ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.79.1
क्व समर्थाः कथंशीला ऋत्विजः स्युः पितामह ।
कथंविधाश्च राजेन्द्र तद्ब्रूहि वदतां वर ॥ १२.७९.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಋತ್ವಿಜರು ಎಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ? ಅವರ ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
12.79.2
प्रतिकर्मपरा राजन्वृत्तिरस्य विधीयते ।
छन्दः सामादि विज्ञाय द्विजानां श्रुतमेवच ॥ १२.७९.२ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವರ ನಡತೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುವುದೆಂದು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಛಂದಸ್ಸು, ಸಾಮವೇದ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದ್ವಿಜರ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ತಿಳಿದು.
12.79.3
ये त्वेकरतयो नित्यं धीराश्च प्रियवादिनः ।
परस्परस्य सुहृदः समन्तात्समदर्शिनः ॥ १२.७९.३ ॥
ಸದಾ ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸುವವರು, ಧೀರರು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು.
12.79.4
आनृशंस्यं सत्यवाक्यमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ १२.७९.४ ॥
ದಯೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ಅಹಿಂಸೆ, ದಮನ, ಋಜುತ್ವ, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಅಭಿಮಾನವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಲಜ್ಜೆ, ತಿತಿಕ್ಷೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ, ಶಾಂತಿ.
12.79.5
यस्मिन्नेतानि दृश्यन्ते स पुरोहित उच्यते ।
धीमान्सत्यधृतिर्दान्तो भूतानामविहिंसकः।
अकामद्वेषसंयुक्तस्त्रिभिः शुक्लैः समन्वितः ॥ १२.७९.५ ॥
ಈ ಗುಣಗಳು ಯಾರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ ಅವನು ಪುರೋಹಿತನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ, ಸಂಯಮಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸದವನು. ಕಾಮ ದ್ವೇಷರಹಿತನೂ ಮೂರು ಶುಕ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
12.79.6
अहिंसको ज्ञानतृप्तः स ब्रह्मासनमर्हति ।
एते महर्त्विजस्तात सर्वे मान्या यथार्हतः ॥ १२.७९.६ ॥
ಅಹಿಂಸಕನೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತನೂ ಆದವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು. ಮಗನೇ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಋತ್ವಿಜರು, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು.
12.79.7
यदिदं वेदवचनं दक्षिणासु विधीयते ।
इदं देयमिदं देयं न क्वचिव्द्यवतिष्ठते ॥ १२.७९.७ ॥
ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಕುರಿತು ವೇದವಚನವು ವಿಧಿಸುವ ಈ ಮಾತು — 'ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು' — ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
12.79.8
देयं प्रतिधनं शास्त्रमापद्धर्मा न शास्त्रतः ।
आज्ञा शास्त्रस्य घोरे यं न शक्तिं समवेक्षते ॥ १२.७९.८ ॥
ಕೊಡಬೇಕಾದದ್ದು ಧನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೊಡುವುದು; ಆಪದ್ಧರ್ಮಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರದ ಆ ಭಯಂಕರ ಆಜ್ಞೆ ಒಬ್ಬನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.79.9
श्रद्धामालम्ब्य यष्टव्यमित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
मिथ्योपेतस्य यज्ञस्य किमु श्रद्धा करिष्यति ॥ १२.७९.९ ॥
'ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು' — ಇದು ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ. ಆದರೆ ಮಿಥ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಏನು ಮಾಡೀತು?
12.79.10
न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया ।
कश्चिन्महदवाप्नोति मा ते भूद्बुद्धिरीदृशी ॥ १२.७९.१० ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಕಪಟದಿಂದಲೂ, ಮಾಯೆಯಿಂದಲೂ ಯಾರೂ ಮಹತ್ತಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇಂಥದಾಗಿರಬಾರದು.
12.79.11
यज्ञाङ्गं दक्षिणा तात मन्त्राणां परिबृंहणम् ।
न मन्त्रा दक्षिणाहीनास्तारयन्ति कथंचन ॥ १२.७९.११ ॥
ಮಗನೇ, ದಕ್ಷಿಣೆಯು ಯಜ್ಞದ ಅಂಗ; ಮಂತ್ರಗಳ ವೃದ್ಧಿಯೂ ಅದೇ. ದಕ್ಷಿಣೆ ಇಲ್ಲದ ಮಂತ್ರಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.79.12
शक्तिस्तु पूर्णपात्रेण संमिता नावमा भवेत् ।
अवश्यं तात यष्टव्यं त्रिभिर्वर्णैर्थथाबलम् ॥ १२.७९.१२ ॥
ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು; ಕಡಿಮೆ ಇರಬಾರದು. ಮಗನೇ, ಮೂರು ವರ್ಣದವರೂ ತಮ್ಮ ಬಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು.
12.79.13
सोमो राजा ब्राह्मणानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
तं च विक्रेतुमिच्छन्ति न तथा वृत्तिरिष्यते ॥ १२.७९.१३ ॥
ಸೋಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರಾಜನು ಎಂಬುದು ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ನಡತೆ ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ.
12.79.14
तेन क्रीतेन धर्मेण ततो यज्ञः प्रतायते ।
इत्येवं धर्ममाख्यातमृषिभिर्धर्मकोविदैः ॥ १२.७९.१४ ॥
ಆ ಕೊಂಡ (ಸೋಮ)ದಿಂದ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಯಜ್ಞ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರ್ಮಜ್ಞ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
12.79.15
पुमान्यज्ञश्च सोमश्च न्यायवृत्तो यदा भवेत् ।
अन्यायवृत्तः पुरुषो न परस्य न चात्मनः ॥ १२.७९.१५ ॥
ಮನುಷ್ಯ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸೋಮ ನ್ಯಾಯಯುತ ನಡತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ (ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ). ಅನ್ಯಾಯ ನಡತೆಯ ಮನುಷ್ಯ ಇತರರಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ತನಗೂ ಇಲ್ಲ.
12.79.16
शरीरं यज्ञपात्राणि इत्येषा श्रूयते श्रुतिः ।
तानि सम्यक्प्रणीतानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ १२.७९.१६ ॥
ದೇಹವೇ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರೆಗಳು ಎಂದು ಈ ಶ್ರುತಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
12.79.17
तपो यज्ञादपि श्रेष्ठमित्येषा परमा श्रुतिः ।
तत्ते तपः प्रवक्ष्यामि विद्वंस्तदपि मे शृणु ॥ १२.७९.१७ ॥
ತಪಸ್ಸು ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುದು ಈ ಪರಮ ಶ್ರುತಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆ; ಅದನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
12.79.18
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा ।
एतत्तपो विदुर्धीरा न शरीरस्य शोषणम् ॥ १२.७९.१८ ॥
ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ದಯೆ, ಸಂಯಮ, ಕರುಣೆ — ಇದೇ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಧೀರರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವುದಲ್ಲ.
12.79.19
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चातिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र तद्वै नाशनमात्मनः ॥ १२.७९.१९ ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಒಪ್ಪದಿರುವುದು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರುವುದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ — ಇವೇ ಆತ್ಮನಾಶಕ.
12.79.20
निबोध दशहोतॄणां विधानं पार्थ यादृशम् ।
चित्तिः स्रुक् चित्तमाज्यं च पवित्रं ज्ञानमुत्तमम्।
न शाठ्यं न च जिह्यत्वं कालो देशश्च ते दश ॥ १२.७९.२० ॥
ಪಾರ್ಥ, ಹತ್ತು ಹೋತೃಗಳ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿ: ಚಿತ್ತವೇ ಸ್ರುಕ್, ಮನಸ್ಸೇ ಆಜ್ಯ, ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವೇ ಪವಿತ್ರ. ಶಠತೆಯೂ ಕುಟಿಲತೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಕಾಲ ಮತ್ತು ದೇಶ — ಇವು ಹತ್ತು.
12.79.21
सर्वं दिह्नं मृत्युपदमार्जवं ब्रह्मणः पदम् ।
एतावाञ्ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ १२.७९.२१ ॥
ಕಪಟವೆಲ್ಲವೂ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸ್ಥಾನ; ಋಜುತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ. ಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯ ಇಷ್ಟೇ — ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪ ಏನು ಮಾಡೀತು?