மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.79.1
क्व समर्थाः कथंशीला ऋत्विजः स्युः पितामह ।
कथंविधाश्च राजेन्द्र तद्ब्रूहि वदतां वर ॥ १२.७९.१ ॥
பிதாமகரே, எங்கு ஆற்றல்மிக்க ருத்விஜர்கள் இருப்பர்? அவர்கள் எத்தகைய இயல்புடையவர்கள்? மன்னர்களின் தலைவரே, பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, அதைச் சொல்லுங்கள்.
12.79.2
प्रतिकर्मपरा राजन्वृत्तिरस्य विधीयते ।
छन्दः सामादि विज्ञाय द्विजानां श्रुतमेवच ॥ १२.७९.२ ॥
அரசே, அவர்களின் நடத்தை தங்கள் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருப்பதாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. சந்தஸ், சாமம் முதலியவற்றையும், இருபிறப்பாளர்களின் கல்வியையும் அறிந்து.
12.79.3
ये त्वेकरतयो नित्यं धीराश्च प्रियवादिनः ।
परस्परस्य सुहृदः समन्तात्समदर्शिनः ॥ १२.७९.३ ॥
எப்போதும் ஒரே மகிழ்ச்சியில் ஈடுபட்டவர்களாய், உறுதியுடையவர்களாய், இனிமையாகப் பேசுபவர்களாய், ஒருவரோடொருவர் நண்பர்களாய், எல்லாவற்றிலும் சமநோக்குடையவர்களாய் இருப்பவர்கள்.
12.79.4
आनृशंस्यं सत्यवाक्यमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ १२.७९.४ ॥
கருணை, உண்மைப் பேச்சு, அகிம்சை, அடக்கம், நேர்மை, துரோகமின்மை, கர்வமின்மை, நாணம், பொறுமை, புலனடக்கம், சாந்தம்.
12.79.5
यस्मिन्नेतानि दृश्यन्ते स पुरोहित उच्यते ।
धीमान्सत्यधृतिर्दान्तो भूतानामविहिंसकः।
अकामद्वेषसंयुक्तस्त्रिभिः शुक्लैः समन्वितः ॥ १२.७९.५ ॥
இக்குணங்கள் எவனிடம் காணப்படுகின்றனவோ அவனே புரோகிதன் எனப்படுகிறான். அவன் அறிவாளி, சத்தியத்தில் உறுதியானவன், அடக்கமுடையவன், உயிர்களை துன்புறுத்தாதவன். ஆசை, வெறுப்பு இல்லாதவனும், மூன்று வெண்மைக் குணங்களுடன் கூடியவனுமாவான்.
12.79.6
अहिंसको ज्ञानतृप्तः स ब्रह्मासनमर्हति ।
एते महर्त्विजस्तात सर्वे मान्या यथार्हतः ॥ १२.७९.६ ॥
அகிம்சையுடையவனும் ஞானத்தால் நிறைவடைந்தவனுமானவன் பிரம்மாசனத்துக்குத் தகுதியானவன். அன்பு மகனே, இவர்கள் அனைவரும் தகுதிக்கேற்ப மதிக்கப்பட வேண்டிய சிறந்த ருத்விஜர்கள்.
12.79.7
यदिदं वेदवचनं दक्षिणासु विधीयते ।
इदं देयमिदं देयं न क्वचिव्द्यवतिष्ठते ॥ १२.७९.७ ॥
தட்சிணைகள் குறித்து வேத வாக்கியம் விதிக்கும் இது — 'இது கொடுக்கப்பட வேண்டும், இது கொடுக்கப்பட வேண்டும்' — எங்கும் நிலைத்து நிற்கவில்லை.
12.79.8
देयं प्रतिधनं शास्त्रमापद्धर्मा न शास्त्रतः ।
आज्ञा शास्त्रस्य घोरे यं न शक्तिं समवेक्षते ॥ १२.७९.८ ॥
கொடுக்கப்பட வேண்டியது செல்வத்திற்கு ஈடாகக் கொடுக்கப்படுவது; ஆபத்துக் கடமைகள் சாஸ்திரத்தால் வருவதில்லை. சாஸ்திரத்தின் அந்தக் கொடிய கட்டளை ஒருவரின் சக்தியைக் கருதுவதில்லை.
12.79.9
श्रद्धामालम्ब्य यष्टव्यमित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
मिथ्योपेतस्य यज्ञस्य किमु श्रद्धा करिष्यति ॥ १२.७९.९ ॥
'சிரத்தையை ஆதாரமாகக் கொண்டு யாகம் செய்ய வேண்டும்' — இது வைதிக ஸ்ருதி. ஆனால் பொய்யாகச் செய்யப்பட்ட யாகத்துக்கு சிரத்தை என்ன செய்யும்?
12.79.10
न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया ।
कश्चिन्महदवाप्नोति मा ते भूद्बुद्धिरीदृशी ॥ १२.७९.१० ॥
வேதங்களை அவமதிப்பதாலும், வஞ்சனையாலும், மாயையாலும் எவரும் பெரும் பலனை அடைவதில்லை. உன் புத்தி இத்தகையதாக இருக்கக்கூடாது.
12.79.11
यज्ञाङ्गं दक्षिणा तात मन्त्राणां परिबृंहणम् ।
न मन्त्रा दक्षिणाहीनास्तारयन्ति कथंचन ॥ १२.७९.११ ॥
அன்பே, தட்சிணை யாகத்தின் அங்கம்; மந்திரங்களின் விரிவாக்கமும் அதுவே. தட்சிணையற்ற மந்திரங்கள் எந்த வகையிலும் கரையேற்றுவதில்லை.
12.79.12
शक्तिस्तु पूर्णपात्रेण संमिता नावमा भवेत् ।
अवश्यं तात यष्टव्यं त्रिभिर्वर्णैर्थथाबलम् ॥ १२.७९.१२ ॥
ஆனால் சக்தி நிறைந்த பாத்திரத்தால் அளக்கப்பட வேண்டும்; குறைவாக இருக்கக்கூடாது. அன்பே, மூன்று வர்ணத்தாரும் தங்கள் பலத்திற்கு ஏற்ப அவசியம் யாகம் செய்ய வேண்டும்.
12.79.13
सोमो राजा ब्राह्मणानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
तं च विक्रेतुमिच्छन्ति न तथा वृत्तिरिष्यते ॥ १२.७९.१३ ॥
சோமன் பிராமணர்களின் அரசன் என்பது வேதச் சுருதியின் கூற்று. ஆனால் அதை விற்க விரும்புகிறார்கள்; அத்தகைய நடத்தை விரும்பத்தக்கதல்ல.
12.79.14
तेन क्रीतेन धर्मेण ततो यज्ञः प्रतायते ।
इत्येवं धर्ममाख्यातमृषिभिर्धर्मकोविदैः ॥ १२.७९.१४ ॥
அதனால் வாங்கப்பட்ட (சோமத்தால்) தர்மப்படி யாகம் விரிவடைகிறது. இவ்வாறு தர்மத்தை தர்மஞானிகளான ரிஷிகள் அறிவித்தனர்.
12.79.15
पुमान्यज्ञश्च सोमश्च न्यायवृत्तो यदा भवेत् ।
अन्यायवृत्तः पुरुषो न परस्य न चात्मनः ॥ १२.७९.१५ ॥
மனிதனும், யாகமும், சோமமும் நியாயமான நடத்தை கொண்டவையாக இருக்கும்போதுதான் (பலன் தரும்). அநியாய நடத்தை கொண்டவன் பிறருக்கும் நலம் தரான், தனக்கும் நலம் தரான்.
12.79.16
शरीरं यज्ञपात्राणि इत्येषा श्रूयते श्रुतिः ।
तानि सम्यक्प्रणीतानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.७९.१६ ॥
உடலே யாகப் பாத்திரங்கள் என்று இந்தச் சுருதி கேட்கப்படுகிறது. மகாத்மாவான பிராமணர்களால் அவை நன்றாகத் தயாரிக்கப்பட்டவை.
12.79.17
तपो यज्ञादपि श्रेष्ठमित्येषा परमा श्रुतिः ।
तत्ते तपः प्रवक्ष्यामि विद्वंस्तदपि मे शृणु ॥ १२.७९.१७ ॥
தவம் யாகத்தையும் விடச் சிறந்தது என்பது இந்த உயர்ந்த சுருதி. ஆகையால், அறிஞனே, நான் உனக்குத் தவத்தைக் கூறுவேன்; அதையும் என்னிடமிருந்து கேள்.
12.79.18
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा ।
एतत्तपो विदुर्धीरा न शरीरस्य शोषणम् ॥ १२.७९.१८ ॥
அகிம்சை, உண்மைப் பேச்சு, கருணை, அடக்கம், இரக்கம் — இதுவே தவம் என்று ஞானிகள் அறிவர்; உடலை வாட்டுவது அல்ல.
12.79.19
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चातिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र तद्वै नाशनमात्मनः ॥ १२.७९.१९ ॥
வேதங்களை அதிகாரமாக ஏற்காமையும், சாஸ்திரங்களை மீறுவதும், எங்கும் ஒழுங்கின்மையும் — இவையே தன்னை அழிப்பவை.
12.79.20
निबोध दशहोतॄणां विधानं पार्थ यादृशम् ।
चित्तिः स्रुक् चित्तमाज्यं च पवित्रं ज्ञानमुत्तमम्।
न शाठ्यं न च जिह्यत्वं कालो देशश्च ते दश ॥ १२.७९.२० ॥
பார்த்தா, பத்து ஹோதாக்களின் விதியை அறிவாயாக: புத்தியே ஸ்ருக், மனமே நெய், உயர்ந்த ஞானமே தூய்மைப்படுத்துவது. வஞ்சனையும் வக்கிரமும் இல்லை; காலமும் இடமும் — இவை பத்து.
12.79.21
सर्वं दिह्नं मृत्युपदमार्जवं ब्रह्मणः पदम् ।
एतावाञ्ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ १२.७९.२१ ॥
வஞ்சனை அனைத்தும் மரணத்தின் இடம்; நேர்மையே பிரம்மத்தின் இடம். ஞானத்தின் எல்லை இவ்வளவுதான் — வீண் பேச்சு என்ன செய்யும்?