Mahābhārata · Adhyāya 12.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.84.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं शक्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.८४.१ ॥
Aquí también se relata esta antigua historia, el diálogo de Bṛhaspati y Śakra (Indra), oh Yudhiṣṭhira.
12.84.2
किंस्विदेकपढं ब्रह्मन्पुरुषः सम्यगाचरन् ।
प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥ १२.८४.२ ॥
Oh brahmán, ¿qué único paso, practicado rectamente por un hombre, lo convierte en norma para todos los seres y le da gran fama?
12.84.3
सान्त्वमेकपदं शक्र पुरुषः सम्यगाचरन् ।
प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥ १२.८४.३ ॥
Oh Śakra, la conciliación —la palabra amable y la mansedumbre— es ese único paso; el hombre que la practica rectamente se vuelve norma para todos los seres y gana gran fama.
12.84.4
एतदेकपदं शक्र सर्वलोकसुखावहम् ।
आचरन्सर्वभूतेषु प्रियो भवति सर्वदा ॥ १२.८४.४ ॥
Oh Śakra, este es el único paso que trae felicidad a todos los mundos; quien lo practica es siempre querido entre todos los seres.
12.84.5
यो हि नाभाषते किंचित्सर्वदा भुकुटीमुखः ।
द्वेष्यो भवति भूतानां स सान्त्वमिह नाचरन् ॥ १२.८४.५ ॥
Quien siempre permanece con el ceño fruncido y no dice nada se vuelve odioso para los seres; igualmente quien aquí no practica la conciliación.
12.84.6
यस्तु सर्वमभिप्रेक्ष्य पूर्वमेवाभिभाषते ।
स्मितपूर्वाभिभाषी च तस्य लोकः प्रसीदति ॥ १२.८४.६ ॥
Pero quien, habiéndolo observado todo, habla primero y conversa con una sonrisa, su mundo se alegra.
12.84.7
दानमेव हि सर्वत्र सान्त्वेनानभिजल्पितम् ।
न प्रीणयति भूतानि निर्व्यञ्जनमिवाशनम् ॥ १२.८४.७ ॥
Pues la dádiva, dondequiera que se dé sin palabras de consuelo, no complace a los seres, como la comida sin condimento.
12.84.8
आददन्नपि भूतानां मधुरामीरयन्गिरम् ।
सर्वलोकमिमं शक्र सान्त्वेव कुरुते वशे ॥ १२.८४.८ ॥
Oh Śakra, quien, aun tomando de los seres, habla con palabras dulces, somete a este mundo entero solo por la conciliación.
12.84.9
तस्मात्सान्त्वं प्रयोक्तव्यं दण्डमाधित्सताऽपि हि ।
प्रीतिं च जनयत्येवं न चास्योद्विजते जनः ॥ १२.८४.९ ॥
Por tanto, incluso quien desea castigar debe emplear la conciliación; así produce afecto, y la gente no le teme.
12.84.10
सुकृतस्य हि सान्त्वस्य श्लक्ष्णस्य मधुरस्य च ।
सम्यगासेव्यमानस्य तुल्यं जातु न विद्यते ॥ १२.८४.१० ॥
Nada iguala jamás a la conciliación bien practicada, bien hecha, suave y dulce.
12.84.11
इत्युक्तः कृतवान्सर्वं यथा शक्रः पुरोधसा ।
तथा त्वमपि कौन्तेय सम्यगेतत्समाचर ॥ १२.८४.११ ॥
Así aconsejado, Śakra hizo todo tal como se lo indicó su sacerdote; así también tú, oh hijo de Kuntī, practícalo bien.