Mahābhārata · Adhyāya 12.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.84.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं शक्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.८४.१ ॥
Aqui também se narra esta antiga história, o diálogo de Bṛhaspati e Śakra (Indra), ó Yudhiṣṭhira.
12.84.2
किंस्विदेकपढं ब्रह्मन्पुरुषः सम्यगाचरन् ।
प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥ १२.८४.२ ॥
Ó brâmane, qual é o único passo que, praticado corretamente por um homem, o torna padrão para todos os seres e lhe dá grande fama?
12.84.3
सान्त्वमेकपदं शक्र पुरुषः सम्यगाचरन् ।
प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥ १२.८४.३ ॥
Ó Śakra, a conciliação — a fala gentil e a brandura — é esse único passo; o homem que a pratica corretamente torna-se padrão para todos os seres e ganha grande fama.
12.84.4
एतदेकपदं शक्र सर्वलोकसुखावहम् ।
आचरन्सर्वभूतेषु प्रियो भवति सर्वदा ॥ १२.८४.४ ॥
Ó Śakra, este é o único passo que traz felicidade a todos os mundos; quem o pratica é sempre querido entre todos os seres.
12.84.5
यो हि नाभाषते किंचित्सर्वदा भुकुटीमुखः ।
द्वेष्यो भवति भूतानां स सान्त्वमिह नाचरन् ॥ १२.८४.५ ॥
Quem sempre permanece de cara fechada e nada diz torna-se odioso aos seres; assim também quem aqui não pratica a conciliação.
12.84.6
यस्तु सर्वमभिप्रेक्ष्य पूर्वमेवाभिभाषते ।
स्मितपूर्वाभिभाषी च तस्य लोकः प्रसीदति ॥ १२.८४.६ ॥
Mas aquele que, tendo observado tudo, fala primeiro e conversa com um sorriso — seu mundo se alegra.
12.84.7
दानमेव हि सर्वत्र सान्त्वेनानभिजल्पितम् ।
न प्रीणयति भूतानि निर्व्यञ्जनमिवाशनम् ॥ १२.८४.७ ॥
Pois a dádiva, dada em toda parte sem palavras de consolo, não agrada aos seres, como a comida sem tempero.
12.84.8
आददन्नपि भूतानां मधुरामीरयन्गिरम् ।
सर्वलोकमिमं शक्र सान्त्वेव कुरुते वशे ॥ १२.८४.८ ॥
Ó Śakra, quem, mesmo tomando dos seres, fala com doçura, submete este mundo inteiro somente pela conciliação.
12.84.9
तस्मात्सान्त्वं प्रयोक्तव्यं दण्डमाधित्सताऽपि हि ।
प्रीतिं च जनयत्येवं न चास्योद्विजते जनः ॥ १२.८४.९ ॥
Portanto, mesmo quem deseja castigar deve empregar a conciliação; assim produz afeto, e as pessoas não o temem.
12.84.10
सुकृतस्य हि सान्त्वस्य श्लक्ष्णस्य मधुरस्य च ।
सम्यगासेव्यमानस्य तुल्यं जातु न विद्यते ॥ १२.८४.१० ॥
Nada se iguala jamais à conciliação bem praticada, bem feita, suave e doce.
12.84.11
इत्युक्तः कृतवान्सर्वं यथा शक्रः पुरोधसा ।
तथा त्वमपि कौन्तेय सम्यगेतत्समाचर ॥ १२.८४.११ ॥
Assim aconselhado, Śakra fez tudo como lhe disse o seu sacerdote; também tu, ó filho de Kuntī, pratica isto bem.