Mahābhārata · Adhyāya 12.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

12.98.1

के लोका युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
भवन्ति निधनं प्राप्य तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९८.१ ॥

Welche Welten erlangen die Helden, die kämpfen und nie zurückweichen, wenn sie den Tod finden? Sag mir das, Großvater.

12.98.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अम्बरीपस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.९८.२ ॥

Auch hier führt man diese alte Erzählung an, den Dialog zwischen Ambarīṣa und Indra, Yudhiṣṭhira.

12.98.3

अम्बरीषो हि नाभागः स्वर्गं गत्वा सुदुर्लभम् ।
ददर्श सुर…कस्थं शक्रेण सचिवैः सह ॥ १२.९८.३ ॥

Ambarīṣa, der Sohn Nābhāgas, ging in den überaus schwer erreichbaren Himmel und sah … stehend, mit Indra und seinen Ministern.

12.98.4

सर्वतेजोमयं दिव्यं विमानवरमास्थितम् ।
उ…गच्छन्तं स्थानं सेनापतिं शुभम् ॥ १२.९८.४ ॥

Auf dem göttlichen, vortrefflichen, ganz aus Glanz bestehenden himmlischen Wagen stehend, gehend … zum glückverheißenden Ort — den Heerführer.

12.98.5

स दष्ट्वापरि गच्छन्तं सेनापतिमुदारधीः ।
शूरस्थानमनुप्राप्तं सुदेवं नाम नामतः।
ऋद्धिं दृष्ट्वा सुदेवस्य विस्मितः प्राह वासवम् ॥ १२.९८.५ ॥

Ambarīṣa von edlem Sinn, der den Heerführer vorausgehen sah, der die Wohnstatt der Helden erreicht hatte, mit Namen Sudeva, erstaunt über die Pracht Sudevas, sprach zu Vāsava (Indra).

12.98.6

सागरान्तां महीं कृत्स्नामनुशास्य यथाविधि ।
चातुर्वर्ण्ये यथाशास्त्रं प्रवृत्तो धर्मकाम्यया ॥ १२.९८.६ ॥

Nachdem ich die ganze vom Meer begrenzte Erde nach Vorschrift regiert hatte, unter den vier Ständen nach der Lehre, war ich aus Verlangen nach dharma tätig.

12.98.7

ब्रह्मचर्येण घोरेण गुर्वाचारेण सेवया ।
वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्रं च केवलम् ॥ १२.९८.७ ॥

Durch strenge Keuschheit, dem Lehrer gebührendes Verhalten und Dienst habe ich die Veden gemäß dem Dharma studiert, und auch allein die Wissenschaft vom Königtum.

12.98.8

अतिथीनन्नपानेन पितॄंश्च स्वधया तथा ।
ऋषीन्स्वाध्यायदीक्षाभिर्देवान्यज्ञैरनुत्तमैः ॥ १२.९८.८ ॥

Die Gäste erquickte ich mit Speise und Trank, die Ahnen mit svadhā-Opfern, ebenso die Seher mit Rezitation und Weihegelübden, und die Götter mit den höchsten Opfern.

12.98.9

क्षत्रध…स्थितो भूत्वा यथाशास्त्रं यथाविधि ।
उदीक्षमाणः पृतनां जयामि युधि वासव ॥ १२.९८.९ ॥

Fest im …kṣatra stehend, gemäß den Schriften und der Vorschrift, auf das Heer blickend, siege ich im Kampf, o Vāsava.

12.98.10

दे…ज सुदेवोऽयं मम सेनापतिः पुरा ।
आसाद्योधः प्रशान्तात्मा सोऽयं कस्मादतीव माम्।
विमानं सूर्यसङ्काशमास्थितो मोदते दिवि ॥ १२.९८.१० ॥

De…j. Dieser Sudeva war früher mein Heerführer; nachdem er den Krieger angegriffen hat, der Gesinnung nach friedvoll, warum freut er sich, mich weit überholt, auf einem sonnengleichen himmlischen Wagen stehend, im Himmel?

12.98.11

अनेन ऋतुभिर्मुख्यैर्नेष्टं नापि द्विजातयः ।
तर्पिता विधिवच्छक्र सोऽयं कस्मादतीत्य माम् ॥ १२.९८.११ ॥

Er hat die wichtigsten Opfer nicht vollzogen, auch die Zweimalgeborenen nicht vorschriftsmäßig zufriedengestellt. O Śakra, warum hat er mich überholt?

12.98.12

ऐश्वर्यमीदृशं प्राप्तः सर्वदेवैः सुदुर्लभम् ।
यदनेन कृतं कर्म प्रत्यक्षं ते महीपते।
पुरा पालयतः सम्यक्पृथिवीं धर्मतो नृप ॥ १२.९८.१२ ॥

Eine solche Herrschaft, die selbst allen Göttern schwer zu erlangen ist, hat er erreicht. Die Tat, die er vollbracht hat, liegt offen vor dir, o Herr der Erde, als er einst die Erde recht und gemäß dem Dharma regierte, o König.

12.98.13

शत्रवो निर्जिताः सर्वे ये तवाहितकारिणः ।
संयमो वियमश्चैव सुयमश्च नहाबलः ॥ १२.९८.१३ ॥

Alle Feinde, die dir Schaden zufügten, sind besiegt: Saṃyama, Viyama, Suyama und auch der mächtige Nahuṣa.

12.98.14

राक्षसा दुर्जया लोके त्रयस्ते युद्धदुर्मदाः ।
पुत्रास्ते शतशृङ्गस्य राक्षसस्य महीपतेः ॥ १२.९८.१४ ॥

Jene drei Dämonen, in der Welt unbezwingbar und vom Kampfesrausch berauscht, waren die Söhne des Dämons Śataśṛṅga, des Herrschers der Erde.

12.98.15

तथा तस्मिञ्शुभे काले तव यज्ञं वितन्वतः ।
अश्वमेधं महायागं देवानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.१५ ॥

Zu jener glückverheißenden Zeit, als du das große Opfer, das Aśvamedha, vollzogst, aus Wunsch nach dem Wohl der Götter.

12.98.16

तस्य ते खलु विघ्नार्थमागता राक्षसास्त्रयः ।
कोटीशतपरीवारां राक्षसानां महाचमूम्।
परिगृह्य ततः सर्वाः प्रजा वन्दीकृतास्तव ॥ १२.९८.१६ ॥

Um dein Opfer zu stören, kamen drei Dämonen, umgeben von einem großen Heer von hundert Millionen Dämonen; nachdem sie es umzingelt hatten, nahmen sie alle deine Untertanen gefangen.

12.98.17

विह्वलाश्च प्रजाः सर्वाः सर्वे च तव सैनिकाः ।
निराकृतस्तु यच्चासीत्सुदेवः सैन्यनायकः ॥ १२.९८.१७ ॥

Alle deine Untertanen und alle deine Soldaten waren verwirrt; und Sudeva, der Befehlshaber des Heeres, wurde verstoßen.

12.98.18

तत्रामात्यवचः श्रुत्वा निरस्तः सर्वकर्मसु ।
श्रुत्वा तेषां वचो भूयः सोपधं वसुधाधिपः ॥ १२.९८.१८ ॥

Dort, nachdem du die Worte der Minister gehört hattest, wurdest du von allen Pflichten entbunden; dann, nachdem er wieder ihre Worte gehört hatte, der Herr der Erde, mit List…

12.98.19

सर्वसैन्यसमायुक्तः सुदेवः प्रेरितस्त्वया ।
साक्षसानां वधार्थाय दुर्जयानां नराधिप ॥ १२.९८.१९ ॥

O Herr der Menschen, Sudeva, von dir gesandt mit dem ganzen Heer, um die unbezwingbaren Rākṣasas zu erschlagen.

12.98.20

नाजित्वा राक्षसीं सेनां पुनरागमनं तव ।
बन्दीमोक्षमकृत्वा च न चागमनमिष्यते ॥ १२.९८.२० ॥

Ohne das Heer der Rākṣasas besiegt und die Gefangenen befreit zu haben, ist deine Rückkehr nicht erwünscht.

12.98.21

सुदेवस्तद्वचः श्रुत्वा प्रस्थानमकरोन्नृप ।
संप्राप्तश्च स तं देशं यत्र बन्दीकृताः प्रजाः ॥ १२.९८.२१ ॥

O König, Sudeva, der diese Worte gehört hatte, brach auf und erreichte jenes Land, wo die Untertanen gefangen genommen worden waren.

12.98.22

पश्यति स्म महाघोरां राक्षसानां महाचमूम् ।
दृष्ट्वा सुचिन्तयामास सुदेवो वाहिनीपतिः ॥ १२.९८.२२ ॥

Er sah das gewaltige, überaus schreckliche Heer der Rākṣasas; als er es sah, dachte Sudeva, der Heerführer, sorgfältig nach.

12.98.23

नेयं शक्या चमूर्जेतुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ।
नाम्बरीषः कलामेकामेषां क्षपयितुं क्षमः।
दिव्यास्त्रबलभूयिष्ठः किमहं पुनरीदृशः ॥ १२.९८.२३ ॥

Dieses Heer kann nicht einmal von den Göttern und Asuras samt Indra besiegt werden; Ambarīṣa vermag nicht einmal einen Teil von ihnen zu vernichten. Was könnte dann ich tun, reich an der Macht göttlicher Waffen, da ich so bin?

12.98.24

ततः सेनां पुनः सर्वां प्रेषयामास पार्थिव ।
यत्र त्वं सचिवैः सर्वैर्मन्त्रिभिः सोपधैर्नृप ॥ १२.९८.२४ ॥

Dann sandte er das ganze Heer erneut, o König, dorthin, wo du mit all deinen Beratern, Ministern und Geheimagenten warst.

12.98.25

ततो रुद्रं महादेवं प्रपन्नो जगतः पतिम् ।
श्मशाननिलयं देवं तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ १२.९८.२५ ॥

Dann flüchtete er sich zu Rudra, dem großen Gott, Herrn der Welt, und pries den Gott, der auf dem Leichenfeld wohnt und dessen Banner der Stier ist.

12.98.26

स्तुत्वा शस्त्रं समादाय स्वशिरश्छेत्तुमुद्यतः ॥ १२.९८.२६ ॥

Nachdem er ihn gepriesen und eine Waffe ergriffen hatte, schickte er sich an, sich selbst den Kopf abzuschlagen.

12.98.27

कारुण्याद्देवदेवेन गृहीतस्तस्य दक्षिणः ।
स पाणिः सह शस्त्रेण दृष्ट्वा चेदमुवाच ह ॥ १२.९८.२७ ॥

Aus Mitleid ergriff der Gott der Götter seine rechte Hand, jene mit der Waffe; als er dies sah, sprach er diese Worte.

12.98.28

किमिदं साहसं पुत्र कुर्तकामो वदस्व मे ।
स उवाच महादेवं शिरसा त्ववनीं गतः ॥ १२.९८.२८ ॥

»Sohn, was ist das für eine Verwegenheit? Sag mir, was du tun willst.« Er, das Haupt bis zur Erde geneigt, sprach zu dem großen Gott.

12.98.29

भगवन्वाहिनीमेनां राक्षसानां सुरेश्वर ।
अशक्तोऽहं रणे जेतुं तस्मात्त्यक्ष्यामि जीवितम्।
गतिर्भव महादेव ममार्तस्य जगत्पते ॥ १२.९८.२९ ॥

»O Erhabener, Herr der Götter! Dies ist das Heer der Rakshasas. Ich bin unfähig, es im Kampf zu besiegen, darum werde ich mein Leben aufgeben. Sei meine Zuflucht, o großer Gott, Herr der Welt, denn ich bin leidgeprüft.«

12.98.30

नागन्तव्यमजित्वा च मामाह जगतीपतिः ।
अम्बरीषो महादेव क्षारितः सचिवैः सह ॥ १२.९८.३० ॥

»Kehre nicht zurück, ohne gesiegt zu haben«, sagte Ambarīṣa, der Herr der Erde, zu mir. O großer Gott, er ist zusammen mit seinen Ministern bedrängt.

12.98.31

तमुवाच महादेवः सुदेवं पतितं क्षितौ ।
अधोमुखं महात्मानं सत्वानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.३१ ॥

Zu Sudeva, dem Großseeligen, der mit dem Gesicht nach unten am Boden lag, sprach Mahādeva aus Wunsch nach dem Wohl der Wesen.

12.98.32

धनुर्वेदं समाहूय सगणं सहविग्रहम् ।
रथनागाश्वकलिलं दिव्यास्त्रसमलंकृतम् ॥ १२.९८.३२ ॥

Nachdem er die Bogenwissenschaft mit ihren Scharen und Gestalten herbeigerufen hatte, den von Wagen, Elefanten und Pferden überfüllten, mit göttlichen Waffen geschmückten Streitwagen.

12.98.33

रथं च सुमहाभागं येन तन्त्रिपुरं हतम् ।
धनुः पिनाकं खङ्गं च रौद्रमस्त्रं च शंकरः।
निजघानासुरान्सर्वान्येन देवस्त्रियम्बकः ॥ १२.९८.३३ ॥

Der Wagen, mit dem der Hochbeglückte die drei Städte zerstörte, der Bogen Pināka, das Schwert und die schreckliche Waffe — damit erschlug Śaṅkara alle Asuras, und damit schützte der Dreiäugige die Frauen der Götter.

12.98.34

उवाच च महादेवः सुदेवं वाहिनीपतिम् ।
रथादस्मात्सुदेव त्वं दुर्जयः स सुरासुरैः ॥ १२.९८.३४ ॥

Und Mahādeva sprach zu Sudeva, dem Heerführer: „Sudeva, steig von diesem Wagen herab; er ist unbesiegbar für Götter und Asuras.“

12.98.35

मायया मोहितो भूमौ न पदं कर्तुमर्हसि ।
रथस्थस्त्रिदशान्सर्वाञ्जेष्यसि त्वं सदानवान् ॥ १२.९८.३५ ॥

Von Māyā betört, sollst du nicht den Fuß auf den Boden setzen; auf dem Wagen stehend wirst du alle Götter samt den Dānavas besiegen.

12.98.36

राक्षसाश्च पिशाचाश्च न शक्ता द्रष्टुमीदृशम् ।
रथं सूर्यसहस्राभं किमु योद्धुं त्वया सह ॥ १२.९८.३६ ॥

Rākṣasas und Piśācas können nicht einmal einen solchen Wagen anschauen, der strahlt wie tausend Sonnen; wie viel weniger, mit dir zu kämpfen!

12.98.37

स जित्वा राक्षसान्सर्वान्कृत्वा बन्दीविमोक्षणम् ।
घातयित्वा च तान्सर्वान्बाहुयुद्धे त्वयं हतः।
वियमं प्राप्य भूपाल वियमश्च निपातितः ॥ १२.९८.३७ ॥

Nachdem er alle Rākṣasas besiegt, die Gefangenen befreit und sie alle hatte töten lassen, wurdest du, o Beschützer der Erde, im Faustkampf erschlagen. Als er Viyama erreichte, wurde auch Viyama niedergestreckt.

12.98.38

तस्य विक्रमतस्तात सुदेवस्य बभूव ह ।
संग्रामयज्ञः सुमहान्यश्चान्यो युध्यते नरः ॥ १२.९८.३८ ॥

O Lieber, aus jener Tapferkeit Sudevas entstand ein sehr großes Kampfopfer; und ein anderer Mann, der kämpft, ist ebenfalls darin.

12.98.39

सन्नद्धो दीक्षितः सर्वो योधः प्राप्य चमूमुखम् ।
युद्धयज्ञाधिकारस्थो भवतीति विनिश्चयः ॥ १२.९८.३९ ॥

Jeder Krieger, gewappnet und geweiht, der die Front des Heeres erreicht, steht im Amt des Schlachtopfers — das ist die Gewissheit.

12.98.40

कानि यज्ञे हवींष्यस्मिन्किमाज्यं का च दक्षिणा ।
ऋत्विजश्चात्र क्रे प्रोक्तास्तन्मे ब्रूहि शतक्रतो ॥ १२.९८.४० ॥

Was sind in diesem Opfer die Opfergaben, was die Butter, und was die Opfergabe (dakṣiṇā)? Und wer werden hier als Priester genannt? Sag es mir, o Śatakratu.

12.98.41

ऋत्विजः कुञ्जरास्तत्र वाजिनोऽध्वर्यवस्तथा ।
हवींषि परमांसानि रुधिरं त्वाज्यमुच्यते ॥ १२.९८.४१ ॥

Dort sind die Elefanten die Priester, die Pferde die Adhvaryus; das höchste Fleisch ist die Opfergabe, und das Blut heißt Butter.

12.98.42

शृगालगृध्रकाकोलाः सदस्यास्तत्र पन्त्रिणः ।
आज्यशेषं पिबन्त्येते हविः प्राश्नन्ति चाध्वरे ॥ १२.९८.४२ ॥

Schakale, Geier, Krähen und klauenbewehrte Geschöpfe sind dort die Mitglieder der Versammlung; sie trinken den Rest der Butter und essen die Opfergabe beim Opfer.

12.98.43

प्रासतोमरसंघाताः खङ्गशक्तिपरश्वथाः ।
ज्वलन्तो निशिताः पीताः स्रुचस्तस्याथ सत्रिणः ॥ १२.९८.४३ ॥

Massen von Speeren, Wurfspießen, Schwertern, Lanzen und Streitäxten; brennend und geschärft werden sie getrunken. Dann sind die Opferer seine Schöpflöffel (sruc).

12.98.44

चापवेगायतस्तीक्ष्णः परकायावभेदनः ।
ऋजुः सुनिशितः पीतः सायकश्च स्रुवो महान् ॥ १२.९८.४४ ॥

Der Pfeil, mit der Schnelle des Bogens gespannt, scharf, den feindlichen Körper durchbohrend, gerade und gut geschärft, wird getrunken; das ist der große Schöpflöffel (sruva).

12.98.45

द्वीपिचर्मावनद्धश्च नागदन्तकृतत्सरुः ।
हस्तिहस्तहरः खङ्गः स्फयो भवेत्तस्य संयुगे ॥ १२.९८.४५ ॥

Das Schwert, mit Leopardenfell umwickelt, mit Elfenbeingriff, das den Rüssel des Elefanten abreißt, sei in der Schlacht sein Opferspatel (sphaya).

12.98.46

ज्वलितैर्निशितैः प्रासशक्त्यृष्टिसपरश्वथैः ।
शैक्यायसमयैस्तीक्ष्णैरभिघातो भवेद्वसु ॥ १२.९८.४६ ॥

Der Schlag von brennenden, geschärften Speeren, Lanzen, Wurfspießen und Streitäxten sowie von scharfen Waffen aus Stahl wäre Reichtum.

12.98.47

सङ्ख्यासमयविस्तीर्णमभिजातोद्भवं बहु ।
आवेधाद्यच्च रुधिरं संग्रामे स्रवते भुवि।
साऽस्य पूर्णाहुतिर्होत्रैः समृद्धा सर्वकामधुक् ॥ १२.९८.४७ ॥

Das reichliche Blut, zahlreich und zur rechten Zeit, aus edlem Geschlecht stammend, das in der Schlacht durch Durchbohren auf die Erde fließt, ist seine volle Opfergabe (pūrṇāhuti), von den Priestern gedeihen gemacht, die alle Wünsche melkt.

12.98.48

छिन्धि भिन्धीति यः शब्दः श्रूयते वाहिनीमुखे ।
सामानि सामगास्तस्य गायन्ति यमसादने ॥ १२.९८.४८ ॥

Der Ruf »Schneide! Durchbohre!«, der an der Spitze des Heeres gehört wird, die Sāman-Sänger singen seine Sāmans in Yamas Wohnung.

12.98.49

हविर्धानं तु तस्याहुः परेषां वाहिनीमुखम् ॥ १२.९८.४९ ॥

Man nennt seinen Opferaltar die Front des feindlichen Heeres.

12.98.50

कुञ्जराणां हयानां च वर्मिणां च समुच्चय ।
अग्निः श्येनचितो नाम यज्ञे तस्य विधीयते ॥ १२.९८.५० ॥

Ein Haufen von Elefanten, Pferden und gepanzerten Kriegern ist das Feuer namens Śyenacit, das bei jenem Opfer vorgeschrieben wird.

12.98.51

उत्तिष्ठते कबन्धोऽत्र सहस्रे पतिते तु यः ।
स यूपस्तस्य शूरस्य खादिरोऽष्टाश्रिरुच्यते ॥ १२.९८.५१ ॥

Der kopflose Rumpf, der sich hier erhebt, wenn tausend gefallen sind, heißt der achteckige Opferpfahl aus Khadira-Holz jenes Helden.

12.98.52

इडोपहूताः क्रोशन्ति कुञ्जरास्त्वङ्कुशेरिताः ।
ज्याघुष्टतलतालेन वषट्कारेण पार्थिव ॥ १२.९८.५२ ॥

Die durch den Iḍā-Ruf herbeigerufenen Elefanten, vom Treibstock angetrieben, schreien auf, inmitten des Schwirrens der Bogensehnen, des Klatschens der Handflächen und des Vaṣaṭ-Rufs, o König.

12.98.53

उद्गाता तत्र संग्रामे त्रिसामा दुन्दुभिर्नृप ।
ब्रह्मस्वे ह्रियमाणे तु त्यक्त्वा युद्धे प्रियां तनुम्।
आत्मानं यूपमुच्छ्रित्य स यज्ञोऽनन्तदक्षिणः ॥ १२.९८.५३ ॥

In jener Schlacht, o König, ist die Trommel mit den drei Sāmans der Udgātṛ; und wenn der Besitz eines Brahmanen geraubt wird, macht derjenige, der im Kampf seinen geliebten Leib aufgibt und sich selbst als Opferpfahl aufrichtet, jenes Opfer zu einem mit endlosem Lohn.