् ।
तेषां प्रसादे निर्वृत्ते कृतकृत्यो भवेन्नृपः ॥ १२.७५.१२ ॥
Wird das Eigentum der Brahmanen geschützt, so ist alles geschützt. Ist ihre Gunst gewonnen, so wird der König zu einem, der sein Werk vollbracht hat.
12.75.13
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ।
नरास्तमुपजीवन्ति नृपं सर्वार्थसाधकम् ॥ १२.७५.१३ ॥
Wie die Wesen auf die Regenwolke und die Vögel auf einen großen Baum angewiesen sind, so sind die Menschen auf jenen König angewiesen, der alle Ziele erreicht.
12.75.14
न हि कामात्मना राज्ञा सततं शठबुद्धिना ।
नृशंनेनातिलुब्धेन शक्यं पालयितुं प्रजाः ॥ १२.७५.१४ ॥
Ein König, dessen Selbst dem Verlangen verfallen ist, dessen Denken stets betrügerisch, grausam und überaus gierig ist, kann seine Untertanen nicht beschützen.
12.75.15
नाहं राज्यसुखान्वेषी राज्यमिच्छाम्यपि क्षणम् ।
धर्मार्थं रोचये राज्यं धर्मश्चात्र न विद्यते ॥ १२.७५.१५ ॥
Ich bin keiner, der das Vergnügen der Königsherrschaft sucht, noch begehre ich die Herrschaft auch nur einen Augenblick. Ich würde die Herrschaft um des Dharma willen annehmen, doch hier ist kein Dharma zu finden.
12.75.16
तदल मम राज्येन यत्र धर्मो न विद्यते ।
वनमेव गमिष्यामि तस्माद्धर्मचिकीर्षया ॥ १२.७५.१६ ॥
Darum genügt mir eine Herrschaft ohne Dharma nicht. Aus dem Wunsch, das Dharma zu üben, werde ich in den Wald gehen.
12.75.17
तत्र मेध्येष्वरण्येषु न्यस्तदण्डो जितेन्द्रियः ।
धर्ममाराधयिष्यामि मुनिर्मूलफलाशनः ॥ १२.७५.१७ ॥
Dort, in den reinen Wäldern, werde ich, den Stab abgelegt und die Sinne gezügelt, als Weiser, der von Wurzeln und Früchten lebt, das Dharma verehren.
12.75.18
वेदाहं तव या बुद्धिरानृशंस्येऽगुणैव सा ।
न च नित्यानृशंसेन शक्यं राज्यमुपासितुम् ॥ १२.७५.१८ ॥
Ich weiß, dass dein Verstand zur Gewaltlosigkeit neigt; doch diese Gewaltlosigkeit ist ohne Verdienst. Und wer stets gewaltlos ist, kann kein Reich regieren.
12.75.19
सदैव त्वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् ।
क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहुमन्यते ॥ १२.७५.१९ ॥
Man hält dich stets für sanften Geistes, übermäßig edel gesinnt und übermäßig rechtschaffen; doch die Welt schätzt den, der schwach (klība) und von Mitleid aus dharma erfüllt ist, nicht hoch.
12.75.20
राजधर्ममवेक्षस्व पितृपैतामहोचितम् ।
नैतद्राज्ञामथो वृत्तं यथा त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ १२.७५.२० ॥
Bedenke die Pflicht der Könige, wie sie deinen Vätern und Großvätern geziemte; dies ist nicht das Verhalten der Könige, in dem du verharren willst.
12.75.21
न हि वैक्लव्यसंसृष्टमानृशंस्यमिहास्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं प्राप्तो धर्मफलं ह्यसि ॥ १२.७५.२१ ॥
Indem du hier zu einem mit Schwäche vermischten Mitleid Zuflucht genommen hast, hast du die aus dem Schutz der Untertanen entspringende Frucht des dharma nicht erlangt.
12.75.22
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न च कुन्त्यभ्यभाषत ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा चित्रवीर्यो नराधिपः ॥ १२.७५.२२ ॥
Weder Pāṇḍu sprach diesen Segen, noch Kuntī; auch der rechtschaffene Vicitravīrya und Citravīrya, Herren der Menschen, sprachen nicht so.
12.75.23
शन्तनुश्च महीपालः सर्वक्षत्रस्य पूजितः ।
तवैतां प्राज्ञतां तात यथा चरसि मेधया ॥ १२.७५.२३ ॥
Auch Śantanu, der Beschützer der Erde und von allen Kriegern geehrt, sprach nicht so. Lieber Sohn, diese Weisheit ist die deine, so wie du dich mit Verstand verhältst.
12.75.24
शौर्यं बलं च सत्यं च पिता तव सदाऽब्रवीत् ।
महत्त्वं बलमौदार्यं भवतः कुन्त्ययाचत ॥ १२.७५.२४ ॥
Dein Vater sprach stets von Tapferkeit, Stärke und Wahrheit; für dich erbat Kuntī Größe, Stärke und Großmut.
12.75.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं चोभे मानुषदैवते ।
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ॥ १२.७५.२५ ॥
Svāhā und svadhā, immer, beide mit Menschen und Göttern als Gottheiten. Die Ahnen und die Götter erwarten dies stets von ihren Söhnen.
12.75.26
दानमध्ययनं यज्ञं प्रजानां परिपालनम् ।
धर्म्यमेतदधर्म्यं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ॥ १२.७५.२६ ॥
Geben, Studium, Opfer und der Schutz des Volkes, ob rechtmäßig oder unrechtmäßig, damit wurdest du geboren.
12.75.27
कुले धुरि च युक्तानां वहतां भारमीदृशम् ।
सीदतामपि कौन्तेय कीर्तिर्न परिहीयते ॥ १२.७५.२७ ॥
Für jene, die am Joch der Familie angespannt sind und solche Last tragen, Sohn der Kuntī, geht selbst beim Sinken der Ruhm nicht verloren.
12.75.28
समन्ततो विनीतो यो वहत्यस्खलितो हि सः ।
निर्दोषकर्मवचनात्सिद्धिः कर्मण एव सा ॥ १२.७५.२८ ॥
Wer von allen Seiten demütig die Last trägt, ohne zu straucheln, erlangt wahrlich den Erfolg der Handlung durch das Wort einer fehlerlosen Tat.
12.75.29
नैकान्ते विनिपातेऽपि विहरेदिह कश्चन ।
धर्मी गृही वा राजा वा ब्रह्मचार्यथवा द्विजः ॥ १२.७५.२९ ॥
Auch nicht in der Einsamkeit, auch nicht im Untergang, soll hier jemand vergeblich leben, ob Gerechter, Haushalter, König, Brahmacārin oder Zweimalgeborener.
12.75.30
अल्पं हि सारभूयिष्ठं यत्कर्मोदारमेव तत् ।
कृतमेवाकृताच्छ्रेयो न पापीयोऽस्य कर्मणः ॥ १२.७५.३० ॥
So gering es auch sei, voll Wesenhaftem ist die edle Tat, die zu tun ist; eine getane Tat ist besser als eine ungetane, und nichts ist sündhafter als diese Tat.
12.75.31
यदा कुलीनो धर्मज्ञः प्राप्नोत्यैश्वर्यमुत्तमम् ।
योगक्षेमस्तदा राज्ञः कुशलायैव कल्पते ॥ १२.७५.३१ ॥
Wenn ein Mann von edler Geburt, der das Dharma kennt, höchste Herrschaft erlangt, dann dient das yoga-kṣema des Königs dem Wohl.
12.75.32
दानेनान्यं बलेनान्यमन्यं सूनृतया गिरा ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ १२.७५.३२ ॥
Der Rechtschaffene, der hier das Reich erlangt hat, soll von allen Seiten nehmen: den einen durch Gabe, den anderen durch Gewalt, einen anderen durch süße, wahrhaftige Rede.
12.75.33
यं हि वैद्याः कुले जाता ह्यवृत्तिभयपीडिताः ।
प्राप्य तृप्ताः प्रतिष्ठन्ति धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ १२.७५.३३ ॥
Wer es erlangt hat, bei dem bleiben die aus der Familie stammenden Vaiśyas, von der Furcht vor Mangel an Unterhalt geplagt, zufrieden. Welches Dharma ist größer als dieses?
12.75.34
किं न्वतः परमं स्वर्ग्यं का ततः प्रीतिरुत्तमा ।
किं ततः परमैश्वर्यं ब्रूहि मे यदि पश्यसि ॥ १२.७५.३४ ॥
Was ist höher als dies, himmelführend? Welche höchste Freude ist größer als jene? Was ist die höchste Herrschaft darüber hinaus? Sag es mir, wenn du es siehst.
12.75.35
यस्मिन्भयार्दिताः सन्तः क्षेमं विन्दन्त्यपि क्षणम् ।
स स्वर्गजित्तमोऽस्माकं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.७५.३५ ॥
Worin gute Menschen, von Furcht geplagt, auch nur für einen Augenblick Sicherheit finden, das ist für uns das höchste, den Himmel erobernde. Diese Wahrheit sage ich dir.
12.75.36
त्वमेव प्रीतिमांस्तस्मात्कुरूणां कुरुसत्तम ।
भव राजा जय स्वर्गं सतो रक्षाऽसतो जहि ॥ १२.७५.३६ ॥
Darum bist du allein der Geliebte unter den Kuru, Bester der Kuru. Werde König, erobere den Himmel; schütze die Guten und erschlage die Bösen.
12.75.37
अनु त्वां तात जीवन्तु सुहृदः साधुभिः सह ।
पर्जन्यमिव भूतानि स्वादुद्रुममिव द्विजाः ॥ १२.७५.३७ ॥
Lieber Sohn, mögen deine wohlmeinenden Freunde zusammen mit den Guten von dir leben, wie die Wesen vom Regenwolken leben und die Zweimalgeborenen vom Baum mit süßen Früchten.
12.75.38
धृष्टं शूरं प्रहर्तारमनृशंसं जितेन्द्रियम् ।
वत्सलं संविभक्तारमुपजीवन्तु बान्धवाः ॥ १२.७५.३८ ॥
Mögen deine Verwandten von dir leben, du Entschlossener, Held, Kämpfer, Gütiger, Selbstbeherrschter, Liebevoller, Verteiler der Gaben.