Mahābhārata · Adhyāya 12.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.79.1
क्व समर्थाः कथंशीला ऋत्विजः स्युः पितामह ।
कथंविधाश्च राजेन्द्र तद्ब्रूहि वदतां वर ॥ १२.७९.१ ॥
¿Dónde son capaces los sacerdotes y de qué carácter son? Dime, oh abuelo, cómo son, oh señor de reyes, mejor de los oradores.
12.79.2
प्रतिकर्मपरा राजन्वृत्तिरस्य विधीयते ।
छन्दः सामादि विज्ञाय द्विजानां श्रुतमेवच ॥ १२.७९.२ ॥
Oh rey, su conducta se prescribe como dedicación a sus deberes, habiendo conocido los metros, el Sāma y los demás Vedas, y el saber de los dvijas.
12.79.3
ये त्वेकरतयो नित्यं धीराश्च प्रियवादिनः ।
परस्परस्य सुहृदः समन्तात्समदर्शिनः ॥ १२.७९.३ ॥
Aquellos que siempre están dedicados a una sola alegría, firmes, de palabra amable, amigos mutuos y de mirada igual por todas partes.
12.79.4
आनृशंस्यं सत्यवाक्यमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ १२.७९.४ ॥
No crueldad, habla veraz, no violencia, dominio de sí, rectitud, ausencia de malicia, ausencia de orgullo, pudor, paciencia, control de los sentidos y calma.
12.79.5
यस्मिन्नेतानि दृश्यन्ते स पुरोहित उच्यते ।
धीमान्सत्यधृतिर्दान्तो भूतानामविहिंसकः।
अकामद्वेषसंयुक्तस्त्रिभिः शुक्लैः समन्वितः ॥ १२.७९.५ ॥
Aquel en quien se ven estas cualidades se llama sacerdote doméstico: sabio, firme en la verdad, dueño de sí, inofensivo para los seres, libre de deseo y odio, y dotado de las tres cualidades puras.
12.79.6
अहिंसको ज्ञानतृप्तः स ब्रह्मासनमर्हति ।
एते महर्त्विजस्तात सर्वे मान्या यथार्हतः ॥ १२.७९.६ ॥
Quien es inofensivo y está satisfecho con el saber merece el asiento de Brahmā. Estos son todos grandes sacerdotes, querido hijo, todos dignos de honra según su mérito.
12.79.7
यदिदं वेदवचनं दक्षिणासु विधीयते ।
इदं देयमिदं देयं न क्वचिव्द्यवतिष्ठते ॥ १२.७९.७ ॥
Este precepto védico sobre las dakṣiṇās — 'esto debe darse, esto debe darse' — en ninguna parte se sostiene.
12.79.8
देयं प्रतिधनं शास्त्रमापद्धर्मा न शास्त्रतः ।
आज्ञा शास्त्रस्य घोरे यं न शक्तिं समवेक्षते ॥ १२.७९.८ ॥
Lo que se debe dar es en retribución por la riqueza; los deberes de emergencia no provienen de la escritura. Aquel mandato terrible de la escritura no toma en cuenta la capacidad de uno.
12.79.9
श्रद्धामालम्ब्य यष्टव्यमित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
मिथ्योपेतस्य यज्ञस्य किमु श्रद्धा करिष्यति ॥ १२.७९.९ ॥
'Se debe sacrificar confiando en la fe' — esta es la revelación védica. Pero ¿qué hará la fe por un sacrificio hecho con falsedad?
12.79.10
न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया ।
कश्चिन्महदवाप्नोति मा ते भूद्बुद्धिरीदृशी ॥ १२.७९.१० ॥
Ni por desprecio de los Vedas, ni por engaño, ni por artimaña alguien obtiene un gran fruto. Que tu intelecto nunca sea así.
12.79.11
यज्ञाङ्गं दक्षिणा तात मन्त्राणां परिबृंहणम् ।
न मन्त्रा दक्षिणाहीनास्तारयन्ति कथंचन ॥ १२.७९.११ ॥
Querido hijo, la dakṣiṇā es un miembro del sacrificio y también lo que engrandece los mantras. Los mantras sin dakṣiṇā nunca salvan a nadie.
12.79.12
शक्तिस्तु पूर्णपात्रेण संमिता नावमा भवेत् ।
अवश्यं तात यष्टव्यं त्रिभिर्वर्णैर्थथाबलम् ॥ १२.७९.१२ ॥
Pero la capacidad debe medirse con una vasija llena, y no ser deficiente. Querido hijo, las tres clases deben sacrificar necesariamente según su fuerza.
12.79.13
सोमो राजा ब्राह्मणानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
तं च विक्रेतुमिच्छन्ति न तथा वृत्तिरिष्यते ॥ १२.७९.१३ ॥
Soma es el rey de los brahmanes: así lo enseña la revelación védica. Sin embargo, algunos quieren venderlo, y tal conducta no es aprobada.
12.79.14
तेन क्रीतेन धर्मेण ततो यज्ञः प्रतायते ।
इत्येवं धर्ममाख्यातमृषिभिर्धर्मकोविदैः ॥ १२.७९.१४ ॥
Mediante ese soma comprado, conforme al dharma, el sacrificio se extiende. Así ha sido declarado el dharma por los sabios conocedores del dharma.
12.79.15
पुमान्यज्ञश्च सोमश्च न्यायवृत्तो यदा भवेत् ।
अन्यायवृत्तः पुरुषो न परस्य न चात्मनः ॥ १२.७९.१५ ॥
Cuando el hombre, el sacrificio y el soma siguen una conducta justa, dan fruto. Un hombre de conducta injusta no beneficia ni a otro ni a sí mismo.
12.79.16
शरीरं यज्ञपात्राणि इत्येषा श्रूयते श्रुतिः ।
तानि सम्यक्प्रणीतानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.७९.१६ ॥
El cuerpo son los recipientes del sacrificio: así se oye esta revelación. Han sido debidamente preparados por los brahmanes de gran alma.
12.79.17
तपो यज्ञादपि श्रेष्ठमित्येषा परमा श्रुतिः ।
तत्ते तपः प्रवक्ष्यामि विद्वंस्तदपि मे शृणु ॥ १२.७९.१७ ॥
La austeridad es superior incluso al sacrificio: esta es la suprema revelación. Por eso, sabio, te explicaré la austeridad; escúchala también de mí.
12.79.18
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा ।
एतत्तपो विदुर्धीरा न शरीरस्य शोषणम् ॥ १२.७९.१८ ॥
No violencia, palabra veraz, bondad, dominio de sí y compasión: esto los sabios llaman austeridad, no el secar el cuerpo.
12.79.19
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चातिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र तद्वै नाशनमात्मनः ॥ १२.७९.१९ ॥
No reconocer la autoridad de los Vedas, transgredir los śāstras y el desorden en todas partes: esto es, en verdad, la ruina del ser.
12.79.20
निबोध दशहोतॄणां विधानं पार्थ यादृशम् ।
चित्तिः स्रुक् चित्तमाज्यं च पवित्रं ज्ञानमुत्तमम्।
न शाठ्यं न च जिह्यत्वं कालो देशश्च ते दश ॥ १२.७९.२० ॥
Comprende, hijo de Pṛthā, la norma de los diez hotṛs: la mente es la cuchara, la mente es la mantequilla clarificada, el conocimiento supremo es el purificador. Ni engaño ni torcedura; tiempo y lugar: estos son los diez.
12.79.21
सर्वं दिह्नं मृत्युपदमार्जवं ब्रह्मणः पदम् ।
एतावाञ्ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ १२.७९.२१ ॥
Todo engaño es la morada de la muerte; la rectitud es la morada de Brahman. Tanto abarca el dominio del conocimiento: ¿qué logrará la vana charla?