மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.81.1
एवमग्राह्यके तस्मिञ्ज्ञातिसंबन्धिमण्डले ।
मित्रेष्वमित्रेष्वपि च कथं भावो विभाव्यते ॥ १२.८१.१ ॥
இவ்வாறு புரிந்துகொள்ள கடினமான அந்த உறவினர் வட்டத்தில், நண்பர்களிடையிலும் பகைவர்களிடையிலும் மனப்பாங்கை எவ்வாறு அறிவது?
12.81.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य महर्षेर्नारदस्य च ॥ १२.८१.२ ॥
இது குறித்தும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைக் கூறுவர் — வாசுதேவனுக்கும் மகரிஷி நாரதருக்கும் இடையிலான உரையாடலை.
12.81.3
नासुहृत्परर्म मन्त्रं नारदार्हति वेदितुम् ।
अपण्डितो वाऽपि सुहृत्पण्डितो वाप्यनात्मवान् ॥ १२.८१.३ ॥
நண்பன் அல்லாதவன் உயர்ந்த இரகசிய ஆலோசனையை அறியத் தகுதியற்றவன், நாரதா; அறிவற்றவனாயினும், நண்பனாயினும் பண்டிதனாயினும் தன்னடக்கம் இல்லாதவனாயின்.
12.81.4
स ते सौहृदमास्थाय किंचिद्वक्ष्यामि नारद ।
कृत्स्नां बुद्धिं च ते प्रेक्ष्य संपृच्छे त्रिदिवङ्गम ॥ १२.८१.४ ॥
ஆகவே உன்மீது நட்பு கொண்டு சிலவற்றைக் கூறுவேன், நாரதா; உன் முழு அறிவையும் கண்டு கேட்கிறேன், மூவுலகும் செல்பவனே.
12.81.5
दास्यमैश्वर्यवादेन ज्ञातीनां वै करोम्यहम् ।
अर्धंभोक्ताऽस्मि भोगानां वाग्दुरुक्तानि च क्षमे ॥ १२.८१.५ ॥
நான் உறவினர்களுக்கு ஏவல் செய்கிறேன், ஆதிக்கம் பேசுவதால் அல்ல; இன்பங்களில் பாதியை நுகர்பவன் நான்; கடுஞ்சொற்களையும் பொறுத்துக்கொள்கிறேன்.
12.81.6
अरणीमग्निकामो वा मथ्नाति दहृयं मम ।
वाचा दुरुक्तं देवर्षे तन्मां दहति नित्यदा ॥ १२.८१.६ ॥
நெருப்பை விரும்புபவன் அரணியைக் கடைவது போல, தேவரிஷியே, வாயால் சொல்லப்பட்ட கடுஞ்சொல் எப்போதும் என்னை எரிக்கிறது.
12.81.7
बलं सङ्कर्षणे नित्यं सौकुमार्यं पुनर्गदे ।
रूपेण मत्तः प्रद्युम्नः सोऽसहायोऽस्मि नारद ॥ १२.८१.७ ॥
சங்கர்ஷணனில் எப்போதும் வலிமை; கதனில் மென்மை. அழகில் பிரத்யும்னன் என்னைவிட மேலானவன். நாரதா, அப்படியாக நான் துணையற்றவன்.
12.81.8
अन्ये हि सुमहाभागा बलवन्तो दुरासदाः ।
नित्योत्थानेन संपन्ना नारदान्धकवृष्णयः ॥ १२.८१.८ ॥
மற்றவர்கள் மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவர்கள், வலிமையானவர்கள், அணுக முடியாதவர்கள்; நாரதா, அந்தகரும் விருஷ்ணிகளும் எப்போதும் முயற்சியால் சிறப்புற்றவர்கள்.
12.81.9
यस्य न स्युर्न वै स स्याद्यस्य स्युः कृत्स्नमेव तत् ।
द्वयोरेनं प्रचरतोर्वृणोम्येकरतं न च ॥ १२.८१.९ ॥
யாருக்கு இல்லையோ அவருக்கு அவை இல்லை; யாருக்கு உண்டோ அவருக்கு அது முழுவதும் உண்டு. இரண்டிற்கும் இடையே செல்லும் இவனை நான் ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை.
12.81.10
स्यातां यस्याहुकाक्रूरौ किं नु दुःखतरं ततः ।
यस्य चापि न तौ स्यातां किं नु दुःखतरं ततः ॥ १२.८१.१० ॥
யாருக்கு ஆஹுகரும் அக்ரூரரும் இருக்கிறார்களோ, அதைவிட துன்பம் என்ன? யாருக்கு அவர்கள் இருவரும் இல்லையோ, அதைவிட துன்பம் என்ன?
12.81.11
सोऽहं कित्नवमातेव द्वयोरपि महामुने ।
नैकस्य जयमाशंसे द्वितीयस्य पराजयम् ॥ १२.८१.११ ॥
அதே நான், மகாமுனியே, சூதாடியின் தாயைப் போல் இருவருக்கும் (கவலைப்படுகிறேன்). ஒருவருக்கு வெற்றியையும் மற்றவருக்கு தோல்வியையும் நான் விரும்பவில்லை.
12.81.12
ममैवं क्लिश्यमानस्य नारदोभयदर्शनात् ।
वक्तुमर्हसि यच्छ्रेयो ज्ञातीनामात्मनस्तथा ॥ १२.८१.१२ ॥
நாரதா, இருவரையும் பார்த்து இவ்வாறு துன்புறும் எனக்கு, என் உறவினர்களுக்கும் எனக்கும் எது நன்மையோ அதைச் சொல்லுவது உனக்குத் தகும்.
12.81.13
आपदो द्विविधाः कृष्ण बाह्याश्चाम्यन्तराश्च ह ।
प्रादुर्भवन्ति वार्ष्णेय स्वकृता यदि वाऽन्यतः ॥ १२.८१.१३ ॥
கிருஷ்ணா, ஆபத்துகள் இரு வகைப்படும்: வெளிப்புறமானவை, உட்புறமானவை. வார்ஷ்ணேயா, அவை தங்கள் சொந்தச் செயலால் அல்லது பிறரால் எழுகின்றன.
12.81.14
सेयमाभ्यन्तरा तुभ्यमापत्कृच्छ्रा स्वकर्मजा ।
अक्रूरभोजप्रभवा सर्वे ह्येते तदन्वयः ॥ १२.८१.१४ ॥
உனக்கு வந்திருக்கும் இந்த உட்புற, கடுமையான, தன் செயலால் பிறந்த ஆபத்து அக்ரூரன் மற்றும் போஜர்களிடமிருந்து எழுந்தது; இவர்கள் அனைவரும் அவர்களின் வம்சத்தினர்.
12.81.15
अर्थहेतोर्हि कामाद्वा वीरबीभत्सयाऽपि वा ।
आत्मना प्राप्तमैश्वर्यमन्यत्र प्रतिपादितम् ॥ १२.८१.१५ ॥
செல்வத்திற்காகவோ, ஆசையாலோ, அல்லது வீரமும் அச்சமும் கலந்த செயலாலோ தானே பெற்ற ஐசுவரியம் வேறொருவருக்கு அளிக்கப்பட்டுவிட்டது.
12.81.16
कृतमूलमिदानीं तद्राजशब्दसहायवत् ।
न शक्यं पुनरादातुं वान्तमन्नमिव स्वयम् ॥ १२.८१.१६ ॥
இப்போது அது அரசன் என்ற பட்டத்தின் துணையுடன் வேரூன்றிவிட்டது; தானே வாந்தி செய்த உணவை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாதது போல, அதை மீண்டும் எடுக்க இயலாது.
12.81.17
बभ्रूग्रसेनतो राज्यं नाप्नुं शक्यं कथंचन ।
ज्ञातिभेदभयात्कृष्ण त्वया चापि विशेषतः ॥ १२.८१.१७ ॥
கிருஷ்ணா, பப்ரு மற்றும் உக்கிரசேனரிடமிருந்து அரசைப் பெறுவது எவ்வகையிலும் இயலாது; குலத்தில் பிளவு ஏற்படும் அச்சத்தால், குறிப்பாக நீயும் அதைப் பெறுவது இயலாது.
12.81.18
तच्च सिध्येत्प्रयत्नेन कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
महाक्षयं व्ययो वा स्याद्विनाशो वा पुनर्भवेत् ॥ १२.८१.१८ ॥
அதுவும் பெரும் முயற்சியால் நிறைவேறினாலும், மிகக் கடினமான செயலைச் செய்த பின் பெரும் அழிவும் இழப்பும் உண்டாகும்; அல்லது அழிவு மீண்டும் வரக்கூடும்.
12.81.19
अनायसेन शस्त्रेण मृदुना हृदयच्छिदा ।
जिह्वामुद्धर सर्वेषां परिमृदज्यानुमृज्य च ॥ १२.८१.१९ ॥
இரும்பில்லாத, மென்மையானதும் இதயத்தைத் துளைப்பதுமான ஆயுதத்தால், அனைவரின் நாக்கையும் பிடுங்கி, மீண்டும் மீண்டும் தேய்த்துச் சுத்தம் செய்.
12.81.20
अनायसं मुने शस्त्रं मृदु विद्यामहं कथम् ।
येनैषामुद्धरे जिह्वां परिमृज्यानुमृज्य च ॥ १२.८१.२० ॥
முனிவரே, இரும்பில்லாத அந்த மென்மையான ஆயுதத்தை நான் எப்படி அறிவேன்? அதனால் இவர்களின் நாக்கைப் பிடுங்கி, தேய்த்துப் பலமுறை சுத்தம் செய்யலாமே?
12.81.21
शक्त्याऽन्नदानं सततं तितिक्षाऽऽर्जवमार्दवम् ।
यथार्हप्रतिपूजा च शस्त्रमेतदनायसम् ॥ १२.८१.२१ ॥
சக்திக்கேற்ப எப்போதும் உணவளித்தல், பொறுமை, நேர்மை, மென்மை, தகுதிக்கேற்ப மரியாதையைத் திருப்பித் தருதல் — இதுவே இரும்பில்லாத ஆயுதம்.
12.81.22
ज्ञातीनां वक्तुकामानां कटुकानि लधूनि च ।
गिरा त्वं हृदयं वाचं शमयस्य मनांसि च ॥ १२.८१.२२ ॥
கடுமையான, அற்பமான சொற்களைச் சொல்ல விரும்பும் உறவினர்களின் உள்ளத்தையும் பேச்சையும் மனத்தையும் உன் சொல்லால் அமைதிப்படுத்து.
12.81.23
नामहापुरुषः कश्चिन्नानात्मा नासहायवान् ।
महतीं धुरमादाय समुद्यम्योरसा वहेत् ॥ १२.८१.२३ ॥
பிளவுபட்ட மனமில்லாத, துணையுள்ள எந்த மகாபுருஷனும் பெரிய சுமையை எடுத்துத் தோளில் உயர்த்தித் தாங்குவான்; துணையற்றவன் அவ்வாறு தாங்குவதில்லை.
12.81.24
सर्व एव गुरुं भारमनङ्वान्वहते समे ।
दुर्गे प्रतीतः सुगवो भारं वहति दुर्वहम् ॥ १२.८१.२४ ॥
சமதளத்தில் எல்லா எருதுகளும் கனமான சுமையைச் சுமக்கின்றன; ஆனால் கடினமான பாதையில், பெயர்பெற்ற சிறந்த எருதுதான் கடினமான சுமையைச் சுமக்கிறது.
12.81.25
भेदाद्विनाशः सङ्घानां सङ्घमुख्योऽसि केशव ।
यथा त्वां प्राप्य नोत्सीदेदयं सङ्घस्तथा कुरु ॥ १२.८१.२५ ॥
பிளவினால் கூட்டங்களுக்கு அழிவு வரும். கேசவா, நீ கூட்டங்களின் தலைவன். உன்னைப் பெற்ற இந்தக் கூட்டம் அழியாதபடி அவ்வாறு செய்.
12.81.26
नान्यत्र बुद्धिक्षान्तिभ्यां नान्यत्रेन्द्रियनिग्रहात् ।
नान्यत्र धनसन्त्यागाद्गुणः प्राज्ञेऽवतिष्ठते ॥ १२.८१.२६ ॥
அறிவாலும் பொறுமையாலும் அன்றி, புலன் அடக்கத்தாலும் அன்றி, செல்வத்தை அளிப்பதாலும் அன்றி வேறு வழியால் அறிஞனில் நற்குணம் நிலைக்காது.
12.81.27
धन्यं यशस्यमायुष्वं स्वपक्षोद्भावनं सदा ।
ज्ञातीनामविनाशः स्याद्यथा कृष्ण तथा कुरु ॥ १२.८१.२७ ॥
இது செல்வத்தையும் புகழையும் நீண்ட ஆயுளையும் தருவது; எப்போதும் தன் பக்கத்தை வளர்ப்பது. கிருஷ்ணா, உறவினர்கள் அழியாதபடி அவ்வாறு செய்.
12.81.28
आयत्यां च तदात्वे च न तेऽस्त्यविदितं प्रभो ।
षाङ्गुण्यस्य विधानेन यात्रा यानविधौ तथा ॥ १२.८१.२८ ॥
எதிர்காலத்திலும் நிகழ்காலத்திலும், ஐயனே, உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை. ஆறு வகைக் கொள்கையின் ஏற்பாட்டாலும், பயண முறையிலும் அவ்வாறே.
12.81.29
यादवाः कुकुरा भोजाः सर्वे चान्धकवृष्णयः ।
त्वय्यायत्ता महाबाहो लोका लोकेश्वराश्च ये ॥ १२.८१.२९ ॥
யாதவர், குகுரர், போஜர், அனைத்து அந்தகர் வ்ருஷ்ணிகள், மகாபாகு, உன்னையே சார்ந்தவர்கள்; உலகங்களும் உலகங்களின் ஈசுவரர்களும் கூட.
12.81.30
उपासन्ते हि त्वद्बुद्धिमृषयश्चापि माधव ।
त्वं गुरुः सर्वभूतानां जानीषे त्वं परां गतिम् ॥ १२.८१.३० ॥
ரிஷிகளும் உன் அறிவையே வழிபடுகின்றனர். மாதவா, நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் குரு; நீ உயர்ந்த கதியை அறிந்தவன்.
12.81.31
त्वामासाद्य यदुश्रेष्ठमेधन्ते वादवाः सुखम् ॥ १२.८१.३१ ॥
யதுக்களில் சிறந்தவனே, உன்னை அடைந்து வாதவர்கள் சுகமாக செழிக்கிறார்கள்.