ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.75.1
यया वृत्त्या महीपालो विवर्धयति मानवान् ।
पुण्यांश्च लोकाञ्जयति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७५.१ ॥
ଯେଉଁ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ମହୀପାଳ ମାନବମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି ଏବଂ ପୁଣ୍ୟଲୋକ ଜୟ କରନ୍ତି, ହେ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
12.75.2
दानशीलो भवेद्राजा यज्ञशीलश्च भारत ।
उपवासतपः शीलः प्रजानां पालने रतः ॥ १२.७५.२ ॥
ରାଜା ଦାନଶୀଳ ଓ ଯଜ୍ଞଶୀଳ ହେବେ, ହେ ଭାରତ; ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟାର ଆଚରଣ କରି ପ୍ରଜାପାଳନରେ ରତ ରହିବେ।
12.75.3
सर्वाश्चैव प्रजा नित्यं राजा धर्मेण पालयन् ।
उत्थानेन प्रदानेन पूजयेच्चापि धार्मिकान् ॥ १२.७५.३ ॥
ରାଜା ସର୍ବଦା ଧର୍ମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ପାଳନ କରି, ଉତ୍ଥାନ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
12.75.4
राज्ञा हि पूजितो धर्मस्ततः सर्वत्र पूज्यते ।
यद्यदाचरते राजा तत्प्रजानां स्म रोचते ॥ १२.७५.४ ॥
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଧର୍ମ ପରେ ସର୍ବତ୍ର ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ରାଜା ଯାହା ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରୁଚେ।
12.75.5
नित्यमुद्यतदण्डश्च भवेन्मृत्युरिवारिषु ।
निहन्यात्सर्वतो दस्यून्न राज्ञो दस्युषु क्षमा ॥ १२.७५.५ ॥
ରାଜା ସର୍ବଦା ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ ରଖନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ହୁଅନ୍ତୁ; ସବୁଦିଗରୁ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତୁ; ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ରାଜାଙ୍କ କ୍ଷମା ନ ଥାଉ।
12.75.6
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं च विन्दति ॥ १२.७५.६ ॥
ଏଠାରେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ସୁରକ୍ଷିତ ପ୍ରଜାମାନେ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଧର୍ମର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରାଜା ପାଆନ୍ତି।
12.75.7
यदधीते यद्ददाति यञ्जुहोति यदर्चति ।
राजा चतुर्थभाक्तस्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७५.७ ॥
ଯାହା ଅଧ୍ୟୟନ କରେ, ଯାହା ଦାନ କରେ, ଯାହା ହୋମ କରେ, ଯାହା ପୂଜା କରେ, ତାହାର ଚତୁର୍ଥ ଭାଗ ଧର୍ମରେ ପ୍ରଜାପାଳନ କରୁଥିବା ରାଜା ପାଆନ୍ତି।
12.75.8
यद्राष्ट्रोऽकुशलं किंचिद्राज्ञो रक्षयतः प्रजाः ।
चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ १२.७५.८ ॥
ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଯାହା କିଛି ଅକୁଶଳ ଘଟେ, ପ୍ରଜାପାଳନ କରୁଥିବା ରାଜା, ହେ ଭାରତ, ସେହି ପାପର ଚତୁର୍ଥ ଭାଗ ପାଆନ୍ତି।
12.75.9
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयः ।
कर्मणा पृथिवीपाल नृशंसोऽनृतवागपि ॥ १२.७५.९ ॥
'ଏ ସବୁ ତାହାର' ବୋଲି କେହି କେହି କୁହନ୍ତି; ପରେ ତାହା ଅଧା ହୁଏ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ହେ ପୃଥିବୀପାଳ, କର୍ମରେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଓ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି)।
12.75.10
तादृशात्किल्बिपाद्राजा शृणु येन प्रमुच्यते ।
प्रत्याहर्तुमशक्यं स्याद्धनं चोरैर्हृतं यदि।
तत्स्वकोशात्प्रदेयं स्यादशक्तेनोपजीवतः ॥ १२.७५.१० ॥
ସେଭଳି ପାପରୁ ରାଜା ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣ। ଚୋରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୃତ ଧନ ଫେରାଇ ପାଇବା ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ, ତାହାଠାରୁ ଜୀବନଧାରଣ କରୁଥିବା ଅସମର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜ କୋଷାଗାରରୁ ତାହା ଦେବା ଉଚିତ।
12.75.11
सर्ववर्णैः सदा रक्ष्यं ब्रह्मस्वं ब्राह्मणा यथा ।
न स्थेयं विषये तेन योऽपकुर्याद्द्विजातिषु ॥ १२.७५.११ ॥
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ସର୍ବଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଯେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଅପକାର କରେ, ସେ ରାଜ୍ୟରେ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
12.75.12
ब्रह्मस्वे रक्ष्यमाणे तु सर्वं भवति रक्षितम् ।
तेषां प्रसादे निर्वृत्ते कृतकृत्यो भवेन्नृपः ॥ १२.७५.१२ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ରକ୍ଷିତ ହେଲେ ସବୁ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ମିଳିଲେ ରାଜା କୃତକୃତ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
12.75.13
पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः ।
नरास्तमुपजीवन्ति नृपं सर्वार्थसाधकम् ॥ १२.७५.१३ ॥
ଯେପରି ପ୍ରାଣୀମାନେ ମେଘ ଉପରେ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ମହାବୃକ୍ଷ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧକ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
12.75.14
न हि कामात्मना राज्ञा सततं शठबुद्धिना ।
नृशंनेनातिलुब्धेन शक्यं पालयितुं प्रजाः ॥ १२.७५.१४ ॥
କାମନାର ବଶୀଭୂତ, ସର୍ବଦା ପ୍ରବଞ୍ଚନା ବୁଦ୍ଧି, ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଓ ଅତି ଲୋଭୀ ରାଜା ପ୍ରଜାପାଳନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
12.75.15
नाहं राज्यसुखान्वेषी राज्यमिच्छाम्यपि क्षणम् ।
धर्मार्थं रोचये राज्यं धर्मश्चात्र न विद्यते ॥ १२.७५.१५ ॥
ମୁଁ ରାଜ୍ୟସୁଖର ଅନ୍ବେଷୀ ନୁହେଁ; କ୍ଷଣମାତ୍ର ପାଇଁ ବି ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ। ଧର୍ମ ପାଇଁ ହିଁ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଧର୍ମ ନାହିଁ।
12.75.16
तदल मम राज्येन यत्र धर्मो न विद्यते ।
वनमेव गमिष्यामि तस्माद्धर्मचिकीर्षया ॥ १२.७५.१६ ॥
ତେଣୁ ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ନାହିଁ, ସେହି ରାଜ୍ୟରେ ମୋର କିଛି ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ। ଧର୍ମାଚରଣର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ବନକୁ ହିଁ ଯିବି।
12.75.17
तत्र मेध्येष्वरण्येषु न्यस्तदण्डो जितेन्द्रियः ।
धर्ममाराधयिष्यामि मुनिर्मूलफलाशनः ॥ १२.७५.१७ ॥
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ବନରେ, ଦଣ୍ଡ ତ୍ୟାଗ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରି, ମୂଳ-ଫଳ ଖାଉଥିବା ମୁନି ହୋଇ ମୁଁ ଧର୍ମର ଆରାଧନା କରିବି।
12.75.18
वेदाहं तव या बुद्धिरानृशंस्येऽगुणैव सा ।
न च नित्यानृशंसेन शक्यं राज्यमुपासितुम् ॥ १२.७५.१८ ॥
ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଦୟା ଆଡ଼କୁ ଝୁଙ୍କିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ; ସେହି ଦୟା ମଧ୍ୟ ଗୁଣହୀନ। ସର୍ବଦା ଦୟାଳୁ ରହି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇ ହୁଏ ନାହିଁ।
12.75.19
सदैव त्वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् ।
क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहुमन्यते ॥ १२.७५.१९ ॥
ସର୍ବଦା ତୁମକୁ ମୃଦୁପ୍ରଜ୍ଞ, ଅତି ଆର୍ଯମନା ଓ ଅତି ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ମାନାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଲୋକେ ତୁମକୁ କ୍ଲୀବ ଓ ଧର୍ମକରୁଣାଯୁକ୍ତ ଭାବି ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
12.75.20
राजधर्ममवेक्षस्व पितृपैतामहोचितम् ।
नैतद्राज्ञामथो वृत्तं यथा त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ १२.७५.२० ॥
ତୁମ ପିତା ଓ ପିତାମହମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ରାଜଧର୍ମକୁ ବିଚାର କର; ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଚରଣରେ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ତାହା ରାଜାମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ନୁହେଁ।
12.75.21
न हि वैक्लव्यसंसृष्टमानृशंस्यमिहास्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं प्राप्तो धर्मफलं ह्यसि ॥ १२.७५.२१ ॥
ଏଠାରେ ଭୀରୁତା ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଦୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତୁମେ ପ୍ରଜାପାଳନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମଫଳ ପାଇବ ନାହିଁ।
12.75.22
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न च कुन्त्यभ्यभाषत ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा चित्रवीर्यो नराधिपः ॥ १२.७५.२२ ॥
ପାଣ୍ଡୁ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇନଥିଲେ, କୁନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ଏପରି କହି ନଥିଲେ; ଧର୍ମାତ୍ମା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ନରାଧିପ ଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏପରି କହି ନଥିଲେ।
12.75.23
शन्तनुश्च महीपालः सर्वक्षत्रस्य पूजितः ।
तवैतां प्राज्ञतां तात यथा चरसि मेधया ॥ १२.७५.२३ ॥
ପୃଥିବୀପାଳକ ଶାନ୍ତନୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏପରି କହିନଥିଲେ। ହେ ତାତ, ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ଯେପରି ଆଚରଣ କର, ତାହା ତୁମ ପ୍ରଜ୍ଞା।
12.75.24
शौर्यं बलं च सत्यं च पिता तव सदाऽब्रवीत् ।
महत्त्वं बलमौदार्यं भवतः कुन्त्ययाचत ॥ १२.७५.२४ ॥
ତୁମ ପିତା ସର୍ବଦା ଶୌର୍ଯ୍ୟ, ବଳ ଓ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ। ତୁମ ପାଇଁ କୁନ୍ତୀ ମହତ୍ତ୍ୱ, ବଳ ଓ ଔଦାର୍ଯ୍ୟ ମାଗିଥିଲେ।
12.75.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं चोभे मानुषदैवते ।
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ॥ १२.७५.२५ ॥
ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧା ସର୍ବଦା; ଏହି ଦୁଇ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବତା ମାନନ୍ତି। ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନେ ସର୍ବଦା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
12.75.26
दानमध्ययनं यज्ञं प्रजानां परिपालनम् ।
धर्म्यमेतदधर्म्यं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ॥ १२.७५.२६ ॥
ଦାନ, ଅଧ୍ୟୟନ, ଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଜାପାଳନ—ଏଗୁଡ଼ିକ ଧର୍ମ୍ୟ ବା ଅଧର୍ମ୍ୟ; ତୁମେ ଜନ୍ମରୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଇଛ।
12.75.27
कुले धुरि च युक्तानां वहतां भारमीदृशम् ।
सीदतामपि कौन्तेय कीर्तिर्न परिहीयते ॥ १२.७५.२७ ॥
କୁଳର ଧୁରାରେ ଯୁକ୍ତ, ଏପରି ଭାର ବହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ବୁଡ଼ିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି କମେ ନାହିଁ।
12.75.28
समन्ततो विनीतो यो वहत्यस्खलितो हि सः ।
निर्दोषकर्मवचनात्सिद्धिः कर्मण एव सा ॥ १२.७५.२८ ॥
ଯିଏ ସର୍ବତୋଭାବେ ବିନୀତ ହୋଇ ଅସ୍ଖଳିତ ଭାବେ ଭାର ବହେ, ସେ ନିର୍ଦୋଷ କର୍ମବଚନରୁ କର୍ମସିଦ୍ଧି ପାଏ।
12.75.29
नैकान्ते विनिपातेऽपि विहरेदिह कश्चन ।
धर्मी गृही वा राजा वा ब्रह्मचार्यथवा द्विजः ॥ १२.७५.२९ ॥
ଏକାନ୍ତରେ, ବିନାଶ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କେହି ବ୍ୟର୍ଥ ବିହାର ନ କରନ୍ତୁ—ଧର୍ମାତ୍ମା, ଗୃହସ୍ଥ, ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ ହୁଅନ୍ତୁ।
12.75.30
अल्पं हि सारभूयिष्ठं यत्कर्मोदारमेव तत् ।
कृतमेवाकृताच्छ्रेयो न पापीयोऽस्य कर्मणः ॥ १२.७५.३० ॥
ଅଳ୍ପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସାରପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉଦାର କର୍ମ ହିଁ କରିବା ଉଚିତ; କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ନ କରିବାଠାରୁ ଶ୍ରେୟ; ଏହି କର୍ମଠାରୁ ପାପକର ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
12.75.31
यदा कुलीनो धर्मज्ञः प्राप्नोत्यैश्वर्यमुत्तमम् ।
योगक्षेमस्तदा राज्ञः कुशलायैव कल्पते ॥ १२.७५.३१ ॥
କୁଳୀନ ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତମ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଲାଭ କଲେ ରାଜାର ଯୋଗକ୍ଷେମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ହିଁ ହୁଏ।
12.75.32
दानेनान्यं बलेनान्यमन्यं सूनृतया गिरा ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ १२.७५.३२ ॥
ଦାନରେ ଜଣକୁ, ବଳରେ ଅନ୍ୟକୁ, ମଧୁର ସତ୍ୟବାଣୀରେ ଆଉ ଜଣକୁ; ରାଜ୍ୟ ପାଇ ଧାର୍ମିକ ସବୁଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ।
12.75.33
यं हि वैद्याः कुले जाता ह्यवृत्तिभयपीडिताः ।
प्राप्य तृप्ताः प्रतिष्ठन्ति धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ १२.७५.३३ ॥
ଜୀବିକାର ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ କୁଳରେ ଜାତ ବୈଶ୍ୟମାନେ ତାହା ପାଇ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି; ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧର୍ମ କଣ?
12.75.34
किं न्वतः परमं स्वर्ग्यं का ततः प्रीतिरुत्तमा ।
किं ततः परमैश्वर्यं ब्रूहि मे यदि पश्यसि ॥ १२.७५.३४ ॥
ଏଥିଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରଦ କଣ? ତାହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରୀତି କଣ? ତାହାଠାରୁ ପରମ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କଣ? ଯଦି ଆପଣ ଦେଖନ୍ତି ତେବେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
12.75.35
यस्मिन्भयार्दिताः सन्तः क्षेमं विन्दन्त्यपि क्षणम् ।
स स्वर्गजित्तमोऽस्माकं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.७५.३५ ॥
ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ସଜ୍ଜନମାନେ ଯାହାଠାରେ କ୍ଷଣମାତ୍ର କ୍ଷେମ ପାଆନ୍ତି, ତାହା ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିବା ଉତ୍ତମ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।
12.75.36
त्वमेव प्रीतिमांस्तस्मात्कुरूणां कुरुसत्तम ।
भव राजा जय स्वर्गं सतो रक्षाऽसतो जहि ॥ १२.७५.३६ ॥
ତେଣୁ କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରିୟ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରାଜା ହୁଅ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜୟ କର; ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ବଧ କର।
12.75.37
अनु त्वां तात जीवन्तु सुहृदः साधुभिः सह ।
पर्जन्यमिव भूतानि स्वादुद्रुममिव द्विजाः ॥ १२.७५.३७ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ତୁମ ସୁହୃଦ ସଜ୍ଜନମାନେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ; ଯେପରି ପ୍ରାଣୀମାନେ ମେଘ ଆଶ୍ରୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧୁର ଫଳବାନ ବୃକ୍ଷ ଆଶ୍ରୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।
12.75.38
धृष्टं शूरं प्रहर्तारमनृशंसं जितेन्द्रियम् ।
वत्सलं संविभक्तारमुपजीवन्तु बान्धवाः ॥ १२.७५.३८ ॥
ସାହସୀ, ଶୂର, ପ୍ରହାରକାରୀ, ଦୟାଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ, ସ୍ନେହଶୀଳ ଓ ଦାନ ବଣ୍ଟନକାରୀ ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ବାନ୍ଧବମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ।