マハーバーラタ · 章 12.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.9.1
मुहूर्तं तावदेकाग्रो मनः श्रोत्रेऽन्तरात्मनि ।
धारयन्नपि ते श्रुत्वा रोचते वचनं मम ॥ १२.९.१ ॥
たとえ一瞬でも心を一点に集め、耳と内なる自己に私の言葉を留めて聞くなら、その言葉はあなたに喜ばれるであろう。
12.9.2
सार्थगम्यमहं मार्गं न जातु त्वत्कृते पुनः ।
गच्छेयं तं गमिष्यामि हित्वा ग्राम्यसुखान्युत ॥ १२.९.२ ॥
あなたのために、隊商の通る道を私は二度と歩まない。村の快楽を捨てて、私はその道を行くであろう。
12.9.3
क्षेम्यश्चैकाकिना गम्यः पन्था कोस्तीति पृच्छ माम् ।
अथवा नेच्छसि प्रष्टुमपृच्छन्नपि मे शृणु ॥ १२.९.३ ॥
独りで行くのに安全な道はどれかと、私に尋ねなさい。もし尋ねたくないのなら、問わずとも私の言葉を聞きなさい。
12.9.4
हित्वा ग्राम्यसुखाचारं तप्यमानो महत्तपः ।
अरण्ये फलमूलाशी चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १२.९.४ ॥
村の快楽の生活を捨て、大いなる苦行を行い、森で果実と根を食べ、鹿たちとともに私は放浪するであろう。
12.9.5
जुह्वानोऽग्निं यथाकालमुभौ कालावुपस्पृशन् ।
कृशः परिमिताहारश्चर्मचीरजटाधरः ॥ १२.९.५ ॥
時に応じて火に供物を捧げ、朝夕の両時に口をすすぎ、やつれて、節度ある食事をし、皮と樹皮の衣、もつれた髪を身につける。
12.9.6
शीतवातातपसहः क्षुत्पिपासाश्रमक्षमः ।
तपसा विधिदृष्टेन शरीरमुपशोषयन् ॥ १२.९.६ ॥
寒さ、風、暑さに耐え、飢えと渇きと疲れを忍び、規定どおりの苦行で身体を干からびさせながら。
12.9.7
मनःकर्णसुखा नित्यं श्रृण्वन्नुच्चावचा गिरः ।
मुदितानामरण्येषु नदतां मृगपक्षिणाम्। ॥ १२.९.७ ॥
心と耳に常に快い、高低さまざまな声を聞きながら、森で喜んで鳴く鹿や鳥の声を。
12.9.8
आजिघ्रन्पेशलान्गन्धान्फुल्लानां वृक्षवीरुधाम् ।
नानारूपान्वने पश्यन्रमणीयान्वनौकसः ॥ १२.९.८ ॥
花咲く木々やつる草の繊細な香りをかぎ、森に住むさまざまな姿の美しい生き物を見ながら。
12.9.9
वानप्रस्थजनस्यापि दर्शनं कूलवासिनः ।
नाप्रियाण्याचरिष्यामि किंपुनर्ग्रामवासिनाम् ॥ १२.९.९ ॥
林住の修行者や川岸の住人に対してさえ不快なことはしない。まして村に住む人々に対しては言うまでもない。
12.9.10
एकान्तशीली विमृशन्पक्वापक्वेन वर्तयन् ।
पितॄन्देवांश्च वन्येन वाग्भिरद्भिश्च तर्पयन् ॥ १२.९.१० ॥
孤独に暮らし思索しながら、煮たものと生のままの森の食物で生活し、言葉と水によって祖霊と神々を満足させ。
12.9.11
एवमारण्यशास्त्राणामुग्रमुग्रतरं विधिम् ।
सेवमानः प्रतीक्षिष्ये देहस्यास्य समापनम् ॥ १२.९.११ ॥
このように森の聖典の厳しく、さらに厳しい規則に従いながら、私はこの身体の終わりを待つであろう。
12.9.12
अथवैकोऽहमेकाहमेकैकस्मिन्वनस्पतौ ।
चरन्भैक्षं मुनिर्मुण्डः क्षपयिष्ये कलेवरम् ॥ १२.९.१२ ॥
あるいは私は独り、毎日一本ずつの木の下で施しを乞いながら、剃髪した聖者として、この身体を衰えさせよう。
12.9.13
पांसुभिः समभिच्छन्नः शून्यागारप्रतिश्रयः ।
वृक्षमूलनिकेतो वा त्यक्तसर्वप्रियाप्रियः ॥ १२.९.१३ ॥
塵にまみれ、空き家を宿とし、あるいは木の根元に住み、愛しいものも憎いものもすべて捨てた者。
12.9.14
न शोचन्न प्रहृष्यंश्च तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा निर्द्वन्द्वो निष्परिग्रहः ॥ १२.९.१४ ॥
悲しまず喜ばず、自分への非難と称賛を等しく見て、望みなく、我執なく、対立を超え、所有するものなき者となって。
12.9.15
आत्मारामः प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृतिः ।
अकुर्वाणः परैः कांचित्संविदं जातु कैरपि ॥ १२.९.१५ ॥
自己の内に喜び、心が澄み、愚か者・盲人・聾者のような姿をして、他者と決して取り決めも会話もしない者。
12.9.16
जङ्गमाजङ्गमान्सर्वानविहिंसंश्चतुर्विधान् ।
प्रजाः सर्वाः स्वधर्मस्थाः समः प्राणभृतः प्रति ॥ १२.९.१६ ॥
動くものも動かないものも、四種の生きものを一切傷つけず、それぞれ自らのダルマに安んじる一切の衆生に対して、すべての生ける者に平等なまなざしを向けて。
12.9.17
न चाप्यवहसन्कंचिन्न कुर्वन्भ्रुकुटीः क्वचित् ।
प्रसन्नवदनो नित्यं सर्वेन्द्रियसुसंयतः ॥ १२.९.१७ ॥
誰をも嘲らず、決して眉をひそめず、常に穏やかな顔つきで、すべての感覚器官をよく制御して。
12.9.18
अपृच्छन्कस्यचिन्मार्गं प्रव्रजन्नेव केनचित् ।
न देशं न दिशं कांचिद्गन्तुमिच्छन्विशेषतः ॥ १२.९.१८ ॥
遍歴の旅に出ても誰にも道を尋ねず、特定の国や方角へ行くことを望まず。
12.9.19
गमने निरपेक्षश्च पश्चादनवलोकयन् ।
ऋजुः प्रणिहितो गच्छन्स्त्रीसंस्थापरिवर्जकः ॥ १२.९.१९ ॥
歩むときは執着がなく、後ろを振り返らず、まっすぐに心を集中して進み、女性との交わりを避ける。
12.9.20
स्वभावस्तु प्रयात्यग्रे प्रभवन्त्यशनान्यपि ।
द्वन्द्वानि च विरुद्धानि तानि सर्वाण्यचिन्तयन् ॥ १२.९.२० ॥
本性こそが先に進み、食物もまた得られるままである。彼は対立する二元のいずれも思い煩わない。
12.9.21
अल्पं वा स्वादु वा भोज्यं पूर्वालाभेन जातुचित् ।
अन्येष्वपि चरँल्लाभमलाभे सप्त पूरयन् ॥ १२.९.२१ ॥
少しであれ美味であれ、食物が初めに得られなければ、時には他の人のもとを巡って手に入れ、得られなければ七軒で乞うて満たす。
12.9.22
विधूमे न्यस्तमुसले व्यङ्गारे भुक्तवज्जने ।
अतीतपात्रसंचारे काले विगतभिक्षुके ॥ १२.९.२२ ॥
煙が消え、杵が置かれ、炭火が消え、人々が食事を済ませ、器の行き来が終わり、乞食たちが去った、その時に（彼は乞食をする）。
12.9.23
एककालं चरन्भैक्षं त्रीनथ द्वे च पञ्च वा ।
स्नेहपाशं विमुच्याहं चरिष्यामि महीमिमाम् ॥ १२.९.२३ ॥
一度だけ乞食し、三軒、二軒、あるいは五軒から、愛着の縄を解いて、私はこの大地を巡り歩こう。
12.9.24
अलाभे सति वा लाभे समदर्शी महातपाः ।
न जिजीविषुवत्किंचिन्न मुमूर्षुवदाचरन् ॥ १२.९.२४ ॥
得られても得られなくても、平等に見る偉大な苦行者は、生きたいと望む者のようにも、死にたいと望む者のようにも何も行わない。
12.9.25
जीवितं मरणं चैव नाभिनन्दन्न च द्विपन् ।
वास्यैकं तक्षतो बाहुं चन्दनेनैकपुक्षतः।
नाकल्याणं न कल्याणं चिन्तयन्नुभयोस्तयोः ॥ १२.९.२५ ॥
生も死も望まず、また憎みもせず。一人が斧で腕を切り、もう一人が白檀を塗るとき、その二人のどちらについても、吉凶を思うことなく。
12.9.26
याः काश्चिज्जीवता शक्याः कर्तुमभ्युदयक्रियाः ।
सर्वास्ताः समभित्यज्य निमेषादिव्यवस्थितः ॥ १२.९.२६ ॥
生きている間になしうる繁栄のための行為をすべて完全に捨て去り、まるで一瞬にして確立したかのように。
12.9.27
तेषु नित्यमसक्तश्च त्यक्तसर्वेन्द्रियक्रियः ।
अपरित्यक्तसंकल्पः सुनिर्णिक्तात्मकल्मपः ॥ १२.९.२७ ॥
それらに常に執着せず、すべての感覚の働きを捨て、決意を捨てず、魂の汚れがすっかり洗い清められた者。
12.9.28
विमुक्तः सर्वसङ्गेभ्यो व्यतीतः सर्ववागुराः ।
न वशे कस्यचित्तिष्ठन्सधर्मा मातरिश्वनः ॥ १२.९.२८ ॥
あらゆる執着から解放され、すべての罠を越え、誰の支配下にもなく、風（マータリシュヴァン）と同じ性質を持つ者。
12.9.29
वीतरागश्चरन्नेवं तुष्टिं प्राप्स्यामि मानसीम् ।
तृष्णया हि महत्पापमज्ञानादस्मि कारितः ॥ १२.९.२९ ॥
このように愛着を離れて生きれば、私は心の満足を得るであろう。渇愛によって実に大きな罪が私に犯され、無知によって私は行為へと駆り立てられたのだ。
12.9.30
कुशलाकुशलान्येके कृत्वा कर्माणि मानवाः ।
कार्यकारणसंश्लिष्टं स्वजनं नाम ब्रिभ्रति ॥ १२.९.३० ॥
ある人々は善悪の行為をなして、因と果に結ばれた自分の一族の名を担っている。
12.9.31
आयुपोऽन्ते प्रहायेदं क्षीणप्राणं कलेवरम् ।
प्रतिगृह्णाति तत्पापं कर्तुः कर्मफलं हि तत् ॥ १२.९.३१ ॥
寿命の尽きるとき、息が絶えてこの身体を離れ、その者は罪を受け取る。それは行為者の業の果だからである。
12.9.32
एवं संसारचक्रेऽस्मिन्व्याविद्धे रथचक्रवत् ।
समेति भूतग्रामोऽयं भूतग्रामेण कार्यवान् ॥ १२.९.३२ ॥
このように、戦車の車輪のように回転する輪廻の輪の中で、この衆生の群れは別の衆生の群れと結びつき、行為の結果に縛られている。
12.9.33
जन्ममृत्युजराव्याधिवेदनाभिरभिद्रुतम् ।
अपारमिव चास्वस्थं संसारं त्यजतः सुखम् ॥ १२.९.३३ ॥
生・死・老・病の苦しみに襲われ、果てしなく不安定なこの輪廻を捨てる者にこそ安楽がある。
12.9.34
दिवः पतत्सु देवेषु स्थानेभ्यश्च महर्षिषु ।
को हि नाम भवेनार्थी भवेत्कारणतत्त्ववित् ॥ १२.९.३४ ॥
神々が天から堕ち、大仙が自らの座から落ちるのを見て、原因の真理を知る者のうち誰が望むであろうか。
12.9.35
कृत्वा हि विविधं कर्म तत्तद्विविधलक्षणम् ।
पार्थिवैर्नृपतिः स्वल्पैः कारणैरेव बध्यते ॥ १२.९.३५ ॥
種々の異なる特徴をもつ様々な行為をなして、王は取るに足らない世俗の原因によってのみ縛られる。
12.9.36
तस्मात्प्रज्ञामुतमिदं चिरान्मां प्रत्युपस्थितम् ।
तत्प्राप्य प्रार्थये स्थानमव्ययं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.९.३६ ॥
それゆえ、この智慧の甘露は長い時を経て私のもとに来た。それを得て、私は不滅で永遠、不動のその境地を願う。
12.9.37
एतया संततं धृत्या चरन्नेवंप्रकारया ।
जन्ममृत्युजराव्याधिवेदनाभिरभिद्रुतम्।
देहं संस्थापयिष्यामि निर्भयं मार्गमास्थितः ॥ १२.९.३७ ॥
この堅固さをもって絶えずこのように振る舞い、生・死・老い・病・苦痛に襲われたこの身体を、恐れなき道を取って安定させよう。