مهابهاراتا · أدهيايا 12.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.97.1
क्षत्रधर्माद्धि पापीयान्न धर्मोऽस्ति नराधिप ।
अपयाने च युद्धे च राजा हन्ति महाजनम् ॥ १२.९७.१ ॥
يا سيد الرجال، لا يوجد واجب أشد إثماً من واجب المحارب؛ ففي الانسحاب وفي الحرب يقتل الملك جمعاً عظيماً من الناس.
12.97.2
अथ स्म कर्मणा केन लोकाञ्जयति पार्थिवः ।
विद्वञ्जिज्ञासमानाय प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.९७.२ ॥
إذن بأي عمل يفتح الملك العوالم؟ أيها العالم، يا ثور البهاراتا، أخبرني أنا الراغب في المعرفة.
12.97.3
निग्रहेण च पापानां साधूनां संग्रहेण च ।
यज्ञैर्दानैश्च राजानो भवन्ति शुचयोऽमलाः ॥ १२.९७.३ ॥
بكبح الأشرار وحماية الأخيار، وبالقرابين والصدقات، يصير الملوك طاهرين لا دنس فيهم.
12.97.4
उपरुन्धन्ति राजानो भूतानि विजयार्थिनः ।
त एव विजयं प्राप्य वर्धयन्ति पुनः प्रजाः ॥ १२.९७.४ ॥
الملوك الطامحون إلى النصر يحاصرون الكائنات؛ وإذا نالوا النصر نمّوا رعاياهم من جديد.
12.97.5
अपविध्यन्ति पापानि दानयज्ञतपोबलैः ।
अनुग्रहेण भूतानां पुण्यमेषां विवर्धते ॥ १२.९७.५ ॥
بقوة الصدقات والقرابين والتقشف يطردون الذنوب، وبالإحسان إلى الكائنات يزداد ثوابهم.
12.97.6
यथैव क्षेत्रनिर्याता निर्यातं क्षेत्रमेव च ।
हिनस्ति धान्यकक्षं च न च धान्यं विनश्यति ॥ १२.९७.६ ॥
كما أن الداخلين إلى الحقل والخارجين منه يضرون محصول الحبوب، لكن الحبوب نفسها لا تفنى.
12.97.7
एवं शस्त्राणि मुञ्चन्तो घ्नन्ति वध्याननेकधा ।
तस्यैषा निष्कृतिर्दृष्टा भूतानां भावनं पुनः ॥ १२.९७.७ ॥
وهكذا يطلقون السلاح ويقتلون من يجب قتلهم بطرق شتى. وقد رُئي أن كفارته هي هذا: إعادة الكائنات إلى حالها ثانيةً.
12.97.8
यो भूतानि सदाऽनर्थाद्वधात्क्लेशाच्च रक्षति ।
दस्युभ्यः प्राणदानात्स धनदः सुखदो विराट् ॥ १२.९७.८ ॥
من يحفظ الكائنات دائماً من الشر والقتل والبلاء، ويصونها من اللصوص بإعطاء الحياة، فذلك هو الملك، واهب الثروة واهب السعادة.
12.97.9
स सर्वयज्ञारीजानो राजाऽथाभयदक्षिणैः ।
अनुभूयेह भद्राणि प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ॥ १२.९७.९ ॥
ذلك الملك، المولود من ثمرة جميع القرابين، الذي يُعطي الأمان أجراً للقربان — بعد أن يتنعم هنا بالخيرات، يبلغ عالم إندرا.
12.97.10
ब्राह्मणार्थे समुत्पन्ने योऽभिनिष्पत्य युध्यति ।
आत्मानं यूपमुत्सृज्य स यज्ञोऽनन्तदक्षिणः ॥ १२.९७.१० ॥
حين ينشأ خطر على البراهمة، فيندفع من يقاتل مقدماً نفسه قرباناً كعمود القربان — فذلك القربان له أجر لا نهاية له.
12.97.11
अभीतो विकिरञ्शत्रून्प्रतिगृह्य शरांस्तथा ।
न तस्मान्त्रिदशाः श्रेयो भुवि पश्यन्ति किंचन ॥ १२.९७.११ ॥
بلا خوف، يبعثر الأعداء ويتلقى السهام بمثل ذلك — فلا ترى الآلهة على الأرض شيئاً أفضل من ذلك.
12.97.12
तस्य शस्त्राणि यावन्ति त्वचं भिन्दन्ति संयुगे ।
तावतः सोऽश्नुते लोकान्सर्वकामदुहोऽक्षयान् ॥ १२.९७.१२ ॥
بقدر ما تخترق من أسلحة جلده في المعركة، بقدر ذلك يتنعم بعوالم لا تفنى تُدرّ كل رغبة.
12.97.13
यदस्य रुधिरं गात्रादाहवे संप्रवर्तते ।
सह तेनैव स्रावेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १२.९७.१३ ॥
حين يجري دمه من أعضائه في المعركة، فمع ذلك الجريان بعينه يتحرر من جميع الذنوب.
12.97.14
यानि दुःखानि सहते प्राणानामतिपातने ।
न तपोऽस्ति ततो भूय इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.९७.१४ ॥
الآلام التي يحتملها عند قطع أنفاسه الحيوية — يعلم العارفون بالدارما أنه لا تقشف أعظم من ذلك.
12.97.15
पृष्ठतो भीरवः सङ्ख्ये वर्तन्ते धर्मपूरुषाः ।
शूराच्छरणमिच्छन्तः पर्जन्यादिव जीवनम् ॥ १२.९७.१५ ॥
في المعركة يبقى الجبناء في الخلف، بينما يلتمس أهل الدارما الملاذ عند الشجاع كما يُلتمس الحياة من السحاب الممطر.
12.97.16
यदि शूरं तथा क्षेमे प्रतीक्षेरन्यथा भये ।
प्रतिरूपं जनाः कुर्युर्न च तद्वर्तते तथा ॥ १२.९७.१६ ॥
لو أن الناس انتظروا البطل في الأمن، وفعلوا مثل ذلك في الخطر، وعاملوه بالمثل، لكان ذلك حقًّا؛ لكن الأمر ليس كذلك.
12.97.17
यदि ते कृतमाज्ञाय नमस्कुर्युः सदैव तम् ।
युक्तं न्याय्यं च कुर्युस्ते न च तद्वर्तते तथा ॥ १२.९७.१७ ॥
لو أنهم، عالمين بما فعل، سجدوا له دائمًا وتصرفوا بما يليق بالعدل والحق، لكان ذلك حسنًا؛ لكن الأمر ليس كذلك.
12.97.18
पुरुषाणां समानानां दृश्यते महदन्तरम् ।
संग्रामेऽनीकवेलायामुत्कृष्टेषु पतत्सु च ॥ १२.९७.१८ ॥
بين الرجال المتساوين يُرى فرق عظيم في الحرب، عند وقت اصطفاف الصفوف وعند سقوط الأفاضل.
12.97.19
पतत्यभिमुखं शूरः परान्भीरुः पलायते ।
आस्थाय स्वर्ग्यमध्वानं सहायान्विषमे त्यजन् ॥ १२.९७.१९ ॥
يسقط البطل متقدماً نحو العدو، والجبان يفر؛ ومن سلك طريق السماء ثم يترك رفاقه في المحنة.
12.97.20
मा स्म तांस्तादृशांस्तात जनिष्टाऽधर्मपूरुषान् ॥ १२.९७.२० ॥
يا بني العزيز، لا تولد أبداً مثل أولئك الرجال الظالمين.
12.97.21
ये सहायान्रणे हित्वा स्वस्तिमन्तो गृहान्ययुः ।
अस्वस्ति तेभ्यः कुर्वन्ति देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ १२.९७.२१ ॥
أما الذين يتركون رفاقهم في المعركة ويعودون سالمين إلى بيوتهم، فإن الآلهة بقيادة إندرا تجلب عليهم الشؤم.
12.97.22
त्यागेन यः सहायानां स्वान्प्राणांस्त्रातुमिच्छति ।
तं हन्युः काष्ठलोहैर्वा दहेयुर्वा कटाग्निना।
पशुवन्मारयेयुर्वा क्षत्रिया ये स्युरीदृशाः ॥ १२.९७.२२ ॥
من يتخلى عن رفاقه ويريد إنقاذ نفسه — فمثل هؤلاء الكشاتريا يُقتلون بالخشب أو الحديد، أو يُحرقون بنار القش، أو يُذبحون كالبهائم.
12.97.23
अधर्मः क्षत्रियस्यैष यच्छय्यामरणं भवेत् ।
विसृजञ्श्लेष्मपित्तानि कृपणं परिदेवयन् ॥ १२.९७.२३ ॥
من الإثم على الكشاتريا أن يموت على فراش، يقذف البلغم والصفراء، ويندب بذلّ.
12.97.24
अविक्षतेन देहेन प्रलयं योऽधिगच्छति ।
क्षत्रियो नास्य तत्कर्म प्रशंसन्ति पुराविदः ॥ १२.९७.२४ ॥
لا يمدح العارفون القدماء فعل الكشاتريا الذي يلقى الموت بجسد لم يُجرح.
12.97.25
न गृहे मरणं तात क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
शौण्डीराणामशौण्डीर्यमधर्मं कृपणं च तत् ॥ १२.९७.२५ ॥
يا بني، لا يُمدح موت المحاربين في البيت. فالجبن للشجعان أدهرما ومذلة.
12.97.26
इदं कृच्छ्रमहो दुःखं पापीय इति निष्टनन् ।
प्रतिध्वस्तमुखः पूतिरमात्याननुशोचयन् ॥ १२.९७.२६ ॥
يئنّ قائلاً: «هذه المحنة، واحسرتاه، هذا الحزن؛ إنني الأشقى!»، ووجهه منكسر، يرثي وزراءه.
12.97.27
अरोगाणां स्पृहयते मुहुर्मृत्युमपीच्छति ।
वीरो दृप्तो मनस्वी च नेदृशं मृत्युमर्हति ॥ १२.९७.२७ ॥
يتمنى أصحاب الصحة، ويشتهي الموت مراراً؛ لكن البطل المتكبر الذي لا يُنكر لا يستحق مثل هذا الموت.
12.97.28
रणेषु कदनं कृत्वा सुहृद्भिः प्रतिपूजित ।
तीक्ष्णैः शस्त्रैरभिक्लिष्टः क्षत्रियो मुत्युमर्हति ॥ १२.९७.२८ ॥
المحارب الذي أحدث المقتلة في المعارك، المكرَّم من الأصدقاء، والمجروح بالسلاح الحاد، يستحق الموت.
12.97.29
शूरो हि सत्वमन्युभ्यामाविष्टो युध्यते मशम् ।
कृत्यमानानि गात्राणि परैर्नैवावबुध्यते ॥ १२.९७.२९ ॥
البطل المملوء بالشجاعة والغضب يقاتل بضراوة، ولا يدرك حتى أن أطرافه تُقطع من العدو.
12.97.30
स सङ्ख्ये निधनं प्राप्य प्रशस्तं लोकपूजितम् ।
स्वधर्मं विपुलं प्राप्य शक्रस्यैति सलोकताम् ॥ १२.९७.३० ॥
إذ يلقى في المعركة موتاً محموداً تكرمه العوالم، ويبلغ واجبه الذاتي الواسع، يمضي إلى عالم إندرا.
12.97.31
सर्वोपायै रणमुखमातिष्ठंस्त्यक्तजीवितः ।
प्राप्नोतीन्द्रस्य सालोक्यं शूरः पृष्ठमदर्शयन् ॥ १२.९७.३१ ॥
البطل الذي يثبت بكل الوسائل في مقدمة المعركة، متخلياً عن حياته، ولا يولّي ظهره، ينال عالم إندرا (سالوكيا).
12.97.32
यत्रयत्र हतः शूरः शत्रुभिः परिवारितः ।
अक्षयांल्लभते लोकान्यदि दैन्यं न सेवते ॥ १२.९७.३२ ॥
أينما قُتل البطل محاطاً بالأعداء، فإنه إذا لم يلجأ إلى الذل، ينال عوالم لا تفنى.