Mahābhārata · Adhyāya 12.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.75.1
यया वृत्त्या महीपालो विवर्धयति मानवान् ।
पुण्यांश्च लोकाञ्जयति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७५.१ ॥
Por qual conduta o protetor da terra faz os homens prosperarem e conquista os mundos meritórios? Diga-me isso, avô.
12.75.2
दानशीलो भवेद्राजा यज्ञशीलश्च भारत ।
उपवासतपः शीलः प्रजानां पालने रतः ॥ १२.७५.२ ॥
O rei deve ser dado à generosidade e ao sacrifício, ó Bhārata, dado ao jejum e à austeridade, e dedicado à proteção de seus súditos.
12.75.3
सर्वाश्चैव प्रजा नित्यं राजा धर्मेण पालयन् ।
उत्थानेन प्रदानेन पूजयेच्चापि धार्मिकान् ॥ १२.७५.३ ॥
O rei, protegendo sempre todos os seus súditos pelo dharma, deve também honrar os justos pela elevação e pelas dádivas.
12.75.4
राज्ञा हि पूजितो धर्मस्ततः सर्वत्र पूज्यते ।
यद्यदाचरते राजा तत्प्रजानां स्म रोचते ॥ १२.७५.४ ॥
O dharma honrado pelo rei é então honrado em toda parte; o que o rei pratica, isso agrada a seus súditos.
12.75.5
नित्यमुद्यतदण्डश्च भवेन्मृत्युरिवारिषु ।
निहन्यात्सर्वतो दस्यून्न राज्ञो दस्युषु क्षमा ॥ १२.७५.५ ॥
O rei deve manter sempre erguido o cetro do castigo, como a morte para seus inimigos; deve abater os salteadores por todos os lados, e não ter clemência para com eles.
12.75.6
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं च विन्दति ॥ १२.७५.६ ॥
De qualquer dharma que os súditos praticam aqui, bem protegidos pelo rei, o rei obtém uma quarta parte.
12.75.7
यदधीते यद्ददाति यञ्जुहोति यदर्चति ।
राजा चतुर्थभाक्तस्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७५.७ ॥
O que alguém estuda, dá, oferece em sacrifício ou adora, dessa parte o rei que protege os súditos com dharma recebe a quarta porção.
12.75.8
यद्राष्ट्रोऽकुशलं किंचिद्राज्ञो रक्षयतः प्रजाः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ १२.७५.८ ॥
Qualquer mal que ocorra no reino, o rei que protege os súditos obtém a quarta parte desse pecado, ó Bhārata.
12.75.9
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
कर्मणा पृथिवीपाल नृशंसोऽनृतवागपि ॥ १२.७५.९ ॥
Alguns dizem que tudo é dele, e depois, com certeza, torna-se metade. Ó protetor da terra, o homem cruel nas ações e também mentiroso (igualmente).
12.75.10
तादृशात्किल्बिपाद्राजा शृणु येन प्रमुच्यते ।
प्रत्याहर्तुमशक्यं स्याद्धनं चोरैर्हृतं यदि।
तत्स्वकोशात्प्रदेयं स्यादशक्तेनोपजीवतः ॥ १२.७५.१० ॥
Ouve por qual meio o rei se liberta de tal transgressão. Se a riqueza roubada por ladrões não puder ser recuperada, deve ser dada do seu próprio tesouro ao incapaz que vive dele.
12.75.11
सर्ववर्णैः सदा रक्ष्यं ब्रह्मस्वं ब्राह्मणा यथा ।
न स्थेयं विषये तेन योऽपकुर्याद्द्विजातिषु ॥ १२.७५.११ ॥
Todas as classes devem sempre proteger a propriedade dos brâmanes. Quem prejudicar os duas vezes nascidos não deve permanecer no reino.
12.75.12
ब्रह्मस्वे रक्ष्यमाणे तु सर्वं भवति रक्षितम् ।
तेषां प्रसादे निर्वृत्ते कृतकृत्यो भवेन्नृपः ॥ १२.७५.१२ ॥
Quando a propriedade dos brâmanes é protegida, tudo fica protegido. Quando o favor deles é assegurado, o rei torna-se aquele que cumpriu o seu dever.
12.75.13
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ।
नरास्तमुपजीवन्ति नृपं सर्वार्थसाधकम् ॥ १२.७५.१३ ॥
Assim como os seres dependem da nuvem de chuva e as aves de uma grande árvore, os homens dependem daquele rei que realiza todos os fins.
12.75.14
न हि कामात्मना राज्ञा सततं शठबुद्धिना ।
नृशंनेनातिलुब्धेन शक्यं पालयितुं प्रजाः ॥ १२.७५.१४ ॥
Na verdade, um rei cujo ser está entregue ao desejo, de mente sempre enganosa, cruel e extremamente ganancioso, não pode proteger seus súditos.
12.75.15
नाहं राज्यसुखान्वेषी राज्यमिच्छाम्यपि क्षणम् ।
धर्मार्थं रोचये राज्यं धर्मश्चात्र न विद्यते ॥ १२.७५.१५ ॥
Não sou quem busca os prazeres da realeza, nem desejo o reino nem por um instante. Aceitaria o reino pelo dharma, mas aqui o dharma não se encontra.
12.75.16
तदल मम राज्येन यत्र धर्मो न विद्यते ।
वनमेव गमिष्यामि तस्माद्धर्मचिकीर्षया ॥ १२.७५.१६ ॥
Portanto, basta-me um reino sem dharma. Com o desejo de praticar o dharma, irei à própria floresta.
12.75.17
तत्र मेध्येष्वरण्येषु न्यस्तदण्डो जितेन्द्रियः ।
धर्ममाराधयिष्यामि मुनिर्मूलफलाशनः ॥ १२.७५.१७ ॥
Ali, nas florestas puras, depondo o bastão e com os sentidos dominados, adorarei o dharma como um sábio que come raízes e frutos.
12.75.18
वेदाहं तव या बुद्धिरानृशंस्येऽगुणैव सा ।
न च नित्यानृशंसेन शक्यं राज्यमुपासितुम् ॥ १२.७५.१८ ॥
Sei que a tua inteligência se inclina para a não crueldade; mas essa não crueldade é sem mérito. E quem é sempre não cruel não pode governar um reino.
12.75.19
सदैव त्वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् ।
क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहुमन्यते ॥ १२.७५.१९ ॥
Sempre te consideram de mente suave, excessivamente nobre e excessivamente justo; no entanto, o mundo não tem grande estima por quem é fraco (klība) e cheio de compaixão pelo dharma.
12.75.20
राजधर्ममवेक्षस्व पितृपैतामहोचितम् ।
नैतद्राज्ञामथो वृत्तं यथा त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ १२.७५.२० ॥
Atenta ao dever real (rāja-dharma), próprio de teus pais e avós; esta não é a conduta dos reis, o modo como queres permanecer.
12.75.21
न हि वैक्लव्यसंसृष्टमानृशंस्यमिहास्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं प्राप्तो धर्मफलं ह्यसि ॥ १२.७५.२१ ॥
Ao te apoiares aqui numa compaixão misturada com fraqueza, não obtiveste o fruto do dharma que nasce de proteger os súditos.
12.75.22
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न च कुन्त्यभ्यभाषत ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा चित्रवीर्यो नराधिपः ॥ १२.७५.२२ ॥
Nem Pāṇḍu pronunciou esta bênção, nem Kuntī; tampouco o justo Vicitravīrya e Citravīrya, senhores dos homens, falaram assim.
12.75.23
शन्तनुश्च महीपालः सर्वक्षत्रस्य पूजितः ।
तवैतां प्राज्ञतां तात यथा चरसि मेधया ॥ १२.७५.२३ ॥
Também Śantanu, protetor da terra e honrado por todos os guerreiros, não disse isso. Querido filho, esta sabedoria é tua, pois assim te conduzes com inteligência.
12.75.24
शौर्यं बलं च सत्यं च पिता तव सदाऽब्रवीत् ।
महत्त्वं बलमौदार्यं भवतः कुन्त्ययाचत ॥ १२.७५.२४ ॥
Teu pai sempre falou de valor, força e verdade; por ti, Kuntī pediu grandeza, força e generosidade.
12.75.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं चोभे मानुषदैवते ।
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ॥ १२.७५.२५ ॥
Svāhā e svadhā, sempre, tendo homens e deuses como divindades. Os ancestrais e os deuses sempre esperam isso dos filhos.
12.75.26
दानमध्ययनं यज्ञं प्रजानां परिपालनम् ।
धर्म्यमेतदधर्म्यं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ॥ १२.७५.२६ ॥
Dar, estudar, sacrificar e proteger o povo, sejam justos ou injustos, com estes nasceste.
12.75.27
कुले धुरि च युक्तानां वहतां भारमीदृशम् ।
सीदतामपि कौन्तेय कीर्तिर्न परिहीयते ॥ १२.७५.२७ ॥
Para os atrelados ao eixo da família, carregando tal fardo, filho de Kuntī, mesmo afundando, a fama não se perde.
12.75.28
समन्ततो विनीतो यो वहत्यस्खलितो हि सः ।
निर्दोषकर्मवचनात्सिद्धिः कर्मण एव सा ॥ १२.७५.२८ ॥
Quem, humilde por todos os lados, carrega o fardo sem vacilar, de fato alcança o sucesso da ação pela palavra de uma ação sem falhas.
12.75.29
नैकान्ते विनिपातेऽपि विहरेदिह कश्चन ।
धर्मी गृही वा राजा वा ब्रह्मचार्यथवा द्विजः ॥ १२.७५.२९ ॥
Nem na solidão, nem na ruína, ninguém aqui deve viver em vão, seja justo, chefe de família, rei, estudante celibatário ou dvija.
12.75.30
अल्पं हि सारभूयिष्ठं यत्कर्मोदारमेव तत् ।
कृतमेवाकृताच्छ्रेयो न पापीयोऽस्य कर्मणः ॥ १२.७५.३० ॥
Por pequeno que seja, cheio de essência, é o ato nobre que se deve fazer; um ato feito é melhor que um não feito, e nada é mais pecaminoso que este ato.
12.75.31
यदा कुलीनो धर्मज्ञः प्राप्नोत्यैश्वर्यमुत्तमम् ।
योगक्षेमस्तदा राज्ञः कुशलायैव कल्पते ॥ १२.७५.३१ ॥
Quando um homem de nobre linhagem, conhecedor do dharma, obtém a soberania suprema, então o yoga-kṣema do rei conduz ao bem-estar.
12.75.32
दानेनान्यं बलेनान्यमन्यं सूनृतया गिरा ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ १२.७५.३२ ॥
Que o homem justo, tendo aqui obtido o reino, receba de todos os lados: uns pela dádiva, outros pela força, outros pela fala doce e verdadeira.
12.75.33
यं हि वैद्याः कुले जाता ह्यवृत्तिभयपीडिताः ।
प्राप्य तृप्ताः प्रतिष्ठन्ति धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ १२.७५.३३ ॥
Tendo-o obtido, os vaiśyas nascidos na família, atormentados pelo temor da falta de sustento, permanecem satisfeitos. Que dharma é maior que esse?
12.75.34
किं न्वतः परमं स्वर्ग्यं का ततः प्रीतिरुत्तमा ।
किं ततः परमैश्वर्यं ब्रूहि मे यदि पश्यसि ॥ १२.७५.३४ ॥
O que é mais elevado que isso, que conduz ao céu? Que alegria suprema é maior que aquela? Qual é a soberania suprema além disso? Diga-me, se você vê.
12.75.35
यस्मिन्भयार्दिताः सन्तः क्षेमं विन्दन्त्यपि क्षणम् ।
स स्वर्गजित्तमोऽस्माकं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.७५.३५ ॥
Aquilo em que os homens bons, atormentados pelo medo, encontram segurança ainda que por um instante, isso é para nós o supremo conquistador do céu. Esta verdade te digo.
12.75.36
त्वमेव प्रीतिमांस्तस्मात्कुरूणां कुरुसत्तम ।
भव राजा जय स्वर्गं सतो रक्षाऽसतो जहि ॥ १२.७५.३६ ॥
Portanto, só tu és o amado entre os Kuru, o melhor dos Kuru. Torna-te rei, conquista o céu; protege os bons e abate os maus.
12.75.37
अनु त्वां तात जीवन्तु सुहृदः साधुभिः सह ।
पर्जन्यमिव भूतानि स्वादुद्रुममिव द्विजाः ॥ १२.७५.३७ ॥
Querido filho, que teus bons amigos vivam por ti, junto com os virtuosos, como os seres vivem da nuvem de chuva e os dvijas vivem da árvore de frutos doces.
12.75.38
धृष्टं शूरं प्रहर्तारमनृशंसं जितेन्द्रियम् ।
वत्सलं संविभक्तारमुपजीवन्तु बान्धवाः ॥ १२.७५.३८ ॥
Que teus parentes vivam por ti, tu que és ousado, herói, guerreiro, compassivo, senhor de teus sentidos, afetuoso e distribuidor de dádivas.